Mijn Mechel Gevoel

Naar aanleiding van mijn tekst 'De Mechelen Blues' Vroeg Gimycko zich af of ik nu de Mechelen blues of het Mechel gevoel had. En ik begon een antwoord te formuleren. Dat werd zo lang., dat ik er maar een blogje aan wijd. Ik had echt de blues. Want ik miste de stad, het regende buiten en ik was eventjes eenzaam. Maar....

Het Mechel gevoel? Dat is voor mij heel simpel. En ik geloof dat ik het ook al vaker heb omschreven. Maar vooruit. Nog één keertje dan.

Na een bezoekje aan de kathedraal waar ik helemaal tot rust ben gekomen ga ik eens een half uurtje op het trapje bij de post zitten en kijk rond. Als er 4 mensen tegelijk het plein oversteken dan is het heel druk. Mensen maken bij de bakker een praatje. Af en toe rijdt er een auto voorbij. Niemand lijkt er haast te hebben. En me dunkt dat er ook niemand daadwerkelijk haast heeft. Wat een verademing.

De meditatieve rust waarin ik inmiddels verkeer wordt op een zeer bescheiden manier door een toerist op een racefiets verstoord. Hij komt in wandeltempo aanfietsen en blijft vlak naast mij stilstaan. Met een Vlaams accent vraagt hij of ik een foto van hem wil maken met de kathedraal op de achtergrond. Natuurlijk doe ik dat graag. Als ik zijn e-mailadres heb gekregen om de foto naar op te sturen lopen we samen naar een terrasje waarvan de eigenaar al zijn gasten lijkt te kennen. Ik krijg van de fietsende Vlaamse toerist voor de moeite van het nemen van die ene foto een pintje. We praten wat, drinken ons pintje. Hij komt uit Brasschaat en heeft een fietsenzaak en een vriend waar hij die mee runt. Ik vertel dat ik amateurfotograaf ben en interesse heb in geschiedenis. En dat ik vanwege die twee interesses en vanwege een aantal vrienden die ook fotograferen, graag in Mechelen kom. Nadat ons glas leeg is nemen we afscheid. Hij stapt op de fiets en rijdt in hetzelfde wandeltempo als waar hij mee aankwam rijden weg. Ik neem de benenwagen richting de Vismarkt. En ik merk dat ik ook al minder haast krijg. Wat een verademing.

Bij de Hoogbrug stap ik het Dijlepad op en kom na een tijdje 2 vissers tegen. Heel toepasselijk recht tegenover de Vismarkt. Het zijn vader en zoon waarmee ik in gesprek raak. De Dijle, in mijn ogen gewoon een grote gracht en die hebben in Nederland niet zo'n beste reputatie als het gaat om biodiversiteit, blijkt volgens de verhalen van deze twee Mechelaars toch behoorlijk vol met vis te zitten. Of het nou om Brasem, Baars, Karper, Snoek of Snoekbaars gaat. Ze hebben al deze soorten al een keer uit de Dijle opgevist. Trots laat de zoon mij een boekje vol met foto's van de laatste vangsten zien. En het blijkt dat het niet om de kleinste exemplaren van de genoemde vissoorten gaat. Handen schuddend nemen we afscheid alsof we in die paar minuten al dikke vrienden zijn geworden. En ik vervolg mijn weg. Na honderd meter sta ik even stil, steun met mijn ellebogen op de leuning van het Dijlepad en kijk naar de overkant. Een begroeide kademuur van half vergaan baksteen ademt karakter uit. In het water weerspiegelen twee trapgevels. Niemand lijkt hier haast te hebben. En dat heb ik op die dag ook even niet. Dat gevoel wil ik nog veel vaker beleven. Het Mechel Gevoel. Wat een verademing.

Ik begrijp je...  het Mechel-gevoel is een virus dat je langzaam overmeestert.  Deze foto die ik een paar jaar geleden nam op een septemberavond, zegt méér nog dan woorden, de liefde die ik voor deze stad voel...

Haast dagelijks passeer ik de Grote Markt, en kijk ik op alle dagmomenten in de richting van 'onze' Sint-Rombouts: stoer en imposant, en haast te groot voor een stad als deze...  Maar hij krikt onze Mechelse bescheidenheid en alles-dood-relativeren-mentaliteit op!   Hij en 'Tante Margriet', doen ons beseffen dat dit stadje aan de Dijle veel meer is dan een toevallig provincienest.  En telkens ik naar deze gotische droom opkijk, overvalt me een zeker gevoel van fierheid, én warmte...  Hier ben ik thuis...Ik wil de héle wereld zien, maar laat me steeds terugkeren naar Mechelen...

Dit is er eentje voor Eelco...

Gary Moore - Still Got The Blues

Enjoy

Als ik jouw woorden lees moet ik aan Jacques Brel's 'Mijn vlakke land' denken. Daar spreekt ook dezelfde trots uit. De foto is een mooie illustratie bij dit blogje. En dat virus? Ik heb het van jou, Jan. Door jouw foto's op Flickr ben ik in aanraking gekomen met Mechelen.

Gary Moore is één van mijn muzikale helden, Gim. Zijn gitaarwerk is onnavolgbaar. Zowel uit zijn Thin Lizzy tijd als daarna.

@ Eelco :

Een vraagje aan jou, als "vreemde eend in de bijt" :

Hoeveel tijd heeft een landgenoot van jou nodig om een beetje kennis te verwerven van dit maffe Dijlestadje en er een Mechelgevoel aan over te houden ?  Heeft hij of zij een dag nodig, een weekend, een week of zouden ze hier enkele weken moeten verblijven ?

Just2know

:-)

Een gezegde is dat één gek meer vragen kan stellen dan duizend wijzen kunnen beantwoorden. Daarmee wil ik niet zeggen dat je gek bent Gimycko. Maar wel dat het voor mij een moeilijke vraag is om te beantwoorden. Want ik denk niet dat ik stereotyp ben voor welke landgenoot van mij dan ook.

Via Flickr leerde ik door Peter Meuris en Jan Smets (in alfabetische volgorde) al heel veel van Mechelen en dat boeide mij. Dat was een eerste aanzet.

Toen ik voor de eerste keer in Mechelen kwam werd ik getroffen door de mix van verschillende bouwstijlen. Kunst- en architectonische geschiedenis is één van mijn vele passies. En of je nu Romaanse bouwstijl zoekt in Mechelen, of renaissance, barok of art deco. Je vindt het allemaal.

Vrijwel tegelijk leerde ik de gemoedelijkheid van jullie stad kennen waarover ik schrijf in bovenstaand blog. En ook de culinaire geneugten. Want in België kan je voor een schappelijke prijs nog steeds veel beter eten dan in Nederland. De beste mosselen ooit heb ik bijvoorbeeld gegeten op een avond in de Fanterlok op de Vismarkt. Heel simpel en puur bereid maar oh, zo lekker.

Mijn moeder was aan het einde van de zomer voor een weekend in Mechelen. En dat kwam eigenlijk door mijn verhalen. Het Mechelen virus waar Jan over sprak was door gegeven. Ze logeerde met haar man in Hotel Vé en vertelde mij achteraf dat ze zeker nog eens terug wil komen. Voor haar duurde het dus een weekend om het Mechel gevoel te krijgen. Voor mij was dit slechts een middag. De middag van de eerste meet-up in Mechelen. Nu 3 jaar geleden als ik het goed heb. Maar dat is mede door de vele lieve mensen die ik heb ontmoet. Ik voel me welkom in jullie stadje. En dat moeten jullie blijven uitdragen. Want Mechelen heeft net zoveel of misschien wel meer te bieden dan Antwerpen of Broekzele. En jullie moeten ophouden met dat misplaatste gezaag over wat er mis is met Mechelen!

Idd Eelco, ik heb in de Fanterlok ook al lekkere mosselen gegeten en ze werden bovendien geserveerd met een uiterst vriendelijke bediening, iets dat elders soms ver te zoeken is.  Enne.. deze 1/8 Hollander bedankt je voor alle lof die je mijn geboortestad toezwaait.

Nooit gedacht dat u 1/8 Hollander bent, Roger. De eerste meet-up heb ik u alleen maar het toen nog voor mij onverstaanbare Mechels horen spreken. Ik kon er geen touw aan vastknopen zoals we hier zeggen. Inmiddels weet ik beter. Een volgende keer dat ik in de Dijlestad ben zal ik het via de blog laten weten want ik wil u zeker nog eens ontmoeten.

Tja... mijn beide grootvaders waren Hollanders.  Maar ik ben in Mechelen geboren en ik durf te veronderstellen dat ik het "Meichels" redelijk goed beheers  :-)

@Gimycko (& de rest van de wereld..)
Ik ben geboren op 'Pasbrug'. 
Nét nog geen Mechelen (het was vroeger Sint Katelijne Waver).
En daar na werd het Stuivenberg...dat was al 'Mechelen', maar dan wel heel "extra muros".
Bijna m'n hele beroepsleven werkte ik in Brussel.
Voor mij was 'de stad' de plaats waar je naartoe ging als je naar een winkel moest.
Niks meer.

Totdat...
Todat ik in Mechelen kwam werken, totdat ik dagelijks met de fiets over haar kasseien dokkerde. Totdat   'stad een deel werd van m'n leven.
Ik heb dat 'mechelgevoel' dus laat gekregen.

Wat heb je nodig om het mechelgevoel te krijgen:

1. een flinke portie Mechelen:

2. 350 gr  openheid, en ontvankelijkheid voor onthaasting
3. Een handvol bourgondische trekjes
4. een toefje humor.
...gewoon efkes roeren en proeven....en ge hebt de smaak te pakken.
Het duurt écht niet lang.
 

@ Leyander :

"...totdat ik in Mechelen kwam werken, totdat ik dagelijks met de fiets over haar kasseien dokkerde..."

Dus... de kasseien hebben het gedaan !  Shame on them !

:-D

@ Leyander en @ Allemaal

Eigenlijk kan men stellen dat jij, Leyander, het Mechelgevoel langs je Glockenspiel (hoe typisch toch voor deze beiaardstad) hebt binnengekregen. Zo zie je maar wat fietsers boven het hoofd en op het zadel hangt als ze door onze stad dokkeren!

Ik had er niet het minste benul van dat het zo simpel was om in een wereldstad als de onze ingeburgerd te raken.

Maar ja! Ik hots en bots mijn reproductieapparaat dan al van in mijn jeugd te pletter op onze kasseien. Eigenlijk is het Mechelgevoel er bij mij en vele Mechelaars langs onze zadelpin al ingehamerd van als we adolescenten waren. 

 

Ik kan je verzekeren dati k nog nooit op een fiets over de Mechelse kasseien gedokkerd heb, Jef. En wees zuinig op je reproductie apparaat. Je hebt er maar één van.

@ Gastblogger

Ik maak mij geen illusies meer wat betreft wezens van het andere geslacht die geïnteresseerd zouden zijn in enig naspruitelingschap van mijn genen. Daarvoor is de aftelklok in mijn nadeel aan het voortdraaien. Juist vandaag is er weer een "godverdoms jaar op deze godverdomse bol"  bijgekomen. Het boek heb ik al gelezen en NEE ik ga niet naar die GODVERDOMSE BOEKENBEURS. De Mechelse bib is wat mij betreft al meer dan voldoende. ik krijg ze toch niet meer uitgelezen voor mijn asverstrooïng.

Excuseer me voor de droeve beschouwing op mijn makkelijk te heugen geboortedag. EEN ELF VEERTIG. Nééje, van de Twintigste Eeuw! Lachebekjes.

Jef, maakt dat nu van U ne Mechelse Soixante-Huitard, of zoiets ?

:-D

 @ Gim

Après la lettre.

SI, si. Schpeisig genoeg!

@ Jef :

:-D

Proficat JEF ! (of moet ik op deze dag Innige deelneming zeggen) :-D

t"Is erg om op zo'n dag te verjaren,wie komt nu op deze aarde "oep nen Allerzielendag" ?

Kon je geen dagje meer wachten? Allerheiligen klinkt toch al wat beter hé? Nog vééééle Allerzielen toe gewenst.

Groetjes nen echte Mecheleir

Allez, hier eentje voor de Jef !

Liedje

Enjoy

Ai Jef, niet zo pessimistisch! Gefeliciteerd met je verjaardag. En drink er een mooi Mechels biertje op.

OEI Eelco SORRY,da was een "verkeerde vergissting da nie just was" da moest de JEF zen. Nog es sorry.

@ Jackie :

Als ge een vergissting hebt gemaakt in uwen tekst, dan kunt ge dat altijd repareren door op "bewerken" te drukken, zenne, en de juiste naam in te tikken.

't Is ni moeilijk, 't is gemakkelijk.

:-)

Ik probeer hier nog een gedichtje uit mijn mouw te schudden met iets dat rijmt op Achtenzestig, maar dat is verdomd moeilijk.

Dus, Jef, ge zult er een jaartje op moeten wachten tot dat ge... Negenenzestig zijt.

Shit, daar rijmt ook niks op !  Merde !

:-D

 @ch Jef,

jij verjaart op een dag
vol rustige gedachten
herinnering bij wind
en vallende bladeren

jouw mensenleven
herbegint elk jaar
wanneer de natuur
even sterft.

Ach Jef,
jouw leeftijd
rijmt makkelijker
dan Gimycko dacht.

Jij wordt
vandaag gewoon...
een zes en een acht..

Gelukkige verjaardag... ;-)

Leyander is top, hoor !

Daar gaan ze nog boeken over schrijven !

Misschien wel zoiets in de trant van Paul van Ostaijen !

Mark my words.

:-)

En, Gastblogger... herken je hierin een beetje het Mechelgevoel ?

 

Op zondag samen met een vriend op een terraske nakaarten over gisteren. Dat was voor mij een perfect Mechelen gevoel.

Ik herinner mij mijn laatste zondag in Mechelen. Toen ook nog op een terras met Patricia, jouw en Gil.... Dus ik herken het gevoel, Peter.

@ leyander:

Jacques Brel?

Jef!

Wout

Op ne zaterdagmorgen brood gaan halen in de Hoogstraat - Ne Carolus gaan drinken in de Gouden Vis - Een pak toebak halen bij Windels op de IJzeren Leen - Snuffelen in de boeken van het Forum - Staren naar de oude prenten die worden aangeboden in het antiquariaat onder de Sint-Romboutstoren - enzovoort - Enzoverder.

Dat is een beetje mijn Mechelgevoel. 

(Het wordt hier echt nen EmoBlog - LOL)

Whatever.

Brel is wat mij betreft de mooiste Vlaming ooit.

 

 

@ Wout : En wat heb jij nodig om in die MechelMood (Mechelgevoel-MechelBlues) te komen ?

Een verre reis en dan na enkele weken terugkeren, met als eerste zicht (vanaf een verre afstand) den Toren of zoiets ?

:-)

@Wout...

ik ken 'Jef' als ballade van Brel...

...maar déze  'jef' is er een van leyander  zelf,  een versje als antwoord op Gymicko én om de mechelse Jef een gelukkige verjaardag te wensen :-)

@ Gim,

den Toren is een 'landmark' natuurlijk. Die ik al heel m'n leven ken. Dat telt.

Ik heb van deze stad leren houden door de tijd.  En dat is zeker niet altijd zo geweest is. Dat heeft niks met recentere veranderingen te maken). Hoewel ze m'n 'hometown' is.

Ik hou vooral van de rivieren errond. En van sommige plekjes. Qua café's de Gouden Vis, Den Olifant of die kroeg aan het Zennegat. Ook den Botanique. Maar vooral de ruimte langs het water. Buiten intra muros maar je moet ver gaan om het zo mooi te vinden. ;-)

@ leyander

ge zou u vereerd moeten voelen dat ik uw 'ballade' aan 'Jef' spontaan associeer met die van Brel. :-)

En zo wordt het, na een druilerige grijze Allerheiligen, nog een leuke avond !

Goe bezig, mensen !

:-)

Eén van de eerste landmarks die ik zie als ik met de trein aankom is de Vierendeelbrug. En ook de Hanswijckbasiliek.... En dan weet ik dat ik 'thuis' ben, dan weet ik dat ik 'thuis' ben, dan weet ik dat ik 'thuis', 'thuis' ben.....

Misschien was Eelco in zijn vorig leven wel... nen echte Mecheleir.

:-D

Ha! Gim, ik heb geen baard. En ook geen grijs haar...Oh ja, dat laatste dan weer wel.... :oS

elaba Eelco.

tip.

Als je niet te verknocht bent aan het hotel waar je nu meestal verblijft natuurlijk. ;-)

Een simpel leuk hotel is 'Hotel Carolus' . Het hotelletje verbonden aan Brouwerij Het Anker. Verwacht niks speciaal. Eenvoudig en ok!

Vlakbij de bron van de Gouden Carolus én uitstekend restaurant. ;-)

Nog net 'intra muros' maar alleen al de wandeling naar het centrum (kwartiertje - door het Begijnhof) maakt het de moeite waard.

Geloof me en doen!

Wout

 

 

@wout: Onze gastblogger kent dat hotelletje van binnen en van buiten, geloof me :-)

En waarom wil Eelco hier nooit meer weg ? Wel, mensen,... daarom (klik link) !

:-D

@Wout..
Ik voel me zéér zeker vereerd met je vergelijking.
Jacques Brel was en is een ikoon,
en ik doe maar gewoon m'n ding... :-)

;-)

 

@ Wout: Dat hotelletje is uitstekend. Heb er zelf al 3x  geslapen. De kamers zijn heel goed voor de prijs die je betaald, het echtpaar dat het hotel runt is zeer klantvriendelijk en het restaurantje dat op het terrein ligt heeft leuke (met bier bereidde) gerechten op de kaart staan. Het enige nadeel is dat het wat ver van het centrum ligt. Maar anders inderdaad een echte aanrader.

@ Gimycko: Echt niet alleen daarom hoor. ;o)

@ Gastblogger : Is het dan ook omwille van onze Mechelse Koekoek ?

:-)

 @ Leyander en al d' Ander

Bedankt Leyander, voor het prachtige "poëzeeke" zoals Renaat Grassin het zou gezegd hebben. Ik ga dit gedicht ergens opslaan in mijn schootmachientje. En dan hopen dat den Aloïs A. mij niet te vlug in de grijze resten aanvalt. Dan kan ik het volgend jaar of eerder reeds terugvinden in mijn bestand, en het nog eens herlezen. Ik zit hier nog weemoedig te wezen na het lezen ervan. En dat meen ik jong!

Ook de anderen. Bedankt!

Ik had niet gedacht dat een losvingerigheid op mijn klavier, betreffende een terloops vermelde geboortedatum, zo'n reacties zou losweken. Ik geef toe dat het een ietwat ongewone dag van het jaar is om op de wereld te komen. Het jaar waarin, was ook niet van het minst memorabele. " Den Dolf" was in onze contreien reeds enkele maanden druk bezig zijn geliefkoosde Beiersche forel met amandelen ingang te doen vinden. Mijn ma heeft het voor mij bij de gewone borstvoeding gehouden. 

@ Gim

De koekoek is opzich wel een lekkere vogel. Maar de bereidingswijze die ik tot nu toe een aantal keer heb geprobeerd is niet mijn manier. Kip moet je niet doodkoken tot er een taaie grijze massa overblijft die bitter smaakt door het bier waarin het gekookt is.

@ Jef :

Graag gedaan !  Dat kost u dus ne goeie Carolus aan Leyander en al d' Ander !

:-D

Prachtige emo-topic, maar spijtig genoeg onvolledig: hoe zit het met het mechelengevoel van onze Nadia 's en Mo 's? Ik mis inbreng van die mensen en mochten zij dat gevoel niet hebben dan had ik dat óók graag gelezen. Navelstaren is een leuke bezigheid maar ik wil ook graag andere navels in de kring.

De meeste lezers zijn "lurkers" Luc (mezelf incluis) en hebben dus niet de behoefte om op topics te reageren.

Wat mijn Mechelen gevoel betreft, dat heb ik al eens beschreven in een vroegere topic (www.mechelenblogt.be/2006/01/weg-van-mechelen)

Heerlijkheid Mechelen is in elk geval een pareltje, en in mijn onbescheiden mening de mooiste stede in het Avondland.

Zonder oude koeien uit de sloot te halen, ik ben blij dat onze toren geen uurwerk heeft "gewonnen" noch een spits heeft gekregen, die typische aangebrande duistere uilenkop heeft karakter. 

@allen: lees eens de gedachten van Omar, via de link hierboven; dat zegt heel veel.

@omar: dat van die lurkers, is dat feitelijke kennis die je hebt of een vermoeden? Verleden jaar hebben we hier een vloedgolf van reacties gehad i. v. m. het arsenaal initiatief waar Nadia in verweven zat. Is die afgezakt van actievelinge naar lurkster? Ik hoop van niet. Op het ogenblik in 2006 toen jij je Mechelen-gevoel uitte, zat ik nog in de figuurlijke bloemkolen en wist ik niks af van het bestaan van deze blog.

Jef,  een late doch welgemeende proficiat met je verjaardag.  Ik was volslagen onwetend van het feit dat de klok er voor jou weeral een jaartje heeft bijgetikt.

 

@jef: als tegendraadschen ga ik je geen proficiat wensen met je euhhh... 50 ste? verjaardag. Het is het enige waar je niks moet voor doen: je wacht geduldig af tot de klok 24u slaat ( heb jij nog een westminster? ) en je trekt een blaadje van de scheurkalender en je roept ' Joepie, ik verjaar!!'. Op die leeftijd kost je dat weer een extra pilletje om daarna de slaap te kunnen vatten dus ik begrijp je. Tenzij je een echt risicovol leven lijdt ( woeha!) en altijd de dingen doet die de dokter je afraadt, moet ik je niet echt feliciteren. Doe gewoon verder, minstens om de tien minuten godveren en een stevige ( ik bedoel het handvat ) pint drinken en dan kunnen we mekaar nog jaaaaren den duvel aandoen.

Luc, je kunt zien hoeveel keer een artikel is gelezen versus het aantal reacties dus dat is een goede indicatie.

Verder is het een normaal fenoneem op elke blog of forum dat het aantal passieve lezers sterk het aantal actieven overstijgt. Het is niet anders bij voetbal waar er veel meer supporters zijn dan spelers.

mechelenblogt heeft gelukkig een kleine kern van die-hard publicisten die er toch in slagen dag-in dag-uit de blog levend en aantrekkelijk te houden. Wat de liefde voor hun stad allemaal doet...

Hoed af voor deze mensen.

 @ Gastblogger,

                              heel fijn dat ge onze stad zo leuk vindt maar als ge nog eens met de trein naar Mechelen komt moet ge ook eens langs de linkse kant gaan zitten.

Wat de vraag naar het Mechelen-gevoel betreft, was zoals enkele reacties hierboven, gewoon thuiskomen na vakantie, een weekendje weg, of een dag werken in het Drukke Brussel, en gewoon met de auto of de trein de Toren in de verte zien opduiken. Dat geeft mij het gevoel van 'weer thuis te komen'.

Maar ook in het weekend eens vroeg opstaan, op zaterdag de marktkramers rustig hun stal zien opzetten en met elkaar een babbeltje doen, op zondag in alle vroegte naar de bakker gaan en de doodstille Grote Markt oversteken, of gewoon, op een andere doordeweekse dag als ik eens een dagje verlof neem, de uitbaters op de diverse markten zich hun horeca-zaak zien openen en ik er in alle rust een koffietje drink en de krant lees.

En uiteraard ook door deze site, nu heel wat mensen heb leren kennen, en die je dan toevallig tegenkomt op de fiets, te voet, op de trein, dat geeft mij ook een leuk gevoel.

 

@ Hanna :

Hier en hier druipt het Mechelgevoel er vanaf...

Enjoy