jongeren gezocht voor auditie Anne Frank!

met categorie:  

    (foto's: Geert Defour, door Jan Smets)

Het behoort tot ons collectief erfgoed.  Het schokkende en ontroerende levensverhaal van Anne Frank staat in ons geheugen gegrift.  Wie las nooit het dagboek van het joodse meisje dat opgesloten zat in een Amsterdams achterhuis, bang om ontdekt te worden door de gestapo?  Voor Anne en haar familie loopt het dramatisch af.  Maar haar dagboek overleefde de gruwel en wordt tot op de dag van vandaag verteld en gelezen,  of...op de planken gebracht!  In september opent theater De Peoene met 'Anne Frank' haar nieuwe seizoen.  Geert Defour regisseert het stuk, en met hem heb ik een babbel.  En: hij lanceert hierbij ook een oproep.  Geert zoekt namelijk een drietal jongeren om op de planken te staan in dit toneelstuk.  Auditie is op 11 april.  Je dient je dus te reppen...

 

Anne Frank is een universeel stuk, en spreekt alle leeftijden aan.  Het brengt het verhaal van een microgemeenschap tegen de waanzinnige achtergrond van oorlog en vervolging.  In het achterhuis leven twee families, opgesloten.  Ze proberen te overleven in deze wel heel aparte situatie.  En dit samenleven leidt natuurlijk ook al tot spanningen of conflichten.  Anne is de figuur waarrond alles draait: een sterk karaktertje, eigenzinnig....  Al het kleinmenselijke is zo erg herkenbaar.  Het stuk zuigt je mee in het verhaal van deze ondergedokenen, tot...de bonk op de deur...  Hier eindigt het stuk.  We weten allemaal wat het vervolg van het verhaal is...

 

Kleinmenselijke conflictjes, het claustrofobische gevoel...  Dit is het verhaal van het achterhuis.  In het toneelstuk dat wij op de planken zullen brengen zal een cast van tien personen op de planken staan: de familie Frank,  met ouders, Anne en haar oudere zus Margot, de familie Van Daan met zoon Peter, en dan nog een joodse tandarts, Miep Gies...  Het boek werd verwerkt tot een toneelstuk door Frances Goodrich en Albert Hackett.  De Nederlandse bewerking is van Miet Bouhuys.  Een aantal namen zijn gewijzigd, maar verder bleef men trouw aan het dagboek.  Dit is 'erfgoed' dat met veel respect werd 'behandeld'.

 

Geert Defour is niet aan zijn proefstuk toe.  Geert is al van jongsaf gebeten door de theatermicrobe: eerst vele jaren als acteur, en nu al lang als regisseur en lesgever in het Mechels conservatorium.  Hij werd in 1958 geboren in Lokeren, maar bracht zijn jeugdjaren door in Oostkamp bij Brugge.  Sinds 1983 was hij verbonden aan het Mechels Miniatuur Theater, en speelde daar knappe rollen.  Wie herinnert hem nog in 'Waar de Ster bleef stille staan', of in de glansrol 'De Zoon van de schrijnwerker' dat drie seizoenen werd gespeeld in de ruïne van de Predikherenkerk?  In 2002 volgde een collectief ontslag in het MMT.  Gelukkig had Geert het conservatorium waar hij nu al zo'n elf jaar les geeft.  De voorbije jaren regisseerde hij al stukken bij de Dijlezonen, maar vooral bij De Peoene is hij erg actief.

 

 

Ik sta zélf niet meer op de planken.  Het is genoeg geweest.  Het regisseren geeft me nu meer voldoening.  Ik deed het al in de laatste jaren van het MMT.  Ik hou van theater.  Maar acteren hoeft nie meer.  Het spelplezier ontgaat me wat.  Ik probeer zo'n veertig voorstellingen per jaar te bekijken.  Weet je dat je Mechelen zelfs niet hoeft te verlaten door dit grote toneelaanbod dat je hier hebt?  Met Het Arsenaal heb ik nu een goeie band, en de lichte frustratie die er was na het collectieve ontslag, is weggeëbt.  De pijn werd toen natuurlijk verzacht door m'n werk aan het conservatorium.  Ook Het Arsenaal heeft nog weinig te maken met het MMT van toen.  Ook de directeur, Michael De Cock, heeft niks meer te maken met dit verleden.  Ik volg Het Arsenaal nu ook nog altijd.  Met de Peoene heb ik wel een aparte band.  Ik voel me hier thuis.  Ik waardeer dit gezelschap omdat ze toegankelijkheid en kwaliteit hoog in het vaandel voeren.

 

De Peoene legt voor zichzelf de lat hoog.  Men kiest bewust voor het werken met beroepsregisseurs die het klappen van de zweep kennen: denk maar aan Pier De Kock, Dirk Tuypens, André Lefever..., en natuurlijk ook Geert Defour.  Zij kunnen méér halen uit de acteurs. en hebben vaak een groter dramatisch inzicht.  En da's een meerwaarde voor de opbouw van een stuk.

 

Met mijn 'regelmatige' job in het conservatorium kan ik me ook sterker engageren binnen dit theater.  Ik geef toneelles aan 16-jarigen en ouderen.  Ik weet dus wel welk vlees we in de kuip hebben.  Maar toch wil ik voor de drie jongeren-rollen die ik nodig heb in Anne Frank, de zoektocht verbreden.  Ik wil bewust verder kijken dan het conservatorium.  Ik ben er zéker van dat er nog heel wat toneeltalent daarbuiten te vinden is.  Niet alle jongeren met acteertalent zitten in het conservatorium.  Misschien omdat het voor sommigen teveel een keurslijf is?  of te tijdrovend bij andere activiteiten?  Misschien vinden sommige jongeren een kortlopend engagement beter passen?  Wie weet?

 

Concreet zoekt Geert  drie jongeren die de rollen kunnen vertolken van Anne (een 16-tot 18-jarige, of iemand die die leeftijd kan 'vertolken'), haar oudere zus Margot, en een Peter Van Daan, die zo'n 16 à 17 jaar moet zijn.  Op 11 april zouden we graag auditie doen.  Wie zin heeft, moet als de bliksem een verzoek richten aan:  info@peoene.be    Een aantal meisjes en één jongen reageerden al.  In mei wil men al een eerste lezing van het stuk doen, waarna repetities zullen volgen.  Op 20 september gaat het stuk in prémière.  De drie jongeren zullen constant op de scène staan.  De rol van Anne is natuurlijk de grootste.  Tussen mei en september moet je toch rekenen op zo'n twee à drie repetities per week.  Het stuk zelf wordt gespeeld in vijf weekends.

 

Het stuk is nog nooit gespeeld in Mechelen, en we vermoeden dat er heel wat volk voor zal komen opdagen.  Met Museum Kazerne Dossin zijn we nog in bespreking wat een zekere samenwerking betreft.  Mogelijk prikkelt dit alles ons nog om in de toekomst nog stukken rond mensenrechten op de planken te brengen.  Dit moeten we nog eens bespreken...

 

Geert Defour spreekt enthousiast over zijn regiewerk.  Nu is het wachten op de jongeren die op de oproep zullen afkomen.  Ondertussen wordt het steeds drukker in het theater.  Acteurs druppelen binnen voor één van de laatste repetities van 'De Vrek' die zaterdag voor de eerste keer op de planken zal worden gebracht...  Mechelen is écht wel een toneelstad.  Soms zijn we er nog te weinig van bewust...