Géén haantje, maar vaantje...

met categorie:  

   

(foto's: Jan Smets)

Elke zich respecterende toren in binnen-of buitenland (of tenminste toch een flink deel onder hen), heeft op zijn spits of top een haantje staan, dat zich gedwee in de richting laat wijzen die de wind-van-de-dag streng aangeeft.  Niet zo op onze eigenzinnige en trotse Sint-Rombout.  Geen verguld pluimvee duldt ons Mechels Statussymbool op zijn waardige hoofd.  Géén haantje, maar wél: een vaantje... En da's toch nét wat anders. 

 

    

Onze toren heeft dit vaantje wel vele tientallen jaren moeten missen (misschien zelfs nog langer.) - totdat - Marcel Kocken weet het nog precies -  in december 1996 weer netjes en opgeknapt werd teruggeplaatst.

En voor het terug op de toren zetten van dit vorstelijk blinkende vlagje, zorgden Luc Michiels en zoon Jorrit.   De Michielsen hebben natuurlijk wat met deze toren, klokken en  uurwerk - en daarom was het dan ook logisch dat zij de 'kroon op het werk' konden zetten.

 

Marcel Kocken merkt fier op dat 'onze toren' met dit vaantje de hoogte op 102 meter weet te brengen.  Jawel.  Kritische Mechelaars zullen zeggen dat Rombout slechts 97,30 meter meet, maar dit is buiten het vaantje gerekend.  Het vaantje staat immers op een metalen staak van 5 meter.  Aldus mogen we stellen dat onze Sint-Romboutstoren dus méér dan honderd meter hoog is. 

 

    

(Marcel Kocken - Luc Michiels)

Het windvaantje is 70 centimeter breed, en weegt zowat 15 kg.  Het is volledig uit koper gemaakt.  In de loop der tijden was het wel zwaar verwaarloosd geraakt, en was het verwijderd.  Toevallig werd het teruggevonden, en men beloot om het te restaureren.  Terecht.  Hiervoor werd het vaantje opnieuw belegd met bladgoud van 23,75 karaat.

En alzo staat het nu dus toch al weer vijftien jaar te blinken op onze toren. 

Misschien is dit draaiende vaantje maar een detail van onze toren, waar weinigen op letten.  Dit kan best.  En toch: het is een eigenaardigheidje dat best eens mag belicht worden.  Volgende keer het toch maar eens nauwkeuriger bekijken dus...

 

 

 

Wel, mijn beste Jans, ik geloof dat - ooit - de hoogte van dit alles zelfs een stuk meer moet geweest zijn dan die 102 meter !

Want ten tijde van Samuel Prout (1783 - 1852) stond er ook nog eens een abri'tje op onze ouwe reus !

;-)

"Mechelen" - Samuel Prout

Toch even vermelden dat de windvaan nog dit jaar weer een restauratie zal ondergaan. De werken zijn voorzien in oktober.

Deze keer zal het hele staketsel naar beneden gehaald worden.

Er was onlangs een kranten artikel over verschenen.

 

 

Sjieke dingens, dat nieuw vaantje.  Ik heb het ooit anders gekend.

Die fameuze torenhaan staat bij ons in Mechelen op het schelletorentje, waarschijnlijk omdat daar een spits op staat; wat (nog) niet het geval is met onze stompe toren. Dus indien we een echte torenhaan wensen, moet eerst de spits op de toren:-)

 

 

 

De windhaan ! Hij bestaat reeds sinds de tijd van Christus. Wie kent het verhaal nog, " eer de haan drie keer zal gekraaid hebben zult ge ...".Een vaan hebben ze er pas later van gemaaakt om van die mizerie vanaf te zijn.-)))))