Slapen op het water

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Over het kanaal drapeert zich de ochtendnevel, maar de zon doet in deze vroege uren kranig haar best om haar stralen door het grijs te priemen.  En dat lukt aardig, zodat deze herfstige morgen toch een pastelkleurig tintje krijgt.  Aan de Hanswijkvaart liggen de aangemeerde bootjes rustig in het water te dobberen.  Amper een paar honderd meter verder is het behoorlijk druk op Mechelens grootste werf.  Maar hier - de Motstraat net voorbij - merk je niks meer van die bedrijvigheid, en krijg je haast een vakantiegevoel.  Gek toch.  En dat vakantiegevoel versterkt nog als ik van de kade het bootje opstap.  'Sies' heet het leuke witte bootje.  Ik heb een afspraak met Veerle Gabriëls die samen met haar echtgenoot Tom Wuytack de gelukkige bezitters zijn van dit drijvende paleisje.

 

 

Al langer wilde dit koppel ooit een originele gastenkamer runnen.  Budgetair en gevoelsmatig was het aanschaffen van zo'n bootje een haalbare droom.  Ze vonden 'Sies' na wat zoekwerk op het Veerse Meer, en beiden waren ze op slag verliefd op dit scheepje van bouwjaar 1978.  Men moest dus niet lang nadenken om de knoop door te hakken.  En zo ligt Sies nu aangemeerd aan de jachthaven Coloma.  Na de onvermijdelijke administratieve rompslomp kan de geplande b&b binnenkort van start gaan.  En daar kijkt men erg naar uit!

 

Veerle woont al sinds 2006 in Mechelen.  Ze was toen nog alleenstaand.  Veerle is afkomstig van het Limburgse Peer, studeerde in Gent voor vertaalster-tolk en woonde nadien zelfs nog enkele jaren in Madrid.  Werkzaam in Leuven begon ze het pendelen van en naar de Arteveldestad beu te worden.

 

 

Gent mag dan voor mij wel dé stad van Vlaanderen zijn - ik kom er trouwens nog regelmatig én graag - maar dat woon-werkverkeer tussen Gent en Leuven was niet houdbaar.  Ik verkoos om te verhuizen naar Mechelen.  Daar kreeg ik bij aanvang wel wat negatieve reacties op.  Waarom koos ik nu in godsnaam voor een stad als Mechelen?  Maar ik vind deze stad enorm tof en merk een positieve kentering op.  Deze stad leeft en evolueert heel gunstig.  Het is een hippe bestemming geworden voor citytrips.  Ik zette dus door en kocht hier een appartementje.  Tom leerde ik in Leuven kennen.  Hij heeft Oost-Vlaamse roots.  Eerst woonden we beiden in de buurt van de Liersesteenweg, en nog niet zo héél lang geleden verkasten we dan naar de Willem Geetsstraat, tussen Leopoldstraat en Leuvense vaart...

 

Tom is architect van opleiding en ooit woonde hij in het kader van Erasmus in de Italiaanse havenstad Genua, waar hij stage liep.  Daar is de liefde voor water, varen en boten begonnen.  Als koppel hebben ze dan samen zeilcursussen gevolgd.  Heerlijk om te deinen op het water op de kracht van de natuur, vonden ze...

In de Willem Geetsstraat woont het koppel nu samen met hun kinderen van zes en vier jaar: Liv en Bent.  Veerle werkt momenteel als educatief stafmedewerkster bij Vorming Plus.

Een aantal maanden geleden zat Veerle in een dipje.  Da's niks om beschaamd over te zijn, vindt ze zelf.  Maar alles moest wel eens flink op een rijtje worden gezet.  Enkele maanden kon ze niet werken en zat ze noodgedwongen thuis.  Maar gelukkig kon het roer worden omgegooid.  Met een vriendin was ze er een weekendje op uitgetrokken naar het Nederlandse Apeldoorn: een rustig tussendoortje in een bosrijke omgeving.  Daar kwam de klik.  Daar kreeg ze nieuwe energie.

Thuisgekomen wou ze nu zéker starten met zo'n plekje waar mensen ook tot rust kunnen komen, kunnen genieten...  En zo kwam dan het idee op tafel om een bootje aan te schaffen dat ze konden omturnen tot originele bed and breakfast.  Financieel was dit haalbaar, en ook was dit mooi te combineren met de job (want ondertussen was Veerle met nieuwe moed terug aan de slag gegaan.  Ze kan flexibel zijn met haar werkuren).  Het bootje werd dus ontdekt aan het Veerse Meer.  In augustus.  Het klikte dadelijk met het bootje én de eigenaar.

 

 

 

 

We kwamen buiten, keken naar mekaar, en wisten het.  Dit zou het worden!  Sies was perfect in orden, en we moesten het alleen nog wat verder 'aankleden' naar onze smaak.  We hadden wel geen ervaring met motorboten daar we tot hiertoe alleen zeilden.  Daarom zijn Tom en mijn vader naar Nederland getrokken om samen met de eigenaar naar Mechelen te varen.  In de toekomst willen we natuurlijk wel vaarcursussen volgen.  Maar zélf varen zit er voorlopig niet in.  Da's misschien iets voor later...  We zochten in Mechelen een leuke ligplaats.  En die zijn er hier wel: aan het Keerdok, aan de Dijle, aan de Zennegatvaart, en hier...aan de Hanswijkvaart, op een boogscheut van het stadscentrum en het Centraal Station, maar ook van onze woning.  Havenmeester Staf Adams vond ons iniatief wel tof en zette ons als eersten op de wachtlijst.  Spoedig al kregen we het fiat.  We mochten hier aanleggen!

 

Binnenkort willen Veerle en Tom nog twee plooifietsen aankopen, die hun gasten desgewenst kunnen gebruiken.  Het is natuurlijk zalig om te fietsen langs het kanaal naar Leuven of elders.  Op de grasstrook aan de kant gaat men dan ook een fietsstalling plaatsen.  En parkeerplaats is er vlakbij.

Tom en Veerle wonen niet ver van hun bootje.  In de Willem Geetsstraat vonden ze een leuke beurt die sterk aan mekaar hangt.

Zo mochten naast de zus van Veerle, ook buren-vrienden, Liesbeth en Arturo, de proef op de som nemen, en als eersten Sies uittesten als gastenverblijf.  Het is hun uitstekend bevallen!

 

 

We kwamen hier een weekendje logeren met onze dochtertjes.  Ons jongste zoontje, Felix (die trouwens het petekindje is van Veerle), was er niet bij.  Hij is nog te jong.  Maar de meisjes hadden dadelijk een wow-gevoel.  Het is dan ook een knus bootje.  Dadelijk hadden we hier een vakantiegevoel, op amper enkele honderden meters van ons huis.  Het was héél tof.  En de mega-ontbijtmand die Veerle ons aanbood, was méér dan verrassend en uitstekend.  Veerle is dan ook iemand die graag mensen ontvangt en culinair onderlegd is.  Ooit speelde ze zelfs met het idee om een eethuisje te starten.  Maar dat idee werd opgeborgen omdat dit toch heel intesief werken is.

 

Slapen op het water is een primeur voor Mechelen.  in Gent bestaat er wel al een b&b met een viertal kamers op een boot.  Maar voor onze stad is dit dus wel een nieuw concept.

 

 

 

Logeren op Sies is ideaal voor een koppel of een gezinnetje met twee kinderen.  Als honeymoon voor een pasgetrouwd stel is het ook een tof idee.  Zo boden Veerle en Tom  het zélf al aan als huwelijkscadeau.  Zes personen zouden in principe kunnen slapen op het bootje, maar dan wordt het wel wat krap.  Aan te raden is dit niet, vindt Veerle.  En Daarom wordt het bootje verhuurd voor maximum vier personen.

Je telt 120 euro neer per nacht voor twee personen, inclusief ontbijt etc.  Kinderen tot 12 jaar betalen slechts 15 euro per nacht, en oudere kinderen 25 euro.

Binnenkort kan dus geboekt worden.  Misschien is dit niet het meest geschikte seizoen om te starten...  Alhoewel:  ook deze maanden is het heerlij vertoeven op het water, en Sies kan lekker verwarmd worden.

Alles is klaar voor de eerste gasten...

 

 

 

 

Mechelen heeft er een leuke toeristische troef bij gekregen.  En da's mooi voor een stad die steeds populairder wordt bij binnen-en buitenlandse gasten.  Voor elk wat wils: na de vele aantrekkelijke hotels en b&b's die onze stad al rijk is, is er met Sies een origineel verblijfsadresje bijgekomen.  En dat kan alleen maar tot tevredenheid stemmen.

Slapen op het water?  Voortaan kan je het dus aan de Hanswijkvaart!

 

www.slapenopwater.be

 

32(0)472 788 658

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Voor nr. 66 van de rij huizen daar bij de bootjes aan de Hanswijkvaart, stond in juli 2013 een verkeerspaal met de bordjes: parkeren max. 3,5 ton met schijf, uitgezonderd bewoners, van maandag tot vrijdag van 9u tot 18u en met opwaartse pijl richting stad.

Parkeerbeperking Hanswijkvaart, vanaf nr. 66 (linker foto) doch daarmee in strijd ook al dubieus geldend van bij de Zeutestraat (rechter foto) - beide Google Street View juli 2013Wie er van aan de Motstraat als uitgezonderd plaatselijk verkeer vanuit de stad kwam en een klein stukje voorbij de paal terugdraaide om reglementair aan de toegestane kant te parkeren, had door die alleen opwaartse pijl de stellige indruk dat men dáár tot aan de oranje paal vrij mocht parkeren, altijd  zonder schijf en veel langer dan een paar uurtjes. Maar als men er van bij de verre Zeutestraat naartoe zou gereden hebben, had men al na een twintigtal meters krak dezelfde bordenreeks gezien, die de parkeerbeperking dus toch al vanaf ginds instelde. Véél te ver om al van bij de huizenrij de oranje achterzijde van déze bordjes of hun oranje paal te kunnen opmerken.

Een typische Vincival, blijkbaar. Een sukkelaar met Vinciticketje kon trachten gelijk te halen voor de politierechtbank maar in zulke situatie durft Vinci schaamteloos eerst hardnekkig volhouden en de kosten hoog opdrijven tot haar advocaat de zaak op de rol gezet heeft en die net gaat voor de rechter komen. En ondertussen gedaan krijgen dat de signalisatie aan haar gelijk aangepast wordt (de Stad bijvoorbeeld die misleidende opwaartse pijl laten vervangen door een tweezijdige) en van deze nieuwe situatie aan de vermeende foutparkeerder zelfs een foto toesturen als "bewijs".

B&B-gasten geraken niet aan de nodige bewonerskaart, dus checken best of mijn vaststelling daarnet in Google Street View, nog steeds klopt.

Een beetje toerist heeft een fatsoenlijke camera bij. Goed voor foto's van auto en paal met een krantenvoorpagina erbij of zo. Kwestie van kansje maken op een goede afloop na veel miserie. Of, en zéker als er al op- én neerwaartse pijlpunten zouden zijn, check in vanaf vrijdag 15.31 uur mét schijf op '4 16' en uit ten laatste de maandag 10.59 uur mits tijdig op '9'.
Die fietsjes hoeven niet aangeschaft te worden, want weekgasten arriveren  beter op zulk eigen  gerief. Of komt er een autostaanplaats aan boord?

Hanswijkvaart Mechelen

Vindt de verschillen...

Foto Jan Smets

Leuvense Vaart - Colomakerk

'k Heb dé oplossing!
Sightseeing per fietsje en een bewaakte  autostaanplaats op een ponton !