Bloedmooi!

met categorie:  

(foto: Eddy Coremans)

Dramatisch mooi - bloedmooi, deze foto...

Achter de machtige en stoere contouren van ons aller Sint-Rombouts verbergt zich een beloftevolle zon....  De kanten frivoliteiten van het stadhuis tekenen zich scherp af tegen de oranje-rode gloed...

Dit is een foto die elke rechtgeaarde Mechelaar naar het hart grijpt.  In deze foto ligt onze 'eeuwige verknochtheid' aan de Maneblussersstad.  Hoe kan het anders: dit is een plaatje om in te lijsten!

Het is nog niet zo lang geleden dat ik twee andere foto's van Eddy Coremans nomineerde als 'foto van de dag' De man is al vele en vele jaren actief met de camera, en in Mechelse fotokringen absoluut géén onbekende.  Hij post zijn foto's niet op Flickr (ja, zo zijn er hier en daar nog...   ;-)    

Daarom wil ik deze prachtfoto hier een forum geven - want hij is het waard om door velen bekeken  te worden!

Eén woord : SCHITTEREND !

Heel interesant ,Louis

Mooi als burauxblad achtergrond te gebruiken.

@Jans, het is inderdaad een mooi beeld (en van een Eddy!!!). Maar op de achtergrond staan precies de Battelse bergen...:-))

Adembenemend mooi!

Unieke foto !

En nu nog een foto met Janneke Maan die de Toren in Vuur en Vlam zet ...

Prachtbeeld.

In het jaar des heren 1960

beklom ik de Mechelse toren samen met mijn lief, en wat ik nu ga vertellen zal niemand geloven, en toch is het waar! de torenwachter van dienst zat over de toren in de memling  pinten te zuipen, wij twee snotneuzen slopen de toren binnen en de tijd vloog voorbij, toen wij beneden kwamen was de deur vast, wij klommen terug naar boven en brachten de nacht door in een zetel in de beiaard kamer van staf nees, en we vreeën de stukken eraf  , s morgens gingen wij versuft naar beneden , het was trouwens een donkere griezelige belevenis,  de man die aan een tafeltje aan de ingang zat om vijf frank te ontvangen van de bezoekers  schrok zich een hoedje, ik vertelde hem dat wij de nacht hadden door gebracht op de toren en dat hij in de memling zat , met de nadruk op ZAT!  toen wij de toren beklommen .wij moesten plechtig beloven ons verhaal tegen niemand te vertellen  IK DENK DAT NIEMAND DAT HEEFT MEEGEMAAKT???  ik schreef er toen een gedichtje over en dat gaat t als volgt:

We zaten gevangen in de oude toren

veilig opgeborgen in het diepste van zijn hart

ik hielt mij stoer met een bang hart

want er dwaalde oude spoken rond

in eenzaamheid en vervult van  liefdespijn

van vele eeuwen gelden...

 

De eeuwen oude geluiden zeiden ons hoe nietig

en vergangelijk wij waren

de wind huilde door de galmgaten

en de grimas van het interieur

grijnste ons krakend   en schrikwekkend toe

de liefde leidde ons af van ons lot..

 

Ik plukte daar een roos

in het stof van de oude toren

ver van de wereld

alleen sint Rombouts heeft ons gezien

en hij fluisterde dat het goed was

dicht bij de hemel en de maan

zwoeren wij elkander trouw

terwijl de beiaard de nacht inluide...

 

William 1960

 

 

 

Een geweldig verhaal om nooit te vergeten geloof ik en een mooi gedicht erbij

William, mooi gedicht maar vooraleer het uit te geven zou ik  toch de foutjes maar verbeteren (je weet wel "ik drink nooit t".......) en zat de torenwachter in het hotel Memeling of in het Volksbelang of de Postiljon?