Mooie liedjes-stoptrein van Lloyd Cole houdt opnieuw halt in Mechelen



Thank you for having me, again”, hoorden we Lloyd Cole zeggen tegen een van de verantwoordelijken van Cultuurcentrum Mechelen na afloop van diens concert, woensdag 20 november. Again, inderdaad. Het was alweer de derde keer, in vier jaar tijd, dat de sympathieke Brit naar het auditorium van Cultuurcentrum Mechelen afzakte. Dit keer zonder diens ‘Small Ensemble’, zoals in 2011, maar opnieuw moederziel alleen, zoals bij de doortocht in 2009. Ook nu koos Cole voor de ‘less is more-aanpak’, de zanger met gitaar die eigen werk, gloednieuw en al wat ouder, combineerde met enkele Lloyd Cole & The Commotions-classics en hier en daar een cover.

In het concertverslag van Cole’s vorige doortocht schreven we “De mooie liedjestrein kwam traag op gang, stond iets te vaak stil en kwam zo nooit écht op snelheid.” Ook nu was dat zo maar, minder dan in 2009 of zelfs mét ensemble in 2011, ervaarden we dit als een minpunt. Het wat kunstelige gitaarstemmen is haast tot een gimmick verworden, de bijgaande zelfspot ook. Cole leidde zijn nummers in op diens geheel eigen flegmatische wijze, met verhalen, vaak gekruid met kurkdroge Britse humor.I’m the support act”, zei Cole aan het begin van de eerste set. “Later I’ll come back to be the headliner”.

Lloyd Cole was goed bij stem en bracht een fraaie en evenwichtige setlist. Het nieuwe album ‘Standards’ werd, logischerwijze, bezocht en voorts kwamen recentere en veel oudere nummers aan bod. Sterk trouwens, dat nieuwe album, blijkens songs als ‘Kids Today’, ‘Period Piece’ en ‘No Truck’. Natuurlijk ontbraken ook de classics die Cole met zijn Commotions schreef niet.

You only missed Rattlesnakes”, zei Cole tot drie maal toe, toen mensen laattijdig de zaal binnenkwamen. ‘Rattlesnakes’ zat al als derde song in de set, helaas niet in een geweldige versie. Maar misschien is dit voor de zanger een song die hij als een ‘moetje’ ervaart? Niet dat we te klagen hadden aan goede interpretaties van zoveel andere Commotions-songs. Met een erg mooi ‘Lost Weekend’ , een al even mooi ‘Jennifer She Said’ om ‘Are You Ready To be Heartbroken’, aan het begin van de tweede set, niet te vergeten. Géén ‘Brand New Friend’, noch ‘My Bag’, maar een mens kan niet alles hebben.

Maar Lloyd Cole hoeft natuurlijk niet te veel terug te grijpen naar de Commotions-periode met een ondertussen al indrukwekkend songarchief als solo-artiest. We kregen vanzelfsprekend dan ook veel werk daaruit. Met een sterke vertolkingen van ‘2CV’, ‘No Blue Skies’ en ‘Baby’ en met uitschieters zoals ‘Butterfly’, 'Like A Broken Record', 'Unhappy Song', 'Music in a Foreign Language' en 'Pay for it'...

Bij die uitschieters hoorde zeker ook Cole’s renditie van Leonard Cohens ‘Chelsea Hotel’. Prachtig gedaan. Ook ‘Pale Blue Eyes’ van The Velvet Underground was goed gedaan. Maar Cole’s interpretatie van Nick Cave’s ‘People ain’t No Good’ vonden we niet zo bijzonder. Misschien ook wel omdat we Cave dat een paar dagen eerder zelf hadden horen brengen in Antwerpen.

Maar het was een mooie avond met maar liefst 31 liedjes, met meer ‘hit’ dan ‘miss’ en een goedgeluimde en goed bij stem zijnde Cole, die hier duidelijk graag toeft.

Tot de volgende keer, Lloyd?

Setlist: Past Imperfect / To The Church / Rattlesnakes / Kids Today / Cut Me Down / No Truck / Chelsea Hotel (Leonard Cohen) / Blame Mary Jane / Like A Broken Record / Butterfly / Baby / Period Piece / Perfect Blue / Diminished Ex / Are You Ready To Be Heartbroken? / Music In A Foreign Language / It's Late / Pay For It / Jennifer She Said / Blue Like Mars / No Blue Skies / Don't Look Back / Myrtle And Rose / 2cv / Hey Rusty / Pale Blue Eyes (The Velvet Underground)/ Perfect Skin / Unhappy Song / Lost Weekend

Bis: People Ain't No Good (Nick Cave & The Bad Seeds) / Forest Fire
 

Tekst: © markec
Foto’s: © Christel Schoepen – accreditatie indiestyle.be