vroegere buurtkinderen Lange Nieuwstraat plannen reünie

    

(foto's: Jan Smets)       

Ik sta met Mimmo Di Taranto in de Lange Nieuwstraat.  Mijmerend.  Zijn blik zoekt het verleden.  Hier woonde hij ooit: het kleine Mechelse Italiaantje...   De Lange Nieuwstraat is nu een wat rommelige straat in het Mechelse centrum, met een heel heterogene mix van rijhuizen uit verschillende tijdperken, en een paar braakliggende stukjes grond die verworden zijn tot zielloze parkeerplaatsen.  Er zijn geen winkels of horecazaken (meer) te vinden in deze straat.  Ooit was het anders...

 

   

 

Mimmo Di Taranto die er als kind woonde, heeft heimwee naar de jaren zestig en zeventig van vorige eeuw...

 

Dit was hier toen een heel kinderrijke buurt.  Het was hier aangenaam om wonen in de Lange Nieuwstraat en de aanpalende straatjes.  De kinderen van toen zijn nu allemaal vijftigers en zestigers.  Met een aantal komen we nog regelmatig samen.  Maar zaterdag 26 mei willen we een grote reünie organiseren in het restaurant 'La terrazza' dat m'n zus uitbaat aan de Auwegemvaart.  We hebben geprobeerd zoveel mogelijk buurtkinderen van toen op te sporen...

 

Mimmo Di Taranto was zes jaar in 1964.  Toen kwam zijn familie hier in de straat wonen.  Zijn Italiaanse vader werkte voorheen in de steenkoolmijnen.

 

  

(bij de vroegere beenhouwerij...)

 

Alle dagen speelden de kinderen hier buiten.  We  waren met veel leeftijdsgenoten.  Ons speelgoedterreintje was een stukje onbebouwde grond in het Schuttershofstraatje.  Nu staan er garageboxen.  We troffen mekaar ook vaak bij het vroegere Centrawinkeltje dat eigendom was van de firma Huygebaert.  Drie dochters woonden daar: Isabelle, Thérèse en Angeline.  We waren er misschien wel stiekem 'verliefd op.  De winkel is nu al zo'n twintig jaar geleden gesloten, net zoals de bakker en de slagerij in deze straat.  Er zijn ook geen café's meer.  Vroeger was er eentje op de hoek met de Oude Brusselsestraat, waarvan ik de naam kwijt ben, het het donkere buurtcafé 'de neuskapel'.  Zie je: het laagje huisje staat er nog, en ook de naam staat nog op de gevel!  Er hing hier in de straat het hele jaar door een erg gezellige en vriendschappelijke sfeer.  In augustus hielp de hele buurt met zo'n zeventig personen mee aan het versieren van twee wagen voor de bloemenstoet, die bloemist Louis hier opbouwde.  Ook de kinderen hielpen mee na schooltijd.  Ik herinner me dat ik in 1969 op de bloemenwagen mocht zitten die de 'maanlanding' moest voorstellen...

 

(bij café De Neuskapel)

 

In de buurt woonde de grote Italiaanse familie Di Taranto in goede verstandhouding samen met de oorspronkelijke Mechelaars, maar ook met de Marokkaanse familie Bouzerda, een Nederlandse familie in de Ravenbergstraat, ...

 

Soms werd er eens geroepen: "Hé Italiaantje!" of "Hé, Marokkaantje!" - maar dat was steeds vriendschappelijk, zonder de minste bijbedoelingen.  Er was ook wel wat sociale controle als we kwajongenssstreken uithaalden.  Maar we mochten nog wél kind zijn.  De verdraagzaamheid was groot.  'Peetvader' jef Van den Dries, die portier was in het conservatorium, was vaak bemiddelaar bij conflictjes, zoals toen we rotte tomaten gooiden naar een garage van een strenge rechter die woonde in de Schuttershofstraat.  Wat ik me ook herinner, is dat er rond 1970 de nieuwe turnzaal van de RMS werd ingehuldigd door toenmalig burgemeester Jos Vanroy.  De marmeren gedenkplaat was blijkbaar niet goed bevestigd, en viel wat later tegen de grond.  We konden er niks beter op vinden dan de lettertjes eigenzinnig anders te puzzelen.  We kregen toen serieus naar ons voeten.  Maar nogmaals: de mensen waren veel verdraagzamer en de buurt hing erg aan mekaar.

 

 

Mimmo vertelt dat zijn moeder in de jaren zestig spagetti maakte voor heel de straat...

 

Dat was toen nog een exotisch gerecht!  Stel je voor.  De hele straat at er smakelijk van.  In 1976 openden mijn ouders het eerste Italiaanse restaurant in de stad: 'Miramar' in de Consciencestraat.  Ook een paar broers van mij, en mijn zus, stapten later in de horeca...

 

Mimmo woont nu in Boom, maar denkt nog graag terug aan zijn jeugdjaren in de Lange Nieuwstaat.  Hij vindt het jammer at hij geen foto's heeft van die tijd.  Mimmo hoopt dat er wel wat boven water komen bij de reünie zaterdag. 

 

Wie de nostalgie naar toen wil herbeleven, moet me zeker contacteren!

 

 

Mimmo Di Taranto - J.P.Corremansstraat 142  - 2850 Boom

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mijn overgrootouders langs moeders kant hebben de vroegere beenhouwerij uitgebaat. Op de foto zie je mijn ma tussen haar oudste zus en nichtje staan voor de beenhouwerij van haar boma en bompa (huybrechts)

Dat caféke op de hoek van de Lange Nieuwstraat en de Oude Brusselstraat, heette dat niet "De Cent"?

In 1970 turnzaal van de RMS???  was dat niet het sportcomplex dat werd gebouwd nadat het oude RMS schooltje rond 1966 werd afgebroken?  Maar dat had in elk geval niets te maken met de Rijksmiddelbare Jongensschool.

Vito Di Taranto was nog een collega van mij in de "Bowl-In" (Bowling) in de Oude Brusselstraat  toen ik daar van 1970 tot begin 1972 als garçon in de kelder (dancing) werkte.  Vito deed boven de snacks in het bowling.gedeelte.   Nadien openden ze hun Italiaans restaurant in de Consciensestraat.

Vito zou dan ook nog wel mooie herinneringen kunnen ophalen uit den tijd van Radio Hasselt. Met Pol Cabus en het " hele dorp " of Jos Gijsen met zijn schurend scharnierke. De mooien tijd van de mijn en kort voor ze overstapten op den Ticanic.

De slagerij van mijn overgrootouders op deze foto is na enig onderzoek toch niet dezelfde als op de foto in dit artikel. De kleinere slagerij van mijn overgrootouders was gelegen tegenover de Groenstraat, waar nu een home is gebouwd. Moest iemand nog oudere foto's van dit gedeelte van de Lange Nieuwstraat hebben, ben ik zeer geïnteresseerd hoe dit pand er uitzag.