Ere-Belleman

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Hij heeft even wat langer moeten wachten op de ultieme bekroning..., maar vanmiddag was het eindelijk zover!  Nadat hij op het einde van  zijn viering als Verdienstelijke Mechelaar door het Koninklijk Verbond der Mechelse Geburenkringen, onwel was geworden, en hij een tijdje in het ziekenhuis diende te verblijven, was François de Schouwer nu voldoende hersteld om de oorkonde van 'Ere-Belleman' in ontvangst te nemen in de Kolommenzaal van ons stadhuis...

 

 

                               

 

Het was schepen van cultuur Björn Siffer die de oorkonde mocht overhandigen aan populaire Swa, als dank voor zijn jarenlange vrijwillige inzet en om het feit dat hij bijdroeg tot de uitstraling van deze stad.

Het was op de zitting van 19 december dat het voltallige college van burgemeester en schepenen hiertoe besloot.

In de Kolommenzaal waren tal van familieleden en vrienden samengekomen om getuige te zijn van dit moment.  En het deed François zichtbaar deugd.  Nog steeds herstellende van zijn ziekte, was hij blij dat dit nu kon doorgaan.  

 

Dit is écht een bekroning.  In 2009 was ik al uitgeroepen tot Verdienstelijke Mechelaar, en jongstleden werd ik dan Verdienstelijke Mechelaar.  Dit is het mooie sluitstuk.  Ik ben blij voor de waardering door deze titel.  Dit hoor ik toch véél liever dan 'ex-belleman'.  Want dat geeft toch een vieze bijsmaak.  Ik was in januari verrast toen ik van het initatief van het stadhuis op de hoogte werd gebracht.  Normaal zou ik reeds op 23 januari gehuldigd worden, maar toen lag ik op Intensieve Zorgen.  De week voor het feestje van de Mechelse Geburenkringen waar ik uitgeroepen zou worden tot Verdienstelijke Mechelaar, was ik helemaal niet zo best.  Ik had koude rillingen en voelde me grieperig.  Toch had ik niet graag dat m'n vrouw Annie de dokter er bij zou roepen, omdat ik dat feestje niet wilde missen.  Ik heb me waarschijnlijk 'geforceerd' door mezelf te dwingen rechtop te blijven.  Maar toen het feestje bijna gedaan was, werd ik onwel.  De MUG is me toen komen ophalen, waarna ik naar het ziekenhuis in de Leopoldstraat werd gebracht.  Ik zie nog zo voor mij vier mensen in het wit.  Ik zei nog dat ik van m'n brancard zou stappen om naar huis te gaan...  Maar dat kon natuurlijk niet.  Mijn hartslag was veel te onregelmatig en m'n bloeddruk was serieus gezakt.  Uren moet men toen aan mij 'gewerkt' hebben.  Maar dat weet ik zelf niet meer.  De andere dag werd ik toch wakker - paniekerig - want ik zag geen steek en had ook evenwichtstoornissen.  Ik besefte toen wel dat het ernstig was.  Maar ik ben héél tevreden over de goeie zorgen van het personeel op de afdeling Intensieve.  Ze hebben met goed en met veel menselijkheid verzorgd.  Vijf dagen heb ik daar gelegen aan darmen en slangetjes, en daarna werd ik verhuisd naar een gewone kamer waar ik nog een tiental dagen heb verbleven.  Thuisgekomen diende ik terug te leren lopen, en dat deed ik rond de tafel...  Ik ben beter nu, maar toch nog kortademig en ook die evenwichtstoornissen heb ik nog.  Maar ik denk al aan de toekomst.  Binnenkort hervat ik m'n lessen Italiaans, en dan heb ik weer tijd om te lezen en te puzzelen.  Ook wil ik me terug - zo goed als dat zal gaan - inzetten voor enkele gehandicaptenverenigingen.  We zien wel, want ik ben nu zélf zo'n beetje 'gehandicapt'.  Dit vrijwilligerswerk heb ik altijd graag gedaan.  (vroeger ook bij Licht en Liefde...)

 

(bij de vele vrienden die hem gelukwensten, was ook stadsgids Erik Vekemans...)

(...en zijn jarenlange vriend Tony Schaerlaeken)

 

'Onze' Swa heeft dus weer toekomstplannen, maar toch zal z'n vrouw Annie hem regelmatig moeten intomen.  Bezorgd zegt ze dan ook tegen hem dat hij nu moet gaan rusten, en zich niet te veel mag vermoeien.  Maar de kersverse 'Ere-Belleman' heeft deugd aan de ontmoeting en de babbeltjes met zijn vrienden.

Die loven allemaal zijn 'goed en warm hart' en zijn bescheidenheid.  Het is niet voor niks dat hij zo graag gezien werd en wordt in de Maneblussersstad.

Ook zijn enige, enkele jaren jongere zus Paula, is vol lof over haar broer, die er altijd voor haar is als ze het nodig heeft.

 

  (met echtgenote Annie...)

(François geflankeerd door vrouw Annie en zus Paula...)

(...en met opvolgster Bellemadam Myriam Sips...)

 

Proficiat met jouw ere-titel Swa!  Hij is je volkomen gegund!  Stel het wel, en hou je taai - en ...tot op één of ander Mechels terras...