'Desire, contrasten in albast'

met categorie:  

...een eerder antropologische zoektocht naar verlangen...

Nou?
Lijkt het jou ook wat vergezocht als rode draad doorheen een expo over Mechelse albasten?
(mij alleszins - maar ik geef het voordeel aan de twijfel...)

Enfin,
ik zal het zélf proberen te ontdekken op de tentoonstelling die vanaf morgen geopend wordt in Lamot...


(foto: Jan Smets - albasten huisaltaar in museum Schepenhuis)
Mechelse albasten genoten wereldfaam.
Zoveel is zeker.
Deze Mechelse albasten zijn kleine devotietafereeltjes door 'cleynstekers' gesneden uit een albasten plaat en gevat in een houten, verguld raam.
Als je deze werkjes goed bekijkt, dan zal het je waarschijnlijk niet verwonderen dat men tot in de negentiende eeuw dacht dat ze van Italiaanse oorsprong waren.
Het geheel ademt een renaissancesfeer uit en toch gaat het hier om lokaal werk.
Vele van die albasten werden in Mechelen vervaardigd in de zestiende eeuw.
Ze werden gemerkt met een cartouche en met de initialen van de beeldsnijder.
Een stadsmerk ontbreekt echter.
Deze waarmerken bevinden zich onder de schuin opstaande rand onderaan het albastplaatje.
De meeste makers zijn wel bekend.
Deze belangrijke productie hield zeer lang stand in onze stad.
Men noemt de zestiende eeuw wel eens de eeuw van het albast.
Rond 1630 was het hoogtepunt wel definitief voorbij.
Feit is dat Mechels albast tot ver in Europa wordt gesignaleerd.
Zo vindt men vele Mechelse albastjes terug in Duitsland en Polen.

(tekstje gedeeltelijk ontleend uit 'Mechelen, kunst van de Middeleeuwen tot heden' - Rudi De Mets)

Zo zijn er ook heel wat van deze werken te vinden in het Stadsmuseum Demeonstift, in het Duitse Trier.
Een deel van deze topcollectie zal getoond worden in Lamot.
De stukken hebben een heel grote waarde - Op veilingen halen sommige albasten tot 50 000 euro!

De rode draad doorheen de tentoonstelling is niet zozeer het kunsthistorische verhaal, alswel - zoals ik hierboven al stelde - éérder een antropologische zoektocht naar verlangen.
(daarom ook de tentoonstellings-titel...)
Niet enkel het verleden wordt benadrukt.
De lijn wordt doorgetrokken naar het heden...
Ik ben benieuwd...

De expo start morgen, 8 december in Lamot.
Ze loopt tot en met 9 maart.
Open van dinsdag tot zondag (maandag gesloten) - vanaf 10 u tot 17 uur.
5 euro inkom.

www.desire-expo.be

Een beetje overgemarket denk ik. Maar ik ga zeker een kijkje nemen.
Mij lijkt dat ook...
(los van het feit dat ik denk dat dit wel een boeiende expo is - die ik zéker wil bekijken hoor!)

Zo lees ik in GVA, wat curator Karen De Coene over de tentoonstelling o.a. zegt:
'(...) het verlangen waarmee Maria Magdalena de voeten van Christus waste, kan je bijvoorbeeld doortrekken naar de schare fans die er vandaag alles voor over hebben om hun idolen aan te raken.
Het beeld van de Chinese man voor de tank op het Tiennanmenplein verbergt eenzelfde verlangen als de Christus aan het kruis... (...)'

tja...

Lijkt me inderdaad er met de haren bijgesleurd.
Maar dat het Mechels albast een mooie overzichtstentoonstelling krijgt, juich ik alvast toe.
Ik sluit me aan bij Peter, inzake de kritiek, maar ook ik ben wel van plan om eens een kijkje te gaan nemen!
Een bewijs van wat sommige critici allemaal in kunst weten te ontdekken, maar als kunstproductie is dit wel interessant en zijn de albasten een herontdekken waard. Dat Mechelen zo'n groot centrum van albast was is niet algemeen bekend. Hierin ligt m.i. ook een deel van de doorstart van de beeldhouwerij in de barokperiode. Zo was de vader van Lucas Faydherbe een "cleynsteeker".
er is zo nog een prachtig huisaltaart-je van de familie Brouwer, anno 1559, te bewonderen in de mooie Sankt Nicolaikirche te Kalkar.
Vandaag lansgegaan op de tentoonstelling, en ik kan het aanraden hoor.

Schitterende albasten ... en voor elke albast een link met deze tijd. Albasten waren de meer populaire kunstvorm (pop-art of kunstambacht) uit de 17e eeuw, en het begrip Mechels Albast stond voor een soort van kwaliteitskenmerk.

Het geheel wordt ook erg smaakvol en mooi voorgesteld.

(toch een paar tips voor de organisatoren
- probeer het begrip 'antropologische zoektocht' niet te gebruiken als je (veel) volk wil
- als je wil dat de mensen de parallel tussen albast en nu goed begrijpen, zorg voor een betere omkadering. Een film die de mensen kunnen zien voor ze binnengaan kan bijvoorbeeld heel wat aan de gewaarwording verbeteren, volgens mij.
)
de voorstelling is nieuw!best de kataloog erbij nemen om meer uitleg te lezen omtrent de idee;
liever dit dan enkel maar beeldjes bekijken
tja ... een tentoonstelling met een handleiding dus ...