schilderend...

met categorie:  

   

(foto's: Jan Smets)

Ik  had hem al een tijdje in de gaten.  Zittend op een terras op de Grote Markt zag ik hem aan het werk.  Je ziet het helemaal niet vaak, iemand die zijn schildersezel opzet in de binnenstad.  En daarom ging ik graag een praatje met hem maken...

 

Luc Jacobs legt de eerste contouren en kleurtoetsen vast van een gevelrij van de Grote Markt en onze Sint-Romboutstoren.  In bruin-blauwe tinten zet hij een eerste 'schets' op het doek.  Luc - die geboren Mechelaar is- is nog niet helemaal tevreden met 'de lucht'.  Ook heeft hij nog niet alles wat nodig is, bij in zijn schilderskoffer.

 

Ik weet wel waar ik naartoe wil.  Het resultaat zit al in mijn hoofd. Morgen kom ik verder werken.   De lucht is niet ideaal vandaag .  Als het mocht regenen kan ik nog altijd onder de gaanderij terecht... 

 

 

De eerste schets ziet er al erg goed uit.  Af en toe komt een passant een kijkje nemen.  Maar Luc werkt onverstoord verder.   Voortdurend kijkend naar wat hij op het doek wil vereeuwigen - snelle toetsen aanbrengend -  De volgende dag kom ik weer voorbij.  De toren heeft meer 'body' en  karakter gekregen.  Ik sta in bewondering hoe de schilder dit zo gekende tafereel weet te vatten en deze impressie heel persoonlijk vormgeeft...  Het schilderij groeit...  Ik ben benieuwd naar het eindresultaat...

 

(een creatief proces....  een schilderij in wording...)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Onzen Ouwe Reus blijft geliefd.

:-)

Artiesten hebben altijd bestaan en zullen altijd blijven bestaan. Een schilderij straalt dan ook meer karakter uit dan een digitale foto, hoe perfect ze ook gemaakt is.

Ooit zag ik in de Grand Canyon een meisje dat een schitterende aquarel maakte van dat onmetelijke landschap. 

Stads- en landschapsschilders moeten dan ook aangemoedigd en gewaardeerd worden.

Hieronder een amateuristisch werkje dat mijn grootvader ooit kocht. Het werd meer dan 100 jaar geleden geschilderd op een dunne eiken plaat.

@ Roger :

Bedenk dat de schilders en tekenaars de eersten waren die Mechelen en de Mechelaars vastlegden op doek of papier.  Pas later kwam de fotografie.

Bedenk dat de schilders en tekenaars de eersten waren die Mechelen en de Mechelaars vastlegden op doek of papier.  Pas later kwam de fotografie.

Tiens, dat wist ik nog niet. Goed dat ge me dat zegt.... Dat zijn nu de voordelen van Mechelen Blogt: verhelderende verklaringen.  En zeggen dat domme ik altijd geloofd heeft dat de fotografie er  het eerst was.  Ik heb me altijd al afgevraagd waarom de Gebrs Van Eyck dat Lam Gods schilderden ipv gewoon een foto van dat beest en de figuranten te maken en er een grote poster van te laten drukken.

@ Roger :

Bedenk dat de Camera Obscura al veel langer bestond.  Alleen werd hij (nog) niet gebruikt om ne foto van het Lam Gods van de Gebrs Van Eyck te maken, om ne foto van dat beest en de figuranten te maken en om er ne poster van te laten afdrukken, want het lichtgevoelige papier en de glasplaat moest nog uitgevonden worden.

Maar het wel werd al wel gebruikt bij schilders, tekenaars en etsers voor de exacte weergaves van poses, kostuumweergaves, lichtinval, perspectief, enz.

Het voordeel van een schilderij is dat ge kunt weglaten wat u niet aanstaat. Zoals die blekke potten rond de mêt bijvoorbeeld. En oep den tore hangde de vlag van uw goesting.

@ GL : Inderdaad.  Dat is de Vrijheid van de Kunstenaar.

Maar ge kunt uw werk ook verbloemen, verduisteren, opfleuren of, zoals hieronder, een situatie laten dramatiseren enkel en alleen door de zonnestralen door het wolkendek te laten priemen.

Werk van Leon Pescheret

Vandaag de dag, liefst een vlag met een swastika !?

:-))

Dat detail en perspectief niet altijd klopten zien we hier...

Werk van Jules Louis Berteault

@Jef, één maal per jaar op 20 april volstaat:-):-)

Jef, poasde goa da den tore dan nog lang overend zoa stoan ?-)

Jef, de oorspronkelijke swastika of die door de Nazi's misbruikte swastika ... 
klein verschil in afbeelding, groot verschil in opvatting en door weinigen geweten ....