Putteke zomer.

met categorie:  

De Dijle vanop de Beethovenbrug. Een impressie van Leyander

Zondagnamiddag, en facebook maakt éven een geluidje...

Een bericht, of beter: een vrààg.
Een bekend mechelaar, wiens anonimiteit ik hier niet zal onthullen ( Jan's naam komt geen enkele keer over m'n lippen), geeft me een hint.
Zet jij op Mechelenblogt een fotootje en misschien wat tekst ? 
De trigger was een korte mededeling over het weer die ik even tevoren op facebook had gezet.
Ach en waarom niet ?  Ik doe het dus.
 

Nu heb ik met de jaren ervaren dat proza me minder ligt.
Een tekeningetje of fotootje ok, en een gedichtje gaat nog nét.
Tekst ?  Da's meteen heel wat minder.  Ik heb geen vloeiende pen.
M'n leraar nederlands zei me toén al, dat mijn opstellen meer leken op een militair rapport dan op proza: kort, to the point, kurkdroog.


Ik ben dikwijls een beetje jaloers op mensen die zo gezwind het doen en laten in onze stad beschrijven. 
Niet alleen de bloggers , maar ook zij die hier zo welsprekend hun voor of tegen standpunt verdedigen. Knàp.

Ik hou het dus bescheiden, u krijgt van mij het weerbericht van onze stad van zondag 15 juli, omstreeks halfvijf.  Dat lukt nog net ;-)
Sabien ,David, beide Franken en Jill: here I come !

 Ik mag graag wandelen en fietsen in Mechelen.
Misschien niet zozeer om de hobbelige  kasseien, toeterende chauffeurs, kamikaze voetgangers en roekeloze collega-fietsers, neen: ik vind onze stad gewoon een léuke stad. 
Tot spijt van wie het benijdt.
 
Vandaag is het een gokje: gaat het nog regenen of houden we het droog ? 
Niet dat regen een echte tegenvaller is voor een amateur-fotograaf...en "Alles is schoon , als men het maar zien kan."
Rik heeft gelijk.

Een wandelingetje langs het Dijlepad, en meteen een paar foto's schieten van de straatvissers. De Bruul, Blauwhondstraatje, de Ijzeren Leen, en vooral: de Vismarkt.

De befaamde (of beruchte ) brug (een doorn in het vlees of een parel aan de steedse kroon) , is altijd een leuke plaats om wat mensen te observeren en leuke foto's te maken. Het is tegelijk een verbinding tussen oude glorie en moderne architectuur.
Denk dààr eens even aan mensen: onze éigenste Bosforusbrug.
Istamboel is geen unicum meer...

Vandaag is het niet zo druk, de plotse regenbuien van de laatste dagen zullen daar niet vreemd aan zijn.
De rust is een kadootje: geen drukke mensenmassa, héérlijk.
Ergens in een hoekje(en deze keer noem ik écht geen namen)  kies ik een tafeltje, bestel een cappuccino, en observeer de voorbijgangers.
Hoewel. De hemel wordt snel dreigend-donkergrijs en binnen de korste keren ligt de stad onder een grauwe deken van wolken en donderkoppen.
Ik ruik ergens de weeë geur van een rioolputje . Volgens ons moeder een veeg teken van naderend onweer.

En opeens, liggen de straten er verlaten bij, en een paar voorzichtige toeristen graaien hun biertje, koffie en rondlopende kleuters bij elkaar, en gaan binnen zitten.

En net op dàt moment, speelt de beiaard van de Sint Romboutstoren een lied van Jacques Brel. "Ne me quitte pas"!
Een liedje van 1959, bijna zo oud als ik, ik ken het al sinds ik kind was.
Mensen, dàt is pas multi-media !

Beeld, gevoel, klank...de natuur én de stad werken hier samen aan een totaalervaring.
Plots een donderslag, als paukenist en bode van méér.
En méér kreeg ik ook:  een plensbui van eerste categorie.
Niet zo'n voorverpakte druilregen, neen :een bui met vooroorlogse dikke druppels, met bellen op het Dijewater en de aangroeiende  plassen.
Voor zij die veemde talen spreken, in het mechels heet  dat "bloskes".

Ik hol snel  die voorzichtige toeristen achterna.
Binnen kijk ik door het raam hoe het licht verandert door het waas, hoe net boven de daken al een eerste opklaring naar ons toeschuift.

Het duurt niet zolang, en het is een prima alibi om nog iets te drinken.
Als het over is, ga  ik naar buiten.
Ruik eens mensen, snuif die lucht eens op. 
Inderdaad: zuurstof !

Een toosteloze verzopen zondag ? Neen, niet écht.
Rik heeft nog altijd gelijk.
"Alles is schoon , als men het maar zien kan."

Waarom ik dit schrijf ?
Omdat ik vind dat aan àlles goeie én minder goeie kanten zitten.
Ik beschouw mezelf niet als 'positivo', ik ben heus wel maatschappij-kritisch.
Maar ik vertik het om louter naar de negatieve aspekten te kijken...
Zeuren en klagen is zo makkelijk.

Ik blijf er bij:
Rik heeft gelijk.



 


 

Je ziet het dus nét zoals Rik...  Zo schoon en zalig heb ik een schijnbaar  troosteloze Mechelse zomer nog nooit beschreven gezien...   ;-)

Het regent - Het regent - We worden allen nat !

;-)

Beethovenstraat

Haverwerf

Kraanbrug

Zandpoortvest

Foto's Gimycko

Mooi stukje proza en vooral een heel wijze boodschap!  Proficiat Leyander, meer van dat :-)

Rik heeft altijd gelijk!

Merci Leyander voor de zuurstof!

En volgens de fotos van Gimycko was de regen zo weldoend dat bompa Beethoven er plotseling veel beter uitzag!

Addendum....
Toen ik naar huis ging zag ik op de Kraanbrug...dit :

 

en zeg nu nog dat ze in Mechelen niet romantisch zijn ??!!!

Je wordt er haast dichterlijk van...

;-)

 merci voor de zuurstof en de positiviteit!

@Gym: niet allemaal "scheurpers" op den blog, gelukkig!!!

Je slaat de bal totaal mis Gim,

ik wil evenmin nat worden als alle andere mensen,
en van die onophoudelijke regen hou ik ook niet.

Probeer net dié dingen te vinden waar je kan van genieten...:-)
Vraag het maar aan Rik ;)

 

 

Beste Leyander,

Waarschijnlijk hebben onze wegen mekaar in de stad gekruist, zat net op het zonovergoten terras van De Gouden Vis aan het genieten van het mooie uitzicht op de Dijle toen de hemel plots grijs werd en de regen met bakken tegelijk naar beneden viel.

Maar toen we later terug huiswaarts wandelen, viel het inderdaad op hoe mooi 'fris' de stad wel is zo net na een fikse regenbui.. een mens zou er zowaar lyrisch van worden ;)

 

Aan Elle DW  :-)

 

Best Elle, het is zeer waarschijnlijk dat onze wegen elkaar hebben gekruist :)
Het doet me genoegen dat ook jij oog hebt voor die kleine mooie kantjes van ons leven.

Kijk, dit is nu de anonimiteit van de stad: alles is verbonden door haast onzichtbare draden:
een gigantisch spinneweb waar we ons meestal niet bewust van zijn. We komen elkaar tegen maar weten het niet. We zien elkaar, maar we kijken niet..
Heel even trillen de draden van ons web, zo zachtjes dat het niet eens opvalt.
Maar ze zijn er wel hoor... ;-)

Het is leuk dat je dit schrijft op mechelenblogt. Wat je ervaart, wat je voelt of opvalt.

...met vriendeijke groet, Leyander

enne...je hebt de groeten van 'Rik' natuurlijk  ;-)

Leuk om "het leven" in Mechelen te volgen (met de bijhorende mijmeringen). Deze website staat bij mijn favorites

Een vers uitgeregend bos ruikt ook altijd hemels fris.  En dan hoort ge de bomen groeien.

:-) 

@Gym  "uitgerekend" 

dan moet je opnieuw gaan rekenen na de groei van de bomen ;-)

Nieuwe reactie inzenden

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Toegelaten HTML-tags: <a> <p> <span> <div> <h1> <h2> <h3> <h4> <h5> <img> <map> <area> <br> <br /> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <table> <tr> <td> <em> <b> <u> <i> <strong> <font> <del> <ins> <sub> <sup> <quote> <blockquote> <pre> <strike> <code> <cite> <center>

Meer informatie over formaatmogelijkheden

To prevent automated spam submissions leave this field empty.