Woorden die uit de Hemel vallen...

 

(foto's: Jan Smets)

Een wel heel bijzondere tentoonstelling is momenteel te bezoeken in de OLV-van Hanswijkbasiliek.  Aan muren en zuilen van de kerk hangen tot 3.60 meter hoge banderollen met kalligrafische geschriften.  De teksten werden ontleend uit de geschriften van Benedictus, maar ook andere teksten werden creatief onder handen genomen door de Anglaisevrienden - een Kalligrafie Club uit Zwijndrecht.  Op uitnodiging hebben ze hier hun expo opgezet die nog tot 7 januari gratis te bekijken valt.  De teksten die religieus geïnspireerd zijn kunnen aanzetten tot bezinning, maar ook mensen die niet gelovig zijn kunnen geraakt worden door deze artistieke kunstvorm.  De Anglaisevrienden hebben zich tot doel gesteld om het geschreven woord op een mooie manier te bewaren, als een expressie van een persoonlijkheid.  Ze willen schoonheid in de letters brengen en dit - per uitbreiding - in de wereld...

 

 

Het oogt bijzonder fraai...  De banderollen nodigen uit tot even 'stil' staan.  Het hagelwitte interieur van de knap gerestaureerde kerk is een uniek kader voor deze werken.

Ik maak een praatje met één van de leden van de club.

Raf Suetens is een geboren Mechelaar die naar Sint-Niklaas verhuisde en nu woont in Temse.

 

 

Toch ben ik nog altijd een trotse Mechelaar en ik kom maar wat graag af en toe naar deze stad afgezakt.  Mijn ouderlijk huis stond op de Melaan.  Mijn familieroots zijn zéker al tot in de 15de eeuw Mechels. Als kind vond ik Mechelen niet zo bijzonder mooi, maar dat is wel helemaal anders nu.  De stad is zo knap getransformeerd....

 

Raf is al vijftien jaar lesgever in kalligrafie.  Hij vertelt me dat je veel geduld moet hebben om deze kunstvorm te beoefenen, maar dat het ook rustgevend en ontspannend is om doen.

 

De Anglaisevrienden proberen zich steeds bij te scholen.  En zo hebben we op een cursus in de abdij van Zevenkerken de bekende en talentrijke Franse kalligraaf Jean Larcher ontmoet - een hele autoriteit in zijn vak.  Hij kwam met het idee...  Hij vroeg ons of we het zagen zitten om grote banners te maken met kalligrafisch schrift om hier te exposeren.  Bij aanvang hielden we de boot wat af, maar uiteindelijk besloten we om de uitdaging aan te gaan...  We zijn aan de slag gegaan en hebben er een jaar aan gewerkt.  Het resulteerde in een expo in de abdij van Zevenkerken in 2015.  De tentoonstelling kende een groot succes.  Jammer genoeg heeft de man die ons hiertoe stimuldeerde, Jean Larcher, het niet meer meegemaakt.  Kort hiervoor overleed hij.  Later is de expo nog verhuisd naar de kerk van Sint-Anna-ten-Drieën op Linkeroever...

 

 

En onlangs kreeg de voorzitster van de club, Monique Moenssens de vraag van de Hanswijkparochie om de tentoonstelling 'Woorden die uit de Hemel vallen' ook hier in de basiliek te organiseren.

Banners werden geselecteerd op tekstinhoud door ondermeer de deken en de voorzitter van de Kerkfabriek, Fernand Verreth.  Voor deze expo werden er nog speciaal twee extra gemaakt.  Naast het beeld van OLV-van Hanswijk hangt nu een banner met de tweetalige leuze 'Monstra te essem Matrem - Toon dat jij onze moeder bent'.   Ook werd een tekst van kardinaal Godfried Danneels uitgewerkt en ingelijst.

 

 

In de basiliek hangt nu werk van een negental kalligrafen van onze club.  De teksten werden uitgewerkt met klassieke pennen, met houten stokken, penselen, trekpennen...  Heel verscheiden dus.  Kijk eens naar de banner naast het beeld: de woorden zijn zowel in Romeins Kapitaal uitgevoerd als in Bastarda - letters geschreven zoals in het gebedenboek van Maria Van Bourgondië.  Dit was het schrift dat in Bourgondië erg gebruikelijk was.  Maar ook moderne uitvoeringen zie je hier.  Kijk: daar rechts naast het altaar.  Hier heeft Isabelle De Wolf de letters zelf voor ontworpen.  Ook schriftuur in Humanistisch cursief tref je aan...  De tekst van de kardinaal werd dan weer in één van de mooiste Anglaiseschriften neergezet.  Je ziet ook hoe sommige leden van onze club heel creatief omspringen bij 'het schrijven'.  Je moet maar eens letten op de details of de symboliek...

 

De passanten en bezoekers zijn vol lof over de expo.  Terecht.

 

 

De tentoonstelling is gratis te bezoeken - dagelijks tussen 10 uur en 16 uur.  In de weekends zijn er soms kalligrafen van de club aan het werk die jouw naam willen uitvoeren in kalligrafie.  Ook zijn er knappe bladwijzers met de teksten van de banderollen te koop aan 2 euro het stuk.

anglaisevrienden@gmail.com

 

 

 

Ik probeer hier in enkele woorden de reacties samen te vatten die me de laatste weken werden toegstuurd betreffende Mechelen Blogt.

"Sinds MB in feite Jan S blogt geworden is, waar elke stap die hij ergens zet uitgebreid wordt uitgesmeerd, is mijn interesse weg."

"MB is de speeltuin van J. S geworden"...

"Hebt gij soms ook heimwee naar den tijd van den Blog ? Alles is nu larie en apekool".

Er waren er meer, maar ze komen allen op hetzelfde neer.

Nu, gelet op de zogoed als nihil zijnde commentaren op de blogs, denk ik dat de interesse inderdaad verdwenen .

Jammer, want in den beginne was het leuk en de desintresse is m.i. begonnen na de overloze commentaren van éne en het nietzeggend dagelijks geleuter van een andere.

Wat was de oorspronkelijke opzet van MB? Ik ben maar ergens halverwege aangehaakt. In het begin had ik de indruk dat vooral de kennis omtrent onze stad primeerde. Een soortement gidsbeurt op schriftelijke wijze. Ieder droeg naar best vermogen zijn steentje bij.Mysteries en andere vragen werden opgelost. Oude foto's werden becommentarieert. Dat is nu in Mechelen Mapt een beetje samengevat me dunkt.

Iedereen mag schrijven zogezegd, maar als er dan eens iemand een verslagje hors concours neerpent wordt hij afgeschoten. Laat het dan maar, hé zeg.

Iedereen mag schrijven, bon, kom op zou ik zeggen. Dan is het hier niet meer de speeltuin van Jan. Alléén,- let wel-: komma, door wat Jan schrijft, komt een mens zo nog eens iets te weten over wat er in de stad gebeurt. 

En ja, sommige mensen kunnen een stukje zagen en anderen kunnen een stukje drammen, maar hebben soms ook gelijk...

Geen commentaar meer, zeg je. Uiteraard, een mens durft zijn mond niet meer open doen op gevaar af afgebekt te worden door de trollen. Verstandige mensen laten het dan voor wat het is. 

Ik heb net nog met veel interesse het verslag gelezen over de opening van de ijspiste.

Daarvoor of daarna de boekvoorstelling van het boek van Kevin,familienaam ontsnapt me even, sorry, maar Kevin zelf is een niet onverdienstelijk blogger volgens mij.

Mark Van Mullem is altijd heel enthosiast over muziek, ook al is het niet echt mijn genre, ieder zijn meug, toch lees ik met belangstelling zijn verslagen. Zo leer ik nog iets bij. 

Opnieuw mijn vraag: Wat is de oorspronkelijke opzet van Mechelen Blogt?

Verslag doen van wat er leeft in de stad?

Het verre en nabije verleden bespreken vanuit menselijk en/of historisch standpunt?

Het bouwkundig erfgoed in de kijker zetten?

Een verhaal over Mechelaars, oude en jonge, bekende en onbekende?

Wie kan mij een gefundeerd duidelijk antwoord geven?

In elk geval en ten persoonlijke titel door Mechelen Blogt heb ik mijn stad nog beter leren kennen, heb ik menig aangenaam zondag namiddagje doorgewandeld, genoten van de verslagen van wat ik niet zelf kon meemaken, door gelijk welke omstandigheid.

Voor mijn part mag het best verder gaan.

Even goede vrienden, Roger? 

Niets mag je tegenhouden om te schrijven, nietwaar Roger?  Niemand wordt hier belet.  En je mag natuurlijk ook eerlijk jouw mening weergeven in plaats van die van anderen door te geven.  Boeit het je niet?  Ook goed.  Je kan dan ook Mechelenblogt links laten liggen.  Mij niet gelaten.  Gelukkig krijg ik heel regelmatig positieve en opbouwende reacties.  Voor iedereen goed doen kan niemand.  Ik probeer maar. 

De beste stuurlui staan aan wal.  Wanneer volgt jouw ongetwijfeld hoogst boeiend artikel?

Laat ons blij zijn dat Jan nog zulke reportages op MBlogt schrijft. Het zou anders maar stillekes zijn hier.

 

Uiteraard Malenie!  Wie zou er op jou nu kunnen kwaad zijn :-)

Oef!

het is bijna keus, als er ergens een komma scheef staat, zal het wel reacties regenen.

Of we moesten een Hollander eens een verhaaltje laten beginnen over een lugubere vondst bij graafwerken waarin ondermeer Gekke Griet mee figureerde

  "De volgende ochtend werd ze terug wakker en naast een houten been had ze nu ook een houten kop"

http://www.mechelenblogt.be/2008/10/lugubere-vondst-bij-werken

Zo iets kan men niet op Facebook realiseren,  nu laat men daar de ene foto na de andere  passeren om er reacties op te plaatsen in de stijl van "waarom is dat allemaal afgebroken, vroeger was het toch veel mooeier"