De vrouwen van Torke

           

foto's: Jan Smets)

Ze zaten reeds op mij te wachten - drie charmante dames - in de Varenbosstraat, in het huis van Ann, de jongste van het trio.  Ann, vriendelijk als steeds - de perfecte gastvrouw, en in de zetel goedlachs en nét terug van een uitje in de Margriet in den Bruul: Wiske en moeder Jeanne... Dit zou een toffe en gezellige babbel worden.  Dat voelde ik al bij 't binnenkomen.  Samen met 'de vrouwen' van de Mechelse voetbalmythe, Torke Lemberechts, op de canapé.

(foto: Jan Smets - dochter Wiske, vrouw Jeanne en kleindochter Ann)

Het werd dan ook een leuk gesprek.  Echt.  Stralend middelpunt is Johanna Willems - 'Jeanne'.  Ze zit daar: eeuwig jong, en met het voorrecht om vele jaren te kunnen liegen over haar leeftijd.  In niets toont zij een dame van 88 jaar (!).   Modieus gekapt en gekleed, en met een levenslustige blik in haar ogen is ze méér dan 'aanwezig'.  Onlangs vroeg ze aan Mark Uytterhoeven of 'hij haar ne-mie-kende?'.   Nee, hij had haar écht niet meer herkent!  'Jij wordt steeds jonger ipv ouder'!  Mark heeft gelijk.

Jeanne heeft haar geliefde man al vele jaren overleefd, want Torreke stierf reeds in 1992...

 

Torreke is een legende.  In Mechelen én daarbuiten.  Zijn naam doet het voetbalhart van menig sportfanaat nog sneller kloppen.  En zélfs  bij diegenen die niet zo thuis zijn in de wereld van de groene mat, klinkt zijn naam als een klok. 

Torreke - Victor Lemberechts - was dan ook de beste rechtsbuiten die ooit op het voetbalveld heeft geschitterd.  Jarenlang was hij hét gezicht van het 'Gouden Malinois'.  Hij was bij de rood-gele club zijn hele loopbaan actief, en met deze Mechelse ploeg werd hij tussen 1942 en 1956 drie maal kampioen.  In totaal scoorde Torreke 128 keer voor Mechelen in 346 wedstrijden.  Maar ook in de nationale ploeg was Lemberechts succesvol.  Onze Mechelaar speelde 42 interlands en scoorde 14 keer.  Hij was ook van de partij in 1950 toen België met 7-2 won van Nederland.  Op 10 mei 1947 werd hij als enige Belg uitgekozen om met een Europese ploeg tegen Groot-Brittanië, in Glasgow te spelen...  

In 1955 speelde hij zijn laatste interland...

Het café op onze Grote Markt draagt de naam 'Glasgow'...  Herinnering aan een episode uit een glansrijke carrière...

 

(Torreke (links beneden) met de nationate ploeg.  Foto familie)

(derby Malinois-Racing  -  foto familie)

Torreke was een échte Maneblusser.  Hij werd op 18 mei 1924 geboren in ons aller Mechelen.  'Oep Galgenberg'.  Moeder was huisvrouw, en vader Lemberechts werkte in een fabriek in Vilvoorde.

Torreke had een onbezorgde jeugd, en speelde met de bal waar hij maar kon - op de grasperkjes en pleintjes in de buurt.  Maar..., hij was ook wel muzikaal.  Jawel.  Hij liep muziekschool in de Merodestraat, én met de kermissen ging hij samen met zijn moeder in de café's 'spelen'.  Moeder op de drums, en onze Torre harmonica...

Maar zijn voetbaltalent dreef boven. En hij zou zich laten inschrijven in een Mechelse voetbalclub.  En weet je - hij was eerst opgeschreven voor het groen-witte racing.  Stel je voor.  Maar hij ruilde met Jean Van der Auwera die al op de lijst van rood-geel stond.  En zo werd Torreke Lembrechts dus 'ne kakker'.

Kannunik Dessain - de onbetwistbare leider van Malinwa stelde hem wel voor de keuze: het was ofwel voetbal ofwel harmonica.  Tor koos voor het ronde leer.  Het was een gelukkige keuze.  Dat zou later wel blijken.

Tor leerde in zijn buurt een nét één jaar ouder meisje kennen: Jeanne.  Ze werd zijn vrouw.  En al hield ze niet zoveel van voetbal - jarenlang zou ze naast hem staan, aan de zijlijn - als sterke vrouw naast een sportief man.  'Ikwas er in het begin ni veu, dat hij voetbalde.  Maar hij kon het niet laten'.

Tor en Jeanne kregen drie kinderen: Guy, Melanie (maar omdat zij de naam lelijk vond, werd dat spoedig 'Nini'), en Marie-Louise - 'Wiske'.

Toen ze pas gehuwd waren, woonde het jonge koppel in de Galgestraat.  Wat later zou men verhuizen naar de OLV-straat, waar ze beiden café hielden, schuin over de huidige Domus.  Dit deden ze zo'n tien maanden.  Maar een bestuurslid van Malinois, die een hoge plaats had in Chevalier Marin, maakte hen er op attent dat er een café vrijkwam op de Grote Markt: 'La Bourse'.  Mooi.  Maar dat koste wel een aardige duit.  Beenhouwer Ture Geens van de Oude Antwerpsebaan was een groot fan van geel en rood, en sponsorde het koppel. 'Maar we hebben alles eerlijk afbetaald', verzekert Jeanne ons...

De eigenaars van 'La Bourse' namen de naam mee, naar het nabijgelegen café op diezelfde Grote Markt.  Vernederlandst heet dit nog steeds tot op de dag van vandaag 'De Beurs'.  En Tor Lemberechts?  Hij moest later niet lang zoeken naar een naam voor 'zijn' café:  Het zou 'Glasgow' heten.  En dit ook tot de dag van vandaag.  Ook nu nog, nu dat het uitgebaat wordt door zoon Guy en schoondochterJeanine.

(Torreke, links naast Koning Leopold III)

Nu verdienen voetballers sloten geld.  Het is allemaal niet zo eerlijk, zegt Jeanne.  Maar vroeger moesten de sterren van het veld ook nog een job hebben.  Anders konden ze het niet redden.  Ook Torreke Lemberechts dus.   Tor had een tijdlang een melktoer.  Maar Jeanne had dit niet zo graag.  Hij was dan té veel onderweg.  'Hij dronk niet geire melk' - lacht ze...  Nadien zou Tor 'bij de gas' werken.  Melkboer af...

Zo ging dat.

Lemberechts was één van dé sterkhouders van het gouden team.  'Hij en Preudhomme waren de besten die ooit achter de Kazerne hebben gespeeld', zegt Jeanne met nadruk.  Voor de vroegere doelman van KV-Mechelen heeft Jeanne een boon blijkbaar.  Ze zegt het dan ook heel vastberaden.  'En sympathiek' - benadrukt ze.

Zélf ging Jeanne nooit naar 'het voetbal' kijken.  'Ik ken er dan ook niks van'.  En Tor had liever dat z'n vrouw thuis bleef.  'Dan deed hij zijn goesting' lacht ze.  Maar Jeanne betrouwde haar man.

Spelers stonden toen ook dichter bij de supporters, bij het volk...  Ook dat is allemaal anders nu, mijmert ze...

De drie kinderen waren nog klein toen vader zijn glorieperiode beleefde.  Het grote succes hebben ze nooit écht meegemaakt, zegt Wiske.  Pas later beseften ze dat vader een grote vedette was.  En nu doet het nog heel veel deugd dat ze met veel lof praten over 'Torke' - haar vader - vervolgt Wiske met glinstering in de ogen.

En zo ging het door.  Torke was een legende.  Toen al.  En dan...  Dan was het gedaan.  Op zijn 32 jaar stopt Torreke met voetballen bij KV.  Hij zou nog even trainer zijn bij Harelbeke en bij Brasschaat.  Maar dan zette hij definitief een punt achter zijn succesvolle carrière.  Zelden of nooit zou hij nog de tribune betreden...  Hij volgde het alleen nog op het kleine scherm...  Het was voorbij.

Voortaan was hij full-time cafébaas, tot hij hier ook mee stopte op zijn 64 jaar.  Hij heeft het graag gedaan.  Ook Jeanne.  Ook al  was dit voor haar in het begin niet zo. 

Dan sloeg het noodlot toe.  Tor kreeg longkanker.  Hij had zijn hele leven zwaar gerookt.  Dat was trouwens niet zo eigenaardig.  Roken werd nog niet zo verketterd, en vele sportlui deden het.  Maar bij Torreke liet het sporen na.  Hij werd dus ziek, en dat was een zware slag voor hem en zijn familie.  'Ik ben nog erg boos geweest op de dokter omdat hij maar bleef aanmodderen, en de situatie niet juist inschatte', zegt Ann. Drie jaar is Torre ziek geweest.  Langer nog dan men verwacht had.  En op 24 juni 1992 stierf hij...  'Een zware dag' zucht Wiske...

Van het Gouden team van toen resten alleen nog de herinneringen in het collectieve geheugen van de malinwa-fan.  Fons Van Haezendonck is de enige die nog rest van die generatie.  Maar de man woont nu zwaar hulpbehoevend in het Hof van Egmont...

(Torreke links - met Bert De Cleyn rechts - foto familie)

Jeanne woont nog steeds boven het café op de Grote Markt.  Al 63 jaar.  En elke namiddag is ze er te vinden tussen de klanten.  Ze kan het niet missen.  En als op woensdag 'Glasgow' sluitingsdag heeft, gaat ze elders iets drinken.  Samen met andere weduwen.

Glasgow is een begrip in Mechelen.  Voor de KV-Mechelen-supporter, maar ook voor anderen...

'Weet je', zegt Jeanne, 'dat vroeger als Anderlecht  oep Mechelen speelde, in de tijd van Jurion en Van Himst, het hele team iets kwam drinken bij Torreke?'

(foto: Jan Smets - ingelijste foto in café Glasgow...)

'Onze pa hield ons altijd ver van het voetbal' zegt Wiske.  Dat was iets van hem.  Voetbal en zijn gezin.  Het waren twee dingen waar hij van hield.  Maar het waren ook twee verschillende werelden.

Vader was graag cafébaas, maar hij was ook wat stil.  Zelfs een beetje mensenschuw, zegt Wiske.  Hoe eigenaardig ook.  Als een journalist langs kwam, ging hij vaak naar boven: 'Zeg maar dat ik ziek ben...'  Hij praatte niet zo graag meer over zijn voetballoopbaan.

Dan haalt Wiske nog een leuke anecdote aan.  Toen Leopold III naar Zwitserland was gevlucht, en voordien in de oorlog 'stiekem' getrouwd was met Lilian Baels -  een huwelijk dat omstreden was in ons land - trommelde men een aantal sportvedetten op om naar daar af te reizen, voor een foto met de koning.  Zeg maar: 'een promotiecampagne' voor de koning die zijn populariteit zag tanen.  Torreke was er bij.  'Was hij dan koningsgezind?' durf ik vragen...'Maar nee' zegt Jeanne: ferm 'dan was hij drie dagen weg - en 't was nog gratis ook!'  Mar voor Astrid had hij wel een boontje, zegt ze dan.  Jeanne en Tor gingen vaak op reis naar Zwitserland, en ooit schreef hij een kaartje dat hij achterliet in de kapel van Küssnacht waar de koningin verongelukte.  Er kwam een dankbriefje terug uit Laken...

Het café is nu overgenomen door zoon Guy.  En Glasgow werd een aantal jaren geleden grondig gerenoveerd.  Maar aan de muren hangen nog foto's uit glorierijke dagen.  'Maar géén foto"s van de Malinois' zegt Jeanne.  Er komen immers ook veel racingers graag op café bij Torke. (trainer van groen-wit, Raoul Peeters is vaste klant!)  'En in een commerce kan men geen voorkeuren hebben.  We zijn er voor alleman'. De foto's die er hangen hebben allemaal te maken met de carrière van Tor in de Nationale ploeg.   Trouwens, de vroegere speler van racing, Louis Deherdt was een goeie vriend.

 

'We zijn goe voor alle twee!' - twee ploegen in één stad.  't Moet kunnen, volgens Jeanne.

 

Ach, zoveel is voorbij...  'Ik zou alle dagen naar den home kunnen gaan' zegt Jeanne.  Ik ken er nog zovelen.  Maar ze voelt er zich duidelijk 'te jong' voor.  Ze gaat liever haar gezelschap opzoeken in één of ander cafeetje.

(Ann met grootvader Tor.  foto familie)

 

'We missen hem nog elke dag' zeggen de drie Lembrechtsvrouwen uit één mond.

 

Hij was een strenge maar rechtvaardige vader, weet Wiske te vertellen.  Zéker voor de dochters was hij streng.  Hij kende immers 'de gevaren' van het leven.  Voor zijn zoon Guy was hij losser.

Vader was ondanks het feit dat hij stil kon zijn, ook een levensgenieter, een 'Pallieter'...

En bij problemen, nood of verdriet stond hij ons steeds bij.  Hij had een groot hart.  Zéker ook voor zijn vier kleinkinderen.  (Ann Van Menxel is de oudste kleindochter.  Dochter Nini heeft twee kinderen: David en Sandra, en zoon Guy heeft één dochter: Els).  Hij zag ze allemaal even graag.

Toen zijn oudste kleindochter, Anneke, geboren werd, was Torke apetrots.  Hij verklaarde met grote fierheid in zijn café dat 'zo schoen kleinkind als ik heb, ge nog noeit gezien hebt!'  Wiske die onderwijzeres was (jarenlang in Battel), mocht géén babysit nemen.  Dat zou hij zélf wel doen.  Hij en Jeanne.  Dat MOEST zo!

'Hij was een échte opa' zegt Ann ontroerd.  Hij was er altijd voor ons.  Elke middag ging ik eten bij mijn grootouders, toen ik school liep in den BIM.  'En ik moest niet alles opeten  van hem als ik geen zin had'.  Dat was thuis natuurlijk anders...

 

    

''Toch hadden we ook wel schrik van hem als hij boos was' zegt Wiske.  'Als ik met mijn zus Nini wat ruzie had, dan leek hij dat te voelen.  Dan waren we zelfs als we in de dertig waren bang om de drempel van Glasgow over te komen'.

'Vader had gezag, en was een echte Pater familias'

Als de kinderen één week niet op bezoek waren gekomen, dierf hij zeggen: 'je weet ons niet meer wonen zeker?' Hij hield van zijn familie.

Wiske woonde ook vijf jaar boven café Glasgow.  Daar is ook Ann geboren.  En toen Wiske dan gebouwd had en zou verhuizen, werden ze heel erg gemist door 'den bompa'.

Vlak voor hij stierf zou Torke nog tegen zijn vrouw Jeanne zeggen: 'Ik wist niet dat ik zo'n brave kinderen had'...

                     

(foto's: Jan Smets)

Jeanne en Tor gingen vaak naar zee.  En op zijn appartement op de dijk, voerde hij de meeuwen uit zijn hand, tot buren hiervoor wat boos werden...  De duiven sch...immers alles onder.

Hij was een dierenliefhebber.  Heeft hij die liefde ook doorgegeven aan kleindochter Ann?  Ann is nu onderwijzeres in de Basisschool Sint-Jozef-Coloma, maar is daarnaast ook gepassioneerd bezig met gedragsbegeleiding en therapie bij honden ('sweet with dogs').  In die hoedanigheid gaat ze ook in scholen kinderen leren omgaan met deze viervoeters.  Eén van haar honden heeft de naam 'Torre' gekregen - uit liefde voor haar bompa!

 

'Ik vertrouwde mijn man.  Ik was steeds gerust in hem.  Ik heb hem ook veel moeten missen.  En toch: in een huwelijk moet je mekaar ook een beetje kunnen loslaten.  In het begin was alles een beetje moeilijk.  Ik hield niet zo van voetbal, en aanvankelijk ook niet van café-houden...  Maar alles is aanpassen.  Ik heb een goeie man gehad...'

 

Torke - er is de mythe, de legende...  Maar er is ook de mens - de man, de vader, de bompa...  Drie sympathieke Lemberechtsvrouwen zitten samen met mij op de canapé - En ik voel een deugddoende warmte...  Buiten schijnt een lentezonnetje.  Het leven is mooi.  Vaders zijn pas dood als ze vergeten zijn.  Torke leeft verder.

 

Helemaal in de traditie van de leuke vertellingen Jan.  Ik vraag me af of iemand nog een interview met Torreke zelf heeft.

Binnenkort zou er in de boekhandel (19 april werd beloofd...) een boek over KV-Mechelen te koop zijn, geschreven door Raf Willems.  Er wordt ruim aandacht besteed aan Torke Lemberechts. 

Voor nét geen 25 euro.

Jan...ik heb het met tranen in de ogen gelezen. Zo mooi...

Ik ken Ann al wat jaartjes via St Jozef Coloma en via mijn dochter (die op hondenkamp geweest is bij Ann) had ik eens gehoord  dat 'Torre' naar haar grootvader genoemd was ...

Dat 'Messi', één van haar andere honden, naar de Argentijnse voetballer Lionel Messi genoemd werd, had misschien een belletje moeten laten rinkelen bij ondergetekende Kakker ..

Maar nu lees ik pas dat Ann de kleindochter is van Torke Lemberechts!

Prachtig artikel Jan.

Effe iets rechtzetten: Koning Leopold III was niet naar Zwitserland "gevlucht" en hij trouwde trouwens in Laken, tijdens de oorlog met prinses Liliane! Het feit dat de koning zich, na zijn vrijlating uit duitse gevangenschap, naar Prégny in Zwitserland begaf, was het gevolg van linkse straatpolitiek en waaraan de andere partijen toegaven. QED.

@ OK. Eddy. 'gevlucht' is inderdaad een slordigheidje van mijnentwege.  'Weggevoerd' is correcter.   Ik geef m'n fout toe.  Ik heb wel niet beweerd dat Leopold II in Zwitserland huwde.  Alleen dat het huwelijk omstreden was.  Maar soit.  De verdere politieke interpretatie laat ik geheel voor uw rekening.

Maar goed.  Het gaat eigenlijk wel over Torke.  En deze anecdote werd smakelijk verteld door de dames, enkel om aan te geven dat Torre wel eens graag op stap ging, en van de gelegenheid dankbaar gebruik maakte...

1. op de foto van de nationale ploeg staat nog een andere mechelaar en kv-speler derde van links bovenaan: rik coppens

2. lemberechts bezocht ook LIII met de hele KV-ploeg in 1949. De club was immers katholiek en leopoldistisch.

3. lemberechts is de enige rechtsbuiten van KV die ik rechtstreeks een hoekschop heb zien binnentrappen

4. lemberechts en kv gingen niet in vrede met elkaar uiteen. Met lemberechts als kapitein en bert de cleyn als coach zakte de ploeg in 1956. Patrick Dessain en Co boden lemberechts een heel klein contractje aan voor tweede klasse. Lemberechts eiste meer en van het ene boze woord kwam het andere. Het bestuur weigerde hem nog langer een contract te geven en de speler vertrok zonder zelfs afscheid te nemen van zijn supporters

Telkens als ik in Mechelen ben drink ik daar minstens'een koffie of 'ne Classic. Jeanine herkent mij inmiddels. En we maken altijd even een praatje.

De sfeer is er zo gemoedelijk. Ik vraag mij één ding af. Uit het artikel blijkt dat Torke vrij plots is gestopt met voetbal en daarna ook geen interesse meer toonde. Ik vraag mij af waarom. Er moet iets ernstigs zijn gebeurd. Weet iemand wat?

Een heel erg mooi artikel, Jan, over een voetballegende en een al even legendarisch café!!  

Café Glasgow, is bij de meeste Mechelaars minder bekend door de naam van deze Schotse topstad, maar meer 'bij Torke Lembrechts'... 

Wel tof: op onze Grote Markt in Mechelen vinden we nu zo ongeveer schuin tegenover elkaar Schotland (Café Glasgow dus) en Ierland (O' Fiach's Irish Pub) ... Nu nog een Bretoense kroeg en de Markt kleurt nog meer "keltisch" ;-)

Verder kan ik Gastblogger bijtreden: altijd fijn te toeven Bij Torke...

Mooi verhaal over naar mijn mening Mechelens beste voetballer aller tijden en buiten de opmerking van Eddy zal daar niet veel aan toe te voegen zijn. Beter dan de naaste familie zal dat trouwens niemand anders beter kunnen vertellen. Waarom hij misnoegd van Malinois is weg gegaan staat duidelijk in de tekst. Hij stopte met voetballen op 32 jarige leeftijd, in 1956. Hij werd dan voor één jaar tainer van de club. Na mijn legerdienst kwam hij mij thuis polsen om met hem mee te gaan naar Harelbeke waar hij trainer zou worden. Ik heb hem daar toen vriendelijk voor bedankt wat ik misschien beter niet had gedaan. Maar dat is verleden tijd. Ondertussen zal het dikke zestig jaar geleden zijn dat ik voor het eerst bij den Tôô zaliger over de vloer kwam en ik ben er nog steeds welkom waarvoor dank. Ik wens Jeanneke dan ook een goeie gezondheid op weg naar de negentig. De andere familieleden zullen mij dat niet kwalijk nemen denk ik. 

@ Janarthurleo. Ik denk zelfs dat er nog een andere Mechelaar op die foto staat maar dan ene van de Antwerpsesteenweg. De Jos kan dat misschien bevestigen of ontkennen natuurlijk

Nog een kleine opmerking, dat driemaal kampioen spelen kunnen we eigenlijk verbeteren " tussen 1942 en 1948".

G.L.

Natuurlijk staat e nog een derde Mechelaar op de foto. Rechts van Rik Coppens (Malinois) staat "Jang" Jan Van der Auwera van Racing Mechelen (van de Oscar Van Kesbeeckstraat !!!)

 Dank u Jos en ook voor " den Antwerpsesteenweg " maar ik meen mij te herinneren dat het in Hombeek destijds zo werd uitgedrukt. Maar dat doet natuurlijk niets af aan het bericht.

Mooi artikel, Jan.

Jammer dat Nini niet mee op de foto staat, wij waren destijds collega's.

Ja, wij hebben zelfs een video-opname (reportage aan zee). Natuurlijk een intervieuw op latere leeftijd.

Mooi verhaal.Vanaf nu zijt gij "madamme wis"

mooi verhaal!

Dat is erg ontroerent nieuws,Ik wist echt niet dat Torreke Lembrechts overleden was.Ik heb hem dikwijls in mijn geburen gezien met dat karretje van de Gas Companie.,Nu beging ik mij af te vragen ,Hoeveel  spelers va ons Kampioenen Ploeg leven er nog.,Ik wist ook niet dat hij   3 jaar ouder was dan ik..Dat is echt een droevig  bericht,Maar ik was erg blij om te lezen van dat interview,Dat is erg interesant.Louis van USA

 Louis, het staat ergens in het verslag. Het zou alleen nog de Fons Van Haezendonk zijn.

Bedank.Gl.ik vergeet soms dat die mannen ook oud worden,heb een mooie dag.

Gl Ik weet niet hoe ik dat gemist heb,En Jan,dat is een mooie reportage. Louis

Louis, u was lid van de Pennepoelvrienden in uwe jongen tijd. Hebt gij het lokaal in de Batterijstraat 33 nog geweten ? De voorzitter was G. andries en de secretaris De Cock. M of was dat nog voor uwen tijd? Voor de mijne was het zeker. Zeg Lowie, zou er ooit ene rapper kunnen lopen hebben dan Toake ?

Louis, en harder sjotten as de Juul ? Als het er langs de kant van 't kerkhof over was konden ze den bal oep het kerkhof gaan zoeken. Of Jeanneke dat dikwijls gezien heeft weet ik niet, ik geloof dat die haar handen meer dan vol had met de zaak en de kinderen. 

GL, Toen ik het vlag van de Pennepoelvrienden gedragen hebt ,was het lokaal op de Oude Lierse baan  en dat kon  wel op den hoek van de Batterijstraat geweest zijn.De voorzitter was toen Nante (Ik denk dar dit zijn naam was) Hij had een voddemagazijn in de Stassartstraat schuins over de Zelestraat. Mijn vader speelde ook in het muziek van de Malinois,en antwoorden op uw vraag,Ik denk dat Toake de snelste was,Hebt ge ooit Juul Vanden Dries een penalty zien sjotte,die goalkieper had niet veel kans om dat te stoppen.Dat waren nog mooie dagen.Ik zal nooit de dag vergeten toen wij bij Club Brugge verloren hadde,.MIjn vader was daar met 10 muzikanten,wij zijn toen met alleman op  een rij  door Brugge gegaan naar de statie terwijl ons muzikanten de doodmarsh speelde.Wij verloren maar toch hadden wij veel plezier,

Hoe dit gesprek met de drie 'Lemberechts-madammen' mooie en nostaligische herinneringen naar boven doen komen - Zélfs over de Grote Plas!  Bedankt Louis voor deze leuke aanvullingen.

Wie heeft nog herinneringen aan Torke, als voetballer?  of als café-baas, of als vriend/kennis?

Post ze gerust.  Het zou tof zijn om hier op deze blog de figuur van Torke Lemberechts te laten herleven.  'De mythe afgestoft'... om het wat 'direct' uit te drukken...

Louis, ssst. Hebt gij in den tijd 's zondagsmorgens ook bij Torreke gaan pokeren ? Toen mocht da nog, nu vliegde daarvoor in den bak. Ik heb mij vorige week laten vertellen - want ik ga zelf ni mier na de voetbal - ze gooien da mee alles en nog wa naar uwe kop en de cafés rond het terain die moeten van 't stad zelfs sluiten als ze thuis tegen den Anderlecht spelen. Kwestie da ze alles ni kort en klein zouden slagen als ze ene te veel gezopen hebben. Ik heb me dus laten vertellen dat de Malinois nog de enigste ploeg in Belgie is die nog een fanfare heeft. Ni moeilijk, als ge nu met die boembardons door de Merodestraat moest stappen zijn ze bekwaam oem er boemekes in te gooien. Dan nog iet Louis, in dien tijd beschouwden de soldaten van den Baron Michel het als een eerbetoon dat alle veertien dagen de fanfare eens voorbij hun deur kwam maar nu mogen die van den " houten lepel " niet meer gestoord worden als ze hun middagdutje aan 't doen zijn en die van de moskee hebben het ook liever niet, al dat blêkke muziek. De fanfares en de vlaggen da was wel een fenomeen van de Antwerpse ploegen geloof ik. Ze hadden er bijna allemaal ien, de Malinois, de Racing, den Beirschot, den antwerp, den Berchem, de Lierse, de Lyra en ik ben er misschien nog vergeten. Maar het is ook ni moeilijk Louis, er zijn geen lokalen ne mier in 't stad, de stad is nu van iemand anders Louis. Ik zal maar oeppassen wat ik zeg voor de minste komplimenten. Meer dan twintig lokalen in 't stad in dien tijd Louis. Nu moet ge naar Betekom of Keerbergen om er een te vinden. Apropos Louis het zou wel kunnen dat gij met mijn vader nog pinten gedronken hebt want die speelde ook in de fanfare in dien tijd.

Allee Louis nu zijde weer een beetje bij en as ge toch nog eens goesting moest hebben om nog eens te komen zien, ne goeien raad; Thuis drinken en veel geld mee brengen want goeiekoep is het ni mier.

Jeanneke, die heb ik van de week nog bij Jeanine zien rondhuppelen, die wordt zeker honderd jaar.

Voilà, en ook hier krijgen we weer een hoogstpersoonlijke maatschappelijke visie tussen gewrongen... 

Je moet het maar kunnen: in elke post, over welk onderwerp dan ook...  Chapeau!  schitterend gedaan.  Je moet maar de creativiteit hebben om steeds opnieuw die linken te leggen.

Laat het ons aub hier  maar 'zuiver' houden, en het hier enkel over Torke hebben. 

Louis, nog een ding, ik val misschien in herhaling. Waarom Torreke van Malinois weg wou gaan daar gaan we het niet meer over hebben. Van de doden geen kwaad. Maar ik ben nog altijd zeer vereerd dat hij einde de vijftiger jaren naar Hombeek kwam om te vragen of ik met hem mee naar Harelbeke wou gaan. Ik zal dat nooit vergeten. Waarom ik en niemand anders, geen flauw idee Louis. 

Beste Jan en GL,ik wil daar geen politieke zaak van maken,ik weet niet wat er ginder voorvalt.zoodus kan iker niets van zeggen,.de tijd dat ik vlagdrager was met de Pennepoel vrienden waren plezante tijden en dat is heel plezierig om er nog eens op na te denken.Van tijd was het wel niet erg gemakkelijk..ik weet nog toen wij Anderlecht moesten spelen,ik had natuurlijk mij vlag bij en toen ik den tram moest nemen in Brussel met mijn valieske en vlag stokken in mijn hand moest ik dan nog aanhangen want de trams waren natuurlijk altijd vol.en dat was wel niet plezierig.En ook  denk ik nog aan de Alcazar waar wij het jaarlijkse Bal van de Malinois hadden.Daar heb ik dan ook altijd een goed stukske in mijn kraag gedronken.maar tloen waren de supporters veel kalmer,Dat zijn allemaal mooie memories.

Zo is dat Louis maar het zou maar erg zijn als we over toen niet meer zouden mogen spreken. 

En over vandaag ook natuurlijk.

Inderdaad Louis, mooie herinneringen :-)

Overlevenden van de Kampioenenploegen 1ste Kampioenenploeg 42-43 : Fons Van Hazendonck. 2de Kampioenenploeg 45-46 : Fons Van Hazendonck en Louis Volkaerts. 3de Kampioenenploeg 47-48 : Fons Van Hazendonck en Louis Volkaerts. Tevens het overlijden mededelen van Eugeen (Gêne) Wijns. Speler van de 1ste ploeg van Malinois in de jaren 50. Hij overleed op 25 februari 2011 in Lier op 81-jarige leeftijd.

Bedankt voor de info Jos.

In de allereerste plaats natuurlijk christelijke deelneming aan de familie Wijns.

Als ik nog juist ben kwam de Gêne uit " het verre " Gierle naar Malinois en was samen met Jos De Wachter een van de eerste transfers die de club ooit gedaan heeft. De Fons is mij iets beter bekend omdat we nog samen in de reserven speelden en Lowieke Volkaerts die had het toen al te druk met zijn zaak.  

Bedankt voor die méér dan schitterende bijdrage Kanonnier!  Dit is een unieke gedocumenteerde aanvulling voor deze post!

Twee plaatjes licht ik hier graag uit...  Een beetje om in de sfeer van 'de vrouwen van Torreke' te blijven:

(Torre met zijn andere kleindochter, Els...)

(Tor met zijn vrouw Jeanne - die er nog altijd even jong uitziet...  ;-)

En in de artikels is nu ook duidelijk te lezen waarom het spaak liep tussen Torre en het bestuur van Malinwa... 

 

Kanonnier,bedankt.I like that,mooie memories. Louis

Jos, ik geloof dat ik mijn eigen moet verbeteren. Gierle zal niet juist zijn. 

@Kanonnier.

                     Bedankt want dit is toch wel een mooi stukje archief. Ik ga het vandaag nog opslaan. Dat het om geld ging had ik kunnen raden maar is nu bijzaak. Naast de financiele moeilijkheden was er ook nog het feit dat men niet tijdig heeft kunnen scheiden van uitgebluste " kampioenen " en men te lang gewacht heeft om jonge leeuwen in de arena te gooien. Daarbij kwam nog het heengaan van Kanunik Dessain in 1951 en de opvolging door zijn neef die veel en veel minder uitstraling bezat. Ook de transfers die werden gedaan brachten eigenlijk niet dat wat er van verwacht werd. Spijtig maar het was zo. In vergelijking met de glorierijke veertiger jaren waren de vijftiger en zestiger voor de klub de hel. Tot de komst van John Cordier.

wauw mooie foto's die ik eerder nog niet gezien heb :))
Dankjewel

 

Morgen wordt het boek 'Elf' over KV-Mechelen voorgesteld...

Hallo mevrouw Jeanne Lemberechts,

 

Afgelopen zaterdagavond heb ik met mijn vrouw en vrienden een bezoek gebracht aan het cafe van uw zoon. Misschien dat u zich kunt herinneren dat ik toen ook met U een gezellig gesprek heb gehad over uw man en andere vedetten van het nationale team van Belgie alsmede over KV Mechelen. Ik heb .hiervan genoten. Ik heb de webside bezocht en heb de gehele geschiedenis van Torke en U gelezen. Ik was erg onder de indruk. Ik wens U verder nog vele goede en gezonde jaren toe.

 

met vriendelijke groeten;

Jan Elshof

Marga Klompestraat 2

5142 MG  Waalwijk  Nederland

 

De scans die enkele posts hierboven gelinkt werden, zijn niet meer beschikbaar op dat adres; alles is nu ondergebracht op:

http://peterbc112.112.axc.nl/index.html

Nieuwe reactie inzenden

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Toegelaten HTML-tags: <a> <p> <span> <div> <h1> <h2> <h3> <h4> <h5> <img> <map> <area> <br> <br /> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <table> <tr> <td> <em> <b> <u> <i> <strong> <font> <del> <ins> <sub> <sup> <quote> <blockquote> <pre> <strike> <code> <cite> <center>

Meer informatie over formaatmogelijkheden

To prevent automated spam submissions leave this field empty.