'Interieurs en blote vrouwen'

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

De speurende blik van mijn potentiële klant ging snel van links naar rechts, de stapel boeken taxerend die met bestudeerde nonchalance op mijn picknicktafel lagen uitgestald.  Je weet wel: een paar exemplaren bij mekaar gepend door Marcel Kocken - Mechelens Levende Geheugen , fotoboeken van Frans Vermoortel waarin hij nostaligsch terugblikt op de Dijlestad van lang geleden...., een vleugje Ost en een portie De Noter...  Kortom: die spullen die een Maneblusser met verzamelwoede en passie voor zijn stad doet likkebaarden (mocht hij of zij de betreffende werken al niet lang zélf op de boekenplank hebben staan).  Maar de klant was niet zozeer geboeid in het verleden of de cultuur van deze stad.  Dat werd snel duidelijk gemaakt: "Ik ben geïnteresseerd in interieurs en blote vrouwen".  Ik weet nog niet helemaal of deze twee interessesferen nu los van mekaar moesten worden gezien, of dat de gezochte modellen zich dienden voort te bewegen in de decors waarnaar op zoek.  Ik kon m'n klant niet verder helpen.  De focus lag bij mijn spullen eerder op andere terreinen.  De zoektocht op de Battelse rommelmarkt diende dus nog verder worden gezet.  Naast mij zou de zoekende koper ook niks vinden tussen de tweedehandse baby-en kinderkleedjes, en de koperen potjes aan de overkant van de straat zouden ook niet kunnen overtuigen.  De interieurs en de blote madammen dienden dus elders gezocht....  Ik had nog wat ouwe bijbelprenten aan een kapstok gehangen...

 

...zo van die devote platen die in een grijs verleden in een keurig klaslokaal werden opgehangen om stichtend en beeldend de Gewijde Geschiedenis op aanschouwelijke manier voor te stellen.  Ze dateerden uit 1913.  Duitse makelij.  Gründlichkeit alom.  Stuttgart.  Mozes werd in een rieten mandje te water gelaten op de Nijl en de palmen wuifden hierbij exotisch. 

Een Intrede in Jeruzalem en Abraham die met oudtestamentische dramatiek zijn zoon wil offeren.  Best indrukwekkend en ooit had ik deze op stof afgedrukte bijbelse taferelen aangekocht omdat ik ze toch wel erg bijzonder en knap vond.  Ze hebben echter nooit een plaatsje gevonden aan mijn muur, en na al die jaren vergaarden ze enkel maar meer stof.   De rommelmarkt van Battel leek me dus een uitstekende gelegenheid om ze van de hand te doen (misschien met een héél klein beetje spijt, maar ja: misschien zouden ze wel iemand anders kunnen plezieren). 

Of de iconografie van de platen nog bij iedereen erg bekend is?  Ik heb er mijn twijfels over.  Een voorbijstormend jongetje had al wel heel slim en enthousiast aan moeders mouw getrokken om opgewonden te roepen dat hij 'Jezus' had ontdekt.  Hij riep het haast uit op een toon als was het dat het ging om Sinterklaas.

De Zondvloed herkennen was wellicht te hoog gegrepen.  De Ark van Noach zwalpte gevaarlijk over de rollende golven en de lucht was méér dan dreigend.

God construeerde effe nadien wel een fraaie regenboog aan het hemelgewelf...  En daarmee was alle gedoe weer voor even van de baan.

De Egyptische prinses pinkte een traan weg bij het op de stroom meedrijvende mandje en een denkbeeldige stem uit Goddelijke Wolk verhinderde de geplande dolkstoot van Abraham... 

Maar 'interieurs en blote vrouwen': nee.  Die had ik niet.

De potentiële klant ging verder.

Zelfs Eva die met Adam uit het Paradijs werd verdreven kwam zedig uit het struikgewas van het  Eden van 1913 om de godsvruchtige schooliertjes niet op verkeerde gedachten te brengen.

Zelfs deze Eva zou nooit bloot genoeg geweest zijn om de zoekende koper te verleiden.  

Selbstverständlich.