Hotel Van der Gracht de Rommerswael doet (be)leven!

Enkele weken geleden werd het 17de eeuwse Hotel Van der Gracht de Rommerswael een weesje. Gelukkig werd Home Astrid snel terug in de armen gesloten. De nieuwe trotse ouders, Hilde De Meyts en Hendrik Deckers, geven het majestueuze pand in barokstijl op nummer 11 een nieuwe bestemming en de Goswin Stassaertstraat nieuwe zuurstof. Zij schenken onze stad een belevingscentrum, waar mensen kunnen komen shoppen, hip lunchen, genieten van en relaxen in de verborgen tuin omringd door fleurig geurende boeketten. De beiaardmuziek op de achtergrond krijgt de ontdekker er zomaar bij.

Ik waande me Henry Morton Stanley en ontpopte me tot ontdekkingsreiziger.

 

Nieuwsgierig als een kind stapte ik door de grote poort van de voormalige kloosterkapel der arme claren-coletinen. Het verborgen Mechelse neoclassicisme pareltje dat zich openbaart is een streling voor het oog. Iedereen zal de kans krijgen om zich te vergapen want vanaf maart 2016 promoveert de kapel – nadat ze van een geluiddempende isolatie is voorzien – tot feest- en congresruimte.  

Als ik de kapel achter me laat en verder dwaal door de kronkelende gangetjes van Het Hotel Van der Gracht de Rommerswael bekruipt me een “Da Vinci Code“-gevoel. Het 17de eeuwse bouwwerk slorpt me op: de prachtige vloeren, de hoge muren, de leuze van toen en ontelbare raamkozijnen met luikjes. Gesteund door de bloemenpracht van bloemen De Borght schrijd ik van de imposante inkomhaal naar een smalle dienstgang. Ik ontdek een binnenkoer en het “gemak” met een hartjesdeur, een uitnodigende pittoreske binnentuin, een kamer met een schelpvormig fonte wasbak en de oude gootsteen afgewerkt in Delftsblauw met dubbele hendel.

Het oudste gedeelte van de benedenverdieping zal in de toekomst de hoofdkantoren van CIONET huisvesten – een internationale community van meer dan 5000 CIO’s en IT Executives, actief in meer dan 15 landen in Europa en Latijns Amerika.

                              

In een ander deel van het klooster komt de gekende Mechelse bloemen- en decoratiespeicalist De Borght. Hilde en haar “groene creatieve vingers”-ploeg nemen eveneens het komende voorjaar hun intrek in deze unieke locatie. De grondige verbouwing- & verfraaiingenwerken zijn sinds dinsdag reeds gestart. Zowel het klooster als de verborgen groene long worden aangepakt. De tuin krijgt een tiental parkeerplaatsen voor de shoppende klanten. In de gesloten zijgevel aan het schattigste straatje van Mechelen – Schoutetstraat – komen vier grote etalages.

Een nieuw lunch-restaurant met tuinterras zal het belevingscentrum letterlijk op de kaart zetten. Gezonde en hippe gerechten is het motto. De nieuwe eigenaars richten nu het vizier op een partner om de daad bij het woord te koken.

Helaas mogen we de 1ste verdieping niet betreden, maar het is een publiek geheim dat hier studentenkamers komen. Vanaf het nieuwe academie jaar zullen de kamers, met een rijk verleden, van Studentenhuis Home Astrid, bewoond worden door 16 gelukzakken.

De bestaande loftwoning op de 2de verdieping tenslotte wordt de nieuwe thuis van de familie Deckers - De Meyts en wordt later nog uitgebreid met een zolderappartement.

Livingston vond ik niet, de code is slechts deels ontcijfert maar bovenal was het een teaser van formaat.  

Hotel Van der Gracht de Rommerswael doet Mechelen & de Goswin Stassaertstraat (be)leven!

 

Schepen van Monumentenzorg Greet Geypen stelde het zo: “Stassart11 wordt een nieuw aantrekkingspunt op de as Kathedraal – Kazerne Dossin.”

 

Korte geschiedenis van het historische pand in de Stassartstraat.

Tot in 1647 vinden we sporen naar het bouwsel. De heer Aurelius Carrega en Jonkvrouw Suzanna Leducq worden dan als toenmalige bewoners vermeld.

 Op 17 juli 1755 wordt het aangekocht door heer Rogier, Philip van der Gracht, Baron van Rommerswael en de vrouwe Maria, Catharina van Varich. Sindsdien gaat het door het leven als het voormalige “Hotel Van der Gracht de Rommerswael”.

De eerste kloosterlingen die het gebouw betrokken zijn afkomstig uit het Clarissenklooster van Gent. De arme claren-coletinen stichten in 1835 een nieuw klooster te Mechelen. Enkele jaren later kochten zij van de familie Van der Gracht de Rommerswael het pand. De zusters waren definitief gevestigd in 1840 in de G. Stassaertstraat .

In 1844 kocht de kloosterorde “het Gulden Leeuwken” op en bouwde er deze kapel naar ontwerp van stadsbouwmeester Bauwens .

Rond 1966 verlieten de laatste der arme claren hun riante woonst.

Na 4 jaar leegstand, in 1970, werd het klooster een seniorentehuis. Mariette Janssens, de moeder en grootmoeder van de voormalige eigenaars Catharina Albrecht en haar dochter Nathalie Grieve zijn de stichters.

De voorgevel van dit beschermd monument werd volledig  gerestaureerd in 2001.

Twee weken geleden verlieten de laatste bewoners hun Home Astrid.

oeps, daar gaat ons snode plannetje van een paar jaren geleden open monumentendag...

wij zagen ons al met een uitgelezen groepje oud worden in het pand, geholpen door privéverpleging en huispersoneel...

dromen mag hé en vooral dromen kost niets

maar als ik hoor spreken van de as kathedraal-kazerne dossin, dan hou ik toch mijn hart vast, want ooit werd er gedroomd van een museum-as van in de Merodestraat tot aan de Brusselpoort.

wat schiet daar nog van over????

@Malenie Dat was wat onze schepen Greet Geypen zei.

Ik geloof wel in de toekomst van deze straat die je zienderogen ziet veranderen en opgewaardeerd worden.  Je merkt dit vooral in het eerste stuk en het laatste stuk nabij Dossin.  Maar als later ook de Predikherenkerk zijn nieuwe bestemming zal krijgen met bib enzovoort, gaat dit de Stassartstraat van 'straat-van-waaruit-je-snel-uit-Mechelen-wegkomt' doen uitgroeien tot één van de belangrijkste, boeiendste en mooiste assen van Mechelen.  Dit nieuwe project past hier dus volkomen in.  Slim en toekomstgericht gezien!

20 jaar geleden zag het er minder fris uit...

foto R. Kokken 1995

Dat een pand als dit een semi-openbaar karakter krijgt is altijd goed nieuws!

Nu begrijp ik waarom er vandaag weer ene van 60 euro in de bus gevallen is. " Semi - openbaar karakter ". Fijne stad met fijne bewindslieden.

@G.L. Dit is een privé-initiatief en heeft niets me de stad/staat te maken.

@ RealRaven. Dat staat op die van 60 euro niet vermeld , voor wat dat moet dienen.

De Schoutetstraat is in Mechelen uniek. Er is geen zeer opvallende, beroemde bezienswaardigheid. Maar als geen andere smaakt ze doordesemd naar oude kloosters en ademt ze immer een bisschoppelijke sfeer uit. De blinde muren getuigen nog van een mysterieuze ge- en verborgenheid van het diverse roomse leven in dit kromme straatje.

La nature commerciale a horreur du vide.
Nu wil men er vier grote uitstalramen in aanbrengen!

De wandelingen door het Klein Begijnhof komen via de Schoutetstraat langs aan 't Klapgat en bereiken het Groen Waterke, de enige echte vliet in de binnenstad. Geheel in een ononderbroken passend kader, behalve nu die storende, protserige nieuwlichterij. Zeer foute ingreep. Voor het overige lijkt de toekomst van het pand aan de Stassartstraat me wel redelijk.

Schoutetstraat De Posthoorn - Foto Gimycko

daar kan ik het met je eens zijn, mon,dat vraagt niet om grote uitstalramen