Tervurensteenweg Café Sportpaleis

met categorie:  

Om alle taalperikelen te vergeten, gaan we weer eens een plezierig zoekplaatje placeren.

Waar is deze foto genomen ?
Antwoorden mag in een taal naar keuze :-)
Doe maar in de mail : jan.goovaerts@telenet.be
 
Bijgevoegd op 17 okt. :
 
Deze foto werd genomen voor 1944 op de Tervuursesteenweg, waar nu de huisnummers 124 en 126 zijn.
De bewuste fietsenwinkel Vinus en café Sportpaleis werden uitgebaat door één en dezelfde eigenaar, Vinus Lepage.
Tijdens de tweede wereldoorlog (1 mei 1944) werd het vernield door een bombardement.
 
 
De foto komt uit het boek "St.Jozef-Coloma - Den Hanswijkenhoek 1896-1996" van Staf Van Goethem.

Zeker eentje uit de verzameling "dichtgemetselde ramen"!

Mijn gok zit in den draad.

Achtervolgd door de mijne :-D

Voorlopig is het alleen 'nen echte Mecheleir' die een juist antwoord gegeven heeft.
Het is alvast niet op de Liersesteenweg en ook niet in de Maurits Sabbestraat.
 

 

@Jan Goovaerts: tja, al de anderen zijn geinfecteerd door dat Rijwielen Virus! Die zouden beter maar een naar de infoavond over vaccins gaan!

Ik kom hier regelmatig kijken of er iets nieuws te lezen valt en wat mij de laatste tijd vooral opvalt zijn deze zoekspelletjes die om de haverklap verschijnen. Naar mijn persoonlijke mening hebben die geen reden om op deze blog geplaatst te worden. Hiervoor zijn specifieke sites voorhanden voor mensen die graag puzzelen en raadsels oplossen. Met zo'n raadsel van tijd tot tijd valt nog te leven maar dit is wel van het goede een beetje te veel naar mijn idee.

Het komt ook de kwaliteit van deze blog niet ten goede. Mensen willen graag berichten lezen met inhoud en liefst met informatie waar ze iets aan hebben. Als deze blog saai wordt en enkel nog over de verleden tijd gaat zullen mensen afhaken. Op deze blog zijn het doorgaans ook altijd dezelfde mensen die een reactie plaatsen wat mijn stelling meteen mee ondersteund. 

Ik heb het even opgezocht en heb een site ( één van de velen) gevonden waar je zoektochten op kan organizeren. Tenslotte is dat eenvoudig als je al zoveel foto's hebt, en dan lok je meteen nog wat bezoekers naar Mechelen, de site vind  je via http://www.zoektochten.be/.
Misschien kan je oude foto's met nieuwe combineren en op die manier, samen met andere Mechelse Bloggers echte zoektochten opstarten ... t is maar een idee ;-)

@ Da's nu het voordeel van een persoonlijke mening te hebben. Wanneer jij stelt dat ' mensen graag berichten lezen met inhoud en liefst met informatie waar ze iets aan hebben ', waar blijven dan die bloggers die die berichten zouden moeten plaatsen? Ik vind het fantastisch dat je voor de Mechelen-foto-liefhebbers ergens een asiel hebt gevonden, maar nee hoor, ik blijf lekker hier.

Trouwens als je die rarara plaatjes alleen maar beschouwt als bezigheidstherapie voor vieux sasa's dan mis je de pointe. Wandel door je stad en kijk rondom je en zie hoe men de stad soms mooier en soms lelijker maakt. Dat is iets sterker van inhoud dan zoektochten te organiseren. Dat is in perfecte handen bij Rudi en de Ferre. Dus ... zoals de mechelaars zeggen: j 'y suis, j 'y reste! ;-)

Misschien af en toe ook eens een oplossing posten, da's minder frustrerend! Moet niet direct, persoonlijk kan ik deze stadsgeschiedenis wel apprecieren. Respect you're roots!

Dit denk ik wel te weten...  Mijn antwoord is onderweg Jan!

Ik heb er absoluut geen gedacht van.

@Michael : Het is niet omdat jij niet graag rarara-plaatjes ziet, dat ze uit Mechelen Blogt gebannen moeten worden.
Er staan regelmlatig berichten op de blog die mij ook niet interesseren of kunnen boeien, maar dan scroll ik gewoon commentaarloos verder naar het volgende bericht.
De rarara-plaatjes zijn niet louter kijk- en raadplaatjes, maar de bedoeling is dat je van verschillende mensen info krijgt over de plaats en de geschiedenis ervan, wat het dan weer leerrijk maakt voor mensen die houden van het oude Mechelen.
Dus, als het niks voor jou is, gewoon eventjes doorscrollen naar het volgende berichtje.
 
@Bjorn : Wanneer je enkele dagen na de plaatsing van zo'n rarara-foto gaat kijken, zal je zien dat de oplossing (bij mijn weten) steeds gegeven word.
 
Ondertussen even vertellen dat er ook goeie antwoorden binnenliepen van Jans, Roger Frison en Jef Van Ransbeeck.
 
 

Ik volg Michael wel hoor. Het is zo gemakkelijk om een oude plaat op Mechelen Blogt te gooien of een advertentie.  Maar de echte interessante topics zijn persoonlijke topics, waar men hard aan gewerkt heeft.

En dat merk je. Mijn persoonlijke mening is dat een rarara plaat op Flickr thuis hoort, en het argument dat het daar minder bekeken wordt is maar magerkes. Door de rarara platen wordt mechelen blogt minder bekeken, so what ? Ik hoor vaker dat mensen zich echt ergeren aan deze platen en dat ze daarom minder langskomen.

Neem nu een quiz a la JanS, daar is tenminste werk aan geweest, het is in elkaar gestoken, met persoonlijke teksten, en het heeft voor iedereen wel iets.

En of de rararplaten zoveel info opleveren ? Dat durf ik te betwijfelen. Meestal wordt wat kommentaar geleverd tot het geraden is, en dan komt er niets meer op. Als je kommentaar op een foto wil geven. Post hem dan, en maak een kaderend stukje .... Dan krijg je vanzelf erg interessante kommentaren.

OPROEP: Mag ik iedereen oproepen om kwaliteitsvolle posts te maken. Voor Jan G bvb. eerder een Mijmering dan een rarara, voor mezelf eerder een eigen gemaakt artikel dan een compilatie van een krantenartikel ..

Het is maar een ID

Ik heb geen enkel probleem met de rarara's. Vind het soms interessant om mee te gokken. Mss alle rara's in één draad stoppen?

Is er geen mogelijkheid om als hoofdpagina van MB een soort duidelijk overzicht te maken van de verschillende 'posts', en de laatste bijdrages? (Da's op verschillende fora waar ik regelmatig kom). Zodat je direct ziet wat nieuw is en waar de laatste activiteit?

 

Dat is zeker ene idee Wout ! Momenteel hebben we enkel recente reacties. Maar om alle 2000 ? posts te tonen, dat is er wat over geloof ik :-D

@Peter : Zoveel mensen, zoveel meningen, wat voor de één zever is, is voor de ander interessant.
Daarom zou het spijtig zijn om bepaalde onderwerpen te gaan bannen.
In de gazet heb je ook verschillende rubrieken.
Sport kan mij totaal niet boeien, maar daar koop ik geen krant minder voor, hoor.
Jij vindt de fotokwisjes van Jans knap en er is inderdaad hard aan gewerkt.
Ik vind ze ook wel interessant, maar ik heb dikwijls geen tijd om de oplossingen te zoeken.
Dat vind ik helemaal geen reden om ze te bannen.
Ik lees de headlines van een artikel en als ik meer wil weten, zal ik verder lezen.
Zoniet, draai ik aan het wieltje op de muis en ga ik naar een volgend artikel.
Misschien moeten we er eens een poll over houden.
 

@Jan: Er is geen sprake van bannen. Ik wil alleen oproepen tot kwalitatieve post, over welk onderwerp dan ook. Een rarara kan met wat moeite een schitterende post opleveren, als je het wat kadert en van randinformatie vooziet.

Dat maakt het zoveel rijker. Als je dit even bekijkt vanop een afstand, zal je begrijpen dat dit soort posts iedereen ten goede komen.

 @ peter

In verband met deze foto zal ik dan maar doen wat je voorstelt, namelijk een kaderend stukje betreffende de wijk Tervuursesteenweg, door de oudere bewoners van dat stadsdeel beter gekend als "den Beestenhoek" mee te geven aan de huidige goegemeente.

Mijn grootouders Gustaaf en Virginia Bouckaert --Verbiest werden allebei met een dikke maand verschil in het mooie jaar 1888 - Jack The Ripper trof toen in Londen voorbereidingen voor een pensenkermis en het derde Mechelse station werd ingehuldigd - geboren in "den Beestenhoek, meer bepaald in de Stenenmolenstraat. Zij moeten elkaar dus reeds gekend hebben van op school of toch minstens als kinderen samen hebben geravot in die buurt.

Onze Va - zo noemden wij kleinkinderen hem later - werkte als twaalfjarige in een visrokerij-groothandel aan de Vismarkt in de binnenstad en ons Moe werd even oud als de Staf in een Antwerpse familie van kapitalisten tewerkgesteld als jongste deerne in hun Upstairs-Downstairs huishouding. Hun wegen liepen dus noodgedwongen een tijdje uit elkaar. Zij kon slechts om de acht dagen als het werk het toeliet even over en weer naar Mechelen sporen om haar familie te bezoeken en hij verliet de haringrokerij om als smidsknechtje een minder geurende stiel aan te leren. De warmteuitstraling bleef ongeveer gelijk. Zijn dorst ook. Zij werkte zich stilaan op tot tweede in bevel in de keuken van de bankdirecteur-fondé de pouvoir.

Voor hem kwam de tijd van de conscriptie naderbij en hij werd "eringeloot". Ongeveer vier jaar legerdienst stonden hem te wachten. (Slechts in 1909 werd dit systeem daterend uit de Napoleontische tijd afgeschaft).

Toen hij een deel van zijn legerdienst in Antwerpen vervulde en hij voor een tijdje niet naar huis kon komen werd aan buurmeisje Virge gevraagd - daar zij toch in Antwerpen werkte - of zij soms geen pakje proper linnen kon gaan afgeven aan buurjongen Staf in de kazerne aldaar. Dat kon. En van die ontmoeting en het wederzijds elkaar tof bevinden, zijn drie pronte dochters het logische gevolg geworden. Zij huwden in juni 1911 en mijn Ma was de eerste van die drie dochters die eind mei 1912 krijsend ter wereld kwam. Waarom hecht ik zoveel belang aan die data. Ik weet ook dat jullie tot negen kunnen tellen. Dus nee mijn grootje was niet de zoveelste uit die jaren die zich een kind liet schoppen alvorens het Heilige Sacrament van het Huwelijk hun daarvoor de toestemming gaf. Zij heeft ons meermaals bevestigd dat het in die tijd meer voorviel dat meisjes waarvan het lief zijn dienstplicht vervulde, reeds zwanger waren, een paar jaar of meer voor ze aan trouwen konden denken. De kolonel of de commandant van hun regiment moest immers óók nog de toestemming geven aan zijn soldaat om in den huwelijken staat te treden. 

In het jaar 1914 vonden zij dat hun inkomen moest worden opgekrikt en zij werd de bazin van café "de Paardeweide" op de Tervuursesteenweg. Va Staf deed gewoon verder in zijn beroep als smid en 's avonds hielp hij in de zaak en dronk hij een pintje mee met de klanten. In hun herberg werd ook de fanfare "De Eendracht" gesticht en een spaarkastje zorgde wekelijks voor  bijna verplichte aanloop van de spaarders. Er werd jaarlijks een teerfeest gehouden door beide verenigingen. In de jaren van de zwarte periode van "den Grooten Oorlog" werd het inrichten en het aan treffelijk eten geraken voor zo'n omvangrijk feest , niet makkelijker. Grootmoe kwam er voor uit dat zij menigmaal een levering konijn heeft klaargemaakt dat meer het predicaat dakhaas verdiende dan tam konijn.

Het kattenbestand van den Beestenhoek was einde 1918 tot een zielig minimum geslonken. Als tegenprestatie hebben zij dan maar een tweede dochter op onze aardkloot gezet . Nog vijf jaar later was het rebelotte. Nog eens een lustrum later nemen zij café "Aux Marchandises" aan het Mechelse station over en de opgroeiende - niet onaardig ogende - dochters maken van die zaak een florerende drankgelegenheid waar menig toogzeiker of kroegtijger niet alleen zijn keel kwam spoelen maar ook zijn ogen. Mijn vader was een jongen van den buiten die na zijn dagtaak, wachtend op de volgende trein naar Dendermonde, een pint kwam degusteren. Zijn zachtaardigheid heeft mijn moeder over de streep getrokken. De restanten van die verbintenis zijn mijn broer Karel en ikzelf.

Dit is misschien een lange inleiding bij de foto in deze Ra ra ra? Maar Peter, het café op de foto bevond zich op ongeveer 250 meter van het café van mijn grootouders dat zich schuin tegenover de kerk aldaar bevond. Er waren in die tijd van het interbellum meer dan twintig herbergen in den Beestenhoek. En je wou toch een kaderend stukje?

@peter:dat is een terechte opmerking: 'Ik wil alleen oproepen tot kwalitatieve post, over welk onderwerp dan ook.'. Als een gewoon rarara plaatje niet kan, dan geldt dat ook voor alle madammen die ergens een boetiek opendoen. Wat is daar de meerwaarde van? En wat te zeggen van de prachtige foto-post van leyander? Zijn beelden laten mijmeren, maar waar is de door jou gevraagde randinformatie? Mogelijk maken oude beelden / prenten een aantal mensen allergisch voor deze blog maar dat vind ik dan weer een magere uitleg. Overheersen deze oude beelden? Dan is het aan de jeunesse om ons met andere boeiende items te overbluffen. ' Actie tegen armoede op de Botermarkt' ,123 readings, 'Lezingen in de lage drempel ', 89 readings. En dat zijn dan pas gemotiveerde bijdragen. Gaan de wegens-rararafoto's afhakende lezers zich nu dan storten op het sociale luik in Mechelen? Ik wou dat het waar was!

Enfin, ik heb mijn extreem zegje weer gehad, nu nog mijn pilleke en dan ben ik weer 10 minuten rustig. ;-)  

Wat een Blog allemaal doet met mensen !  Grellig, gewoen !

:-)

@gim: als het volle maan is, wordt dat terug beter! LOL

@ Luc :

Weerwolf in Mechelen ?

:-D

Naast weermannen en weervrouwen moeten weervolven ook kunnen al was het maar om het weer-goed-te-maken ( sic ).

Vanavond kwam er ook nog een correct antwoord binnen van Jos Nys, en inderdaad, de foto werd genomen voor 1944 op de Tervuursesteenweg, waar nu de huisnummers 124 en 126 zijn.
De bewuste fietsenwinkel en het café werden uitgebaat door één en dezelfde eigenaar, Vinus Lepage.
Tijdens de tweede wereldoorlog (1 mei 1944) werd het vernield door een bombardement.
 
 
De foto komt uit het boek "St.Jozef-Coloma - Den Hanswijkenhoek 1896-1996" van Staf Van Goethem.
 
Uit de reacties kwam ik te weten dat, schuin tegenover de kerk ook nog een café was dat 'De Paardenweide" heette.
Ook dat gebouw werd bij de bombardementen in 1944 compleet vernield, waaruit we kunnen afleiden dat de buurt erg geleden moet hebben van de bombardementen.
Ik heb mijn grootmoeder altijd horen vertellen dat net naast hun woning, waar nu de J.Verbertstraat is, ook twee bommen vielen, maar dat de schade gelukkig beperkt bleef.
Schuin over de Coloma-kerk, waar café De Paardenweide stond, heeft Pateet later zijn tabaks- likeuren- en zadenwinkel gedreven in een splinternieuw opgetrokken gebouw.
(met dank aan Jef Van Ransbeeck voor de doorgespeelde informatie)
Ik probeer al een tijdje op de naam te komen van de laatste uitbater van die tabakswinkel, maar ik kom er niet meer op.
Net naast de tabakswinkel is een krantenwinkel, die vroeger (jaren 70) uitgebaat werd door de vader van Annie, die later de zaak overnam.
Ook die man zijn naam schiet me niet meer te binnen.
De harde schijf in mijn kopke is ni meer wat ze geweest is :-)
Als kind moesten wij 's zondags naar de kerk en achteraf mochten we dan in die kranten- en snoepwinkel een snoepke gaan kopen ter beloning.
 
 

@jan: ik zou het nooit gevonden hebben maar ik zat dan ook niet in de buurt. Uit pure nieuwsgierigheid: wat was de naam van dat café? Verwees dat naar de nabijheid van één van onze voetbalploegen?

@allemaal: Goed bezig allemaal ! Merciekes :-) Ook bedankt voor de bronvermelding. Af en toe wordt de redaktie ook gemaild met de vraag om correcte bronvermeldingen te doen.

Louter rarara-spelletjes kan ik missen als kiespijn.  Maar als er interessante commentaar, leuke wetenswaardigheden of historische uitleg bij gegeven wordt, apprecieer ik het wel. 

De poster-van-dienst zou wel de discipline moeten hebben om na één dag of zo de juiste oplossing klaar en duidelijk bij het artikel te voegen en niet ergens tussendoor in de elvendertigste reactie.  Als ik àlle reacties letter voor letter moet nalezen om de juiste locatie te kennen, haak ik af.

Voor de rest ... voor wie Mechelen.blogt niet interessant genoeg vindt, slechts één advies: doe het zélf!  Iedereen kan artikels aanmaken, dus wat houd je tegen?!

Ja, en ondertussen is mijn geliefde 'Hanswijkenhoek' toch maar mooi in beeld geweest!  ;-)Ik heb met interesse alle reacties gelezen.  Mijn mening: een blog is een verzameling van alle soorten nieuws: historisch, actueel, een knipoog, een stukje poëzie, een fotoverslag... Net zoals  een krant of een tijdschrift ook een bonte kaleidoscoop biedt.  Een kwisje kan best - zéker als het aanleiding kan geven tot een leuke terugblik op een stukje Mechelse geschiedenis (zoals hierboven).  Ik heb trouwens met plezier het 'verhaal' van Jef Van Ransbeeck gelezen.  Alléén is naar mijn mening die 'gezonde mix' nodig.  Een ernstig stukje, een ludieker stukje...  We hoeven het natuuuuuurlijk niet zo rigoreus te volgen - maar het zou niet zo best zijn als er vier posts met fotoverslagen na mekaar komen, of zeven posts met een 'dichtwerk', of vijfendertig rarara's...  Missschien moeten we  als bloggers  eens onzelf deze discipline opleggen.  En kwaliteit is natuurlijk belangrijk.  Dat moeten we alleszins beogen.   En Jan Goovaerts wéét deze kwaliteit wel te brengen.  Maar het is goed dat wij, bloggers, af en toe onszelf kritisch bekijken, positief opbouwend evalueren... alléén om Mechelenblogt blijvend leuk te houden, én steeds te verbeteren.  Die zelfreflectie is nodig, en hierin volg ik Peter.  Want dit is het enige dat telt: dat we in alle vriendschap mekaar deze opbouwende kritiek kunnen leveren, om van Mechelenblogt dé beste stadsblog van Europa te maken!   ;-))

En kritiek mogen andere lezers ook hebben.  Natuurlijk.  Ook daar kunnen we van leren.  Maar: hiermee ook een warme oproep: misschien brengt een nieuwe blogger wel een meerwaarde?  een ander standpunt?  een andere invalshoek, achtergrond, stijl?  ...

Dus: kom ons vervoegen.  Want de beste stuurlui staan nog steeds aan wal.  Kom bij ons in de schuit!  Het is hier 'plezant' om op de Mechelse golven te spelevaren!

Jan, volgens De Mechelse Gids : uitbater tabakswinkel = Wouters Louis.

Ik dacht dat de laatste uitbater van de "sigarettenwinkel" een jonge gast was. Ik geloof dat hij Steve heette en je kon ook je lottoformulieren laten valideren bij hem. Nadat hij gestopt is met de winkel is het valideren van de lottoformulieren dan overgegaan naar Annie.

Voor mijn part mogen die "rarara"-posts zeker blijven, hoor! Als de oplossing gekend is, is het vaak ook aanleiding voor de bloggers om daarrond meer te vertellen en dat lees ik graag. Mijn grootouders zijn overleden, waardoor ik niet meer zoals vroeger kan genieten van hun rijke verhalen over hun jeugd in de stad. Via deze weg krijgen we toch nog dergelijke verhalen te horen en het zou jammer zijn als dat verdwijnt.

@ Jan Goovaerts

 

De laatste uitbater van de vroegere zaak Pateet luisterde naar de naam Steve.

De krantenwinkel daarnaast werd jaren uitgebaat door Annie de echtgenote van Milleke die een job had in de drukkerij van Het laatste Nieuws.

Milleke was de zoon van Elza en Marcel die de vroegere gazettenwinkel runden op de hoek van de Withuisstraat.  Voordien was dat het oud café annex dancing van Dikke Mille. Nu het Fortiskantoor.

Elza, de moeder van Milleke  was de dochter van Wiske Paternoster die haar winkel dreef rechtover de Vredestraat.

Ik denk Jan dat hiermee de cirkel zowat rond moet zijn wat betreft : Gazetten, tabakswaren allerhande, likeuren, zangzaad, duivenvoer tot zelfs kanariekooitjes en zeker niet te verwaarlozen, snoep in al zijn variëteiten.

Loop ik daarstraks door de Colomawijk (Hanswijkhoek), merk ik dat ze alles hebben platgegooid op den hoek van den Tervuursesteenweg / Dennestraat.

Die geelgeschilderde garage / later kaaswinkel is helemaal weg !

En volgens de uitbaters van Frituur Korenmarkt gaan ze er nen... appartementsblok neerpoten.

De Steenweg is niet meer zoals het was ! 

Effe Jans vragen.

 @ Gimy

Alvorens je te bevlogen en overprotectionistisch gaat doen over die draak van een garage.

Die stond daar slechts van eind jaren veertig en stond daar al meer dan vijftien jaar te verkankeren tot ergernis van iedereen uit de buurt van de Dennenstraat en Tervuursesteenweg.

Eender wat men daar nu in de plaats voor gaat neerpladijzen zal de goedkeuring krijgen van den Beestenhoek. Dus liefst in deze geen valse sentimenten opwekken in het genre van "' wat zijn wij toch patrimoniumverwoesters. We breken een mooie garage af. " Garages horen niet in een woonwijk!

Is er soms iets mis met een mooi appartementsgebouw waar mensen in terecht kunnen.Zij zorgen tenminste voor sociaal leven in de buurt . Toch liever dat dan leegstand en verkrotting. Tenzij jij de eigenaars van dergelijke panden die jaren leeg staan kunt overhalen om er iets bewoonbaars van te maken?

@Jos : Het was inderdaad de naam Wouters, waar ik niet kon opkomen.
Het was niet alleen een gewone tabak- en zadenhandel, maar tevens ook een groothandel in rookwaren.
Toen ik zelf een winkel uitbaatte op de steenweg, was hij mijn depannageleverancier.
Aan hun tongval te horen moeten die mensen uit het Aalsterse afkomstig zijn geweest.
 
@Jef  :  De naam Wiske Paternoster heb ik vroeger bij ons thuis wel eens horen vallen.
Andere namen die ook wel eens vielen, waren "de Giraud", "de Kloek", "den Bodding", "Tist van de Chic", "Charel van den Heinkes", "Rikske van den Bult", Tist van den Dopper", "die van den Diet", "Jangske den Hollander", enz..
Mijn grootmoeder werd "Mieke Wit" genoemd, een vereenvoudiging van haar echte naam : Maria De Wit.
Als ik me niet vergis werd café Breugelhof, nu een frituur, jarenlang uitgebaat door Constant en Mariake van de Giraud, naar verluid broer en zus.
 
@Gimycko : De woning op de hoek van de Dennestraat ligt inderdaad volledig plat.
Ik heb nog enkele foto's gemaakt net voor en tijdens de afbraak, maar 'k heb er helaas geen van de periode toen dit nog het BP Benzinestation van Van Ingelghem was.
Wie weet heeft iemand nog wel een kiekje liggen en is hij zo goed om het hier te placeren.
In ieder geval, de afbraak was gerechtvaardigd, want de laatste jaren stond het er wel erg bouwvallig bij.
Je vindt trouwens nog gelijkaardige gebouwen, allebei voormalige BP-stations, op de Liersesteenweg en op de Brusselsesteenweg.
 
 

dergelijke verkrotte wangedrochten zouden in de ganse stad, intra- en extra muros, moeten afgebroken worden en vervangen door kleinschalige sociale woningbouw.

uit de wangedrochten van de Ghandistraat ( en andere natuurlijk) moet men lessen trekken......sociale woningbouw mag niet verworden tot woonkazernen die door hun grootschaligheid de toekomst van hun bewoners hypothekeren.

kleine gebouwen = kleine problemen, grote gebouwen daarentegen....... 

 @ Marc,

                ik ben het met u eens wat die grote betreft maar vele kleintjes maken ook een groot.De vraag is : moeten dat noodzakelijk problemen zijn?

Ik heb ooit eens de hele meute over mij gekregen omdat ik zoiets ???..bouwblokkendozen noemde.

@ Jan Goovaerts

Ik kan aan jou lijstje van volkse figuren van de Tervuursesteenweg nog wel een aantal toevoegen. Maar die spaar ik op voor de magere jaren bij misschien nog andere Rarara- foto's. Maar aan de Giraud heb ik nog een jeugdherinnering die in onze familiekring nog geregeld opduikt als het over charlatanstreken gaat.

Zoals ik reeds enkele keren vermeld heb hadden mijn grootouders en later mijn ouders een café aan het Mechelse station. Het moet in het begin van de vijftigerjaren geweest zijn dat mijn grootvader vond dat er in onze zaak toch ook een kickertafel - e sjotbakske - moest komen om de klanten toch wat meer vertier te bezorgen dan tooggesprekken of kaartspelen en gazetten doorbladeren. "Want overal in de andere cafés in de buurt hadden ze zo'n ding al staan en dat had wreed veel succes."  Hij kende the right man on the right place en sprak dus de Giraud van café Breughelhof aan. Dat was de pa van den Alex en zijn broer wiens naam me niet meer te binnen schiet. Uitbater van café-annex feestzaaltje Rotterdam op de Tervuursesteenweg.

De Giraud was het type zelfstandige dat nooit vies was van een handelstransactie waar een ander met een wijde boog omheen liep. Als je de Giraud vroeg of ie tegen volgende week een legerjeep kon ritselen dan mocht je er gif op nemen dat dat armysurplus twee dagen later beschikbaar was.

Mijn grootvader kwam met de Giraud overeen dat het een spiksplinternieuwe kicker moest zijn. Die stemde met grootvaders voorstel in en een week later werd het sjotbakske plechtig geïnstalleerd in het midden van de zaak. De Giraud nam na het plaatsen ervan tamelijk snel afscheid want "hij moest nog ergens anders iets gaan leveren en hij had niet veel tijd!" Volgens mij had ie het ding al zelf uitgetest en daar zijn conclusies uit getrokken.

Mijn broer Karel, een paar vaste klanten die zich er al hadden op verheugd en ikzelf schoven gretig aan de kickerbak aan voor de plechtige inwijding van het nieuwe speelgoed voor groot en klein. Maar, na het laten inrollen van het eerste balletje, bleek dat er een klein, ietsiepietsie mankementje aan de sjotbak was! Wat bleek? De poten van zowel de blauwe als de rode middellijn raakten elkaar stevig als ze pal tegenover elkaar de bal aan het betwisten waren. Groot alarm en de Giraud is 's avonds langsgekomen om de spelertjes wat van hun shoes af te zagen. Dat had dan weer tot gevolg dat de balcontrole op de gewapende glasplaat waaruit het speelveld bestond, niet meer van de makkelijkste was. Maar al doende leert men en we werden meesters in het controleren van wegglippende kurkballetjes. Als er bij ons in de zaak nieuwe klanten voorstelden om met een knipoog van gedoodverfde winnaars onder elkaar - e matchke te speile ve eun pint - waren wij steeds bereid om daar op in te gaan want we waren zeker van een gladde overwinning op de kicker met de afgezaagde pootjes. Er zijn op dat sjotbakske van de Giraud heroïsche matchskes gespeeld.

@Marc : De benzinestations van vroeger, meestel gebouwd in de tweede helft van de vijftiger jaren, hadden wel wat, vind ik.
Elk merk had zijn eigen bouwstijl.
Als je de Shell- , Esso- en BP-stations van toen zag, hoefde hun logo er eigenlijk niet op te staan om te weten welk merk van benzine je er kon tanken.
 
Wat betreft het afbreken van dit huis, vind k het echt wel zonde, maar inderdaag, het was volledig verkrot en dus terecht ten dode opgeschreven.
Toch was het jarenlang een herkenningspunt op de steenweg, een huis met karakter, zeg maar.
Je kan uiteraard niet elk oud kot laten staan en waarschijnlijk spreekt het enkel de mensen van de buurt aan en hebben anderen, zeker de jeugd, er geen enkele affiniteit mee.
 
De appartementen in de Ghandistraat zijn gebouwd rond 1975 en dus nog maar een dikke dertig jaar oud.
Ik zie niet in waarom men ze nu reeds zou moeten gaan afbreken.
Binnen afzienbare tijd zullen ze waarschijnlijk gerenoveerd worden, wat veel zinniger is dan zomaar gauw even platgooien en een groot aantal gezinnen op straat zetten.
 
Wat men met renovatie kan bereiken, kan je bekijken in de Spechtstraat, waar de appartementsblok, gebouwd in de jaren vijftig, een 21e eeuw look heeft gekregen.
 

Jan: ik heb ook niet gezegd dat men die grote bestaande gebouwen moet afbreken hoor, ze staan er nu eenmaal. maar voor de toekomst vind ik kleinere gebouwen gezelliger en mooier, trouwens waarom moeten sociale woningen er altijd zo "kweetniehoe" uitzien?

Vroeger bouwde men benzine stations in de woonbuurten (toen kon dat nog) nu is dat echter allemaal véél gevaarlijker geworden qua ontploffingen endergelijke.

Kleine projecten zouden ook als voordeel hebben dat de stad minder verkrot aantoont in sommige wijken en straten toch?

ander voordeel is dat men het groen eindelijk eens zou kunnen groen laten.

Van dat gele garageke hadden ze een schoon laagbouw-appartementsblokske van kunnen maken.

Zoals Jan G zei : een ijkpunt op de Steenweg.

Hopelijk komt er gene hoge vierkante zwarte hoge blok, zoals die hier en daar tegenwoordig in Mechelen verschijnen (oa Ring / Merodestraat).

Ik vraag me af of je met de bevolkingstoename nog kleinschalige wijken kan bouwen.
Net zoals Nederland al jaren te kampen heeft met woningnood door plaatsgebrek, begint dat probleem hier ook de kop op te steken.
Vroeger zorgde één of andere ziekte al eens voor een halvering van de wereldbevolking, maar ondertussen is de mens geëvolueerd en kan hij de meeste ziektes afwenden.
Dat betekent een sterke groei van de bevolking en tot den duur plaatsgebrek, zodat we niet langer alleen naast mekaar, maar ook boven elkaar moeten gaan leven.
Dat sociale woningen geen luxe-optrekjes zijn lijkt me ook normaal.
Als de bouwheer weet dat hij zijn huizen aan lage prijzen zal moeten gaan verhuren, gaat hij zo goedkoop mogelijk bouwen.
 

@ Jan G :

Het Nieuwe Mechelen... daar kun je al een idee van vormen als je in Mechelen-Noord de autostrade oprijdt richting Antwerpen.  Naast de EDS-blok en de Industriepark-Noordtoren zijn ze daar nen nieuwe blok aan het zetten.  Binnen enkele maanden zal die duidelijk af zijn en aan de tekeningen, die op de borden hangen rond de werf, krijg je al een goed idee wat het zal worden - Hoogbouw, dus.

Natuurlijk is dit voor kantoren en nog niet voor appartementen, maar als je een sprong van 20 jaar maakt in de toekomst, kunnen we ons aan dit soort blokken en wijken verwachten.  Het zal nooit meer hetzelfde zijn en als Mechelen morgen gaat lijken op Antwerpen dan komt Europe-West, met een industrieel stadsgebied van Amsterdam tot Parijs met een uitloper naar het Ruhrgebied akelig dichterbij.  Mechelen wordt dan stilaan geintegreerd in het grotere, uitdeinende Antwerpse Gebied dat zal omschreven worden als een banlieue ervan.

Hoog tijd inderdaad dat ze die stadskanker op de hoek van de Dennenstraat aanpakten! Ik vraag me trouwens af wanneer iemand eindelijk iets gaat ondernemen met de voormalige Nopri die ondertussen ook tot een "schoon stort" is verworden...

Jan,b dat was de zoon van Wiske Paternoster, de vader van Annie. Tussen haakjes, ooit waren er 9 cafés vanaan Colomabrug tot aan de kerk. Ikzelf heb er nog 2 van gekend: Dikke Mille op de hoek van de Withuisstraat, met feestzaal en BPbenzinepomp en natuurlijk De Sporting aan de brug. Ik kwam meestal bij "De Nolle" in Café De Vrede op de hoek van de Kruisveldstraat en de Vredestraat. Maar dè trekpleister was natuurlijk Café Minerva, schuin over de Vredestraat op de steenweg, met zoveel dochters kon dat ook moeilijk anders.