In de ban van hemelse droompop van Few Bits



Vooraleer Karolien Van Ransbeeck opnieuw de studio induikt om aan de derde Few Bits-plaat te werken, de opvolger van Big Sparks (2016), tourt de band langs 's lands Culturele Centra. Donderdag 7 februari 2019 was Mechelen aan de beurt om te genieten van de prachtige droompop van Karolien en haar band. En of we genoten, die donderdagavond in de Minderbroederskerk van Cultuurcentrum Mechelen!

Maar dat geldt ook voor Jan Verstraeten, nu al revelatie van 2019. Gezegend met een zacht en zalvend stemgeluid en bijgestaan door een strijkersensemble wist Verstraeten Mechelen te bekoren, en hoe! 




Wie die bloedmooie single Moon Face van Jan Verstraeten al kénde, had vast een extra reden om naar het concert van Few Bits af te zakken, benieuwd naar hoe de rest dan zou klinken. Met of zonder voorkennis van dat lied, ging Mechelen meteen voor de bijl voor de sfeervolle muziek, hoogzwanger van melancholie waarop Verstraeten, gesteund door het strijkersensemble, fijne percussie en machtige orgelpartijen, trakteerde.



In de veel te korte set hoorden we hoe Verstraeten jazz en klassiek, alsook Radiohead, Japan en Nits met elkaar wist te verzoenen. Met sterk eigen materiaal en twee wel heel opmerkelijke covers Survivor van Destiny's Child, jawel!!! Maar ook een adembenemend beklemmende interpretatie van I Wanna Be Your Dog van The Stooges, ingetogen, en toch naar een catharsis werkend. Ferm!



We gaan vanavond wat liedjes spelen van onze twee vorige platen, daarna horen jullie even niets meer van ons en duiken we weer de studio in voor een nieuwe plaat”, sprak Karolien Van Ransbeeck, haast verontschuldigend, bij het begin van de set. Wat volgde was een bijzonder fraaie staalkaart van zes jaar Few Bits, en dus een mooie greep liedjes uit de albums Few Bits (2013) en Big Sparks (2016).

Het zuinige, warme en oh zo intense bandgeluid klonk kamerbreed door de zaal, met steeds dat o zo herkenbare zachte en sensuele prachtige stemgeluid van Karolien. Stellen dat de klankkleur van Few Bits laveert tussen Beach House, The Sundays, Mazzy Star, The Cure en ook Fleetwood Mac, zeker in dat prachtige lied Chasing Rainbows, is allicht heel wat open deuren intrappen? Welaan dan!

Met alle vermoedde invloeden creeërt Few Bits een geheel eigen unieke dromerige universum. We hoorden shoegaze, stuiterende indie maar ook americana. En dan, die hemelse vrouwenstem van Karolien! Mama!

Te druk met genieten van zoveel pracht, moeten we je de complete setlist schuldig blijven, maar dat het prachtig was potjandorie! We kijken al uit naar de nieuwe liedjes van Few Bits. Ze mogen ook gerust opnieuw langskomen bij Cultuurcentrum en dan mogen ze wat ons betreft gerust van de dan drie albums volledig spelen. Ach, minder mag ook: als ze maar terugkomen!


tekst: © Mark Van Mullem
alle foto's: © Tricky Troostie