'Les Amis de P' deden het Zonder Woorden...

met categorie:  

 

  (foto's: 'Les Amis de P.')

 

                        Ik adem slechts wanneer jij ademt

                        Ik droom alleen wanneer jij droomt

                        En is het licht uit in de kamer, dan weet ik nog

                        wat er zich afspeelt in je hoofd   (...)

                                      

Met dit mooie lied van Bart Peeters werd gisteren een orgelpunt gezet achter een méér dan geslaagd optreden van het Mechelse koor 'Les Amis de P.' in zaal Moonbeat in de Oude Brusselstraat.  Twee keer - 's namiddags en 's avonds wist dit 'gezellige ensemble' de zaal in vervoering te brengen.   Nu zijn er in onze stad wel meerdere koren die ons kunnen overtuigen, maar 'Les Amis de P.' zijn toch wel een tikkeltje 'anders' dan al die andere.  Ze zijn die vreemde eend in de spreekwoordelijke bijt.  Ik kan het moeilijk verklaren: maar telkens ze optreden voel je iets van een wonderlijke chemie.  Het plezier spat er van af.  Dat merk je.  Dat voel je.  Dat heeft alles te maken met bezieling.  En dan treedt er een leuke wisselwerking op tussen het podium en het publiek.  Dat was dus gisteren niet anders...

 

 

Vergeet eventuele vooroordelen: koormuziek kan echt wel hip zijn, met zangers die niet stokstijf op de planken staan om met een uitgestreken ernstig gezicht hun repertoire ten berde te brengen. 

Wie nog leeft met dit idee, moet beslist eens een optreden van 'Les Amis de P.' meemaken. 

Het koor bestaat net geen tien jaar.  't Werd in de herfst van 2008 opgericht.  Het was bij een cursus 'Het plezier van zingen' bij Vormingplus dat de vonk oversloeg tussen een aantal deelnemers.  Jan Cannaerts was de lesgever, en het moet zijn dat hij dat met veel overgave en enthousiasme deed.  Een groepje van de cursisten wou hier verder mee gaan. 

De naam werd snel gevonden.  De kat van de buren van Rit, één van de cursisten, was 's nachts gaan lopen, en midden in de stilte hoorde men de buurvrouw met meer dan luide stem roepen op...'Pluisje'.  't Moet blijkbaar een nogal grappig gebeuren geweest zijn.  Prompt besloot men om de naam 'Pluisje' in de naam van het pas opgerichte koor te verwerken.  En na wat brainstormen werd gekozen voor 'Les Amis de P.'   Geen kat - buiten Pluisje himself - weet vandaag de dag  misschien waar die 'P' voor staat.  Maar goed: dit is het verhaaltje. En het is een leuk anecdotisch verhaaltje.  Zeg nu zelf...

 

(foto's: Jan Smets)

 

In april 2009 werd voor de eerste keer opgetreden op de Week van de Amateurkunsten, en sindsdien ging het alleen maar in stijgende lijn voor dit koor.  Het ledenaantal groeide sterk aan, en wekelijks werd en wordt gerepeteerd in Villa Zonnebloem.  Bart Callebaut is de dirigent.  Het plezier van het zingen staat nog steeds voorop.  Net zoals in die begindagen...

Bart die al sinds z'n jonge jaren 'muziek ademt'  is afkomstig van Aalst en studeerde aan het Lemmensinstituut in Leuven waarna hij verder ging met zijn opleiding tot leraar Lager Onderwijs.  In Leeuwarden vervolgde hij zijn studies met de opleiding docent expressie en communicatie. 

Dirigent Bart Callebaut is een muzikale duizendpoort.  Begonnen met blokfluit kwam daar later nog eens dwarsfluit en traverso bij.  Dat laatste is diens houten voorloper.  Maar ook saxofoon, gitaar, accordeon, cong, djembé en harmonium weet hij virtuoos te bespelen
 

Bijna dertig jaar is de nu in Muizen wonende Bart stafmedewerker bij WISPER in Leuven - een landelijke organisatie voor kunsteducatie voor volwassenen.  In die context bouwde hij een methodiek uit die hij jarenlang verfijnde.  Kenmerkend zijn het geloof in de muzikaliteit van elke mens en het herstel in het zelfvertrouwen in de eigen stem.  Dit brengt samenzang tot zijn oorsprong terug: zingen vreugdevol beleven in zijn expressieve kracht.  De tweede pijler van zijn methode is het geloof dat iedere mens leert uit succeservaringen.  Leren wordt een organisch proces en brengt mensen bij elkaar voorbij gesproken taal en zonder theoretische voorkennis.  Bart werkte veel in het buitenland en op dit moment is hij gedreven aan de slag in Leuven bij de uitbouw van muziek als toegang tot het Nederlands bij de dienst Diversiteit.

Met zo'n man als dirigent kan het niet stuk.  Hij weet de vonk over te brengen.  Zoveel is duidelijk.  En sinds gisteren ben ik hiervan nog meer overtuigd.

 

 

Zonder woorden...

Eerlijk gezegd was het programma niet steeds 'woordeloos', maar het mag wel een wervelende mix genoemd worden van klanken, bewegingen en beeldtaal...

Het werd een puur progamma dat recht naar het hart ging.  Aanstekelijk ook.  Mocht ik een noot kunnen zingen: ik solliciteerde terstond!  Maar goed: vergéét het.  Ik doe géén auditie.  Ik ben absoluut niet toonvast, en dat is...een understatement.  Ik kan totaal niet zingen en struikel over de eerste de beste toonladder.  Zelfs een krampachtig vastklampen aan de sporten helpt me vocaal niet vooruit.  Jammer dus.  Want dit koor lijkt me het einde om in mee te 'doen'.

Op de planken staat een leuke bende - een verzameling dames en heren, jong en wat ouder.  Wat we te zien en te horen kregen was top!  'Les Amis de P.' bracht een gevarieerd en sympathiek programma.  Totaal niet statisch en de vlam sloeg dadelijk in de pan vanaf het eerste moment.  De koorleden wisten de fantastische energie die op het podium  merkbaar was over te brengen op de zaal.  En dat moet je kunnen!  Dat lukt alleen als je met hart en ziel - en jawel: ook met een vleugje humor je 'ding' doet.  En dat DOEN ze!  Er zat schwung in het geheel.  Een zeldzame valse noot is dan ook geen spelbreker.  Dit alles gaf een voldaan en dankbaar gevoel bij het publiek toen de laatste noot was uitgezongen.

'Les Amis de P' weten vocaal te charmeren en te bekoren!

Dus: als je de kans krijgt om ze ooit aan het werk te zien: niet aarzelen!

"Enne" - fluisterde voorzitster Marijke Ools me toe: "We zoeken nog méér mannenstemmen!".  Bij deze dus: wie voelt zich geroepen?  Ikzelf onthou me hiervan.  'Kriebeling' alleen is niet voldoende.  Maar wie enigszins een 'beetje' zingen kan, is méér dan welkom!

Op woensdag 6 december ben je welkom op een 'testrepetitie'!

Het koor telt een dertigtal zangers.  Gisteren waren ze er niet allemaal bij, maar op het podium stonden: Anke Anthoni, Annelies Vereecken, Chris Nyssen, Elke Du Bin, Fay Huygens, Filip Duez, Griet Van Hulle, Gunter Loos, Herman Beyens, Inge Penninckw, Ingrid De Henau, Ingrid Van Brandt, Jan Delmotte, Karina Bals, Kristiaan Magnus, Karolien Vandevoordt, Marijke Ools, Mieke Coremans, Patricia Gobien, Patrick Van Noyen, Paul Enzlin, Peter Meuris, Petra Nooyens, Sandra Lauf, Sonja Celis, Sigrid Van Goethem, Tineke Van Heesvelde, Trien Bogaerts en Veerle Heyvaert..

Genoten heb ik gisteren.  Ten volle.  En ik niet alleen. 'Les Amis' bevestigde wat ik al eerder kon ervaren: dit is hedendaagse koormuziek die zelfs de meest kritische toehoorder weet  te be-koren.