NTGent-productie We Shall Overcome beroert, ontroert en verbindt



Zaterdagavond 1 april 2017
werd de Mechelse stadsschouwburg teruggeflitst naar de jaren tachtig en de betogingen voor de Vrede, de mars op Brussel, Pete Seegers 'We Shall Overcome' zingend.

Met het devies 'zij die blijven zingen mogen niet vergeten worden', dompelden Wim Opbrouck, Ron Reuman, Axl Peleman en Roeland Vandemoortele het Mechels publiek onder in het mooie concept en verhaal van het blijvend streven naar vrede en samenhorigheid, de onwil om dat op te geven en vooral: blijven zingen! Dat is zowat waar de NTGent-productie 'We Shall Overcome' om draait.

Mits een knappe bloemlezing uit protest- en vredesliederen alsook ode aan de hoopbrengers, waren zaterdagavond coryfeeën zoals Pete Seeger, Bob Dylan, Boris Vian, Renaud, Kurt Weil en John Lennon even in Mechelen. 



Vooraleer de band het podium opwandelde, weerklonk de interpretatie die Charlie Haden opnam van We Shall Overcome door de zaal. Wanneer Opbrouck en co dan ten tonele verschenen, tijdens de eerste set geheel gehuld in het zwart, werd Kurt Weils Ballad of a Soldier's Wife ingezet, het was het begin van een erg mooie avond vol erkenning, ontroering en verbondenheid. En zingen natuurlijk, meezingen ook, vooral in de tweede set, toen de heren volledig in het wit gehuld waren.

Over de kunde van topmuzikanten als Axl Peleman (bass), Ron Reuman (percussie) en Roeland Vandemoortele (gitaar) moet ik hier niet uitweiden, maar van de muzikaliteit van Wim Opbrouck had ik geen weet. Al wist ik wel dat hij ooit in de band De Dolfijntjes zat, maar dat zat vér weg. Opbrouck blijkt een voortreffelijk zanger en begeleidde zichzelf afwisselend op piano en harmonica. Dat hij ook de master of ceremony was, alsook de verhalenverteller en zich als ware publieksmenner ontpopte lag in de lijn van de verwachtingen, hij deed het dan ook met brio.

De verschillende traditionals, vredes- en protestliederen werden vol overgave en me grote kunde en respect gebracht. Ik was ook aangenaam verrast met een aantal van de gemaakte keuzes. Uiteraard moést daar Peter Seeger bij zijn. Ook John Lennons Imagine of Give Peace a Chance lagen in de lijn van verwachtingen. Maar leuk dat gekozen werd voor de Nederlandse hertaling van Boudewijn de Groot en Lennaert Nijgh van Bob Dylans The Times They Are A Changing, Er Komen Andere Tijden dus. Dat In The Army Now, door mij bekend van Status Quo (1986) eigenlijk door de Zuid-Afrikaanse broers Rob en Ferdi Bolland geschreven is, vijf jaar eerder, leerde ik zaterdag. De keuze voor Donovans Catch The Wind – “eigenlijk een liefdesliedje, maar zo mooi”, aldus Opbrouck – was ook een aangename verrassing. Dat Renauds La Ballade Nord-Irlandaise er bij zat, kon ik zéker appreciëren. Bram Vermeulens satirische Politiek werd opgedragen aan alle politici. “Als ik niet kijk heb ik het niet gezien, als ik niet luister heb ik het niet gehoord, weet ik er niks van, kunnen ze mij niets maken...

Het was erg mooi wat zaterdagavond gebeurde. Opbrouck en de zijnen namen Mechelen mee in een emotionele ontroerende rollercoaster en feest van herkenning. Zoals de programmamakers al aangaven: de herinnering aan zij die bleven zingen mag niet vergeten worden. En wij moeten blijven zingen! Ik had de indruk dat dat héél goed begrepen werd door het aanwezige publiek dat volledig mee was in het verhaal en het gevoel van samenhorigheid en verbondenheid was zeker sterk aanwezig in de zaal, met als ultieme kippenvelmoment zowel de uitvoering van We Shall Overcome, als de prachtige samenzang door het volledige publiek.

Deze productie beroerde en ontroerde. Dank u, Wim & co!

En dat we blijven zingen!

Set 1:
We Shall Overcome - intro / Ballad of a Soldier's Wife (Kurt Weil) / De Vluchteling (The Partisan - Leonard Cohen) / The Lost Canadian (Cohen) / Ik zou Zo Gere Wille Leven (Walter De Buck) / The Last Living Rose (PJ Harvey) / Le Déserteur (Vian) / Het Jong Soldaatje (Wannes van de Velde / In The Army Now (Bolland – Status Quo) / Just Before The Battle Mother (George Frederick Root) / Jaurès (Brel)/ Only Remembered (Horatius Bonar)

Set 2:
Er Komen Andere Tijden (Bob Dylan - Lennaert Nijgh/Boudewijn de Groot) / Politiek (Bram Vermeulen) / La Ballade Nord-Irlandaise (Renaud) / Guantanamera (Pete Seeger) / What Have They Done To The Rain (Malvina Reynolds) / (What's so Funny 'Bout) Peace Love and Understanding (Nick Lowe) / Spring 1919 (Jim Boyes) / Imagine (Lennon) / Catch the Wind (Donovan) / Danny Boy (Frederick Wearherley) /Give Peace a Chance (Lennon)

Bis:
We Shall Overcome (trad. / Pete Seeger)

tekst © Mark Van Mullem
foto's: © NTGent