Mechelse velos

Een gloednieuwe blogger. Jong maar ik wil met jullie toch graag even de geschiedenis induiken.

Een tijd geleden postte Gil Plaquet hier een artikel over mij en mijn passie voor oude fietsen. Sinds de verschijning van dat artikel zijn er een paar vehikels bij de collectie gekomen die ik graag met jullie wil delen. Om met de deur in huis te vallen: een Safe en een Van Boxem.

De "echte Mecheleirs" zullen deze merken herkennen, het zijn namelijk fietsen van Mechels fabrikaat.

Even voorstellen, deze Safe van rond 1950. Klassiek model uit die periode. Safe was gevestigd op de Leermarkt en was eigendom van de familie Cloetens.

De tweede is een Jul Van Boxem van 1949. Jammer genoeg al eens herschilderd in een vorig leven maar met alle originele onderdelen. Van Boxem zat op de Tervuursesteenweg op de hoek van de Mahatma Gandhistraat. En zoals ik dat hier al elders gelezen heb, was die straat toen niet meer dan een "jeirweg".

 

Nu, dit waren niet de enige merken. Er was uiteraard Dockx aan de Plaisancebrug en ook Robot is er nog steeds. Van dat laatste merk heb ik er één van '62 maar ik zoek uiteraard nog ouder materiaal.

Fietsen van de jaren '50 en '60 zijn nog redelijk courant in het straatbeeld, al dan niet in erbarmelijke staat. En dan kom je af en toe nog wel namen tegen. Zo zag ik pas een "Velos Arthur" en een "Vélos Samois", allebei uit Mechelen.

Ik zou zeggen: mijmer er op los, duik in uw geheugen. Wat weet je nog van de échte Mechelse fiets en waar waren er allemaal winkels en merken gevestigd?

 

Yannick

 

welkom als nieuwe blogger Yannick!   Zélf kan ik weinig toevoegen...  Mijn vroegere fietswinkel was op de hoek van Stenenmolenstraat en Tervuursesteenweg... :Richard (en zijn achternaam ontsnapt me nu...'Verstrepen'?).  Maar die is nu ook al verschillende jaren gestopt.

Nog oudere Mechelaars dan ikzelf zullen méér kunnen vertellen denk ik.  Hopelijk is de oogst aan nieuwe info voor jou groot..;

Mijn eerste fietske was een SAFE, en ik heb weet van mijn Groot-Nonkel Remi Claes die in Duffel Mijlstraat een fietsenwinkel had en die SAFE verkocht. Dat moet omstreeks begin 20e eeuw zijn geweest.

Vele malen ben ik in de werkplaats van Van Boxem geweest om een fiets te laten herstellen.  We waren toen nog schoon en jong en beschouwden onze v'lo meer als ne borduurspringer dan als een transportmiddel.

Those were the days...

:-)

Als ge nog eens met nen ouwe Van Boxem van den borduur wilt springen, laat maar iets weten :-)

Ik vraag mij trouwens ook af hoe de oprichter van Safe de naam bedoeld heeft. Iedereen hier spreekt het uiteraard als Safé (op z'n Frans) uit. Maar misschien is het wel Engels bedoeld?

Welkom op de blog, Yannick!
Met herinneringen aan oude Mechelse Velos kan ik je niet helpen, want mijn vroegere fietskes kwamen van een fietsenmaker buiten Mechelen...

Maar ik lees met veel interesse de verder toevoegingen en mijmeringen op deze interessante topic!

Mijn eerste twee fietsjes kwamen van de voddenmarkt maar mijn eerste echte fiets kwam van bij Safe uit de Blaasbalgstraat ( niet Leermarkt ) en ik vermoed dat dit rond 1962 was. Wij hadden hem gekocht bij meneer Verdoodt ( vader van Francis Verdoodt ) en ik dacht dat hij daar den baas was. De fiets zelf was oerdegelijk, loodzwaar en héél duur. Waar de courante fietsen ( bijv. Robot in de Keizerstraat ) vanaf 2.500 bef tot 3.500 bef. kostten, bedroeg het prijskaartje van mijn ' safé ' , want iedereen sprak dat zo uit, 4.050 bef. wat een serieus bedrag was in die tijd.

In die tijd was ik een kilometervreter en een kilometrique moest ik niet hebben want ik was niet geïnteresseerd in de snelheid maar wel in de afgelegde kilometers. Vandaar dat je rechts op de naaf van het voorwiel zo een minuscuul tellertje kan herkennen. Een koersstuur kreeg ik niet van thuis wegens te gevaarlijk (?) maar ik vroeg dan wel een stuur met vier handvaten. Vermoedelijk was ik één van de weinige stadsgenoten die zulk stuur bezaten. Verplichte attributen waren ook de drinkbeker en de ' haken ' op de pedalen.

Ondertussen ben ik al jaren het spoor bijster geraakt van mijn toenmalig vehikel maar ik heb er veel plezier aangehad.

 

Yannick, misschien helpen deze "wielerarchieven" jou in je zoektocht.

 Knappe foto Luc en inderdaad een zeldzaam stuur! Bedankt voor de leuke informatie.

Ter vergelijking mijn Robot van hetzelfde bouwjaar. Ligt helemaal opgekuist in stukken wachtend om opnieuw in elkaar gezet te worden.

 

Er staat nog zo een oude Safe op de zolder bij mijn moeder.

Hangt er nog een (Belgisch) fietstaxplaatje an ?  

Want ik vind hier niet direct een foto van op het WWW.

Heb ook al gezocht onder "Rijwielbelastingsplaatje", maar dat geeft alleen maar oude Hollandse fietstaxplaatjes weer.

Alle fietsen die wij in het gezin versleten hebben, kwamen van de eerste tot de laatste van "Van Boxem", op de hoek van de Gandhistraat.
Dat was normaal, want de winkel van Van Boxem was vlakbij ons.
Aan de voorkant had je de winkel, aan de zijkant een groene dubbele metalen poort, waardoor je in de werkplaats kwam, waar Tist de fietsen repareerden.
Nog niet zo lang geleden kwam ik te weten dat Tist geen Van Boxem, was, in tegenstelling tot wat ik altijd gedacht heb.
Ik kan hem mij spijtig genoeg niet meer voor de geest halen, dus als iemand van hem nog een foto heeft, altijd welkom.
 
Voor 1975 was de Gandhistraat er nog niet en was er naast de winkel een zandweg die vermoedelijk uitgaf op de Lindestraat, een gelijkaardige zandweg die van in de Geerdegemstraat (naast het kapelleke) liep tot in de Acaciastraat of de Dennestraat (daar ben ik niet zo zeker meer van).
Er stond in die zandweg achter Van Boxem minstens één woning die ik me kan herinneren.
Toen ik een jaar of 10 was (1970), stond die leeg en werd ze gebruikt als repetitielokaal van een popgroepje.
 
Voor 1966 was er wat verderop, naast de Argentabank en de krantenwinkel, een gelijkaardige zandweg (de huidige J.Verbertstraat) en ook de huidige Ivo Cornelisstraat was nog niet geasfalteerd.
Er stonden wel al huizen, maar hoe de weg genoemd werd, weet ik niet precies.
 
Achter de woning van Van Boxem was een vijvertje waarop we als kind regelmatig, met een eigengemaakte vislijn, op stekelbakskes gingen vissen en soms moesten we het op een lopen zetten als Tist ons kwam wegjagen.
Op dat ogenblik was hij dan zeer kwaad, maar als je 's anderendaags je band ging laten plakken, was hij blijkbaar het hele voorval alweer vergeten.
 
In de jaren 70 moet Van Boxem gouden zaken gedaan hebben, want toen was de fiets een heus modeartikel geworden.
Er moesten "vitessen" opgezet worden, rond de kabels moest een plastieken sierveertje gedraaid worden en we moesten allemaal een lang zadel hebben en een hoog stuur.
We stonden als kind, ten tijde van de topperiode van Eddy Merckx, ook regelmatig te kijken naar de (voor ons veel te dure) koersvelo in de etalage.
 
Net naast van Boxem was er ook een kruidenierswinkel (bij Marcel en Rosa Van Loock).
 
Misschien heeft nog iemand ergens een kaart van de buurt liggen van de jaren 60, waarop we kunnen zien hoe de buurt eruitzag voor de woonwijk daar gebouwd werd en voor de aanleg van de jubelaan ?
 
Je had in de jaren 70 ook nog een fietsenwinkel op de hoek van de Tervuursesteenweg en de Stenenmolenstraat, maar de naam daarvan ontsnapt me nu even.
 

@ JanG :

Gij bedoelt ne Chopperfiets, zoals den deze…



Die bestaan nog, maar in een licht andere versie. Want ik zag volgend model, enkele dagen geleden, nog door Mechelen fietsen…

 Als kind kwamen mijn fietsen steeds van een fietsenwinkel in Walem, De Belder was dat, ik weet niet of deze nog bestaat. Het waren er steeds van het merk "Ludo", Belgische fietsen, tegenwoordig noemt dat merk Granville dacht ik.

En ik ben de Belgische fietsen trouw gebleven, vandaag rij ik tevreden rond op een Achielle, gekocht in een winkel op de Veemarkt.

@ Yannick

Op de Leuvensesteenweg 81 (rechtover 't arsenaal) was er tot einde der jaren '70  fietsenwinkel en velomaker Vervloet.

Ikzelf heb nog een oude fiets thuis staan. Ik denk dat het ene van voor WO II moet zijn.  Nog ene met een carbuurlamp. De lamp is echter verdwenen. Het is "ne velo" die ooit houten spatborden heeft gehad (nog restant zichtbaar) 

@Gimycko : Die chopperfietsen bestonden ook, maar dan moest je een gans nieuwe fiets lospeuteren thuis, wat niet altijd goedkwam.
Wij kochten een lange zadel, zoals op de chopperfiets en monteerden die op een gewone fiets.
Je kon ook sturen kopen in verschillende hoogtes.
Wat ook in was, was een tandem zelf maken.
Je haalde dan het voorwiel uit een fiets en stak de vrijgekomen naaf (fourche) bij in de bevestiging van het achterwiel van een andere fiets.
Ons record was 7 fietsen aan mekaar, tot het geheel het begaf en er 7 bleitende kinderen met kapotte knieen overbleven.

 

Ondertussen kwam ik ook weer op de naam van de fietsenwinkel op de hoek Tervuursesteenweg/Stenenmolenstraat.
Dat was Verstrepen.

@ Jan :

En af en toe reden we dan rond met speelkaarten, vastgemaakt aan de fietsvork met een wasspeld, zodat die tegen de spaken rammelden en een ratelend lawaai maakten tijdens het fietsen.  En alzo hadden we dan onze allereerste "(kinnekes)brommer".

;-)

@Gimycko: uwe zitfiets uit http://www.mechelenblogt.be/2010/08/mechelen-echt-fietsvriendelijke-stad kan je daar met ook met speelkaarten, vastgemaakt aan de fietsvork met een wasspeld een "(kinnekes)zitbrommer".mee maken??? :-)

Bedankt allemaal voor de leuke reacties en vooral bedankt Jan G voor de anekdotes van Van Boxem.

"Robot, niks als kammelot", hoorde ik onlangs nog van een oud-medewerkster van Dockx. Heeft niemand iets te vertellen over Dockx? Dat lijkt mij toch wel één van de groten van die tijd, bestaat ook al van voor den oorlog.

Er heeft er lang nog één gestaan van de jaren '30 bij Stef Antiek maar die fiets is nu ook verdwenen.

 

@ Jokke : Ja, hoor.

Na het 3e middelbaar in 1958 kreeg ik bij “Den Dockx” mijn eerste fiets. Hem daar kopen was een logische keuze want wij woonden net achter de hoek aan de Koningin Astridlaan.
Het was een sportief model met Sturmey versnellingen, toen al plastieken spatborden en liefst 2 “koplampen” die zijdelings van het spatbord stonden, met het wiel er dus tussenin. Ik denk dat hij toen 2.700 frank heeft gekost, alleszins 800-1000 frank goedkoper dan een Raleigh en dat maakte in die tijd toch een behoorlijk verschil.  Die fiets werd zowat 3,5 jaar afgebeuld en toen ik eind 1961 een Vespa kreeg, werd hij in ons werkhuis aan een haak gehangen.  Later heeft mijn vader hem weggegeven.
 
Nu, de zaak “Dockx” bestaat al sinds het begin van de 20e eeuw. Judokus Govaert werd in 1847 te Gent geboren en vestigde zich na zijn huwelijk te Mechelen.   Op de hoek van de toenmalige Vaartstraat (thans Willem Rosierstraat) en de Leuvense vaart baatte hij een caféke uit annex overzet (die overzetdienst werd tot rond 1958 nog verzekerd door ene Maurice en heette het café "Lindenhof").
In 1898 begon Judocus een winkel in naaimachines en rijwielen.
In Gent zeiden ze tegen Judokus “Dooks” en zijn kinderen werden “die van den Dooks” genoemd. Aldus zag de naam Dockx het levenslicht. Dit heeft Jean (de kleinzoon van “den dooks” me ooit nog verteld).
Toen Judokus in 1913 overleed, zette zijn zoon Ludovicus de handel verder en toen ook die het tijdelijke met het eeuwige verwisselde, nam Jean Govaert (geboren in 1904 dacht ik) in 1922 de winkel over.
In de jaren 50 werden er naast fietsen ook bromfietsen van de merken Superia en Mobylette verkocht en stond er voor de deur een benzinepomp met 2 glazen bokalen en een hefboom waarmee de benzine werd opgepompt + op de stoep een verplaatsbaar mini-naftpompje voor 2-takt motoren. Jean was gehuwd met Hortense Muyldermans en ze hadden 6 kinderen (4 zoons: ?, Mille, Frans en Fons en twee dochters: Josée en Rita). Eind jaren 60 werd de aanpalende herberg “Ponderosa” gekocht en als toonzaal geannexeerd.
Jean overleefde zijn vier zonen en werd minstens 90 jaar oud.

Wisten jullie dat bij 't Atelier in Mechelen men ook oude fietsen restaureert ? Misschien een keer gaan kijken Yannick ?

Mooi verhaal Roger. 

@Roger: De mensen van 't atelier, restaureren ook oude "Sturmeys" :-)

 @ Jan Goovaerts

De fietsenwinkel op de hoek van de Stenenmolenstraat en de Tervuursesteenweg was van tijdens het interbellum de eigendom van Fons Van der Veken. In de buurt van de Dennenstraat had je nog Vinus Lepage's fietsenzaak. Fons Van der Veken, was ooit zelf nog wielrenner geweest en een stevige kerel. Zijn twee zonen - Mille en Jef waren jeugdvrienden met wie we in de vakanties gingen zwemmen, fietsen, sigaretten paffen op de Vaartdijk en de meisjes ambeteren. Jef's fiets was steeds uitgerust met de voor die tijd de laatste snufjes. Kilometerteller met snelheidsaanduiding, pedaalhaken met lederen aansnoerriempjes voor de hogere snelheid. een versnellingsapparaat zoals de renners dat hadden (geen Sturmey Archer zoals de mijne) en een achteruitkijkspiegeltje plus een zadel dat wat meer gestroomlijnd was dan onze op sofa's lijkende fietszitjes. Er waren ook dikke rubberen handgrepen op het stuur aangebracht, die op het jaagpad langs het kanaal al de schokken van de putten moesten opvangen. Er lag toen geen asfalt. Naast elkaar fietsen kon op dat wegje geenszins. Uitwijken voor tegenliggers was een scabreuze bedoening.

Vader Fons deed bij ons jongeren, dank zij die goed uitgeruste fiets van zoon Jef, natuurlijk de goesting ontstaan om al die gadgets óók op onze fietsen te monteren. Ikzelf had een Raleigh van bij "den Dockx" maar had, om er wat minder hoog in de wind mee te zitten, mijn stuur omgedraaid zodat het meer op een ossekop ging lijken en ik wat dieper over het stevige Engelse frame kon hangen. Elke week van de vakantie (in de winter slechts maandelijks) poetste ik mijn fiets van boven tot onder met een sopje en regenwater uit de put. De velgen werden met Duraglit nikkelpoets opgeblonken. Ik had na de poetsbeurt steeds het gevoel dat mijn snelheid hoger lag dan ervoor. Toen ik hem in 1972 wegschonk aan mijn buurman, kwam ie nu niet bepaald uit de toonzaal maar het scheelde niet veel.

Die man heeft er nog jaren plezier aan beleefd. Die fietsen van toen waren wel van kwaliteit maar zo zwaar als een Pattontank.

 De fiets, die ons moeder eeuwenlang had, werd door haarzelf beschreven als ne stevige "boerenv'lo".  Dat ding was langs geen kanten kapot te krijgen.  Vraag me niet welk merk of van welke winkel het kwam, want ik geloof dat er niet direct ergens een naam te bespeuren was.

Het leuke of bizarre was dat dit model géén handremmen had, laat staan vitessen.  Het remsysteem bestond erin om de pedalen, tijdens het vertragen, met de voeten lichtjes tegenstroem te draaien waardoor de fiets begon af te remmen.

Enkele jaren geleden werd hij uitgeleend aan iemand van de familie, maar geen idee of die fiets nog leeft.  Jammer, eigenlijk.

Ik weet dat er ook een velowinkel was in de Kathelijnestraat tusse de Zelestraat en de Nokerstraat,dat is waar ik mijn eerste(en laatste) toeristenfiets had gekocht  (met 3 vitessen) ik ben de naam van de winkel vergeten ( ik denk dat iets was gelijk 'Samois' maar ik kan daar wel mis mee zijn.Mijn eerste kwam van uit een straatje aan de Leen,maar ik ben de naam van dat straatje ook vergeten ( mischien Borze straatje ???) 

@jef van ransbeeck: "Die fietsen van toen waren wel van kwaliteit maar zo zwaar als een Pattontank."??? Ik ben er in geslaagd met een mislukt nummertje zonder handen rijden een Raleigh naar de verdoemmenis te helpen door zwaar tegen de macadam te gaan op de Ridder Dessainlaan. Resultaat: een barst in de kader en ferme ambras thuis, want het was de fiets van mijn broer.

Joyriders hé! 

De Kruisbaan in Mechelen (vlakbij de toen "Nieuwe Watertoren") was 30 jaar geleden ook een pareltje met valkuilen.  Tegen een normale fietssnelheid had ik de open kuil nog net gezien en met een tigerjump geraakte ik erover.  Resultaat : voorwiel ongehavend, maar achterband total loss en ne ferme deuk in het wielframe.

Omdat het achterwiel langs geen kanten nog draaide, werd de terugweg het betere voetenwerk met de fiets op mijn schouders.  Een uitputtende wandeling, dus, van de Kruisbaan tot bij Van Boxem.

Those were the days...

;-)

@ Louisfromusa Die fietsenwinkel in de Borzestraat was de zaak Schoeters. Mijn vader had voor mijn broer Karel van een klant die bij ons over de vloer kwam, tweedehands een mooie fiets van nog geen jaar oud kunnen overnemen. Die fiets had houten velgen en een Sturmey Archer-versnelling in de achteras. Mijn broer was op dat vehikel apetrots. En terecht, want het was een mooie fiets.
Wij gingen vroeger altijd naar de zgn. crossputten, een terrein ergens in de buurt van de huidige watertoren, vermoedelijk op dezelfde plaats die Gimyco hierboven beschreef, al zou ik begot niet meer weten waar het precies was.
Daar gingen we dan stunten met onze fietskes, om 's avonds een bolwassing te krijgen van onze pa omdat mijne velo weer maar eens naar de knoppen was :-)
Aan het einde van de Verbertstraat, op de hoek met de Ivo Cornelisstraat, waar later, dik tegen onze zin, bejaardenwoningen gebouwd werden, waren "de bergen", een plaats waar bij de aanleg van de woonwijk overtollige aarde gestort was en dat door de plaatselijke jeugd was ingepalmd als fietsterrein en soms zelfs als oorlogsgebied, aangezien zich aan de overkant van de straat een gelijkaardig terrein bevond, zodat twee groepen er met zand en stenen naar elkaar konden gooien.
Als oorlogsspel kon zoiets tellen en soms vielen er zelfs echte gewonden, als een soldaat een klont jeir tegen zij kop kreeg :-)
Toen de aannemers aan de bouw van de zullingen voor de bejaardenwoningen begon, moesten de soldaten wijken en elders hun oorlog gaan uitvechten.
In die tijd was kind zijn nog een volle dagtaak :-)
 
 

@ JanG : Tsja, toen waren er nog geen BMX-fietsen !

;-)

En ook geen LMV's  of CVRT"s voor de Colomatroepen, die zich zoals het een piot getaamt met hun fiets naar het slagveld begaven!

De Jokke heeft precies nog bij de para's gezeten, want hij kent zijn Klassiekers !

;-)

Velomaker moet vroeger wel een vooraanstaande bezigheid geweest zijn, tenminste wat Hombeek betreft. Wij hadden er twee, den Died ( Louis Diddens ) , die woonde op 't heike en was gemeenteraadslid. En dan hadden we Bèrre van Finke ( Albert Christiaens ) die in de Bankstraat woonde, en het tot burgemeester bracht. Beiden hadden ze natuurlijk ook nog hun bijberoepen. Den died was ook nog loodgieter, electricien en zink kon hij ook nog plooien. Voor electriciteitswerken kon je bij Bèrre ook nog wel terecht terwijl de vrouw buiten naft bediende aan dat beetje auto ' s die er toen al reden. Ah ja in de oogstmaanden konden de boeren bij hem terecht voor een van de eerste pikdorsers die in Belgie rondreden. Nu niet gaan denken dat Hombeek vroeger uitsluitend bestuurd werd door polderboeren. We hadden ooit ook een baron als burgemeester en een coiffeur als eerste schepen.

Dus... als de Yannick, met zijn passie voor fietsen, het uiteindelijk schopt tot velomaker / hersteller, dan zit hij in de lift voor het burgemeesterschap !

;-)

Ja Gim maar dan zal Yannick heel hard moeten leren werken want de bomen groeien niet tot in den hemel hé. 

Ik heb mijn 'communiefiets' de geest hebben moeten geven (ook toen in mijn brave en onschuldige tijd), en heb er vorig jaar eentje voor 70 euro in de kringloopwinkel gekocht, van een kwaliteit om U tegen te zeggen. Maar zoals ik al zei in een vorig topic van Leyander over de fietskwaliteit op de Mechelse straten, deze staat op stal...

Er is toch nog een verschil tussen graag oude velo's zien en velomaker zijn. Voor die job pas ik, ook voor die van burgemeester :-)

Nog eens merci voor alle reacties!

@ Yannick :

En wat denkt ge directeur / Manager van een oude-fietsen-museum ?  

Bestaat zoiets eigenlijk al ?

We hebben al een speelgoedmuseum, dus...

Goh, Yannick, wel tof dat je je plaats weet, dat hou je het langst vol :-)

[on topic]: Ik herinner me dat we vroeger zo een aantal van die oude gebogen plaatjes hadden van mijn grootnonkel fietsenmaker. Die plaatjes werden vastgeschroefd op de stuurstang. Merk, en fietsenmaker geextrudeerd uit metaal, moet nog wel wat gekost hebben toen.

Den Dockx had ook zijn eigen plaatjes.  In het begin waren ze met een tamelijk zwaar reliëf om op het laatst gewone "plakkers" te worden.

En van waar het mag komen weet ik niet, maar onderstaande vond ik enkele weken geleden in mijn kelder...

Als Yannik het wil voor zijn museum, mag hij het komen halen.

 Mijn plechtige comunniefiets kwam van bij Van Boxem, het is een Raleigh en nog steeds in mijn bezit. Van de fiets van mijn (over?)grootvader heb ik nog de houten velgen liggen, compleet met spaken en vleugelmoeren. Sinds ik deze zomer eens binnenwipte bij Stef-Antiek is er van gratis weggeven helaas geen sprake meer, eerder van goed bijhouden :-))

Ik heb nog een Van der Strepen uit de jaren zestig staan en een Safé uit de jaren veertig. Heb je interesse Yannick? Het zijn wel vrouwenfietsen.

Het Oude-Fietsen-Museum krijgt stilaan vorm...

;-)

Hoera !  De Jan heeft nog een oud fietstaxplaatje gevonden !  Klik hier.

;-)

Op 21 augustus nog verkocht op Ebay: een merkplaatje van Dockx.


Geplaatst op verzoek van Marc Corbeel

Ik volg de topic "Mechelse Velos" en ik wil ook mijn steentje bijdragen om Yannick te helpen.
Het is een fietsplaatje van een fietsenwinkel in Muizen die zeker al 45 jaren geleden gestopt is.
nl. fietsenwinkel Wellens.
Op het plaatje staat "Cycles J. WELLENS - MUIZEN".
Als Yannick interesse heeft mag hij het plaatje hebben.

 

Hallo bloggers,

heb met veel aandacht dit topic gelezen. Ik deel jullie passie!

Ik ben momenteel bezig met het opknappen van een 'old veteran' van fietsenwinkel Verstrepen van de Tervuursesteenweg. (Hollandse stijl fiets)

Graag deel ik enkele logo'tjes. Het Verstrepen-logo met den toren vind ik subliem!

Groetjes van een oldtimer fanaat

Oeps, blijkbaar iets langer geleden dan ik dacht dat ik hier nog gepasseerd ben! Ik heb wel interesse in dat plaatje van Muizen Roger. Heb je de gegevens van Marc Corbeel?

Nogmaals bedankt voor de vele reacties en het enthousiasme, dat maakt mijn hobby des te prettiger.

De Safé staat mooi op zolder, de Van Boxem brengt mij al heel de winter van punt a naar punt b. Wel elke week wassen om het zout eraf te doen en de fietsencontroles te vermijden want met alleen een Torpedorem is meneer de agent niet zo tevreden :-)

Yannick,

contacteer hem op Marc.Corbeel1-apestaart-pandora.be

Yannick,

Mijn emaiadres is

marc.corbeel1@pandora.be

 

tot binnen kort

 

 

KORTE MAAGDEN(straat)

Dà vinde ni veul ni mie !

 Mijn broer heeft bij SAFE gewerkt  einde de jaren 50. Natuurlijk staat de naam SAFE voor "veiligheid" " Betrouwbaarheid". De famile Cloetens waren de eigenaars maar Verdood was de baas in de winkel in de Blaasbalgstraat, wie het was in de atelier zou ik moeten vragen aan mijn broer. Bij SAFE werden de kaders in elkaar gelast enz.. en werden dan weggebracht naar de spuiter op de Pasbrug naast het kerkhof.  

SAFE was ook sponser van de Dylespurters en leverde het fietsmateriaal aan de renners.

Ook mijn broer heeft koers gereden en kon dus aan zeer goed materiaal en bijna gratis krijgen van SAFE, ook ik heb nog wat gereden en heeft SAFE eens gratis een nieuwe buis in mijn fiets gestoken die ik kapot gereden had in Kapelle op den bos.(kaderbreuk) kwam meermaals voor met al die slechte kassei stenen in de dorpen vroegers.

Ook was er een nog een Hombekenaar die een fietsen (Julia) fabriek had in de parapoelstraat te Mechelen.(voor de hombekenare -fons van miele do )

 

 GL,

Bere van finke had wel meer beroepen, velomaker -  eletrieker - benzine verkoper - burgemeester - gas verkoper - dorsmolen en later een pikdorser waar hij borg voor gestaan had aan prie(jef) van rompay.

Louis dat waren de gouden jaren van Hombeek, veel volk op de koersen en de kermissen, nu kan je met je achterwerk bloot lopen en niemand heeft het gezien.

Louis en berre do was dat geen veleomaker en henke van geloos in den boskant..

 

Goeien dag Dré. 

Ahola

 

ben naar de Kringwinkel geweest en wou een fietske kopen om naar 't café en terug te rijden. Nu blijkt dat hij van het merk SAFE is. Hij, of zij, want het is een vrouwenfiets, bolt fantastisch.

Ik ben alvast een fan. Ik wou wat meer weten van dat merk en kwam hiet terrecht. Veel foto's van die fietsen zijn er blijkbaar niet et vinden.

Een "safe" fan,

 

Batse

Beste,

Ik was op zoek naar info over Safe en kwam hier terecht...

Als er intresse zou zijn, ik heb er eentje te koop, ik denk van voor de oorlog...

http://nl.kapaza.be/vi/69310529.htm?ca=2_s

Groeten.

Bert

 

hallo

 

ik heb hier nog een nos fiets staan van dockx mechelen van de jaren 30 met houten wielen en spatborden

 

en heb ook nog een nieuw nos fietsframe hangen (dames) van het merk safe van de jaren 60 nog niet afgemonteerd

vriendelijke groeten

 

klopt, mijnheer Verdoodt was er magazijnier (vader van Francis)

De bazen zag je er weinig, tenzij 's avonds, dan kwamen ze thuis met hun sportwagen. (geen fietsers)

Mijn eerste 'vɘlou' (velo) kostte 20 frank, op de Grote Markt: in 1960 of '61 de prijs van een lotje aan een kermiskraam. Pas kort daarop leerde ik op school dat zulks ook 'fiets' heette. Wieltjes van 18 inch, denk ik, en een 'duitrappɘrkɘ' (geen vrijwielmechanisme) zonder 'vɘrzettɘ' (versnellingen) - en degelijk want ik heb er serieus mee geravot en het ging mee tot het echt te klein was geworden, om dan weggeven te worden aan verre aangetrouwde familie in Elewijt maar mijn moeders nicht die meter was van de bestemmeling gaf me daarop toch nog 100 frank (dixit mijn moeder, want ik was dat laatste vergeten).

Mijn ouders reden met fietsen van bij Puys (hoorde ik altijd uitgesproken als 'ba dɘ Pies'), die van mijn vader was nog voor mijn tijd gekocht waar later de jeugdbibliotheek kwam en nu La Boya gevestigd is, aan de Gebroeders Verhaeghenstraat. Rond 1958 (en mogelijk al vroeger) bleek die fietsenzaak verhuisd naar de Korenmarkt (die toen nog officieel 'Graanmarkt' was geheten), want daarvandaan kwam mijn rode bolide, een trapauto, een dikke cadeau van mijn 'marraine' (meter), [tweede] echtgenote Cabuy van de toenmalige brillenzaak op nummer 53, mijn 'bonnɘkɘ' (grootmoeder) en ouders samen - maar ik dacht van de Goede Sint.

Later kochten mijn ouders gelijktijdig hun fietsen in de Blaasbalgstraat in de zaak gekend als de SAFE (altijd in drukletters te lezen en inderdaad alhier steevast 'Safee' uitgesproken). Deze bezit ik nog want ze werden heel degelijk samengesteld als drietrapsderailleur met inox spaken en inox spatborden en blijven als nieuw. Zalig om daarmee een fietsuitstap te maken maar 't komt er bijna nooit van.

Nadat ik een tijd met een "driekwartwasfiets" (of hoe heet een formaat tussen halfwas en volwassen) had gereden, kocht ik bij 'den Dockx' een Sparta, een Hollandse tegenhanger van Raleigh en Gazelle. Toen die met wielklemslot en al 's nachts gepikt was op de Vismarkt zodat ik te voet naar huis moest, stelde ik bij de Safe mijn fiets samen: een gedrongen kort kader met bijna rechte stuurstang die speciaal ingekort werd, zodat ik bij de keerdok vlotter over de 'slɘuskɘs' (sluisjes) tussen de veilige twee railingen kon rijden zonder af te moeten stappen. Voor de bergen van Mechelen volstond een klassieke 'Sturmey Archer' naafversnelling zoals ook de Sparta had, Ook die fiets is nog bruikbaar maar nieuw ziet hij er niet meer uit want hij werd voortdurend tegen ijzeren railingen of palen slotvast geparkeerd.

De fietsen komen al jaren nog zelden van stal, wegens geen plaats nabij mijn woonst en omdat de kunstmatige berg over de Dijle die viaduct genoemd wordt, me ferm tegensteekt; voor mijn gelaste ijzeren constructies was de gelijkaardige Winketbrug met de wielen bovenaan, veel vriendelijker.

Mijn eerste serieuze fiets kwam uit de Katelijnestraat, van bij wat ik mij herinner als een klein oud ventje met een bril, schuin tegenover de Katelijnekerk. Het was een Triumph, ook met een Sturmey Archer drietraps versnellingsbak. Zo'n Triumph leek als twee druppels water op een Raleigh: zelfde donkergroene kleur. Uit wat mijn oudere zus toen vertelde is me bijgebleven dat de Triumphs de topmodellen van het Raleigh-gamma waren, maar of dat waar is weet ik niet. Feit is dat wij toen als vakantie meerdaagse fietstochten maakten, en dat ik als kadee van een jaar of 12 zo tot Groningen gedraakt ben - in etappes van zo'n 100 km per dag, van jeugdherberg tot jeugdherberg. In Drente hebben we dan zowat alle hunnebedden bezocht die op ons vader zijn kaart aangeduid waren - wij kregen al jong de interesse voor oude Keltische en Germaanse culturen met de paplepel mee.

De fiets heeft mij mijn hele atheneumtijd van Battel naar Pitzemburg gebracht, tot hij een keer gestolen is...

Tegenwoordig rijd ik op een Sparta met electrische trapondersteuning. Zalig.

Mannekes toch,

In de 70 jaren men "eirste nieve" fiets van bij de Robot in de Keizerstraat. Daarvoor met de "Raleigh" van men vader zaliger gereden. Een zwart vehikel met "potvitessen" Loodzwaar.

Men vader heeft er Nederland en Luxemburg mee doorgefietst. Der zijn nog fotos van...Later is die weggeraakt naar een buurjongen.. En nu zou ik hem terug willen..

Maar ne Robot dus...Lag het nu aan de Raleigh kwaliteit? Kweet het ni moar khem dieje Robot oep een poar jaor naar de .... gefietst.! .

Vriend Ronny Willems woonde toen Op de Tervurensteenweg...aan Van Boxem. En daar kwam men twiede nieve dus vandaan. Met 10 vitessen!!!  En een Donza zadel! Beenhard! En met vleugelvijzen aan de wielen gelak de coureurs!! Dolgelukkig was ik er mee! En nog altijd want hij hangt hier nog steeds aan de muur in de garage...

 

Nieuwe reactie inzenden

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Toegelaten HTML-tags: <a> <p> <span> <div> <h1> <h2> <h3> <h4> <h5> <img> <map> <area> <br> <br /> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <table> <tr> <td> <em> <b> <u> <i> <strong> <font> <del> <ins> <sub> <sup> <quote> <blockquote> <pre> <strike> <code> <cite> <center>

Meer informatie over formaatmogelijkheden

To prevent automated spam submissions leave this field empty.