Eén van de allerleukste anekdotes uit het begin van vorige eeuw is wel de 'misdaad' die men beging tegenover het eerbiedwaardige standbeeld van ons aller Margareta van Oostenrijk - toen nog op de Grote Markt...

In de nacht van zaterdag 31 mei op zondag 1 juni 1919 was het standbeeld van de landvoogdes...
... volledig met zwarte verf beklad!
De politie betrapte wel de onbekende dader, maar deze was sneller dan wie ook (en we hadden toen geen 'snelle' burgemeester om hem achterna te zitten ;-) ), en hij kon ontvluchten!
Maar - en dit lezen we in de plaatselijke pers van toen -: 'bij gebrek aan dader, werden de ladder en de verf dan maar aangeslagen'.

Natuurlijk mocht dit gebeuren niet ontbreken in één of andere revue.
En in de revue 'Awel, wa nâdè' kregen de 'schokkende feiten een plaats.
Jan Gooskens speelde een parodie en verkleedde zich als Margareta, met zwart aangezicht, met grote margrieten op de mantel vastgespeld, en met een perkament dat de 'Damesvrede' moest voorstellen, in z'n hand.

Jan Gooskens werd geboren in 1878 als zoon van een glazenmaker uit de Adegemstraat.
Gooskens, alias de 'Jankens' , werd in Mechelen zeer gekend als revue-en toneelspeler.
Samen met 'Scheve Léon' vormde hij het meest succesvolle komisch duo dat deze stad ooit kende.
Als onovertroffen meesters in de parodie wisten zij keer op keer de zalen te laten vollopen...

Daar soms nogal een loopje werd genomen met vele toestanden in de stad en vooral met het beleid van de burgemeester en het schepencollege, besliste dit laatste dat vooraf het libretto van iedere revue ter goedkeuring diende voorgelegd worden aan burgemeester Dessain (!), waardoor wel soms bepaalde liedjes of sketchen werden gecensureerd of geschrapt!
Nochtans waren bij elke opvoering de leden van het schepencollege en zélfs de burgemeester present om op de eerste rij mee te lachen...

(info ontleend bij Frans Vermoortel: 'Mechelen, de mémoires van een stad'; Frans Gooskens: 'Pro Memorie 1 - Duizend en één verhalen uit Mechelen, 2002' en de Regionale Beeldbank...)