Mechels bier valt wéér in de prijzen!

(foto's: Jan Smets)

Natuurlijk weten, wij Maneblussers, dat ons Mechels bier het beste ter wereld is...  ;-)

Onze bieren vielen al meermaals in de prijzen.  En zopas is ons edel Mechels vocht weer geloofd als één der beste van deze aardbol.

Verrast ons niks...

 

Op het bierfestival van het Duitse Nürnberg scoorde Brouwerij  het Anker wel twee maal!

De Gouden Carolus Triple scoorde goud in zijn categorie.  En het broertje van dit bier - de Gouden Carolus Classic haalt zilver binnen!

Proficiat!

 

Maar eerlijkheidshalve: niet alleen Mechelen scoorde hoge toppen op het prestigieuze bierfestival.  Ook Brouwerij De Halve Maan van Brugge, en de Waalse brouwerij Lefebvre uit Henegouwen vielen in de prijzen. 

En da's een hele prestatie voor ons land, als je weet dat er 955 bieren uit 34 landen in de running zaten...

Brouwerij het Anker doet dit uitstekend!

 

 

 

 

't Zal nog niet zijn !  We zeggen het zelf :

;-)

Foto Gimycko

Aan de brouwerij: proficiat, en - vooral - schol!

't Zal nog niet zijn !  In 1946 zeiden ze het zelf :

;-)

 Een jeugdherinnering aan een tropische dag in Mechelen en ZUIP(G)KRACHT

 

Een jeugdherinnering waarvan enkele van mijn vrienden en broer Karel deel uitmaken kwam mij laatst in gedachte bij het degusteren van een zinnenstrelende Mechelse Tripel en het bewonderen van het daarbij horende bierviltje. De scène speelt op een smoorhete zwoele zomerse zondagavond. Eind jaren vijftig. Onze wekelijkse gewoonte bestond uit basketballen en ‘s avonds een film, met als ‘après’ een biertje in de toenmalige in zwang zijnde drenkplaatsen. Nooit heeft een frisse pint mij beter gesmaakt dan die avond.

 

Onze filmkeuze van die tropische zomeravond kon niet masochistischer zijn dan de Britse oorlogsprent  ‘Icecold in Alex’. Nadat we een ganse film lang de éne dorstverwekkende scène van dit woestijnepos na de andere hadden doorworsteld en ons colbertje - toen nog een ‘must’ op zon- en feestdagen - als een kleffe dweil om onze schouders kleefde, toen kwam als klap op de vuurpijl één van de slotopnames van deze prent de ingang van onze slokdarm finaal dichtknijpen.

De scène:

Volgens biertapspecialisten perfect geschonken pilsjes worden door de barman mooi gelijnd op een marmeren toogblad geplaatst in glazen waarvan - in close-up gezien - de koudewasem tergend traag afglijdt. De bestofte militaire helden - na slopende, goed afgelopen avonturen in de hel van de dichtstbijzijnde woestijn- staan aan de bar van een luxehotel in Alexandrië met van zenuwachtigheid op en neergaande  slikkers en priemende arendsblikken, de tapper van dienst in dit schouwspel gade te slaan. Het zou een bierspotje van ‘Inbev’ kunnen wezen!

 

In de prent liep het wasemvocht rechtstreeks van de glazen op het marmer van de tapkast. Als zoon van twee generaties herbergiers vond ik dat toen èn nu niet kunnen. Zelfs in het modeste drankhuis dat mijn ouders aan het Mechelse station toen uitbaatten was zoiets als een schuimend glas bier op een blote tafel neerzetten, een aanfluiting van goed waardschap. Men gebruikte toen reeds lang bierviltjes die de brouwerij  à rato het aantal bestelde vaten gratis bijleverde. Op deze vochtopslorpers stond dan als tegenprestatie wel een kleine publiciteit gedrukt van het biermerk of de brouwerij die de viltjes ter beschikking stelde. Meestal overschreed die publiciteit niet de twee kleuren waarin ze gedrukt was, alsook niet meer dan ongeveer vijf procent van het oppervlak van het viltje. Die viltjes zopen letterlijk wasem en overlopend bier.

Ze waren dus meer dan perfect geschikt voor de hun toebedeelde taak in het horecagebeuren.

 

In onze tijden van leef maar aan en overvloed, bedrukt men dank zij de moderne technieken - die maken dat de huidige vierkleurendruk niet meer kost dan de toenmalige krap bemeten twee kleurtjes - het ganse oppervlak van deze onderleggertjes. Oogstrelend, prachtig aan publicitaire spitsvondigheden, leuke hebbedingetjes om te verzamelen, spitsvondige teksten die bij het lezen ervan de wachttijd van een laat opdagende afspraak met de glimlach helpen verkorten. Kortom: prachtig vakmanschap! Ware het niet dat de gebruikte drukinkt in de meeste gevallen vochtafstotend werkt. Het vocht vormt mooie dikke bellen op het viltje die er enkel op uit zijn de argeloze verbruiker nattigheid te laten voelen bij het verplaatsen van het glas. Men klinkt elkaar gezondheid toe en zet al dan niet gulzig het glas aan de dorstige lippen. Als men aan een cafétafel zit beperkt het ongemak zich meestal tot enkele kwansuis met de onbedrukte kant van het bierviltje makkelijk op te nemen vochtdruppels. Indien die óók al niet totaal is ingepalmd door een quadrichromie. Edoch aan de toog zittend - mijn geprefereerde stek in een dranklokaal - overkomt het mij in een geanimeerd gesprek meer dan eens dat ik na het manipuleren van mijn bierglas ter hoogte van mijn dijbenen een koude nattigheid voel toeslaan. Mijn ma beweerde altijd - haar commercie verdedigend - dat bier geen vlekken maakt. Maar het kan de huisgenoten, dank zij de geur ervan, op pistes zetten die je tijdsgebruik verraden. Niet dat mijn eega mij het zonlicht in een tripel zou willen onthouden. Daar niet van. Maar toch. Wat niet weet....

 

Bierbrouwers aller landen - en jullie zijn in tegenstelling tot de wapenhandelaars mijn geliefkoosde industriëlen - doe asjeblief iets aan dit triviale verbruikersprobleem!

Bedruk zéér bescheiden - met een klein logootje van jullie wereldketen of dorpsbrouwerij - deze onmisbare pamper voor de bierliefhebber. Publiciteit moet en kan!

Maar...

‘In die Beschränkung kennt man den Meister’.

 

Jef. Een kritische welmenende bierproever.

 

En dan was er tot de jaren 60 nog de "Keizer" en tot in de jaren 70 de zeer lekkere "trappist" Cardinal.   Hun "Captain" werd in "de York" en in "het Prinsenhof" (thans Die Broederkens) dan weer gesleten als equivalent van het Antwerps koningske.

@Jef: Wat hou ik toch van de breedsprakerige, fijntjes neergetypte bijdragen van jou ...

Heb hem hier net even hardop voorgelezen ... met smaak :-)

Roger, van het Koninckske toch geen kwaad zeker. Dat was bijna zo goed als moedermelk. Ge moest wel weten waar het " Pelgrimmeke " en het " Stoopke " te vinden waren. 

ik ga voor de classic

Peter, de Jef heeft zijn opvoeding gekregen op de juiste plaats en op het juiste tijdstip zeune. 

Bedankt Jef voor dit schitterend geschreven stukje!  Het is een heerlijk beschreven, haast visueel tafereelltje - een parel van een   tussendoortje... ;-)

Maar ja, jij bent in tegenstelling van mezelf dan ook op het juiste tijdstip geboren, én daarbij nog op de juiste plaats opgevoed!   ;-)

Knap stukje proza Jef.  Veel zelfverklaarde grote Vlaamse schrijvers kunnen er nog wat van opsteken. 

Ik kan me best voorstellen dat na het bloedhete woestijnavontuur, waarna John Mills aan de toog een halve minuut lang de fris getapte pint op de toog fixeerde, de onweerstaanbare drang jou en je kornuiten bekroop om na de film naar het meest dichtbije drankhol te spurten om aldaar in één ruk een ferme klep langs je huig te kappen.

@Jef Van Ransbeeck: na dit betoog kom je zeker in aanmerking om president te worden!

Wie ook maar iets voelt voor de Tégestophilie, verenig u achter de vlag van de Jef!

 De film "Ice cold in Alex" had als hoofdrolspelers: John Mills, de zachte klassieke schoonheid Sylvia Syms, de karakterkop Anthony Quaile en "a man for all seasons - dus onvermijdelijk tweedeplansacteur " -  Harry Andrews die zowat in alle Britse films kwam opdraven en steeds een dijk van een rol op zijn typisch Britse manier op het scherm zette.

Als jullie de beschreven scene uit die film willen terugzien klik dan op Google 

ice cold in alex

Bedankt voor alle lof mij toegezwaaid.

@ Roger. Dat zijn die zondagavond meer glazen geworden dan we normaal binnen de perken van ons zakgeld aan bier konden besteden. Het was zoals ik al zei een zwoele zomerse zondagavond.

Oh ja! De in de film geschonken pils was bij nader toezien van het merk Carlsberg. Waarom heeft de regisseur het toen niet op een akkoordje gegooid met brouwerij "Het Anker"? De brave borst kon natuurlijk toen, in 1958, nog niet vermoeden dat "Het Anker" jaren later zo dikwijls in de gouden medailles zou vallen. Die bieren van brouwmeester Charles zijn dan ook LEKKER... ECH LEKKER! 

 

@ JANS

 

BROUWERIJ  LEFEFBRE met zijn gekroonde bier "Barbar" is wel degelijk een brouwerij uit ......Brabant Wallon. Van Quenast waar porfier word gewonnen  in de poprfiergroeven

En ge weet zonder porfier .....géén kasseistenen

Brouwerij had vroeger ook een bier met de naam PORPH-ALE dat dussen wees op de aanwezigheid van porfiergroeven

verder bieren zijn :

abbaye de bonne espérance - abbaye de Gembloux - Annevoie, bière des jardins - abbaye des Templiers -Spéciale de Malmedy - Blanche de Bruxelles - Blonde du Menhir- Cervoise du Maca - cuvée des Aclots - Durboyse - en 6 verschllende bière Floreffe  enz.....       

 

Wel Jef, dat filmpje was pure "Product Placement" van Carlsberg.

 En toch is het doodzonde dat de de vroegere Triple Toison d'Or niet meer brouwen,

die was véél lekkerder dan de TD Triple nu ...

Maar ik snap wel het gevoel, stervend van de dorst die pint fixeren, alvast wat speeksel doorslikken, even langs het glas wrijven met een fijne hand en dan.... in één keer binnen. Helaas was het Carlsberg - "probably the best beer in the world ". Inderdaad PROBABLY!

Gewone pils die je meer betaalt als luxebier, een goeie Belg weet wel beter.

 

Ik weet niet of de vroegere Toison d'Or triple zoveel verschilt van de huidige Gouden Carolus triple. Darvoor is het te lang geleden dat ik de Toison d'Or nog gedronken heb. Ik weet wel dat het een bier was, waar je indruk kon mee maken. Toen ik in de jaren '90 tv-reportages ging draaien in Engeland, nam ik altijd een kratje van 4 stuks mee voor de Engelse cameramensen waar ik mee werkte. Al verslikten die zich soms in het straffe alkoholpercentage. Een van hen heeft er zelfs ooit 4 op een uurtje tijd binnengekapt, zoals ze met hun flauwe pinten bier doen. Hij is daar niet goed van geweest. Sedertdien sprak hij me steevast aan met 'beer-hooligan'.

 

Wie heeft interesse in een unieke verzameling (wegens stopzetting van hobby) van oude en zéér unieke bierglazen van brouwerij Het Anker ?

De verzameling bevat enkele zéér unieke glazen waarvan er nog maar enkele van bestaan.

Verder ook nog zéér oude reklaamborden van brouwerij Het Anker.

gsm; 0478/556991 (vragen naar Jean)