Kerst gaat vaak om emotie

met categorie:  

  

(foto's: Jan Smets  - Levende Kerststal Begijnhof, Gr. Markt, kleuterkerstspel Ursulinen)

Herders en engelen en koningen...en een kind in een stal.  En Glühwein en pakjes.  En een opgetuigde spar.  Dat moet dus Kerstmis zijn.  Hoe je het ook viert: als simpelweg gezellig familiefeest zonder gelovige dimensie, als gelovige,  of gewoon...niet...:  Het is wel degelijk Kerstmis.  Zo'n dagen zijn gewoon gedrenkt in nostalgie, in heimwee of soms in stil verdriet en in een pijnlijk aanvoelen van een gemis of in een warm aanvoelend geluk.  Het gaat om emotie. 

 

Je kan er niet omheen.  Of je het graag hebt of niet; of je deze dagen liever aan jou ziet voorbijgaan, of er juist intens er van geniet.   Er is de feesttafel omringd door een hele familie, met grootouders, en kleinkinderen...  Maar er is ook de alleenstaande, oud geworden, of verarmd, of uitgerangeerd, door armoede, sociaal isolement...  Vandaag is het ook Kerst voor de verpleegkundige in het ziekenhuis, tussen patiënten die het ook liever anders zouden zien op deze dag...  Het is ook Kerst voor de dementerende bejaarde in het rusthuis...  Het is Kerst voor de Marokkaanse collega die spontaan vandaag de dienst wou overnemen...  Naast de opgevulde kalkoen is er nog zoveel méér dat ons raakt, of blij of stil droef maakt...

 

  

(Korenmarkt; retabel OLV-over-de-Dijlekerk)

(Acht-Zalighedenstraatje)

 

Is Kerstmis enkel meligheid, voor halfbakken naïevelingen die voor één dag 'mensen van goeie wil' willen zijn?   Ach: laat iedereen het maar voor zichzelf uitmaken.  't Is gewoon een mijmering.  Bij mij thuis staat een oude Kerststal - Héél oud.  Met gipsen beeldjes met af en toe 'een hoek af', een geschonden neus, en een aangeplakt hoofd op het herderlijke lijf...  Te rood gestifte lippen, te bontgekleurd in hemelsblauw en andere vervaagde zuurtjeskleuren.  Engelen hangen barok gezwind in de stalnok, met wapperende jurken en banderollen met 'Gloria in Excelsis Deo'.  En er zijn de schapen.  Natuurlijk.  De herders met hun feestschalmeien, en de drie Wijzen uit godvergeten Oosterse Rijken met exotische geschenken...  Nostalgie en herinnering.  Stro en watten.  Deze stal hoort in al zijnouderwetse charme bij mijn Kerstboom.  Herinnering. Geen kerststal was zo mooi als die van 'moemoe van de Sint-Jozefstraat'.  Geen stal IS zo mooi als deze.  Ik zie hem nog staan in het huis van mijn grootouders.  Als kind kon ik me er uren aan vergapen.  Ik mocht de beeldjes ook aanraken, en  nieuwe scènes regissiseren.  Spannend, én magisch. Van moemoe mocht dit.   Kleurrijke fantasie, en zovééééél mooier als de witte, eerder gestileerde figuren uit de stal van mijn ouders.  Zo zag ik het als kind.  Op de schoorsteenmantel vertrokken de Koningen in de weken voor Kerst, in een geduldige reis naar de buffetkast waar de Heilige Familie rond de kribbe geschaard stond.  Met de os en de ezel.  Uiteraard.  De Koningen kwamen steeds dichter - met tussenstop op de kleine open kast...  Mijn grootouders zijn al lang naar elders.  Maar deze dagen zijn ze heel aanwezig.  Géén stal was mooier dan die van moemoe...  En dat weet ik héél zéker.

 

(Levende Kerststal)

 

Fijne Kerst!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zalig Kerstfeest aan iedereen van goede wil.

Zalig Kerstfeest aan iedereen! Die 'van goede wil zijn' hebben dat minder nodig dan diegenen die niet of minder 'van goede wil' zijn. En trouwens 'uitsluiten' is hier zeker niet op zijn plaats:-)

Mooie beschrijving Jan,  spijtig dat dit mooie zo weinig weerklank vindt bij de stedelijke bewindvoerders.  Want welke sfeer gaat er uit van een witte sneeuwman met daarop geschreven "Prettige feesten". Is er nog ergens een binding met de traditie? 
Toch aan iedereen een zalig Kerstfeest gewenst en een voorspoedig en vredevol Nieuw Jaar.