Adagio zet er een punt achter

met categorie:  

  

(foto's: Jan Smets)

Een paar dagen geleden sloot de gekende brasserie Adagio op de IJzerenleen na 18 jaar de deuren.  Dat afscheid werd gevierd met de trouwe klanten.  Want dat kan je wel stellen: deze zaak die werd gerund door Rudy Van den Berghe en Tony Luyckx, had een honkvast publiek, dat nu wel een traantje wegpinkt nu het uitbaterskoppel het wat rustiger aan wil doen, en de horecazaak overlaat...

 

18 jaar lang stonden ze in de keuken en de zaal: Rudy en Tony.  Ze waren niet alleen zakenpartners, maar ook een koppel.  (trouwens één van de eerst gehuwde homokoppels in onze stad).   Beiden zijn 53 jaar geworden, en ze vinden het tijd om er het bijltje bij neer te leggen.  Ze willen nog wel werken ergens in de horeca, maar zéker niet meer zélf aan het stuurwiel zitten...  Rudy vertelt:

 

            

 

Zoveel jaar horeca kruipt niet in de koude kleren.  Een nieuwe eigenaar zal binnenkort de Adagio overnemen, en zal de naam wijzigen in 'Het Vlietje'.  Het concept van onze zaak zal ongeveer behouden blijven.   Voordat  wij hier jaren geleden begonnen was hier een apotheek gevestigd.  Nadien werd het een koffiehuisje met de naam Adagio.  De uitbaatster van dit koffiehuis heeft het niet erg lang volgehouden.  Wij hebben dan met ons twee de zaak overgenomen...

 

Beide heren hadden toen al heel wat watertjes in de horeca doorzwommen.  Tony werkte vroeger in Hof Ter Lo en later in de brasserie van Hoegaerden.  Rudy had dertien jaar een eigen zaak.  Ze leerden mekaar kennen, en samen hebben ze dan in Leuven de Oxford uitgebaat aan het gerechtshof.  Het waren mooie jaren, getuigen zij beiden.  Toen maakten Rudy en Tony de overstap naar Mechelen...

 

 

We waren nog nooit in Mechelen geweest.  Stel je voor.  We kenden er niemand.  Tony was van Diest, en ik ben van Aarschot afkomstig.  Het was dus allemaal nieuw voor ons.  Toch kan ik wel stellen dat de mentaliteit zo'n beetje is als in Aarschot.  We hebben deze stad ook positief zien veranderen in al die jaren dat we hier aan de slag waren.  Mechelen is véél aantrekkelijker geworden.  Ook merkten we dat het aantal toeristen elke jaar fel aangroeide.  Hier hebben we altijd een vast, vaak ook wat ouder publiek gehad.  Ook veel winkelende klanten kwamen hier over de vloer.  We denken dat deze toch zo'n 80% van onze klandizie uitmaakten.   We waren de eerste zaak die ook op zondag open deed op de IJzerenleen.  Nadien hebben anderen ons gevolgd... We zijn dan ook dé belangrijke scharnier tussen Grote Markt en Vismarkt.

 

Adagio had een vrij vast publiek van bij het begin.  Tony en Rudy denken dat dit te maken heeft met het feit dat ze steeds kwaliteit wilden brengen in een gemoedelijk en gezellig kader, én met het feit dat de klanten vriendelijk werden ontvangen?  Nu de zaak gesloten is, en ze gaan verhuizen naar Antwerpen, weten ze nu al dat ze Mechelen gaan missen.  Ze hebben hier immers graag gewoond en gewerkt.

 

 

Nochtans had men ons voordien gewaarschuwd dat je voor Mechelaars niet snel 'goed' kan doen.  Maar dat is erg goed meegevallen.  Misschien zijn de Maneblussers wat behoudsgezind, maar de balans is toch overwegend positief!   Ze roddelen wel eens graag, maar dat 'scheurpen' valt wel mee.  Als ze kritiek geven is dat dikwijls ook terecht.  Van de gevolgen van het autoluw maken van de binnenstad hebben we persoonlijk weinig last gehad.  Maar de wijzigingen met de bussen zijn door veel van onze oudere klanten minder goed ervaren... Sommigen zijn hierdoor ook weggebleven...  Wel merk je dat ook de gewoonten veranderen.  Vroeger was de braderie voor ons een top-moment.  Nu is er héél het jaar wat te doen.  Maanrock was de laatste jaren voor ons een strop.  Dan waren we verplicht om te sluiten.  Dat was bij het beginnende Maanrock nog anders.  Later werd het die dagen een streep door onze rekening.

 

De klanten vinden het erg jammer dat de uitbaters nu het licht uitdoen.  Een oudere heer die hier wel vaker over de vloer kwam - Adri Alaers, komt er bij staan...

 

                                                     

 

Ik kom hier al veel jaren, van in 't begin.  't Is spijtig, maar 't is eule goesting dat ze weggaan.  Da's wikken en wegen hé.  En als ze nu nog goed geld voor hun zaak kunnen krijgen, moeten ze dat doen hé.  Hier zat het altijd vol.  't Is wat afwachten wat die nieuwe zaak zal worden.  Vroeger kwam ik in zo'n zes zaken, maar de laatste jaren kwam ik enkel nog naar hier.  Het was ook niet ver.  Ik woon in de Korte Schipstraat.

 

Normaal gezien zouden beiden er nog zo'n vijf jaar mee doorgegaan zijn, maar een door hen als erg onbeschoft ervaren arbeidscontrole in juni, deed de deur dicht.   Ze hakten de knoop door: ze zouden stoppen!

 

Ik denk wel dat we kunnen zeggen dat we altijd een goeie band hadden met ons personeel.  We hebben hier heel wat personeelsleden zien passeren.  Ik denk zo'n vijftigtal.   We werkten veel met Assyrische jongeren in de zaal.  Het zijn enorm goeie en betrouwbare werkers!

 

 

Toeristen die hier op weekend waren in Mechelen, kwamen nadat ze Adagio hadden ontdekt, vaak terug voor een tweede keer.  Ja, het waren mooie jaren, en toch hebben we er naar uitgekeken om te kunnen stoppen.  We hebben er geen minuut spijt van gehad.  Het was dan ook wel een zware periode.  Gelukkig waren we goed op mekaar ingespeeld.  Ik, die de keuken deed, zal nog graag naar Mechelen afzakken. Bij Tony zal er wat tijd moeten overgaan.  Die wil nu wat afstand nemen.  Na zovéle jaren de zaal te hebben 'gedaan', en altijd sociaal en vriendelijk te moeten zijn, moet hij nu even op rust komen. 

 

Ze mijmeren...  De anecdotes komen boven.  Ze denken terug aan de oudere dame die plots met haar sjakos begon te klapwieken in het wilde weg, omdat ze dacht dat andere klanten over haar aan het roddelen waren...  En ook die andere dame die ongeneerd suikertjes en melkjes pikte van alle gereedstaande schoteltjes op de toog...  "Je maakt wat mee..."

 

De mensen zullen onze zelfgemaakte schotels nog missen.  Zelf waren we fier op onze zelfbereide lasagne en vidée. Yves Desmet kwam hier verscheidene keren.  Hij vond onze erwtesoep de beste van héél Mechelen!...

 

 

Ja, Adagio stopt... Het Vlietje start binnenkort...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bedankt Tony en Rudy voor de vele fijne momenten!

De verzorgde dagschotels die er elke weekdag waren.

En ook de onvergetelijke momenten, zoals de travestie-avond met de "Changing Ladies", waar er veel afgelachen werd. En de Oujaar-party die HLWM er twee jaar geleden mocht houden, met iedereen verkleed als matroos of kapitein!

 

Hoi,

 

Nog bij de vorige eigenaars werkte ik voor Adagio en ik heb enkele jaren voor Tony en Rudy gewerkt toen zij de zaak overnamen.

Ik hou er vele fijne en leuke herinneringen aan over. ik kan mij trouwens die dame ook nog herinneren over die suikertjes. Volgens mij stak ze evengoed wc-papier in haar tas ..;-)

Ik wens jullie veel succes in de toekomst en misschien komen we mekaar nog wel eens tegen!

 

met vriendelijke groeten,
Jan (voor sommige nog beter gekend als Jantje :-)
 

Rudy en Tony,

in een vorig leven was ik ook Mechelaar. De dame die Adagio opende, Carina, was een vriendin.

Ze heeft het inderdaad niet lang volgehouden. Alleen zo'n zaak runnen is onbegonnen werk. Geregeld gingen mijn zoon Jan (zie reactie hierboven) en ikzelf dan ook helpen. Uiteindelijk was het te zwaar voor haar en moest ze de zaak overlaten. Gelukkig vond ze een "gek" koppel dat er wel brood inzag. Toen kwamen jullie. Jan is dan als student nog geruime tijd bij jullie blijven werken en ik moet zeggen hij was in de wolken met die "bazen". Af en toe werd er ook duchtig gefeest. Daarover zullen we hier niet uitweiden :-)

Toen ik later slechts sporadisch in Mechelen kwam, ben ik toch af en toe nog binnengewipt. For old times sake. Steeds hartelijk ontvangen en de kwaliteit van de producten was top.

Rudy en Tony, bedankt en het ga jullie goed.

Bob

Hallo Rudy en Tony

Zelf hebben we al die jaren ook bloed, zweet en tranen gelaten tijdens verbouwingen, in de keuken en in de zaal of op het terras, leuke, plezierige momenten tijdens evenementen allerlei. Jammer dat er een einde aan komt. Ook wij zullen Mechelen missen! Het zal nu toch 'anders zijn' als we in Mechelen gaan 'winkelen'.

We wensen jullie in ieder geval veel geluk voor de toekomst!

Rina en Fons

 

Hey Rudy en Tony,

Ook wij danken jullie voor de vele prachtige jaren in jullie brasserie.

jullie leverde steeds kwaliteit en uitstekende service en wij hebben spijt dat wij nu bij jullie

niet meer terecht kunnen.

maar natuurlijk is jullie levenskwaliteit belangrijker en wij wensen jullie dan ook het allerbeste

toe in jullie nieuw leven.

 

En denk eraan, leef elke dag alsof het jullie laatste is en geniet  ervan. Pas Dan is het leven waard om geleefd te worden.

jullie vrienden

 

johnny en ursula

 

 

 

 

Tony en rudy, Er mag zeker gezegd worden dat jullie de beste croque monsieurs hadden.ik kwam er vroeger altijd met vake(jos). We aten altijd een croque monsieur en daarna als dessert aten we heerlijke aardbeitjes.ben verhuisd naar temse.als jullie van plan zijn om nog enkele jaren in de horeca te werken,laat me dan weten waar.zou nog eens graag een adagio croque eten.jullie hadden ook de beste combinatie van groenten erbij.voor mij was adagio gewoon TOP. Mijn nr:0478756173 Is tel voor werk,is meestal antwoordapparaat. Als jullie ergens terug in horeca werken,spreek dan een berichtje in. Dan kom ik een croque a la adagio eten. Wens jullie beide nog veel succes en plezier toe! Kristel

Dag Rudy en Tony,

Ik wens jullie..

Ik wens jullie veel geluk en succes.

Ik hoop dat je zult vinden wat je zoekt.

Ik wens jullie beterschap.

Ik wens jullie..

Ik wens jullie mooi weer.

Ik wens jullie gezondheid.

Ik hoop dat jullie het zullen maken in het leven.

Ik wens jullie moed.

Maar toch kan er iets gebeuren.

Ieder meens maakt fouten,

blijf dan niet treuren en ga verder met je leven en probeer ervan te leren.

Ik wens jullie alle geluk in het leven, SUCCES!

Ik heb meer als 3 jaar bij jullie mogen werken. Ik heb bij jullie mijn kennis en kunde mogen  uit breiden en daar ben ik jullie zeer dankbaar voor.

Hopelijk zien we elkaar nog eens.

Groetjes,

Mathias Akbas

Dank voor het lekkere eten en vriendelijke vlotte bediening ,heb zeer goede herinneringen aan U beiden

Beste Rudy en Tony,

Ook wij hebben het geluk gehad jullie te leren kennen als de gastvrije, warme uitbaters van Adagio. Het zal voor ons een grote verandering zijn, nu we niet langer meer kunnen genieten van een uitgebreid ontbijt, met veel toewijding klaargemaakt en vergezeld van gezellige babbeltjes. We hebben telkens genoten.

Hartelijk dank voor dit alles.

Wij wensen jullie een fantastisch 2de leven! Stel het wel!

Met warme, genegen groeten,

Mark en Karina Iwens - Deklerck

Door de decennia heen is de gevel weinig veranderd.

Zoek de 7 verschillen.

Dag Rudy, Tony,

Wat jammer toch dat ik er in al die jaren niet toe gekomen ben Adagio te bezoeken, behalve die ene keer dat jullie net op een welverdiende rustpauze vertrokken !

Het is verrassend nieuws, ik was eigenlijk op zoek naar jou Rudy i.v.m. wat foto 's ...

Mail je mij terug, zo weet ik waar je bent en kunnen we nog contact houden ?

Zus

 

Hallo Rudy en Tony

 

Hopelijk gaat alles goed met jullie en kan je genieten van een 2de leven samen

Ik heb ondertussen van mijn moeder te horen gekregen dat jullie op bezoek zijn geweest in de

Korte Schipstraat bij Adri en Jenny , en toevallig dat mijn moeder er ook was.

Wat ik jullie tot mijn spijt moet meedelen is dat Adri ondertussen overleden is , ik weet niet of jullie het wisten , daarom dit mailltje . Hopelijk kunnen juliie dit nog ontvangen.

Het valt wel mee in het Vlietje hoor, maar het is wel helemaal anders, hopelijk komen we mekaar eens tegen ergens in Antwerpen

Groetjes van Anne-Marie , Maria en Erika

 

Hallo Rudy en Tony

Het is al een tijdje geleden dat je de deuren sloot hopelijk gaat alles goed met jullie en hebben jullie gevonden waar je op zoek naar bent.

Ik heb van mijn moeder vernomen dat je op bezoek bent geweest in de Korte Schipstraat bij

Adri en Jenny , ik weet niet of jullie op de hoogte zijn maar spijtig genoeg is Adri ondertussen overleden.

Hopelijk komen we jullie eens tegen in het Antwerpse in een of ander restaurant dat zou enorm leuk zijn.

Groetjes van Maria , Erika en Anne-Marie

De camemberts