Jonge leeuwen brengen glorieperiode Malinwa weer tot leven

met categorie:  

  

(foto's: Jan Smets)

Ze zijn in hun enthousiasme niet te stuiten.  Ik ontmoet ze in de Gouden Vis: twee lefgozers die bulken van 'scheppingsdrang' en gezonde ambitie; jonge leeuwen verslingerd aan sport, en gefascineerd door de glorieperiode van Malinwa: de magische jaren '87-'88 van vorige eeuw, met als ontbetwistbaar hoogtepunt de tot de verbeelding sprekende bekerfinale tegen het Grote Ajax.  De volksclub uit Mechelen maakte de ongelooflijke stunt waar op 11 mei.  25 jaar later is deze heldendaad nog lang niet vergeten in de Dijlestad.  Rutger Verbeek en Evert Winkelmans - slechts twee jaar op het moment van de glorierijke 'veldslag' hebben het niet bewust meegemaakt.  En misschien hebben ze hier wel spijt om.  Maar ze laten de wonderjaren van 'hun' club weer tot leven komen.  Ze leggen de laatste hand aan hun 55 minuten durende terugblik - een verrassende kijk met nooit geziene beelden in een origineel concept.  Op 5 mei volgt de première in Moonbeat...

 

 

Evert en Rutger zijn al jaren vrienden door dik en dun.  Ze zijn gebeten door de sportmicrobe.  Evert Winkelmans studeerde in eigen stad journalistiek, met de wensdroom om ooit sportjournalist te worden.  Met flink wat talent, en daarbij nog een portie durf, heeft hij het kunnen waarmaken...  Maar daarover dadelijk meer.

Rutger Verbeeck volgde een héél ander circuit.  Hij heeft totaal geen binding met journalistiek of wat dan ook.  De jongeman is op dit moment kleuterleider.  Maar hij is enorm creatief, en dat bevestigt zijn vriend Evert volmondig.

 

Evert haalde een paar jaar geleden het nieuws door een onwaarschijnlijk schelmenverhaal, waarmee hij zijn naam 'maakte'. 

 

Ik ben al van kindsaf bijzonder geboeid door voetbal.  In 2011 zouden Barcelona en Manchester United in het strijdperk treden op de groene zoden van Wembley.  Ik wou en zou mijn 'naam  maken'.  Ik zat op dat moment in m'n laatste jaar journalistiek.  Ik besloot om de laatste - 'open' persconferentie bij te wonen in de voetbaltempel Nou Camp in Barcelona.  Dat klinkt eenvoudig.  Maar dat is het niet.  Daar kom je zomaar niet in als studentje.  Maar met wat lef, een dure camera en m'n mooiste kostuum, heb ik het voor mekaar gekregen.  Ik zag er 'professioneel' uit.  Zogezegd was ik een VRT-journalist, en met die truuk ben ik binnengeraakt.  De persverantwoordelijke van FC-Barcelona twijfelde nochtans, maar na een telefoontje met een zogezegde contactpersoon van VRT, en een morrende aanschuivende rij journalisten, ging de man overstag, en liet me binnen.  Een droom!  Ik heb zelfs de grote Messi even kunnen aanraken.  Bovendien had ik nog de beste positie om foto's te nemen kunnen veroveren. M'n stunt slaagde.  Ik heb zélfs de kans gekregen om Ibrahim Affelay te kunnen interviewen in het Nederlands.  Daarna had hij - tot grote ontstemming van die journalisten - géén tijd of zin meer om met de NOS te praten.  Toen hadden ze me door.  Maar goed: ik dééd het toch maar.  Bij het naar buiten gaan heb ik nog Andrés Iniesta en Eric Abidal ontmoet die me de weg wezen...  Een jongensdroom was waar geworden...

 

(Evert Winkelmans)

 

Het verhaal haalde de kranten, en Evert mocht over zijn stunt gaan praten voor de micro van een aantal radiozenders...  Bij het googlen van zijn naam kom je steeds op het 'Barcelona-persmoment'.  Evert Winkelmans had zijn naam in de bekendheid gekatapulteerd.  Mede hierdoor kon hij op VRT starten als sportjournalist.  Hij beseft dat hij veel geluk heeft gehad, maar ook dat hij door zijn ambitie en talent deze job heeft kunnen bemachtigen...

 

Evert en Rutger liepen al een tijdje met het idee rond om een eigen productiehuis op te zetten.  Ze hadden al wat programma-ideetjes uitgewisseld, filmpjes gemaakt...  Het creatieve brein van Rutger en de achtergrond van Evert bleken een goeie mix om tot knappe resultaten te komen.  Beide vrienden kregen de gewaardeerde hulp van een ander duo: Maarten Verdoodt die werkt voor Radio 2, Koning Sport en Robbe Van Lier die schrijft voor Sportwereld.  Met hun vier kwamen ze tot het idee om de 'gouden tijd' van Malinwa in beeld te brengen.  Het leek hun geweldig om verhalen te verzamelen van 25 jaar geleden...  Op 11 mei 1988 schreef de club van Achter de Kazerne voetbalgeschiedenis.  Het staat in het geheugen gegrift van elke sportfanaat, maar behoort ook tot het collectieve erfgoed van élke Mechelaar.  Die dag zakten 12 000 Mechelse fans af naar Straatsburg, en daar kreeg de kleine club reus Ajax op de knieen.  Mechelen won de Europacup!

 

We waren er maar al te graag bijgeweest!  Het verhaal begint bij het feit dat Malinwa Europees mocht spelen - en dit voor de eerste keer.  Het waren fantastische jaren.  Het gaat hier om pure emotie, om passie, om samenhorigheid...

 

 

Nu kwam het er op aan om een goeie invalshoek te vinden.  We kozen er bewust voor om géén spelers voor het voetlicht te halen, géén Aad de Mos, géén bestuursleden... Maar we kozen er voor om het wonderjaar te laten vertellen door supporters.  En daarvoor deden we flink wat research.  We vonden acht supporters met straffe verhalen en sappige anecdotes.  De jongste is nu 40 jaar, en de oudste 98!  Heerlijk!  Deze fans konden gewoon niet stoppen met vertellen.  We hebben ze gefilmd op 'aparte' locaties, en volgden hen ook een dag op het KV-Mechelen van nu.  Dit alles vulden we aan met beeldmateriaal van toen.  We mogen wel zeggen dat we de eersten zijn die zo uitgebreid deze periode belichten.  We hebben een rijk archief aangelegd.  We kregen gelukkig ook veel ondersteuning van KV-Mechelen zelf.   Vijf maanden hebben we keihard en intensief gewerkt aan dit project.  Dag na dag.  En dit naast onze goedgevulde job...  Nu is bijna alles klaar.  Nog een zestal montagedagen plannen we, en dan moet de klus geklaard zijn...

 

Binnenkort kan élke Mechelaar die dat wil het resultaat bekijken.  De 55-minuten durende film wordt vertoond in Moonbeat in de Oude Brusselstraat.  Op 5 mei is er een première voor de sponsors, waarbij Marc Uytterhoeven voor de presentatie zal zorgen.  Deze was trouwens bijzonder enthousiast, en was dadelijk bereid om mee te helpen.  Misschien herkent hij zich wel in het jeugdige enthousiasme van deze jongelui...   Op 7, 8 en 9 mei kan elke supporter langskomen.  Voor 13 euro kan je het zélf meemaken.  Je kan je tickets bekomen via de website:  www.11mei88.be   

deuren: 19 uur.

 

De ticketverkoop begint te vlotten.  Leuk.  In Moonbeat zullen we ook een klein 'museumpje' op zetten met al wat supporters graag willen zien: truitjes, dé bal...  Dat is toch een extraatje dat velen zullen waarderen.  De filmvertoning is uniek.  Mechelaars moeten zéker komen kijken.  Het is authentiek, emotioneel, lokaal - er wordt stevig Mechels in gesproken...Bovendien kunnen we nu al verklappen dat we nog zorgen voor een verrassing.

 

    

(Evert Winkelmans en Rutger Verbeek)

 

Opmerkelijk is dat dit alles wordt gerealiseerd door een jonge ploeg mensen die allen onder de dertig zijn.  Want buiten het viertal zijn er nog anderen bij betrokken - zo'n tiental medewerkers, die zorgen voor beelden, geluid, muziek...  Het project heeft ook een aardige duit gekost.  Men hoopt uit de kosten te geraken.  Ook bestaat de kans dat VRT het later zal willen uitzenden.  Voor Evert zal het alleszins een springplank kunnen zijn om zich verder te ontplooien in de sportjouralistiek. 

 

Ik kan alleen maar bewondering hebben voor deze vriendengroep die droomt, maar ook bereid is om door creativiteit en hard werken, die droom waar te maken!   Mechelen mag trots zijn op hen!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Grappig dat dit evenement doorgaat in de Moonbeat! Op deze locatie (zoals in een aantal andere mechelse kroegen) ging er die memorabele meiavond de Jazzkroegentocht door. Dit evenement was reeds lang tevoren gepland, zonder er ook maar enigzins rekening mee te houden dat de Malinwa die avond zijn "moment de gloire" zou kunnen beleven.

De belangstelling was op het voorziene aanvangsuur maar magertjes en dus besloot Freddy Sunder met zijn orkestleden om ook maar zoals de rest van de Mechelaars naar de TV te kijken. Bij het afsluiten van de wedstrijd weerklonk als eerste jazznummer het clublied van de Malinwa en de jazzavond zou nog een paar uren verder duren dan gepland in "vollen ambiance" !!

Ik was toen nog politieagent, en had nachtdienst in het kleine lokaaltje onder de ingang van het stadhuis. Ik herinner me nog hoe de spelersbus uit Straatsburg (herinner ik mij dat goed?) aankwam. Voor de bewoners rond het marktplein moet het een slapeloze nacht geweeszt zijn, maar wie wilde dit nu missen...

Toenmalige opstelling :

 

 Michel Preud'homme  
Marc Emmers   Geert Deferm
 Graeme Rutjes Lei Clijsters 
Koen Sanders   Wim Hofkens
 Piet Den Boer Pascal De Wilde 
Erwin Koeman   Eli Ohana

Vlaggetjeuh !

Uitslag : KV Mechelen - Ajax Amsterdam 1 - 0

Ieder zijn meug natuurlijk maar de meest glorierijke jaren van de club situeren zich toch in de jaren veertig van de vorige eeuw en daar kunnen nog geet tien Uiterhoevens iets aan veranderen.-)

Hier eentje om G.L. een plezier te doen...

Mercredi, 17 avril 1940

Tiens Gim, enkele weken voor het begin van de groten boem-boem was er hier nog veel leven in de brouwerij. Hoe kregen die nog een elftal bij mekaar ? Union is wel tien keer kampioen van Belgie geweest hé. En nog wel met een Duffeleir in hun rangen. Seg, gij hebt ook ne grote zolder zeker om al die fotos en krantenknipsels op te steken 

Allez, onzen aller G.L. verdient ne strandhanddoek !

;-)

Hoogdagen van het "Mechelen"-gevoel waren dat. Het kan best zijn dat de vorige bloeiperiode nog indrukwekkender was, maar die heb ik niet meer meegemaakt. Ik vond het heel betekenisvol dat zelfs het bestuur van Racing felicitaties stuurde. Op zo'n glorieus moment zijn we toch in de eerste plaats stadsgenoten. Jammer dat enkele jaren later het zij / wij-denken weer de overhand kreeg en rationeel samenwerken o zo moeilijk is - of om de meest onzinnige redenen in de grond wordt geboord.

Wieland, daarom staat het ook in het clublied. " DE club zal zegepralen ". Dat wijzigen zouden ze ons nooit vergeven.-)