Moskee in mijn straat (Alaska, 10-12-2006 - Radio 1)

met categorie:  
Moskee
Radiomaakster Elke Vandersypen woont in de Olivetenvest in Mechelen, aan de Dijle. Haar buren zijn Mohammed, Marceline, Jan, Zohra, Carl en de anderen. Ze zijn geboren in België, Rusland, Marokko, Kongo en Duitsland. Zij leert haar buren kennen en zij leren haar de buurt kennen.

Sinds kort is de moslimgemeenschap eigenaar van een vroeger winkelcomplex. Dat zorgt voor onrust in de straat. In de troosteloze winkelgebouwen ligt er nu tapijt op de vloer en komen de moslims vijf keer per dag bidden.

De Kongolese buurvrouw, het zonnetje van de straat, heeft er geen goed oog in. "Die Marokkanen zijn zo anders dan wij", vertelt ze in 't Frans. "Ze moeten zich, net als wij, aanpassen. Maar dat doen ze niet, ze verwachten dat wij ons aanpassen." De buren worden uitgenodigd op een opendeurdag in de moskee. Sommigen gaan daar gretig op in, terwijl anderen daar geen voet willen binnenzetten.

Wie is hier de vreemdeling: de Congolese die getrouwd is met een Vlaming, de Vlaamse die 2 jaar geleden zonder familie of kennissen naar Mechelen verhuisd is of de Marokkaan die al zijn hele leven in de stad woont en werkt?

Meer info en podcast: HIER
(Bron: Radio 1)

Een genuanceerde reportage van Elke Vandersypen, de moeite waard !
Ik ben een grote fan van Alaska, een geweldig programma is dat.
Wel spijtig dat de Congelese buurvrouw blijkbaar Frans spreekt. Teken dat zij zich toch niet aangepast heeft aan Mechelen en het feit dat ze in het Nederlandstalig deel van België woont.
Waarom direct het ergste denken. Ze zal waarschijnlijk wel Nederlands kunnen. Een basiswoordenschat die ze nog wel zal uitbreiden. Ik kan me voorstellen dat als je dan een micro voor de neus krijgt je graag je uitleg wil doen in een taal waar je wel vlot in bent. Uiteindelijk is het de boodschap die telt.
Al wie in de schaduw van Sint-Rombouts woont, is Mechelaar.
En iedereen die een beetje gemeenschapsgevoel heeft; ieder die over z'n eigen muurtje wil kijken; die probeert water bij de wijn te doen; die zich probeert te integreren zonder z'n eigenheid te hoeven verloochenen; elkeen die probeert de taal van dit land te spreken, is hartelijk welkom in Mechelen - of we nu Mechelschen Bruynen drinken, of raki of muntthee...
Of we nu een ingevoerde vrouwelijke eerste schepen zijn, de Algerijnse schoonmaakster op m'n werk die voor mij een kookboek meebracht met tajines, het Nederlands/Italiaanse echtpaar, de chinese adoptiekindjes van onze vrienden..., de Assyriërs die vijgen uit hun tuin schenken..., de Moslim , de Christen, de vrijdenker...,
allemaal Mechelaars...
Schitterend toch?
Wat een verrijking...
We kunnen de klok niet meer terugdraaien - Dit is nu eenmaal een multiculturele samenleving.
Laat ons er samen iets van maken, en laten we beginnen met mekaar aan te spreken, bij mekaar over de drempel te komen, mekaar te begrijpen in het 'anders-zijn'...
WIJ én ZIJ.
Dit is een taak voor ons allen.
Ik ben er fier op om Vlaming te zijn - maar ik weiger me op te sluiten in eng-nationalisme.
Ik ben Mechelaar, Vlaming én wereldburger!
Graag of niet - samenleven in diversiteit is een gegeven. En geslaagd kan dit alleen genoemd worden, als we er daadwerkelijk iets aan proberen te DOEN.
WIJ én ZIJ.
Allen Mechelaars.
't Is niet altijd simpel (voor iemand me seffens als naïef bestempelt), maar het is wél de enige manier om te bouwen aan een vrediger en begripvoller samenleving.
En moeilijk?
waar een wil is, is een weg.
En al is de weg nog héééééél lang misschien,
de eerste stap dient wél gezet -
ZIJ én WIJ.
Jans, jij bent ontegensprekelijk een goede mens en aan je artikel heb ik absoluut niets toe te voegen. Zo zou het inderdaad moeten zijn, niet alleen hier, maar in de ganse wereld.
Alleen ben ik van mening dat het water bij de wijn niet altijd uit dezelfde kruik hoeft te komen.
Geweldig gesproken Jan!!!
Beste Roger: daarom zeg ik ook: WIJ en ZIJ.
Da's niet altijd gemakkelijk - ik ben er me van bewust - maar als een mens niet leeft van 'dromen' is de weg naar cynisme en pessimisme ook snel ingeslagen...
Ik een 'goede mens'? Ach, Roger, niet beter of slechter dan jij, of wie dan ook. Maar de visie die ik hierboven aanhaal is wel iets dat ik zelf probeer toe te passen.
Voorbeelden:
een babbeltje met de Algerijnse schoonmaaktster op m'n werk, over kinderen, ramadam, het leven in haar godvergeten geboortestad... Met die kleine gesprekjes start een toffe band - Ik vertel hoe wij Kerstmis vieren, zij vertelt over het Suikerfeest... En dan merk je dat ze lacht, en zorgen heeft om vaak dezelfde dingen.
Een klein gesprekje, één klein stapje maar... Maar we zijn beiden verder gekomen, en doorbraken grenzen -
Ik kan zo nooit meer stereotiep denken...
En zo zijn er vele voorbeelden.
Het gaat om je open stellen, kwetsbaar maken soms...
Het gaat om af en toe iets te kopen in de Wereldwinkel, bij de Marokkaanse bakker..., je dochter mee laten gaan op inleefreis naar Bolivië, een gast-uit-het-Zuiden, de Nicaraguaan José ontvangen in mijn Mechelen..., projecten steunen als de lage drempel, oikonde, het Sociaal Profijtje..., het boek 'Mechelen aan de Tigris' lezen om een genuanceerder beeld te krijgen van de Assyrische leefgemeenschap, ook de Non-Profit-Kerstmarkt bezoeken, Global Fiësta steunen in de Gandhiwijk...
Druppels op een hete plaat?
Ik weiger om me te laten meedrijven op de onderstroom van negativisme en egoïsme.
Wij leven in dit Mechelen met zijn grote diversiteit.
Mijn kinderen zullen leven in een Mechelen met een nog grotere diversiteit. Willen of niet.
Is het dan niet de enige weg?
Ik weet ook dat sommige bevolkingsgroepen zich terugplooien in hun eigen gemeenschappen , en moeilijk te 'bereiken' zijn. De stap moet dus niet enkel door ons gezet worden. Maar is het omdat sommigen deze stap 'moeilijk' zetten, dat WIJ het moeten nalaten om deze stap te zetten?
Het is gewoon een kwestie van mentaliteit.
Het bij elkaar steken van allochtonen in de gekende wijken zorgt ervoor dat deze mensen zich niet als volwaardig gaan beschouwd voelen. Het gevoel van niet aanvaard en buitengesloten worden zorgt ervoor dat ze zich gefrustreerd voelen.

Sinds ik in Lier woon is mijn houding tegenover allochtonen drastisch verbeterd. Ik woon nu in een straat waar veel Turken en Marokkanen wonen, en hier zijn geen problemen (geen hangjongeren, geen agressie,geen vandalisme,...) Integendeel, zij zijn diegenen die mensen op een zebrapad laten oversteken waar anderen het niet doen. Zij zijn ook diegenen die de deur zelfs voor je openhouden in bijvoorbeeld het stadhuis.

@Jans
goed gezegd. De Marokkaanse bakker in de hoogstraat levert trouwens heel goed brood.
@jans:
Niks aan toe te voegen. Ik kan me 100% vinden in jouw commentaar.

En inderdaad, Kristel, onze Marokkaan in de Hoogstraat bakt héérlijk brood en gebakjes en bovendien is hij de vriendelijkheid zelve. Enkele dagen geleden ging ik er brood kopen en bleek geen geld op zak te hebben. Ik zei dat ik het verschuldige geld snel zou binnenbrengen. "Geen probleem", zei hij. Toen ik diezelfde dag terugkwam mét het geld, keek hij verwonderd: "Dat had ge toch niet moeten doen! Dat hoort toch bij de service."
Inderdaad mooi gezegd, Jan.

Feit is jammer genoeg wel dat er in Mechelen geen multiculturele samenleving is, Wij wonen in onze wijken, zij wonen in hun wijken, in de meerderheid van de wijken waar we beiden gevestigd zijn, hebben zij de straat, en wonen wij veilig achter onze gesloten deuren, wij houden onze wagens wel in 't oog vanachter de venster of met camera's, en van zodra wij het ons kunnen permiteren zijn wij hier weg, op den buiten of naar een wijk waar enkel wij samenwonen, en zij veraf zijn, zij zijn trouwens nu al te veraf, ondanks het feit dat we soms tot op een paar meter van zij komen, maar dat is enkel fysiek. Een multiculturele samenleving? Daar heb ik al veel van gehoord, en zelfs al eens op TV iets van gezien, maar hier, bij ons? Neen, excuzeer, nog niet tegengekomen.
En dat ligt zeker niet aan wij.
Het heeft niet echt te maken met 'allochtoon' (ik heb een hekel aan dat woord), maar ik merk zo vaak dat (soms) 'bekrompte' gedachten zo gepaard gaan met uiterlijk of godsdienst, en niet bv met nationaliteit. Mensen die bij hoog en laag zweren dat ze geen onderscheid maken, maar wel opmerkingen maken over bv wel of niet hoofddoek dragen, wel of niet zeggen dat 'vreemdelingen' een bepaalde buurt/straat onveilig maken.... maar dan ondertussen gaan wel lekker eten in een Italiaans, Chinees of Kebap- restaurant, dat we wel boodschappen doen in de Hema (Nederlands) of bij de Carrefour (Frans). Dan denk ik: waar zijn we mee bezig?
Iedereen die verkiest in Mechelen te wonen, heeft een reden voor deze keuze. Want men kan evengoed in Antwerpen of Gent of ... gaan wonen.
En juist DIE keuze maakt van iemand een Mechelaar..... (is mijn bescheiden mening)
Ik ben het helemaal met jans eens.
Wat me opgevallen is .... met de "week van de smaak" kon je in Mechelen-zuid gaan proeven bij verschillende allochtoonse Mechelaars (Amerikaans, Congolees, Marokkaans) Een leuk initiatief om toch iets meer over hun cultuur te weten te komen. Maar ik vond de opkomst maar magertjes ... om niet te zeggen triest ....
Jammer eigenlijk, het was interessant en gezellig, en het heeft zéker gesmaakt!
Jans, Net als jij heb ik vroeger op mijn werk heel kameraadschappelijke contacten gehad met marokkaans kuispersoneel. Ik herinner me een fantastische man aan wie ik telkens als ik hem zag een cola uit mijn frigo aanbood en die mij op zijn beurt spontaan de ingrediënten voor het maken van munttee bracht. Een schat van een mens! Er waren er helaas ook die ongevraagd en herhaaldelijk de drank uit mijn koelkast wegnamen en nadat ik ze persoonlijk had betrapt heb ik ze laten ontslaan.
@St Netels... Ik woon ook in een gemengde buurt, en heb helemaal niet de ambitie om te vertrekken... Met mijn allochtone buren is het contact heel goed, evenals met de autochtone aan de andere kant.
Het blijkt natuurlijk een beperkt gebeuren, maar ik voel me eerlijk gezegd toch wel een beetje multicultureel in mijn straat.
Ik woon in een van die "gekende" buurten, en moet zeggen dat ik geen last heb, niks, nada. Onlangs was ik mijn gsm in mijn auto vergeten. Heeft heel de nacht betrekkelijk "open en bloot" in het zicht gelegen. Wel, de volgende morgen lag hij er nog. En aan mijn auto was niks. Dat zijn dat de zogenaamde "gevaarlijke" buurten in Mechelen.
Ik heb verder ook een Turkse buurman, die 10 zonen heeft, van 2 tot 20 jaar. Door een toevallig initiatief van de stad Mechelen (Thee met Boekjes), heb ik hen leren kennen. Wel, ik moet het eerste Belgische gezin met zo'n beleefde, welopgevoede, lieve kinderen nog tegenkomen. Nochtans spreekt vader beperkt en moeder amper Nederlands. (Wat hem trouwens niet belet heeft een baan te vinden!)

Ik heb alles bij elkaar véél meer problemen met die import-politica (een niet-Mechelse die eens komt zeggen hoe Mechelen bestuurd moet worden), dan met gelijk wie van de "vreemdelingen" uit mijn straat of uit de stad, die waarschijnlijk nog beter Mechels spreken dan ikzelf.

@Hanna: vind ik ook. Toevallig heeft mijn vriend een vriend die eerder rassistische trekjes heeft. Ik maak er een zaak van van elke keer als die bij ons komt eten, geen enkel product van Belgische origine te serveren. Al was het maar uit principe ;)
@Jans : 200 % mee eens.
Het is gewoon een kwestie van willen.
Ik woon reeds 46 jaar in ononderbroken in Mechelen, waarvan zelfs meer dan 30 jaar in de beruchte Ghandibuurt.
Nog nooit heb ik mij in mijn eigen stad ook maar één minuut onveilig gevoeld.
Wat mij opvalt is dat veel mensen zich afsluiten van de gemeenschap.
Waar vroeger de tuintjes van de Verbertstraat en omliggende straten open waren en communicatie gemakkelijk maakten, zijn ze nu afgebakend door metershoge hagen of houten wanden tot een eigen asociaal leefwereldje, dat elke communicatie in de weg staat.
Waar het vroeger gezellig was en waar je je nooit alleen hoefde te voelen, kiezen we nu voor de 'ieder voor zich' mentaliteit.
Je kan elkaar alleen maar leren kennen door te communiceren.
Niet door je op te sluiten.
Ook in onze buurt is een Marokkaanse bakker,goed (Belgis) brood én 8bfr goedkoper.Smakelijk.
Ik zal even mijn mening van hierboven toelichten. Ik citeer: De Kongolese buurvrouw, het zonnetje van de straat, heeft er geen goed oog in. "Die Marokkanen zijn zo anders dan wij", vertelt ze in 't Frans. "Ze moeten zich, net als wij, aanpassen. Maar dat doen ze niet, ze verwachten dat wij ons aanpassen."
Misschien kan ze zich in het Frans beter uitdrukken maar als je het iedere keer in het Frans doet, hoe kan je dan het Nederlands beter leren spreken en begrijpen? Wij hebben toch ook vreemde talen leren spreken door in het begin fouten te maken en door dat de mensen ons verbeterden?
Vraag is natuurlijk hoe zij wil dat haar Marokkaanse buren zich aanpassen aan haar? Dat ze met haar Frans praten? Misschien spreken de buren geen Frans of niet voldoende en is het leggen van contacten tussen hen daardoor niet zo gemakkelijk.
In dat geval is het kwestie dat een van hen de eerste stap zet en desnoods met handen en voeten een gesprek begint.
Met die documentaire wilde ik aantonen dat we allemaal uit een andere cultuur komen, maar dat we - als puntje bij paaltje komt - allemaal hetzelfde willen, denken en voelen.
En vooral ook: dat we niet bang moeten zijn van verschillen, dat we die angst zélf creëren.
Enne ... de buurvrouw die jullie citeren heeft de mond vol over integratie, maar ze praat zelf, na 14 jaar in Vlaanderen met een Vlaamse man, nog geen Nederlands. Wat veel belangrijker is: zij is geliefd bij alle buren, iedereen draagt haar op handen.
Weet je wat zo prachtig was? Ik heb thuis die documentaire beluisterd, samen met alle geïnterviewden. We zaten samen rond de radio, met een kom soep of een kop muntthee. En geloof me: dat zorgt voor verdraagzaamheid! Als iedereen zijn duit in het zakje doet, komen we er wel.
Maak er een mooi eindejaar van!
Bedankt Elke voor de verduidelijking !
sluiten moeten die boel,heel de buurt gaat er kapot een getto gaat dat worden.het is er de laatste 2 jaar niet op verbeterdt,parkeer ovelast etc

@anoniem: zoals in een andere topic gezegd werd: spijtig dat de cursus nederlands reeds volgeboekt is.

oliveten vest ik voel me er niet meer thuis dus ga er verhuizen !
EN WAT ZAL ER IN DE PLAATS KOMEN VAN DIE TWEEDEHANDS WINKEL ALS DIE WEG GAAT ? NOG MEER OVERLAST?

amai mijn oren!   ;-)

GELUKKIG HI HI MOET IKKE HET OOK NIE LERE

Enfin, mijn beste - als je klaar bent met luidkeels te toeteren, moet je jouw naam toch maar eens correct doorgeven; want vandaag was je op deze topic en in jouw reacties op de post 'Nederlands', respectievelijk 'Woepy', 'Roma", 'Goudklokje', 'Anoniem' en 'Hassan'.  Op zijn minst inventief.  Proficiat.

SLAAP VERDER MECHELEN

voor leander supermooie gedicht gedacht heb je er nog zo mijn vriendin was er heel blij mee grts bartje

jullie maken van een mug een olifant. als dat een synagoge was dan hadden jullie zeker helemaal anders gereageerd, en wat moet een congolese vrouw zeggen als ze zelf maar frans spreekt. Zij past zich juist niet aan.