Into the funky groove met Cruz controL

Het was soms moeilijk om te blijven stilzitten, vrijdagavond 14 september bij de Jazzzolder. Cruz controL nam Mechelen stevig mee in de groove. Vette bass van Jérôme Heiderscheidt, die strakke percussie van Jérôme Klein, de power sax van François Lourtie en die zalige sound van de Fender Rhodes van Julie Dehaye.

Vaak erg funky dus maar ook met voldoende rustpunten en ruimte voor knappe soli. Was dit atypische jazz, was dit jazz of eerder pure funk? Avant-garde misschien? En ook een vleugje psychedelica en prog-rock genre Liquid Scarlet kon je erin horen (al was er geen melotron te bespeuren). Feit is: de muzikale diversiteit van Cruz controL werkte behoorlijk aanstekelijk en op onze notities vinden we de woorden ‘vibe’, ‘funky’ en ‘groove’ regelmatig terug...

Een veelheid aan stijlen in de ‘mix’, eigen composities, erg strakke zware en onontkoombare bass, geweldige toetsenpartijen, super heavy sax en tegelijk subtiele en strakke percussie: het blijkt Cruz ontroL’s handelsmerk. Vaak zette één muzikant de melodie in, daarna opgepikt en versterkt door de anderen. Die melodie werd dan vaak, op een soms ander tempo - meermaals - herhaald, door de andere of zelfde instrumenten. En dat scenario gold voor de hele set. Jerôme Heiderscheidt’s bass was omnipresent, alhoewel niet voortdurend op de voorgrond, de subtiele basssoli daargelaten, toch altijd nodig en prominent als heavy ruggegraat van de sound. En het was genieten van het knappe saxwerk van Lourtie. Percussie was soms opvallend ingehouden, dan weer voluit. En zo mooi die sound van Julie’s Fender Rhodes.

De knappe composities, voornamelijk het werk van Julie Dehaye, zaten erg ingenieus en complex in mekaar, maar nooit ontoegankelijk of gezocht moeilijk, met telkens veel variatie binnen één compositie met rustmomenten, implosies en explosies. Gebracht met brio en zonder pretentie. De manier hoe nummer per nummer opgebouwd werd, met meerdere ‘moods’ en altijd veel groove was bijzonder.

Tijdens de set waande je soms in een doorrookte jazzclub, héél laat op de avond, wanneer de band een erg lome en zwoel aandoende compositie inzette, dan weer dacht je dat Larry Graham (Sly & The Familiy Stone, Graham Central Station, Prince) of Mark King (Level 42) in the house was. Het bass slapping van Jerôme Heiderscheidt was subliem.

Dan weer heerste de pure pyschedelica. En telkens dat repetitieve element. Of zoals het ook, correct zo bleek uit de ‘feiten’, te lezen in het flyertje: “...voortgedreven door asymetrische beats brengt hun muziek je naar een onverwachte beleving. Glijdend van explosieve hoogtepunten, bijna minimalistische solo’s naar funky klinkende bassriffs hanteert Cruz controL toch steeds een stevige groove...” .

Zo was het! Die groovy beleving, toch goed voor twee sterke sets was véél te snel voorbij. Maar wat een fijne muzikale reis was het zeg...

tekst: © Markec
visual: © Kris Vanderstraeten - Jazzzolder

Dank Mark! Ja, toch een goeie aanzet voor ons evenement van zondag... 22 groepen op 22 locaties in de Mechelse binnenstad; allemaal goeie muzikanten, een veelheid aan jazzstijlen... het was ook daar een waar muzikaal genieten!

Mechelen jazzt hoe langer hoe meer! ;)

 

Hello Mark !

Thank you for this great review ! We enjoyed playing at the Jazzzolder !

 

Jerome - www.cruzcontrol.info