Weer wegwijs!

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Het heeft wat voeten in de aarde gehad, maar laat ons niet zeuren: de eerste van de drie historische toeristische wegwijzers is weerom in het straatbeeld verschenen.  En daar ben ik blij om.  Hierin zal ik zeker niet alleen staan, want heel wat Maneblussers hebben ze gemist.  De nu helemaal gerestaureerde replica van één van de wegwijzers uit 1954 werd gisteren op de Schoenmarkt herplaatst.  Vorig jaar werd eindelijk besloten om de wegwijzers duurzaam te restaureren, en voor deze replica's van de vroegere houten en gepolychromeerde wijzers werd 30 000 Euro uitgetrokken.  Mooi!  Al moet ik zeggen - en ik wil niet te brutaal overkomen - dat ik wel moet wennen aan de 'nieuwe' kleuren die me veel feller en 'zuurtjesachtiger' overkomen dan de vroegere...  Misschien ligt het aan mij, en zoals altijd werd gesteld: over kleuren en smaken kan men niet twisten...

 

 

 

De drie wegwijzers sierden vroeger menig postkaart en toeristische brochure, en vele toeristen keken er bewonderend naar.  Terecht.

In 1954 werden ze vervaardigd door Vic De Vos - in hout - en zo trotseerden ze decennialang weer en wind.  In 2001 verdwenen ze dan plots uit het straatbeeld tot ze eind januari 2007 werden teruggeplaatst - niet meer in hout maar wel in polyester.  De ondertussen 97-jarige maker van de wegwijzers stond er bij te glunderen...

Maar...

In 2008 'verdween' de wegwijzer op de Schoenmarkt, en niemand leek precies te weten hoe dit kwam...

Het verhaal was nog niet ten einde.  Het was eerder het begin van een lijdensweg, want tot ontzetting bleek dat de verf op de polyester wijzers begon af te bladderen.  Eerst een beetje, maar hoe langer hoe meer, totdat de wegwijzers er maar zielig en verwaarloosd begonnen uit te zien.

Het ging van kwaad naar erger, en in 2010 besloot men dan maar de twee resterende wegwijzers weg te nemen.

Naarstig werd gezocht naar een oplossing voor het probleem, en uiteindelijk werd vorig jaar de knoop doorgehakt.  Er zouden nieuwe replica's komen die duurzaam zouden worden vervaardigd en geschilderd.

Gisteren verscheen dus de eerste wegwijzer in het straatbeeld, tot vreugde van de passanten.

Nu is het dus wachten op de wegwijzers van het Sint-Romboutskerkhof en de Veemarkt...

 

(wegwijzer op de Veemarkt, niet lang na de plaatsing in 2007... Nog niks aan de hand...)

(nog netjes en keurig...)

(ook deze op het Sint-Romboutskerkhof is nog helemaal als 'nieuw'...)

(in 2008 'verdwijnt' dan de eerste wegwijzer...  Het is deze die nu is teruggeplaatst.  Tussen haakjes: let eens op de kleuren van toen, en vergelijk deze is met de kleuren van de huidige wegwijzer...)

(...zonder me verder uit te spreken over mooi of minder mooi: niemand kan ontkennen dat ze wel degelijk verschillen...)

Maar goed... 

Na een tijdje begon de verf af te bladderen:

 

Maar de calvarietocht van de drie wegwijzers is nu eindelijk achter de rug.  De eerste staat op zijn plaats, en de andere twee volgen dra!  En dat is fijn te noemen bij het begin van het nieuwe toeristische seizoen!  Met dank aan al diegenen die hiervoor geijverd hebben!

 

Mechelenblogt heeft de lijdensweg van de wegwijzers de voorbije jaren op de voet gevolgd, en wie nog eens graag wil terugblikken:

www.mechelenblogt.be/2008/07/weg-wijzer

www.mechelenblogt.be/2009/09/jammer

www.mechelenblogt.be/2010/07/blijft-jammer-dus

www.mechelenblogt.be/2014/02/mechelen-wordt-wijzer

 

 

 

 

 

 

Zo was het toen...

Eerlijk gezegd vond ik de kleuren van vroeger ook mooien maar het moet gezegd dat ze in hun huidige vorm wel beter opvallen wat hun doel dan weer bijtreedt.
Ik had ze vandaag nog niet zien staan maar ben wel blij dat ze eindelijk terug zijn van weggeweest.

De nieuwe kleuren van de kleren vallen wel mee. Behalve van de zwartwitte figuur die nu een hedendaagse advocaat lijkt. Die dracht is toch maar zo verouderd als onze hele Justitie, een dikke twee eeuwen. Ik dacht dat die figuur een raadsheer van de Grote Raad moest voorstellen, in een roodachtige tuniek - zoals terecht in die eerdere beeldengroep! Dan is dit nu echt een grove, domme fout.

De nu hevig gekleurde huizen stemmen overeen met de huidige tendens om de echte huizen in zogenaamd originele kleuren te schilderen. Maar als achtergrond maakt het de sculpturen inderdaad nogal kermisachtig. Misschien toch even aan wennen...

Die witte toren met dat blauw water (foto 2) doet wel pijn aan de ogen !

;-)

Bon, hier nog eentje uit den tijd dat de dieren nog spraken...

Gim, de dieren spreken al lang niet meer. Tegenwoordig heeft ieder tourist toch wel zijn portabelke mee. Dus al het andere is toch bijzaak. Of ben ik niet mee ???

@ G.L. : Over een "portabelke" gesproken...

Zo was het in Mechelen in 2009.

Foto Gimycko

Nu zit dat allemaal in 1 ( ! ) QR-code.

Gim: van die QR-codes daar hemme ze in hoembek al mier dan iene van zenne: an al de palen van de bus!

@ Jokke :

In Hombeek zal ook wel ergens een vier-richtingen-wegwijzer staan.

-Noord : Leest

-Zuid : Zemst

-Oost : Mechelen

-West : Kapelle-op-den-Bos

Blijft de vraag welk beeldje de Hombekenaren bij welke richting hebben gezet.

M.a.w. hoe kijken ze daar naar en denken ze daar over hun bovenstebeste buren ? 

;-)

Gim, as ze denke en uwe wegwijzer volgen zal het zijn:  

Van het Oostfront liefst geen nieuws ;-)

Eén woord en ge hebt hem zo op zijn pjeit !

:-D

geweldig dat ze terug zijn,

die felle kleuren zullen wel snel valer worden als de zon ze er af schijnt, dan zijn ze weer in de gekende oude staat

Hier een wegwijzer in Mechelen in 1915...

Brusselpoort - Luigi Kasimir

Duidelijk te zien zijn Heist op den Berg en Heffen.

Wie of wat een Kreischef precies was, is niet direct duidelijk maar hij duikt geregeld op in het boek "Oorlog aan de Dijle" van ons aller Geert Clerbout.

Kreischef = Districtcommandant

De kostprijs van 10.000 euro voor deze ene paal is "toevallig" het maximum dat het budget voorzag, nog voor de kenmerken van de opdracht bepaald waren die daarna uitbesteed werd. Als dan types verf zouden gebruikt zijn die onder UV-licht te lijden krijgen, Marc VC, werden we serieus bedot.

De raadsheer dient de correcte mantelkleur te krijgen. 'Manneke maan' hoeft echt geen lippenstift. De maneblusserstoren moet een paar tinten donkerder worden, als de bovenste helft van de echte. Dan kan het tegenaan gekletste water UV-bestendig helwit worden. Liefst met die torenkleur fijntjes in de nerven naar de verst 'uitgegooide' rand van de klats toe. Het felle en veel te strak afgelijnde helderblauw is met moeite als 'water' herkenbaar, bespottelijker dan de legende. Als men toch bezig is, kan het plastiekerig rood van de Busleydengevel zacht bruinrood worden.

Een paaltje aan de prijs van een autootje moet in onberispelijke kleur komen.

Zet er nog een Holle Bolle Gijs Bart Pinguin naast en we zijn er helemaal !

;-)

BTW : Wel handig als Verdwaalpaal !

En hoe zit het nu met die wegwijzer naar  " Nekkerkot Brussel North " ? Zullen we het even aan de kreis Obermann vragen ?

Nog fermer kemels: Op de eerste foto van Jan staat twee keer het torentje van het Hof van Busleyden. Maar op de richtingwijzer is die rood met zwart dak, terwijl Opsinjoorke aan een bleke toren hangt. Bovendien is het grootste deel van het dak boven de knie van Opsinjoor, ook bleek i.p.v. zwart.

Als men volhardt in het kleuren van de gebouwen, moet dit torentje recht boven de paal dezelfde baksteenkleur krijgen. En natuurlijk dezelfde daklijn (zoals ook de echte): alles boven de balustrade in 't zwart. Zeker om de kleurrijke Opsinjoor goed te laten opvallen, is het best om 'zijn' torentje en dus ook de gevels van Busleyden, in een veel zachter roodbruin te overschilderen. De pasteltint geeft dan een soort 'diepte' waarop de beelden even goed uitkomen als op de originele wegwijzers met houtkleurige gebouwen.

Hallo schone slapers op 't schoon verdiep! Jullie grijze gevel werd godbetert in de kleur van het belfort en de lakenhalle geklad! Eiwitklodders in de grijze celletjes?

Men liet die wegwijzers schilderen in een peutertuin. Manneke maan met moeders lippen. Elke volwassene zou beseft hebben dat een raadsheer van de Grote Raad waarschijnlijk geen toga van vandaag droeg, dat de Keldermansvleugel van ons stadhuis niet in geelwitte zandsteen is, en dat beide torentjes dat van Busleyden uitbeelden. Dat op die schuine vlakken bovenaan een torentje toch dakbekleding zit, zouden kleuters al geweten hebben.

De 2 ontbrekende wegwijzerpalen blijven best weg. Beter niets dan idioterie. Herschilderen of omkappen.

Altijd leuk, die Artistieke Vrijheid !  Zeker voor Mechelen Kinderstad.

;-)

Volgend project in Mechelen : Beschilder de Witte Vuilzakken.

Opsinjoorke met een groene vest en gele kousen......  Hebben ze op het stadhuis wat te veel Carolus gezopen??? 

Opsinjoorke - Tekening uit 1830

Vindt de verschillen !

Onze mascotte werd in 1647 uit het goede hout gesneden. Ze heet van 1775 'Opsinjoorke' om Antwerpenaren te treiteren. Ik vermoed dat het nu bekende pakje niet vóór 1815 ook met de Fransen de spot begon te drijven, misschien pas toen die kleurencombinatie ook horizontaal uit onze vlag verdwenen was. Dat jaar 1830 mocht die tekening misschien een nieuwe tenue introduceren.

Op de wegwijzers moet men in ieder geval de blauw/wit/rode kopie van Opsinjoorke die in stoeten gejost wordt, herkennen. Die had met de laatste cavalcade eigenlijk witte handschoenen maar erg donkere kousen en een zwarte muts. Witte kousen, getten of handschoenen maakt niet zoveel uit. Wél dat op beide sculptuurtjes slechts díe driekleur domineert (en schoenen zwart blijven). Zeker voor de muts piept men best eens in de fameuze koffer: Zo nodig krijgt de gooicopy ook een nieuwe wijnrode pots en propere sokken.

Dus eens temeer: Herschilderen of omkappen, die paal.

Terloops: Vic De Vos haalde voor de maneblussing inspiratie bij een ongekleurde tekening door Frans Becquet, zie Beeldbank SME001011198.

Laten we Opsinjoorke zelf eens aan het woord...

Oeps, geen woord over verkeerde kleurtjes !

;-)

Heb zonet de wegwijzer eens van dichtbij gaan bekijken (en gefotografeerd - zie Flickr).

In werkelijkheid is het nog erger dan op de foto's !  Ne kleuter schildert beter, juister en exacter.