Grant Hart brengt weinig overtuigende en erg rommelige set


Eén van mijn muzikale helden, Grant Hart, zeg maar de Paul McCartney van de pre-grunge, noise- en punkrock én ooit samen met Bob Mould deeluitmakend van het geweldige Hüsker Dü, later goed op dreef met zijn eigen Nova Mob, hield vrijdag 8 april halt in het auditorium van Cultuurcentrum Mechelen. En nu zou ik hier graag enkele uitroeptekens en superlatieven bovenhalen maar daarvoor maakte Hart er een iets groot rommeltje van jammer genoeg...

Grant bracht een elektrische soloset die an sich uitstekend en erg evenwichtig was; nummers van Hüsker Dü, Nova Mob en eigen werk wisselden elkaar goed af. De uitvoering ervan was echter vaak te rommelig en weinig of niet geïnspireerd.

Net zoals zijn vroegere kompaan Bob Mould,  het deed en doet met en zonder Sugar was Hart kort van stof en waren bindteksten schaars, maar dat is an sich helemaal niet erg.

Ook niets mis met de  soms overdaad aan distortion, nog een gelijkenis met zijn vroegere spitsbroeder Mould, die soms de Hüsker Dü-feel opriep. Dat de stem niet altijd even helder klonk, deerde niet echt, met die stem zelf trouwens weinig problemen. Maar dat het na een nummer of drie allemaal nogal heel erg eentonig begon te klinken en dat je écht de indruk had dat deze man met kilometers tegenzin op het podium stond zijn set af te werken destemeer.

Ja, '2541' konk best goed, de uitvoeringen van ondermeer 'Now That you Know Me' en 'Don't Want To Know If You Are Lonely' en 'The Last Days of Pompei' waren zeker niét slecht. En een aha erlebenisje trof me op die momenten toch wel, of bijna. Eventjes. Maar het heilige vuur lijkt definitief geblust bij het zien deze ongeïnspireerde show. Op de beste momenten 'gewoon degelijk'.

Van de maker van misschien wel de knapste Hüsker Dü-songs, zoals 'Books About U.F.O's', 'Diane', 'Don't Want To Know If You Are Lonely' en 'The Girl Who Lives on Heaven Hill' had ik iets (te?) veel verwacht...

Na zijn rommelige set af te haspelen en nog voor er applaus weerklonk, besloot Hart aan de bissen te beginnen. Wanneer ie dan vroeg “Are there any Requests” en als antwoord “Diane!!!” uit de zaal klonk, weigerde ie dat te doen, want "die moordenaar heeft nog meer erge moorden op zijn geweten, weet ik nu -  en ik wil dit nummer echt niet brengen. Een van de weinige dingen die ik me ooit beklaagd heb, was deze song schrijven".  Ja, kan natuurlijk. Hart koos dan zelf maar de bisnummers...

Dan besloot Grant dat het genoeg was en wilde de zaal verlaten, maar verdween niet achter de coulissen, maar wandelde de zaal in richting eerste deur die ie zag, hilariteit toen hij die maar niet openkreeg.  Toen hij riep "laat me eruit!", kreeg hij er zowaar applaus voor...

Bij het buitengaan van de zaal zag ik Hart bij een tafeltje met zijn cd's staan, als een echte marktramer stond ie te leuren: "cd's only 10 euro!"... de meesten liepen hem ongeïnteresseerd voorbij en ik hoorde niet echt veel enthousiasme over het optreden in de wandelgangen. Jammer maar begrijpelijk.

Wat er aan de hand was (is?) weet ik niet. Misschien had Grant zijn dag niet, of... ?

Grant die nog steeds goede muziek maakt, en wéét hoe je een goede song schrijft, getuige ook zijn recentste solo-cd ('Hot Wax'), maar tijdens de show van vrijdagavond leek hij zijn 'mojo' (even?) kwijt te zijn, hopelijk vind hij die snel terug.

Een dubbel gevoel overheerste na dit optreden, waar ik erg naar uit had gekeken. Rommelig en weinig geïnspireerd. Jammer om een muzikale held zo te zien.. Hopelijk weet Hart een volgende keer wél te overtuigen...


verslag: (c) Markec
foto's: (c) Christel Schoepen

Misschien had je echt wel te hard naar dit optreden uitgekeken ...

Zelf ging ik er zonder veel verwachtingen naar toe. Hüsker Dü en nadien vooral Sugar kleurden de late jaren 80 en de vroege nineties. Van Grant Hart pikte ik alleen 'All of my senses' nog op ...

En zoals dikwijls, als je er niet teveel van verwacht, dan kan het alleen maar meevallen natuurlijk (zoals onlangs ook nog bij Lloyd Cole).

Het was inderdaad wat rommelig (in het begin zelfs lekker fuzzy), maar de songs (en de STEM) maakten veel goed.

En dat hij 'Diane' niet wou spelen: zijn uitleg kwam recht uit het hart wanneer hij zei dat ie wou dat hij 'Diane' nooit geschreven had.

Ik heb dan ook 'Hot Wax' gekocht én laten signeren ... en heb daarvoor zelfs moeten aanschuiven (de voorraad CD's was aardig uitgedund op het einde van de signeersessie). Er liepen er dan toch niet zovelen ongeïnteresseerd voorbij ...

 Knap verslag van een minder goed optreden ! De man was inderdaad waarschijnlijk niet in zijn beste vorm!

@Troostie - mja, misschien waren mijn verwachtingen net iéts té hoog. Het feit dat ik Hüsker Dü nooit aan het werk zag, en Bob Mould en Sugar al meermaals, en daar behoorlijk tevreden over was, maakte wellicht dat ik ook van Grant heel (te?) veel verwachtte... 

En nummers die me het meest konden bekoren vrijdag waren ook wel die van 'Intollerance'' en Harts HD-composities. De stem was an sich zeker ok, en daar doe ik geen afbraak aan, maar ik miste toch  bezieling, overgave, spelplezier... Ik kon me écht niét van de indruk ontdoen dat de man er dik tegen zijn zin stond... en het klonk me, zoals ik schreef, allemaal te eentoning vanaf zowat het derde, vierde nummer...

Over 'Diane': ja, ik ga akkoord hoor....
Ik had mijn cd-boekje van 'Intollerance'  bij om te laten signeren, maar was zo ontgoocheld dat ik besloot het maar zo te laten!  'Hot Wax' was reeds besteld (en kwam nog steeds niet aan helaas)

Goed om weten dat hij toch aardig wat cd's verkocht, ik gun het hem...
En ik hoop op een volgende/betere doortocht ;-))

@Christel: inderdaad ! En bedankt om jouw foto's te mogen gebruiken ;-)

 Hou gewoon in gedachten dat artiesten die op hun best waren in de jaren '80 en '90 hun beste prestaties ook in die periode geleverd hebben.

Op enkele uitzonderingen na

Na de show nog wat bekend volk gespot: NIX (geestelijke vader van o.a. 'Kinky & Cosy') en Hendrik Willemyns (van ARSENAL).

Nu pas is 'mijne frank' gevallen: Grant was één van de gastzangers op 'Lotuk' het 3de album van ARSENAL.


De recensent van Rootstime had een blijkbaar gelijkaardige concertervaring als ondergetekende:

http://www.rootstime.be/LIVE/APRIL%202011/GRANT%20HART.html


 

Ik ben blij dat Grant nog steeds zijn nummers laat horen.

Ik heb ooit meegemaakt dat iemand van God tegen Grant en mij

zei...

Wie ben jij

Wat doe jij hier

Eppo Krol