Oma gaat op stap...

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

We worden dagelijks ondergesneeuwd door een overvloed aan beeldmateriaal.  En letterlijk alles worden heden ten dage vastgelegd op 'de gevoelige plaat'. (of hoe noem je dit tegenwoordig?).  Onze smartphones en pc's puilen uit van de ontelbare plaatjes van al wat we doen en meemaken.  Elke grimas wordt vastgelegd.  Ons doen en laten staat op oneindig veel 'beelekes'.  Ooit was het anders.  Een portret van jan-met-de-pet was een zeldzaam gegeven.  Je ging er voor naar de fotograaf in je zondaagse pak om stijfdeftig in een bordkartonnen decor te worden vereeuwigd.  Onze grootouders hadden op het eind van hun leven misschien slechts een handvol foto's waarop ze poseren.  We kenden ze wellicht enkel uit de periode waarin we ze als kinderen meemaakten: grijsgeworden, wat ouder... Laat staan dat we van hen foto's zagen van hoe ze zélf hun kinderjaren beleefden, hoe ze opgroeiden...  Ja: in een koekendoos zagen we van hen - wie weet - een vergeeld plaatje van een kloeke baby op een schapenvel, of een foto in communie-outfit in een stichtelijk kader... En later: misschien een trouwfoto...  Maar verder?  Als ze niet tot de burgerij behoorden zal de foto-oogst niet zo groot geweest zijn.

En toch: zo bezitten heel wat Mechelaars wellicht nog wel wat 'straatfoto's' van hun voorouders, geschoten door een fotograaf die zich tot doel had gesteld om passanten in Bruul of op de IJzerenleen, te kieken Zo drentelt hier mijn grootmoeder Jeanne Van der Poel in de jaren dertig van vorige eeuw, met mijn vader op de arm, door het beeld.  Ging ze winkelen?  Of moeten we dit catalogeren onder 'flaneren'?  Waar ging ze naartoe?  Ging ze nog iets drinken op de Grote Markt, of ?  Ik weet het niet.  Het beeld is verstild.  Het hiervoor en hierna is weggegomd...

 

En zo stapt ook mijn andere grootmoeder - Yvonne Anthoons - door de Bruul - met mijn moeder aan de hand... 

Oma's gaan op stap.  Waar naartoe? 

Hiervoor en hierna?  Weet ik veel?

Geen instagram, geen Facebook, geen met de wereld gedeelde plaatjes...

Een handvol foto's heb ik slechts van beide grootmoeders.  Tenminste toch uit hun nog jonge jaren.  Mij rest alleen de verbeelding om wat ik niet zie in te kleuren...

Stappend door de Bruul of langs de IJzerenleen...- vastgelegd door een fotograaf die zich in de straatfotografie had gespecialiseerd.

Tussen haakjes: vandaag legde ik al ettelijke momenten vast met mijn camera en gsm.  Zal de overvloed van fotomateriaal ook de tijd trotseren?  En: zullen die ontelbare plaatjes de magie van deze foto's ooit nog maar benaderen?  Ik ben zéker van niet.

 

(foto: onder: mijn grootouders Yvonne Anthoons en Clément Lauwers, met mijn moeder tussen hen in - op stap in de Bruul...)