85 kaarsjes op de taart van 'Rosalie Niemand', Liliane Stijnen

met categorie:  

                      (foto's: Jan Smets)

In een ver verleden werd ze 'Rosalie Niemand' genoemd...    Als kind van de rekening maakte ze de meest afschuwelijke dingen mee, en het leven was niet mild voor haar.  Onterecht kwam ze in de psychiatrie terecht.  Gedumpt.  Alleen op de wereld.  Alleen haar overlevingsdrang en haar sterke karakter maakten dat ze het hoofd boven water kon houden. Pas vele, vele jaren later kon ze als volwassen vrouw van 50 van de vrijheid proeven.  Voortaan was ze 'iemand'.  Het is verbluffend hoe het noodlot haar niet klein kreeg.Ze kreeg een tweede kans, en die gréép ze.  Met haar twee handen!  Ze had altijd al muzikaal talent en dat hield haar altijd recht. 

Liliane Stijnen wordt op 28 oktober 85 jaar.  De in de Varkensstraat wonende sympathieke Mechelse wordt op die dag in de bloemetjes gezet door het Strijkersensemble Rosamunde.  In dat gezelschap is ze de oudste violiste.

De bekende Mechelse krijgt een fantastisch viering-concert aangeboden in het Cultuurcentrum, en niet minder dan schepen Bjorn Siffer zal haar daar een lofrede toespreken en een herinneringsplaket overhandigen.  Ook René Verreth die jaren geleden in het MMT het toneelstuk 'Rosalie Niemand' liet opvoeren zal aanwezig zijn, net als de acteurs die zowel in Nederland als ons land de monoloog op de planken brachten.  Eveneens zal Delfin Vandenheede present zijn.  Zij schrijft over het ongelooflijke leven van de veerkrachtige Liliane een boek.  Het is niet het eerste... Maar dit derde boek over haar focust vooral op het leven van Liliane in 'vrijheid' - over een sterke vrouw die ondanks de eerste moeilijke vijftig jaar positief en actief van het leven geniet.

 

Het wordt een feest om in te lijsten.  Ik ben er zeker van dat Liliane Stijnen het initiatief enorm apprecieert.  Wie had het ooit kunnen denken dat dit ooit kansarme kind dit nog zou kunnen meemaken?

Mooi dat Rosamunde dit organiseert.  Ook het Mandolineorkest Divertimando uit Houtem-Vilvoorde, waar de jarige mandola speelt, viert mee.

 

 

De nachtmerrie van het verleden ligt voorgoed achter haar. De op haar vijf jaar door haar liefdeloze moeder in een gesticht voor 'achterlijke meisjes' achtergelaten Liliane heeft zich door talloze vernederingen en psychische martelingen, verdriet en angst geworsteld.

Muziek was haar uitlaatklep.  Het zorgde er voor dat ze overleefde in deze vreselijke omstandigheden.

Van het 'gesticht voor achterlijke kinderen' verhuisde ze naar een inrichting voor geestesgestoorde vrouwen, en een jaar later kreeg ze een plaats in de psychiatrie in Duffel.

Gelukkig veranderde er wel wat in al die jaren in de wereld van de psychiatrie.  De regels werden soepeler en de leefomstandigheden beter.  Maar nog steeds wist ze weinig of niks van de wereld buiten de muren van de instelling. 

Op haar vijftigste kon ze door samenloop van omstandigheden Duffel verlaten en in het 'gewone leven' de draad opnemen.  Het was niet eenvoudig om zich aan te passen.

 

 

Haar verhaal werd overbekend in 1988  door het boek van schrijfster Elisabeth Marain die haar leven optekende.  Het werd een bestseller.  Overal werd Liliane opgevoerd in praatprogramma's op televisie in ons land en Nederland.  Ze stond in kranten en tijdschriften en gaf overal in het land voordrachten.  Nadien oogste het toenmalige MMT een groot succes met het tot toneelstuk herwerkte boek.

Liliane kreeg de kans om te werken in Borgerstein, en na haar pensioen bleef Liliane die een grote vriendenkring wist uit te bouwen, actief op het muzikale vlak.  Ze genoot van de vrijheid, en dat doet ze nu nog.  Verbitterd is ze nooit geworden.  Ze kreeg haar leven terug op de rails.

Niemand werd Iemand.

Binnenkort komt het nieuwe boek uit.  Ze is daar zelf heel blij mee.  Niet zozeer voor haar, maar vooral voor allen die ook proberen uit een diep dal te geraken.  Net zoals zij het deed.

 

Lees het artikel dat ik in 2016 maakte op Mechelenblogt over haar:

www.mechelenblogt.be/2016/06/rosalie-niemand-werd-iemand

 

 

Het Mechelse Strijkersensemble Rosamunde werd opgericht door enkele violisten die af en toe met anderen musiceerden in de huiskamer.  Zij ondervonden spoedig dat het moeilijk is om een groep bij elkaar te houden zonder enige vorm van structuur, en daarom werd in 2006 beslist om elke donderdagavond te musiceren.  Dat doet men in het Battelse wijkhuis in de Marterstraat.  De titel van het gezelschap werd ontleend aan het eerste muziekstuk van Schubert.  Sinds haar oprichting trad Rosamunde al zo'n veertig keer op.

http://www.rosamunde-mechelen.be/

 

Het Mandolineorkest Divertimando werd in 1977 opgericht.  De naam is een samensmelting van de term 'divertimento' (ontspanningsmuziek) en 'mandoline', het voornaamste instrument van het orkest.

http://divertimando.weebly.com

 

 

 

 

Mechelen is de plaats waar Liliane haar geluk vond na haar vrijlating.  Ze draagt haar stad uit naar alle plaatsen waar ze wordt gevraagd om aanwezig te zijn bij een toneelvoorstelling, toespraak,schoolbezoek...  Het stadsbestuur vindt het gepast om haar verjaardag te vieren en om haar te eren voor haar kracht en positiviteit.  Na het overhandigen van een herinneringsplaket door schepen Björn Siffer zal de stad alle aanwezigen een receptie aanbieden.

Op het concert dat om 15 uur aanvangt treden Rosamunde en Divertimando op.  Daarnaast is er een opvoering van een deel van de monoloog door Titia Brassé en Wiebe De Vries, en zal René Verreth een toespraak houden.

Om 18u15 wordt afgesloten door beide orkesten én zang door Liliane Stijnen zelf.  Met 'Dans le soleil et dans le vent' zal ze ongetwijfeld iedereen weten te ontroeren...

 

strijkersensemblerosamunde@telenet.be

0473/529205