Geborgen Verborgen

Tijdens de krokusvakantie maken vele ouders bewust de keuze om samen met hun kroost een activiteit te plannen op kindermaat. Wij zochten eens iets anders dan het zoveelste bezoek aan een duur pretpark of een overvolle lawaaierig sporthal met springkastelen. Al snel kijk je de dan naar het kunst- en cultuuraanbod. Ik betrapte me er op om dan richting Antwerpen en Gent te kijken. Al snel bleek dat het hier onder onze neus in Mechelen te vinden was. Met dank aan Maurice! –cui honorem honorem–

Van 5 februari tot en met 4 september loopt de tijdelijke tentoonstelling “Geborgen Verborgen” in het Museum Kazerne Dossin. Kinderen tussen 6 en 12 jaar kunnen er het verhaal ontdekken van de Joodse kunstenaar André Goezu(°1939).

De Parijse artiest met Antwerpse roots André Goezu neemt je mee terug naar zijn jeugd. Hij schetst aan de hand van zijn schilderijen en etsen een beeld van zijn kindertijd als ondergedoken kind.

Gewapend met mijn camera trok ik in het zoog van Yuna(7 jaar), Louise(9 jaar) en mama Kaat(een historica) op artistieke ontdekkingstocht. Als dat maar goedkomt!

 

De 2 meisjes lopen enthousiast de trap op van het museum - ik voel me persoonlijk altijd klein en nietig als ik het pand betreed. Aan de balie worden Yuna en Louise hartelijk verwelkomt door Betty. Enige tijd later hebben beide meiden een krokuskriebel-brilletje op en een doe-gidspagina voor het kinderparcours.

           

Met de lift zoeven onze jonge museumbezoekers naar de 4de verdieping. De liftdeuren zijn nog niet open of ze staan al in de tentoonstellingsruimte en kirren: ”Wat moeten we hier doen?”. Gelukkig is mama Kaat erbij om hen naar de Start van de tentoonstelling te leiden. Ze ontmoeten de 6-jarige André Goezu uit 1945. Louise is in de wolken want ze is groter dan André.

      

We zoeken naar het volgende symbool, nl. de boom. “Hier, hier”:  horen we langs de andere kant van een muurpaneel. “Dat is de stamboom van die jongen” besluit Yuna. Samen kleven de meisjes de foto’s van de familieleden tegen de boom op de muur.

Opdracht 3: “Luister naar het filmpje en los de vragen op!”. Oef, zie je beide meisjes denken want er zijn 2 hoofdtelefoons. Oef, denken wij als ouders er zijn 2 hoofdtelefoons. Geconcentreerd en in spanning wordt het filmpje opgenomen door de zintuigen. “Hoe schrijf je Wuustwezel?”. Ik toon hen op het informatiebord het woord. Ijverig lopen ze heen en terug tussen het bord en hun papier –ook juist schrijven vinden de meisjes belangrijk.

           

Het volgende te zoeken symbool is een kip. Op het schilderij staan dieren. Teken ze, luidt de opdracht. “Maar we hebben geen potloden!” gillen ze in koor. Gelukkig is aan alles gedacht en staat er een grote tafel met krukken en kleurmateriaal. Oef bis! Mits wat motivatie verschijnen op beide bladen een vlinder, een vogel en een kip. Bij Louise zelfs een kip met een ei! :-) Alvorens ze naar de volgende halte willen spurten zegt de ouder in mij: “Potloden netjes opruimen zoals jullie ze gevonden hebben”.

Zoek de verschillen tussen de foto en de afdruk van de foto in het schilderij luidt het nu. Wow, dat gaat verbazend snel. Yuna en Louise zoeken nu naar het volgende symbool. Volgens Louise is het een konijn, volgens Yuna een haas. “Geen ruzie maken meisjes, we zoeken een langoor!” Dit is een moeilijker opdracht nl. omcirkel hoe de vrouw zich voelt op het schilderij. Zittend op de grond bestuderen beide meisjes het schilderij. Er ontstaat een duidelijke ‘oneensheid’ tussen onze 7-jarige en haar 9-jarig buurmeisje. “Is de dame nu blij of droevig en waarom?” Met een beetje ouderlijke hulp lukt het.

     

In galop en zonder verdere discussie gaat het naar het paardensymbool. Het aantal vogels en paarden op de drie werken tellen lukt prima. Kijk naar de Exodus –een werk vol symboliek in verschillende lagen- en interpreteer de vogel en het paard is nog net iets te moeilijk voor een 7- en 9-jarige. We springen weer bij en met een beetje hulp vinden ze samen vrij als een vogel en weglopen door het hek bij het paard.

          

Het thema ‘Verdriet’ komt nu aan de beurt. De 2 werken “De Waakster” en “De Omzwerving” stralen een trieste sfeer uit.  In de werken herkent het jonge volkje meteen de boom, de vrouw en het gebouw(=stad). Op de vraag wie de vrouw zou kunnen zijn blijven ze beide stil. Gelukkig helpt de historica in het gezelschap.

  

We verhuizen naar de volgende etappe Antwerpen. Weer luidt de vraag wat zie je zowel op het werk “De Fuik” als op “Antverpia”? Gelijktijdig en in koor horen we: “boten en mensen” uit hun kelen om vervolgens te horen: “Schrijf je boten met 1 ‘o’ of met 2 ‘o’s?

De laatste opdracht is een doe-proef.  Kijk naar het filmpje en plooi je eigen vlinder om de boodschap van vrede te verspreiden. Vouw, vouw², plooi, plooi, zucht, help, zucht, help, vouw, plooi, help, plooi, help, vouw, zucht, vouw, plooi². Een roze vlinder van Yuna en blauwe vlinder van Louise fladderen nu op de muur in het midden van de zaal. Goed gedaan meisjes!

Bij elke halte van het kinderparcours kregen Louise en Yuna een symboolsticker hier mee creëerde ze op de achterzijde van hun formulier een eigen kunstwerk ter ere van André.

We genoten 2 uur van het museum en Yuna en Louise praten er vandaag nog over.  Ook de mama, die eigenlijk niet zo’n enorme museumfreak is, vond het super !

PraktischKazerne Dossin, Goswin de Stassartstraat 153, 2800 Mechelen
Tickets: Kinderen -10 (gratis tijdens het krokusverlof) – Jongeren onder < 21(€4) – Volwassenen(€6)
Talen: NL – FR – EN – DU

Moet boeiend geweest zijn... Op 10 april bezoek ik de expo waar de kunstenaar zelf de rondleiding zal doen.   Ik kijk er naar uit.

Mooi verslag.

Benieuwd naar het verslag. :-)