Leen Denijn vertelt (3/4)

met categorie:  

Hier vindt u alle deeltjes van deze miniserie

 

(foto: Jan Smets)

 Jef Denyn heeft dan de beiaard gemoderniseerd ...

Inderdaad, hij had een technisch vernuft. Maar eigenljk liep Adolf Denyn al met dit idee rond. Alleen was het wachten op Jef om dat idee uit te werken. We spreken nog altijd over het "systeem D" of het "systeem Denyn". In onze familie wordt dit gebruikt als we iets bijzonder vernuftig willen aanduiden (lacht).

Zijn tuimelaarsysteem had niets dan voordelen.

Had hij succes tijdens zijn leven ?

Kunstenaars van alle slag waren hem welgezind. Edmond Pirard schreef over hem dat hij een kunstenaar is van een zeldzaam gehalte. Herman Baccaert, bracht samen met Emiel Verhaeren in 1911 een bezoek aan de toren, en schreef over zijn "Mephistohoofd". Verhaeren was tot tranen toe beroerd door zijn muziek.

Hij had groot succes, nationaal en internationaal. Sinds 1892 gingen de maandagavondconcerten van start, mede onder impuls van Theodoor de Coster, schepen van Schone kunsten. In 1897 had de eerste beiaardwedstrijd plaats.

En langzaamaan rijpten de plannen om een beiaardschool op te richten. Maar de oorlog stad daar een stokje voor. Hij vluchte met zijn gezin naar Engeland, en zijn schoonzus Emma Schuermans bleef in het ouderlijk huis achter.

In Engeland bleef hij spelen en reizen, hij gaf concerten en stak geregeld het kanaal over naar Nederland. Vaak speelde hij "de Vlaams Leeuw". Hij zei "de Engelsen horen dat graag". Na de  oorlog zou men hem een zekere vorm van aktivisme toekennen.

In 1916 sloeg het noodlot twee keer toe. Zijn dochter Emma stierft aan meningitis. Het jaar daarop stierf zijn vrouw door een hartaderbreuk. Beiden liggen begraven op het kerkhof van Tunbridge Wells.

(foto: Jan Smets)

Na de oorlog keerde hij terug naar Mechelen, en hij nam de draad weer op. De maandagavondconcerten hernamen in 1919. En hij hertrouwde met de zuster van zijn overleden echtgenote: Emma.

(foto: Jan Smets)

En dan komt de beiaardschool in 1922 ?

Hier ten lande was men niet genegen om de zopas opgerichte school te steunen. Jef Denyn had gelukkig een Amerikaans bewonderaar: William Gorham Rice. Die man kwam op een van zijn concerten luisteren en klampte Jef Denyn meteen aan. Hij bracht hem in contact met J. Rockefeller Jr. Jef Denyn ging met de boot naar de Verenigde Staten. We hebben nog een foto waar hij op de brug van de boot staat (lacht). En de school had dat Amerikaans geld nodig. Uit dankbaarheid zou Jef Denyn zijn "Preludium in Bes" opdragen aan de vrouw van William Gorham Rice.

Leen haalt een foto boven van Jef Denyn in 1931.

Hier zie je Jef Denyn toen hij afzwaaide als stadsbeiaardier op het stadhuis van Mechelen.

(Foto Leen Denijn)

Naast Jef Denyn, die toen 69 jaar oud was, zit zijn tweede vrouw Emma Schuermans, daarnaast burgemeester Dessain. Links zie je Staf Nees, en mijn vader. Wisten jullie dat Jef Denyn wel afzwaaide als stadsbeiaardier, maar nooit als directeur van de Beiaardschool ?

Jef Denyn is zelf ook wel behoorlijk oud geworden

Twee dagen voor zijn dood schreef hij een brief naar zijn dochter Laura in Gent, waarin hij zijn bezorgdheid uitte over zijn kinderen en kleinkinderen. Vroeg in de ochtend ging Laura hem in Mechelen bezoeken en het werd een vreugdevol weerzien.

Hij vergezelde haar naar het station en als de trein vertrokken was, keerde hij op zijn stappen terug. Waren de emoties hem te machtig ? Duizelde hij ? Hij viel en kwam met zijn hoofd terecht op de boordsteen van het trottoir. door een schedelbasisfractuur trad de dood bijna onmiddellijk in.

Het nieuws was meteen op de radio. (nvdr: in het Utrechts Nieuwsblad lees je dit) 

Graf1

(Grafmonument van Jef Denyn, Foto Peter Meuris)


(Grafmonument van Jef Denyn, Foto Peter Meuris)

Hij was het prototype van de zelfverwerkelijkte mens, zijn leven was een perpetuum mobile. 

Bronnen:

Door het lezen (en opgooglen) van al deze verhalen over Jef Denijn, komen we ook andere interessante figuren tegen.  

Naast Adolf en Edward Denijn vinden we ook Gustaaf van Hoey (Van Hoeystraat ?), wie blijkbaar een vriend van de familie Denijn was.

En met deze laatste blijkt er ook een link naar een (vergeten ?) Mechelse soprane, genaamd Berthe Seroen.

Ik moet dringend meer tijd maken voor wat opzoekwerk.  Misschien interessant voor een nieuw artikel op MB of MM2.

Zonder meer één van de meest leerrijke artikels die ik hier al heb mogen lezen Peter! Ik heb alles al netjes in een mapje bewaard. Leuk om te herlezen.

Zonet telefoon gekregen van Leen Denijn, die bijzonder enthousiast was over de artikeltjes.  Ze bedankt Mechelenblogt ervoor.  Zélf heeft ze geen computer, maar haar kleinkinderen hadden het haar getoond...

echt goed!