graven in het Pompei-aan-de-Dijle

   

(foto's: Jan Smets)

Laat ons wel wezen: Mechelen is nog lang niet het Efeze of Pompei-aan-de-Dijle - maar...een 'Dag Allemaalachtige' kop boven een blogartikel krikt de kijkcijfers van een op het eerste gezicht saai onderwerp  misschien wat omhoog?   ;-)

Alle gekheid op een stokje:  Nooit lijkt de Gewijde Grond van onze Mechelsche Voorvad'ren' zo vaak beroerd dan de laatste jaren het geval is.  Overal waar stadhuisbewoners en Bob-de-Bouwers plannen smeden om iets groots neer te poten in onze historische binnenstad, zijn de archeologen er als de kippen bij om een graantje mee te pikken uit de omgewoelde ondergrond.  En gelijk hebben ze, want onder de begane vlakte van de Dijlestad ligt de geschiedenis voor te rapen.  En dat hebben ze al vaak bewezen.

Op de Leermarkt, waar ooit de Euroshopping betonsgewijs en megalomaan zijn omgeving wist te verstikken (God, wat lijkt het lang geleden dat we opkeken tegen deze grijze reus...), is men nog even zoet met het schoppen en harken in wat eens de oude leerlooierswijk van Mechelen was.  Op de laatste Open-Sleuvendag konden we nog constateren dat hier goed en deskundig werk werd verricht.  Binnenkort: zand erover, en de bouw van het Clarenhof kan starten.  Maar...  Mechelen gaf toch wat nieuwe geheimen prijs.

Op de Grote Markt was het enkele jaren geleden ook bingo!  Voordat de parkeergarage werd aangelegd, kon men er ook aan de slag om 'historisch materiaal' naar boven te toveren.  En, de werken aldaar leerden heelwat over de geschiedenis van Mechelen.

Binnenkort krijgen we hetzelfde stramien te zien op het Sint-Romboutskerkhof, waar men denkt een heel leger van ver-voorouderlijke bompa's en bomma's bloot te leggen, die daar na eeuwen rust in peis en vree, even het daglicht zullen mogen aanschouwen.  Maar hierover ga ik verder niks meer zeggen, want in een vorige topic is hierover al doorgeboomd.

Nu gaat de schop in de grond op de terreinen van de vroegere Mariaschool/Sint-Janshof...Weet je wel:  http://www.mechelenblogt.be/2007/10/mariaschool-en-sint-janshof-bijna-geschiedenis

De school is al een tijdje verhuisd onder de schaduw van de Libertuskerk, en de oude gebouwen tussen Sint-Janstraat, Stassartstraat en Van Hoeystraat,  werden afgebroken.  Alleen de gevels aan de Sint-Janstraat bleven staan als 'schaamlapje'.  Maar voordat plaatselijke Bouwpromotor nummer 1 - Willemen - aan het metselen kan beginnen, mogen de archeologen drie maand lang met schopjes en emmertjes hun lusten botvieren op het  (behoorlijk grote) braakliggende terrein.  En likkebaardend weten ze reeds te vertellen dat ze hopen er restanten van een ouwe stulp van een raadslid van de Grote Raad, te vinden.  En wie weet: wat heeft de aarde nog méér in petto?

(foto: Jan Smets - geschoten vanop het dak van de Elisabethkliniek)

Mechelen beleeft boeiende archeologische tijden...

 

 @ jans

Heb jij enig idee betreffende de ouderdom van die nog door stenen omringde venstergaten die men angstvallig wil bewaren voor het nageslacht?

Je foto werkt alleszins verhelderend voor iets wat men zich van uit de Sint-Jansstraat gezien   moeilijker kan voorstellen. Gelukkig hebben we steigerklimmers à la Jans en Kokken en nog  vele anderen die ons - minder goed te been zijnde antiquiteiten - eens een totaal verrassende en ongewone invalshoek bieden op de door de archeologen nog te ontginnen oppervlakte. Die gasten moeten daar hopelijk niet gaan schrapen en borstelen als er een stevige najaarsstorm door de Sint-Jansstraat buldert. 

De bakstenen gebouwen waarin de voormalige school zich bevond, zijn opgetrokken op de plaats van een voormalig Karmelietessenklooster uit 1616.  De orde werd afgeschaft in 1783, en een gedeelte van de gebouwen werd in 1843 ingenomen door de apostolinen... 

(Bouwen door de eeuwen heen...)

Maar van wanneer de 'gevel' nu dateert?  Tweede helft negentiende eeuw of later, gok ik?

En nog een toemaatje: zicht op het terrein vanop de stellingen van Sint-Jan:

(foto: Jan Smets)

@Jef, ge hebt overschot van gelijk! Dat muurtje mag best ook tegen de vlakte...er zijn al betere zaken tegen de grond gegaan!

Ik denk dat die gevel misschien nog wat oudere stukken herbergt dan 19eeuws. Maar er is in de loop der tijden heel wat aan verbouwd, dat is duidelijk.

 Ik vrees dat er niet te veel oud aan die gevel is. Vraag is ook die gevel van het Lorettenklooster zou oud en waardevol is om hem te laten staan. Maar naar ik vernomen heb is dat weer één van die onvoorstelbare fantasietjes van monumentenzorg. De gevel moet blijven staan, maar daar achter mag er veel meer. Dus moeten dergelijke gevels worden gestut. Volgens sommigen zou het beter zijn die gewoon af te breken en dan steen per steen in de oorspronkelijke stijl weer op te bouwen. Of dat zo is laat ik in het midden, net zoals ik me afvraag of iets dergelijks zo waardevol wordt geacht dat men er al die moeite voor doet. Anderzijds ben ik van oordeel dat een opfrisbeurt van die gevel met een likje verf en bezetting ( zeker in het geval van Lorette) inderdaad nogal zou kunnen meevallen. In de St Jansstraat zit je dan weer met een bakstenen gevel. Behoudens enkele uitzonderingen ( weer de Lorettegevel, maar dan in de Begijnenstraat ) zijn bakstenen gevels aanfluitingen van de logica en geschiedenis, want vroeger werden alle gevels bezet of gekaleid en geschilderd of gewoon geschilderd over de steen, zelfs over de speklagen (zandsteen). Een serieuze fout van de neogotiek, naar mijn mening. Iets wat men doorheeft in recentere restauraties, waar je die beschilderde gevels weer ziet opduiken (voorbeeld op de Grote Markt en op de zoutwerf, naast de houten gevels). Ik kan dus alleen maar hopen dat men in beide projecten die logica volgt en die gevels bezet en beschilderd. Ik durf zelfs stellen dat bezetten en een kleurtje geven ontzettend veel goed zou doen aan de twee 60-jaren misbaksels van de Melaan, te weten Scheppers en de Academie. Moest men dat doen, je zou niet weten wat je zou zien.

Maar dat was dan weer een louter persoonlijke inbreng.

Ik heb niet veel op met die gevel in de St. Janstraat en de enige motivatie die ik zie is dat men als honderdjarige voorbijganger zich nog alles kan herinneren of in andere woorden dat het hier gaat om een redelijk-tamelijk ongeschonden straatgezicht. Hetzelfde procedé heeft men toegepast in de Keizerstraat waar een aantal voorgevels werden behouden of ' vermeerderd ' om een gedeelte van het gerechtshof aan te kleden.

Wat het Lorettenklooster in de Begijnenstraat betreft, dat staat er ook nog maar van 1922 ( zelfde datum als het Lamotgebouw ) en dat is zo een typisch neo-stijl gebouw waarvoor men de straat een paar meter breder heeft gemaakt, maar het draagt de katolieke-zuil-erfenis mee van de politiek van die tijd en op die manier is het authentiek net zoals het klein seminarie en de rest. Mooi of niet mooi, dat is een andere kwestie. Ikzelf vind de neogothiek fascinerend.

Wat is mooi ?  En welke gevel moet behouden blijven ?

Sint-Janshof

Lorette

Foto's Gimycko

 Over smaak valt niet te discuteren, maar meestal kan ik die stijlen niet pruimen. In het algemeen (dus niet altijd) te veel in baksteen. Mijn mening daarover staat hierboven. De opgekuiste gevel van de Loretten oogt inderdaad knap maar als hij binnen enkele jaren weer verdonkert zal het minder aangenaam worden. Of altijd blijven opkuisen dan maar? Deze stijlen zijn me te artificieel. Ik krijg koude rillingen in de meeste neo gebouwen, te clean en zonder ziel. Verleden week nog in Nantes. De Sint Nicolaaskerk. Ik kom daar binnen en zeg tegen mijn reisgenoot : dat is neo, wedden. Zaak gaan nakijken en jawel hoor, heropgebouwd na een bombardement.

Anderzijds, het kardinaal Mercierplein is dan weer neoclassicisme en dat vind ik dan weer erg geslaagd. Maar... geen baksteen hé. 

Enfin, degustibus .....

Nen opgekuiste gevel fleurt altijd weer (de buurt) op.  Kijk maar naar die opgekuist OLV-over de Dijlekerk.

(Foto Gimycko)

Nu nog effe het grasplantsoen errond en het standbeeld van de broers onder handen nemen en...

...alles oogt weer terug als nieuw (of als vanouds).

:-)

Nog even op die gevels terugkomen.

Over smaak (*) valt inderdaad niet ten gronde te discussiëren. Over de missie van Monumentenzorg echter juist wel. Er is een heel groot verschil tussen de gevel van het Lorettenklooster/Begijnenstraat en de gevel van de Sint-Jansschool. De eerste is het gezicht van een gebouw, de tweede is zoals jans zegt een schaamlap. Een vijgenblad. Wat monumentenzorg daar heeft gedaan, ruikt naar puur façadisme van de ergste soort... Valt absoluut niet te rijmen met hun eigen missie, en wordt m.i. enkel ingegeven door een onredelijke angst om keuzes te maken. Bewaren om te bewaren is geen visie, maar verbergt een gebrek aan visie.

Als ik zoiets zie gebeuren, ben ik altijd redelijk boos. Enerzijds  geloof ik 100% in het belang van monumentenzorg en de noodzaak om het nog steeds heersende gebrek aan respect voor ons architecturaal erfgoed af te stoppen. Anderzijds vind ik het dan precies daarom zo jammer dat ze de beeldenstormers zo makkelijk argumenten geven door hun eigen geloofwaardigheid zo domweg in de voet schiet met dergelijke façadistische fantasietjes (fasadisme = famasochisme !).

Dat heeft niks meer met architectuur te maken, dit is decorbouw. Ik moet denken aan die kartonborden decors van goudzoekerstadjes in van die slechte westerns van vroeger.

Op dat (in mijn ogen) verwerpelijk façadisme zou ik één uitzondering maken, namelijk voor stijlen waarbij de gevel van het gebouw inderdaad als 'façade' bedoeld was. Gevel of façade, een subtiel maar substantieel verschil. Als ooit de Sint-Pieter en Paulus zou verkommeren en enkel de façade zou gered kunnen worden, zou ik dat begrijpen. Idem dito voor bepaalde zwaar versierde neostijlhuizen (bv. op de Melaan).

Maar toch niet voor de gevel van de Sint-Jansschool zeker, komaan. Dat is een banaal amalgaam dat niks te vertellen heeft zonder het gebouw erachter. De tweede verdieping dateert van zeker na 1845 (kan evengoed begin 20ste E zijn, moet ik eens nakijken). Tot de tweede WO stond er nog een klassiek zadeldak op, maar dat is sedertdien verdwenen. Kortom, het stelt niks voor.

(*) met een latinistische knipoog naar rudi : de gustibus et de degustibus non disputandum :-).

 

 @ Rudi

Geef mijn portie neogotiek ook maar aan Fikkie. Waarom moesten de scholen die in die periode gebouwd werden nu toch in deze ik-wil-maar-ik-kan-nietstijl worden opgetrokken? Is daar een zinnige uitleg voor? En dan had ik daar graag door een, in die materie beslagen persoon, een verhelderende uitleg over zien doen. Goedkoop zal deze manier van bouwen toch niet geweest zijn als ik het vergelijk met - zoals Rudi aanhaalde - de gebouwen die het Mercierplein omkaderen.

Dat neoclassicistische geheel vind ik dan weer prachtig! Ik stel mij steeds de vraag wat een toerist of reiziger die van het station af de binnenstad inloopt, als eerste indruk van de stad  in zich opneemt als hij deze sobere, imposante gebouwen bekijkt op zijn weg naar nog meer moois in de binnenstad. Als men nu nog eens alle eigenaars en- of bewoners van dit prachtplein kon overtuigen om samen iedere X-tijd de gevels te herschilderen met dezelfde kleur van verf dan zou mijn pret en adoratie voor dit juweel niet meer op kunnen. Laat de stad die zaak eventueel sponsoren met een deel van de kosten i.p.v. subsidies te verkwanselen aan dat façadisme van de Sint-Jansstraat. Enfin... november komt eraan en ik hoop dat de Drabstraat en de Sint-Jansstraat geen slachtoffers gaan eisen door neerstortende brokstukken. 

(...)Nu gaat de schop in de grond op de terreinen van de vroegere Mariaschool/Sint-Janshof...(...)  Maar voordat plaatselijke Bouwpromotor nummer 1 - Willemen - aan het metselen kan beginnen, mogen de archeologen drie maand lang met schopjes en emmertjes hun lusten botvieren op het  (behoorlijk grote) braakliggende terrein.  En likkebaardend weten ze reeds te vertellen dat ze hopen er restanten van een ouwe stulp van een raadslid van de Grote Raad, te vinden.  En wie weet: wat heeft de aarde nog méér in petto?

Ik ben zonet even een kijkje gaan nemen op de site... En, beste jans, ik vrees dat je bron, de archeologen, verkeerd geïnformeerd zijn geweest. Over de hele lengte van de site zijn de eerste 15-20 meter achter de gevel (d.i. de meest waarschijnlijke plek voor archeologische vondsten) vakkundig omgeploegd door het grof geschut van de aannemer, duidelijk met de bedoeling alle resterende funderingen uit te  breken (vermoedelijk met het oog op de start van de aanleg van de ondergrondse parking).

Ik kan moeilijk geloven dat de aannemer dat gedaan heeft zonder medeweten of goedkeuring van de stedelijke instanties.

Ik leid hieruit af dat men niet de intentie had hier enig archeologisch onderzoek te voeren. Dat maakt van die schaamlapgevel nog meer een farcefaçade.

 

De neogotiek werd in de late 19de eeuw gepromoot door de architectuurscholen van Sint-Lucas als dé adequate stijl voor katholieke scholen, geënt op de rijke, christelijke traditie der Middeleeuwen.  Het was dus vooral een politieke en ideologische keuze tégen het liberalisme, dat graag neoklassiek bouwde (cfr. zuilengevel van Gentse universiteit) en tégen het socialisme, dat revolutionair koos voor de art nouveau (cfr. Brusselse volkshuis).

Vandaar dat veel scholen van katholieke oorsprong in die neostijl werden opgetrokken.  En als een stadsbestuur toevallig katholiek was, dus ook stedelijke scholen.

 

Schoon en kernachtig overzicht van @koendv :-). Met @luc deel ik de fascinatie voor de neostijlen. Het is ook helemaal niet zo dat neostijl staat voor willen-maar-niet-kunnen. Je moet maar eens naar het Tafelrond in Leuven gaan kijken, of naar de Bethunekapel in de abdij van Drongen. Neogotiek (e.a. neostijlen) was dikwijls doordrongen van heel grondig vakmanschap en ambachtelijk verzorgde uitvoering. Dat kwam bijvoorbeeld tot uiting in de baksteengevels waarbij de baksteenranden, overal waar ze ongelijk waren, met de hand (!!!) rood werden bijgekleurd om een egaal en verzorgd uitzicht te krijgen (rechte stenen, rechte voegen). Waanzinnig monnikenwerkje ... die zin voor detail vind je nog maar zelden tegenwoordig. Een sublieme uitzondering hierop is de herstelde gevel van het huis van wijlen dr. Joos in de Schoolstraat, nr 7.

Neostijlen zijn iets helemaal anders dan de pulpwoningbouw (ik vermijd het woord architectuur) dat bv. als "pastorijstijl" wordt verkocht, met carpaccioschellekes arduin als dorpel en vensterbank, met belachelijk slecht geproportioneerde ossenogen, enfin, zonder enig vakmanschap en met een behoorlijke graad aan potsierlijkheid.

In verband met de geschatte ouderdom van de voormalige Sint-Jansschool in de Sint-Jansstraat, vond ik volgende interessante informatie van de hand van Dhr. Van Volsem, voormalig directeur van de school. Hij schreef dit in 1998, in antwoord op een goedbedoelde maar niet zo goed onderbouwde brief van RIM aan hem :

 

Verder merkt u op dat de bestaande gebouwen “onloochenbare architecturale en historische kwaliteiten” bezitten. Bij het bezoek van enkele van uw leden hadden wij sterk de indruk dat zij de mening deelden van alle andere vaklui die eerder op bezoek waren, o.a. mevr. Eeman (Monumentenzorg), diverse architecten, e.d. Onderzoek wees uit dat de gebouwen afbrandden tijdens? na? de eerste wereldoorlog en in 1922 weer opgebouwd werden. Vele constructies zijn ook van de jaren ’50 (klaslokalen met glasalplaten, optrekken van het dak voor slaapruimten) wat zeker het historisch kader van de St.-Jansstraat niet ten goede komt. Geen enkel van de bestaande gebouwen is ouder dan 70 jaar en alles werd met naoorlogse middelen gebouwd (teveel zand en dergelijke…) waardoor de gebouwen nu van elkaar afscheuren en wegzakken. Ik heb een foto in mijn bezit waar men de vernielde gebouwen duidelijk kan zien.

Overigens was Van Volsem RIM gunstig gezind, hij had hen zelf uitgenodigd om een kijkje te komen nemen in zijn school om ideeën te krijgen voor een eventuele herbestemming.

 

 

@jansenius: ik kan me niet uitspreken over het uitgraven van de bodem tegen de St. Janstraat maar vóór de apostelinen er in 1834 zich kwamen vestigen hadden de theresianen er in de 17e eeuw hun klooster. Door Jozef II afgeschaft kwam er eerst een hulpkazerne waarna een gedeelte van de gronden werd verkaveld.

Als we nu onderstaand plan van Popp uit 1850 ( ?) bekijken dan zien we een reeks gebouwen die niet aan de straatkant gelegen zijn maar meer achterin St. Janstraat is onderaan en de Van Hoeystraat bovenaan ). Misschien is dat bodemarsenaal nog wel bewaard en verwijst het naar het theresianenklooster? Voor de goede orde heb ik de huizen van de buren er ook bijgevoegd. ;-)

Heeft er iemand al nieuws over de datering van  de gevel ? (Ik heb geen idee wat betreft datering, maar ik ben zeker dat er tenminste drie verbouwingen zitten in de beschermde gevel)

@peter: ik las dat het gebouw in 1914 getroffen werd door een bombardement.

@peter : zie mijn reactie hierboven met uitreksel uit de brief van Van Volsem, schooldirecteur. Dat komt overeen met wat Luc hierboven schrijft.

Bovendien heb ik net op de Regionale Beeldbank een foto gespot uit 1929; getrokken vanop Sint Rombouts (panonaramisch zicht naar NO). Daarop staat de school met 1 verdieping, en een zadeldak. Dat zadeldak is vermoedelijk na WO II verdwenen. Dat wordt ook zo geformuleerd door Van Volsem. Bovendien zie je ook duidelijk op deze foto dat het niet om één gevel gaat, maar om twee aparte gebouwen naast elkaar.

Het komt er allemaal op neer dat die die gevel op zich inderdaad een waardeloos en nietszeggend restverschijnsel is. Ik vind het straf dat dat allemaal geweten en bevestigd is geweest door mensen die in het proces van herbestemming van de site betrokken waren, maar dat er desalniettemin voor vijgenbladarchitectuur is gekozen geweest.

PS : Luc, ik ben zeer geïnteresseerd om de bron te weten van het plan dat je hierboven toont; waar heb je dit precies gevonden ? Ik zie er een mij nog onbekende constellatie in van bepaalde "huizen van de buren" :-) .... bedankt om me even wegwijs te maken...

 

 

In het kader van een nieuwbouwproject met ondergrondse parking (ca. 3000m²) tussen de Sint-Janstraat en de Van Hoeystraat werd door het Agentschap Ruimte en Erfgoed een archeologische opgraving noodzakelijk geacht.

De BUSO St.-Janschool werd gesloopt en wordt vervangen door 47 wooneenheden waarvan 23 langs de Sint-Janstraat, 18 in het binnengebied en 6 langs de Van Hoeystraat.

Het terrein ligt in de historische kern van Mechelen, tegenover de Sint-Jankerk (2e helft 15e eeuw). De parochie van Sint Jan gaat vermoedelijk terug tot de 13e eeuw waarbij de kapel van Johannes de Doper tot de bouw van de Sint-Jankerk dienst deed als parochiekerk. De Sint-Janstraat (voorheen Biest  of Lange Biest) bestond reeds in de 13e eeuw. Het terrein helde af naar de Van Hoeystraat waar een vliet (Voldersheergracht of Korte Hairgracht) liep. Op een aquarel van J.B. De Noter (1812) naar het plan van Jan van Hanswijck (1576) is er een imposant gebouw met tuin zichtbaar in het binnengebied. In de 16e eeuw woonden er vermoedelijk enkele voorname heren, o.a. Lambert de Briarde, voorzitter van de Grote Raad.

In 1616 vestigden de eerste karmelietessen zich in het plangebied. Aanvankelijk huurden ze twee huizen van Willem de Ruysschen, raadsheer van de Grote Raad. In 1618 konden de Karmelietessen de huizen reeds verwerven. Gedurende de 17e eeuw breidden ze hun eigendom steeds uit door de aangrenzende huizen aan te kopen en te verbouwen. Op een tekening, toegeschreven aan A.F. Van Den Eynde, ziet men dat er in het oosten een nieuwe vleugel aan een bestaand gebouw met kelder werd toegevoegd. De nieuwe vleugel lijkt een stuk van de straat af te liggen. In juni 1783 werd het klooster gesloten. Aanvankelijk deed het dienst als hulpkazerne voor de Oostenrijkse troepen. In 1788 werd het verkocht aan de familie de Perceval. Later werd er een salpeter- en chocoladefabriek in gevestigd. In 1834 werden de gebouwen verkocht aan de zusters Apostolinen, die er ingrijpende verbouwingen (o.a. bouw kapel) uitvoerden. Het complex werd uitgebreid en omgevormd tot school.

De stedelijke dienst Archeologie voerde reeds een archeologisch vooronderzoek uit in de vorm van een bureaustudie en een beperkte prospectie met ingreep in de bodem. Op 3 en 4 november 2008 werden 4 proefputten op het binnengebied (zone B) van het terrein gegraven. Het vooronderzoek toonde aan dat de bovenste 150cm onder het maaiveld bestaat uit verschillende ophogings- en puinlagen. In putten 1 en 3 werden er geen muurresten in situ aangetroffen en bevond de moederbodem zich respectievelijk op -180cm en op -210cm. In putten 2 en 4 werden er onder de ophogings- en puinlagen bakstenen muren (vermoedelijk 14e eeuw) aangetroffen. De oriëntatie wijkt af van de huidige perceelsgrenzen. Mogelijk zijn het de restanten van het gebouw dat zichtbaar is op het plan van Jan van Hanswijck.

In eerste instantie zal de huidige bebouwing gesloopt worden tot het maaiveld, met uitzondering van de gevel aan de Sint-Janstraat. Daarna kan de opgraving starten. De opgraving beperkt zich tot het binnengebied. In een eerste, voorbereidende fase zal het ca. 1,5m dikke ophogings- en puinpakket machinaal verwijderd worden. Daaronder verwachten we, gezien de resultaten van het archeologisch vooronderzoek  en eerdere opgravingen in Mechelen, een stratigrafie van ongeveer 1,5m.

Het archeologisch onderzoek op de Sint-janssite loopt nog tot midden juni en kan door het publiek bezocht worden op zondag 25 april en zondag 30 mei.

Dank je Wim, voor de info !

Ben weeral benieuwd naar de resultaten!

Op de website http://www.archaeological-solutions.be/project/10-05 kan iedereen week na week de resultaten bekijken, samen met de meest opvallende vondsten.

Opensleufdag op 4 archeologische sites in de Mechelse binnenstad
 
Op 25 april is het Erfgoeddag. Speciaal voor deze gelegenheid stellen maar liefst 4 Mechelse opgravingen hun sleuven open voor het grote publiek. Van skeletten, kloosters en beerputten tot muuronderzoek en zeefstalen, wie wil kan zich een hele dag verdiepen in de verschillende aspecten van archeologie. Het Mechelse verleden is nog nooit zó levend geweest!
 
Sint-Romboutskerkhof
Voor de tweede maal kan je op het Sint-Romboutskerkhof terecht voor een rondleiding tussen de graven en skeletten. Kom kijken hoe archeologen ‘live’ skeletten onderzoeken.
Praktisch: Doorlopend rondleidingen van 14u tot 17u, ingang via de infocontainer aan het graftittikunstwerk.
 
Kazerne Dossin
Archeologen van het VIOE geven tekst en uitleg bij de restanten van het voormalige arresthuis en eventueel onderliggende sporen van de Mechelse stadsontwikkeling.
Praktisch: Doorlopend rondleidingen tussen 14u en 17u, ingang langs de parking aan de Tinellaan/G. de Stassartstraat.
 
Sint-Janshof
In de tuin van het voormalige Karmelietessenklooster toont het team van Archaeological Solutions hoe ze op deze site te werk gaan en wat tot nu toe hun meest spectaculaire vondsten zijn.
Praktisch: Doorlopend rondleidingen van 10u tot 17u, ingang langs de Van Hoeystraat (volg de pijlen met ‘Willemen’).
 
Veemarkt 70 en 72 en Paardenstraatje 3
De vrijwilligers van MVSA zetten de deuren open van de 16de-eeuwse woning op de hoek van de Veemarkt met het Paardenstraatje. Ook in het BouwArcheologisch Centrum in Paardenstraatje 3 ben je welkom om de materiaalverwerking van de opgravingen te bekijken. Kinderen kunnen zich uitleven met het uitzoeken van zeefstalen en potjes plakken.
Praktisch: Doorlopend rondleidingen en animatie van 10u tot 17u, ingang via de woning op de hoek van de Veemarkt/Paardenstraatje en Paardenstraatje 3.

 

.er aanvulling van deze bijdrage. De inhoud is grotendeels ontleend aan het rapport van het proefputtenonderzoek dat de stedelijk archeologische dienst heeft uitgevoerd, voorafgaand het archeologisch onderzoek.