Den toren brandt weer

met categorie:  

Schermutselingen tussen Antwerpenaeren en Mechelaars aan de voet van de Romboutstoren hielden me staande. De groep Mechelaars riepen de antwerpenaars toe en beschuldigden hen van het stelen van hun smijtpop.

Ik was al wat laat want de meeste toeschouwers hadden al een emmer mee om de toren ook dit jaar weer te blussen naar aanleiding van de verjaardag van de torenbrand.

De afdeling woord van het conservatorium had ervoor gekozen om dit jaar een stuk te spelen gebaseerd op het boek "De Mechelse Torenbrand"
Na de gespeelde ruzie werden de toeschouwers meegetroond voor een fikse beklimming naar de kraankamer.


In de kraankamer  waren archivarisen druk doende in de boeken te snuffelen waar ze allerhande ontdekten over den toren en zijn "brand".

 

 

   

 

 

We mochten vervolgens weer een torenverdiep hoger.

In de smidse vielen we blijkbaar binnen als ongenode gasten want de spelers uit het 17de eeuws tafereel leken verrast tijdens de repetitie.


Een prachtig schouwspel op een beeldige plaats. we leken wel met de teletijdmachine naar de 17de eeuw te zijn verhuisd.

Er werd een proces gevoerd met de andere steden die lachten met het hele maneblussergebeuren van de Mechelaars. Op het proces werd bewezen dat ze allerminst te spreken hadden de schapekoppen van Lier, de stroppendragers van Ghent, de Dinantenaars die de maan in de maas verwarden met een kaas, smakelijk.

Dan hebben ze nog gezwegen van de Zelenaars die een koe optrokken aan een koord om het gras uit de dakgoot van de kerktoren op te vreten, pittig detail, het zeel waar ze het dier mee optrokken was rond de nek gebonden. Enfin het proces werd uitgesproken en we mochten ons weer naar nog hoger sferen begeven.

In de askelder aangekomen werden we vergast op een literaire selectie over en rond de maneblussers. Drie personages in zeventiende eeuwse klederdracht gehuld zaten elk in een nis en droegen hun steentje bij aan onze tijdreis door de toren ten tijde van de brand.

Het volgende stuk werd gebracht op de skywalk, de volle maan lachte ons al toe en trachtte weerom de Mechelaars te verschalken omfloerst met wat rookwolken hadden kunnen zijn, de emmertjes werden gretig naar boven gedragen toen de muzikanten en zangers ons de koude, snijdende wind deden vergeten en ons naast hun gulle klanken deden genieten van het samenspel van maan, wolken en Mechelen by night.


Ten lange leste begonnen we aan de afdaling, mijmerend en nagenietend van al dat moois dat we die avond op de toren mochten smaken.

Knap verslag Lieven

Mooi dat op deze manier onze toren weer een podium geeft aan enthousiaste mensen om hun kunsten te tonen, net als eind oktober met de spooktoren.

Een mooie extra voor de stad, dit mag gerust traditie worden.

Wel, ik heb er erg van genoten !

(Foto's Peter Meuris)

En Janneke Maan maar lachen met die Maneblussers !

Goe bezig !

:-D

Knappe reportage Lieven!  Dit evenement heb ik door andere activiteiten gemist, en daar heb ik nu al spijt van...   ;-(

Hetzelfde bij mij, er was ook zo veel te doen in Mechelen dat een mens soms moet schipperen.

Heel erg knap verslagje Lieven, leuke foto's ook (ook die van Peter)...
Zo krijgen we toch een goed beeld van wat we gemist hebben... Want ja, ook ik was bij diegenen die er niét bijwaren.... soms moet je inderdaad kiezen...

Beste allemaal,

alsnog een late reactie op dit bericht over het gesmaakte optreden in de Sint-Romboutstoren, en dit uit monde van de klas welsprekendheid van de afdeling woord van het conservatorium. Gezien de organisatie van de beide avonden voor een groot stuk op onze schouders lag, stellen wij de enthousiaste reacties heel erg op prijs. Ook het mooie verslagje van Lieven wordt door ons heel erg gesmaakt. Desondanks willen wij een aantal kanttekeningen aanbrengen bij datgene wat in het verslag wordt vermeld:

·         De ‘torenbrand’ was geen initiatief van de afdeling woord van het conservatorium, maar het was een organisatie van de stedelijke musea Mechelen in samenwerking met de afdeling woord. Het is uiteindelijk de klas ‘welsprekendheid’ onder leiding van Niki De Meyer geweest die de opdracht heeft aanvaard, aangevuld met de leerlingen uit haar klas ‘voordracht’.

·         Er bestaat geen boek genaamd ‘de Mechelse Torenbrand’. Het verhaal dat gebracht werd in de toren, is gebaseerd op een verzameling kronieken, die we dankzij Marcel Kocken in het bezit hebben gekregen.

·         Over de legende van de Zelenaars, waarnaar in het verslag wordt verwezen, werd niet gesproken, maar wij vermoeden dat het verhaal van Lieven klopt.

·         In de Askelder zaten drie personages uit de negentiende eeuw, onder wie de dichter Theodoor van Rijswijck (1811-1849), een tijdgenoot van Conscience (1812-1883).

Bedankt voor jullie enthousiaste commentaren,
de klas ‘welsprekendheid’ van de afdeling woord van het conservatorium Mechelen.

 

Bedankt voor deze weliswaar iets latere bijdrage met inderdaad nuttige rechtzettingen.
Over het boek hebben we ons eerder zonder resultaat geinformeerd.
Inderdaad de zeelse koe heb ik er als bijkomend voorbeeld bijgesleurd (daar hebben we nog van gezwegen), er zijn naast de vele voorbeelden zoals op de toren aangehaald nog een pak meer verhalen die natuurlijk wegens tijdsgebrek en aandachtsverslapping niet allemaal aan bod kunnen komen.
Tof dat we nu ook duidelijkheid hebben over de voorgestelde figuren in de askelder, zelf ben ik spijtig genoeg niet zo'n cultuurkenner om die personages eruit te halen, al vermoedde ik wel dat de voorlezers iets meer voorstelden dan alleen maar goede voorlezers.

(heel voorzichtig) .. wordt het nog eens herhaald?