Wilde Wijven Weekend

met categorie:  

Ik schrijf vrijdagmorgen 11 uur, ik bevind me op de Haverwerf, op zoek naar wat nieuws in onze prachtige stad Mechelen.

Terwijl ik even over de balustrade hing aan de binnendijle, en genoot van het uitzicht op de Vismarkt, viel mijn oog op een groepje dames die duchtig aan het overleggen waren. Ik was benieuwd en heb mijn stoute schoenen aangetrokken, en ben naar hun toe gestapt.

Al snel kreeg ik te horen dat deze dames een weekendje Mechelen geboekt hadden, en eigenlijk niet goed wisten waar beginnen. Met een stadsplan en enkele voorbereide notities in de hand, vroeg ik hen of ik kon helpen.

Ik wist al direct met wie ik te doen had, wat waren deze vrouwen ondanks hun leeftijden tussen 57 en 77 enthousiast en uiterst spraakzaam, even leek het of ze mij al jaren kenden.. De vragen suisden plots rond mijn oren, in het West-Vlaams maar gelukkig ook in verstaanbaar Vlaams.

Zelf noemen ze zich het clubje van het “Wilde Wijven Weekend” of kortgezegd WWW, verduidelijken ze samen al schaterlachend. Ik was benieuwd hoe ze elkaar leren kennen hebben.

Hun mannen, vandaag ook op pensioen leeftijd, zijn docenten geweest in KATHO, Katholieke Hogeschool Zuid-West-Vlaanderen, vandaag samengesmolten met KHBO als Katholieke Hogeschool Vives te Brugge. Door bijeenkomsten en andere gelegenheden, hebben zij jaren geleden elkaar al ontmoet, en zijn tot vandaag goeie vriendinnen gebleven, een beetje zeggen ze zelf met de hulp van hun mannen. Ze hopen dat dit nog jaren zo kan doorgaan. En toegegeven ik denk het wel, want het enthousiasme en de samenhorigheid was echt uitmuntend..

Ze hadden al zoveel goed nieuws gehoord over Mechelen dat ze besloten om een weekend in onze stad door te brengen. Om te overnachten was hun keuze gevallen op het Martin’s Patershof, zelf noemen ze het het Klooster Hotel, een beetje verwijzend naar de naam van hun weekendtrip. Vol van lof praten ze over hun eerste nacht in het hotel, en geven al direct mee dat ze hier zeker terugkomen, zo iets unieks..

Samen hebben ze besloten om er een “Kloosterweekend” van te maken. Goed idee, maar of ze dat op twee dagen klaar krijgen, daar had ik mijn twijfels over. Op hun verlanglijstje stond dan ook een bezoek aan de Sint-Romboutstoren, het Gerechtshof, de Wintertuin Ursulinen en nog veel andere bezienswaardigheden. Bovenaan op het papiertje stond onderlijnd “Lopen over water”, ja hier hadden ze het duidelijk over het Dijlepad, wat ik hen dan ook ten zeerste heb aangeraden.

Ik heb zelden zo’n enthousiast groepje vrouwen gezien, zeker gezien hun ouderdom, hadden ze duidelijk veel plezier, en dat stemde mij ook goed gezind. Op hun vraag of ik een namiddag met hen wou meelopen, heb ik helaas door andere verplichtingen, negatief moeten antwoorden. Met spijt in het hart heb ik dan ook afscheid moeten nemen, van deze supervriendelijke toeristen. Ze hebben beloofd om terug te komen, en dat is een goed teken.

De dames zijn na het maken van een groepsfoto, vertrokken richting Puro, want ze hadden honger gekregen van onze leuke babbel, en stonden klaar om hun tocht door de Mechelse straten met volle moed aan te vatten

Wordt alleszins vervolgd ...

Tekst en foto Verschueren Eddy

je hebt ze toch een boottochtje aangeraden na hun tocht op het water ;-)