Wonen aan water

met categorie:  
In Knack van 9 augustus j.l., verscheen een boeiend artikel over 'Wonen aan water - duurbetaalde oases', van de hand van Frans Geys.
In het artikel wordt ook Mechelen belicht.
Daarom 'knip' ik er graag enkele passages uit:


(foto: Jan Smets - achterkant lange Schipstraat)



'Steeds meer Vlaamse steden hebben een innige relatie met de waterlopen en kanalen die hen doorkruisen.
Aan oude loskades verschijnen luxeappartementen, en overwelfde grachten en
vlieten blinken weer in de zon.'
(...)
'Water geeft in een woonomgeving een groot gevoel van ruimte en rust, en creëert een hoge omgevingskwaliteit.
Zeker nu mensen almaar meer willen onthaasten.
(...)
Vandaag heeft water in de stad een hoog vrijetijdsgehalte.
Dat begint met ernaar te kijken en eindigt met erop te varen en te surfen.
Soms gaat het om niet meer dan status, de boot voor het huis.
Water kan verschillende functies hebben in een omgeving.
In die zin scoort de aanwezigheid van water in de kwaliteitsbeleving hoger dan die van groen.
Locaties bij het water zijn erg in trek en dat heeft een aanzienlijke invloed op de prijs.
'De voorbije twee jaar is de prijs van woningen bij het water met 15 tot 20 % gestegen', zegt Tony Joossens van het vastgoedbureau Simonis in Mechelen.
'Een woning bij de waterkant staat nooit lang leeg. Die is zo weer verkocht of verhuurd. Overigens zijn op korte tijd de oevers van de Binnendijle volledig volgebouwd. Alleen aan het Keerdok - de zwaaikom aan het eind van de Binnendijle - rest nog wat ruimte voor nieuwe initiatieven.'
Joossens' bevindingen worden bevestigd door zijn collega Aerens van vastgoedkantoor Rosseel in Gent.
Aerens vestigt de aandacht op de verbeterde technieken om panden aan het water vochtvrij te maken. 'Wonen bij het water betekent vandaag niet meer met je voeten in het nat zitten.'
Mechelen en Gent hebben al een hele tijd iets met water in de stad.
In beide steden zijn ambitieuze projecten in uitvoering om gedempte of overwelfde waterlopen opnieuw een plaats te geven in het stadsbeeld.
Wie foto's bekijkt van Mechelen in de 19de eeuw, denkt spontaan aan Brugge.
Want net als het Venetië van het Noorden was ook de Dijlestad goed voorzien van waterlopen.
Terwijl de reien Brugge nog steeds zijn unieke karakter verlenen, is Mechelen zijn vlietjes al een eeuw lang kwijt.
Bij het begin van de twintigste eeuw werden de vlieten immers 'ingekokerd' of gedempt als oplossling voor de regelmatig terugkerende overstromingen.
Vandaag wordt een stuk van de 'Melaan', een van de belangrijkste stadskanalen, opnieuw opengegooid.
Naast de gebouwen van de stedelijke academies verschijnt de waterloop over een lengte van zo'n 250 meter weldra opnieuw in het stadsbeeld.
De kademuren en de oude brug ter hoogte van de Minderbroedersgang worden gerestaureerd.
Tegen eind 2006 moeten de werken voltooid zijn en is Mechelen een idyllisch plekje rijker.
Het herstel van het stukje vliet past in het project Water in Historic City Centres (WIHCC).
De werken - goed voor 1,26 miljoen euro - worden voor de helft bekostigd met fondsen uit het Interreg IIIB-programma van de Europese Unie, initiatiefnemer van WIHCC.
Mechelen financiert de andere helft.
Doel van WIHCC is door historische waterlopen of havens weer in de stad te brengen, de binnensteden te doen herleven, en hun ruimtelijke kwaliteit op te krikken.
Vergeten of verlaten stadsdelen worden zo weer aantrekkelijke plekken om te wonen of dragen bij tot het toeristische succes van de stad.
Ook Gent maakt deel uit van het project, net zoals de Nederlandse steden Breda en 's-Hertogenbosch, het Engelse Chester en het Ierse Limerick.
(...)
Los van het WIHCC-project, hebben Mechelen en vooral Gent de voorbije jaren al vele inspanningen gedaan om de waterlopen in het stadscentrum uit te spelen bij de herwaardering van de binnenstad.
Langs een groot deel van de Gentse binnenwateren werd een wandelpad aangelegd.
(...)
In Mechelen raakte de aanleg van het Dijlepad de laatste weken in een stroomversnelling.
De jachthaven is er al een tijdje: op de Binnendijle zorgen tientallen bootjes voor een schilderachtige aanblik.
Dat uitgerekend Mechelen en Gent hier een voortrekkersrol spelen, is geen toeval, meent Mario Fancello. (= projectontwikkelaar)
'In die steden bepalen de waterlopen mee de cultuurhistorische profilering van de binnenstad.
Dan hebben we het over het handelsmerk van een stad en dat wordt gebruikt om nieuwe bewoners (en bezoekers) aan te trekken.'
Dat de opwaardering van waterlopen in de stad loont, is duidelijk.
De horeca floreert, verkrotte panden worden gerestaureerd en bedrijfsgebouwen verbouwd tot lofts, ook fraaie nieuwbouw eist zijn plaats op.
Succesvolle initiatieven krijgen uiteraard navolging.
In Brussel ijvert de vzw Zenne-Senne ervoor om de Zenne opnieuw een plaats inhet stadsbeeld te geven.
Een eerste stap werd al gezet: een studiebureau onderzoekt de mogelijkheid om op korte termijn de Zenne in het Maximiliaanpark (nabij het Saincteletteplein in de Noordwijk) over een lengte van 750 meter open te gooien.
Ook Leuven wil meer water in het stadsbeeld'.

(artikel Knack - door Frans Geys - 9 aug.2006)


(foto: Jan Smets - Het Veer)
Bedankt voor het artikel Jan. Wonen aan water is inderdaad erg in trek.

We hebben allemaal gezien hoe de huizen aan de binnenDijle hun waterkant helemaal dicht maakten vroeger om geen stank van de rivier binnen te krijgen. De laatste 10 jaar is er echter veel veranderd, en hebben de bijna alle huizen hun 'achterkanten' aan de waterkant opengemaakt om ten volle van het water te genieten.

Deze evolutie heeft positieve en negatieve kanten.
- Het komt de stad zeker ten goede dat haar historische ader (denk maar aan de stapelrechten van wol, zout, vis en haver) terug aan belang wint.
- In andere blogartikels hoorden we reeds dat het aanleggen van het Dijlepad niet door iedereen wordt toegejuicht. Het o-zo veilig water wordt ineens via het Dijlepad een vluchtweg voor potentiele inbrekers en een bron van lawaai.
- En hoewel ik tot de meest fervente voorstanderes van het WIHCC project behoor, en ik overal probeer de heropengelegde melaan te promoten, heb ik ook onlangs mogen veststellen dat het heropenen van vlietjes ook soms water in de kelders van de naburige huizen kan betekenen.

Enfin, leuk artikel dat alweer bewijst dat Mechelen duidelijk in de lift zit ...
Er staan inderdaad schitterend panden aan de oevers van de Dijle: bekijk de oevers maar eens vanaf de Dobbelhuizen tot aan 't Veer...
Mooie, dikwijls héél hoogwaardige architectuur!
(en niet alléén aan dit stukje Dijle).
En dit alles gaat in ijltempo.
Ook ik ben een voorstander van het Dijlepad, ook al begrijp ik de lichte tegenstand van een aantal bewoners...
En naar de afgewerkte, opengelegde Melaan kijk ik uit.
(of we daarmee de sfeer van de oude foto's van Louis Van Zeir - zie beeldbank Mechelen, of van de prenten van Ost, kunnen terugkrijgen? dit stuk nostalgie zal wel niet terugkeren; maar het zal de leefomgeving in deze buurt alleszins verfraaien!)
En...
Mechelen dat als voorbeeld dient voor andere steden...
geweldig toch!
't Is ooit anders geweest.
Mechelen is méér dan ooit de Dijlestad!
'Water in de straten van de statie tot aan 't Seminarie': het hoeft niet hélemaal zoals in de ouwe Mechelse uitdrukking, maar anderzijds...
;-)
Als het openleggen van de Melaan een succes blijkt de zijn zouden we verder kunnen dromen van bijvoorbeeld:

- De Befferbrug terug in ere herstellen in de Befferstraat.
- De Kolenvloet terug bovenschuppen op de Botermarkt.
- De Melaan verlengen tot aan het Groen Waterke, waarom niet ?
- De Olifantbrug aan de stadsheimelijkheid ?

Misschien
Ik durf niet hardop dromen - en zéker niet denken aan het kostenplaatje... (wat zéker niet onbelangrijk is)
Maar anderzijds:
dromen mag wel hé...

Maar aan de Botermarkt zullen we (dra?) toch ook wel wat water zien opduiken als de Euroshopping tegen de grond zal gaan, en het nieuwe project er komt?
Enne...wat met de plannen om een stukje Dijle terug open te leggen aan de Zandpoortvest? (of was dit een ook té snel uitgesproken droombeeld van een paar politiekers?)
@jans: ben ik nu heel negatief als ik zeg dat de fontein op de Botermarkt niet eens goed onderhouden wordt? Ik vind het soms zo erg te zien in welke toestand het plein zich bevindt.
Nogmaals: 100% voorstander van nieuwe projecten mits grondig onderhoud van het bestaande.
Nee, daar heb je gelijk in Rikkert.
Net zoals met het afval in de Binnendijle het geval is: onderhoud is belangrijk. Anders geeft dit snel een verwaarloosd zicht.
(NB. de fontein op de Botermarkt is nu niet de allermooiste creatie, maar beslist wansmakelijk is ze niet - althans volgens mij. Ik weet, er zijn vele tegenstanders...)
Fonteinen en waterpartijen: ze brengen wel 'leven in de brouwerij'...
http://www.flickr.com/photo...
Als we nu gewoon eens niets in het water gooien dan is toch alles opgelost ?
Neen wat de fontein op de Botermarkt betreft hoorde ik dat de stad daar enkele keren per dag lansgkomt om die proper te maken.

Ik denk ook dat die fontein daar is neergepoot zonder de rest van het plein aan te pakken. Een extra boom, een extra terraske, een gietijzeren verkoopshal een cinema, denk dit er allemaal bij, en je hebt een gezellig pleintje, maar nu ... ?
Ik weet het dit past hier niet helemaal,maar t'is toch ook niet ver van het water. Rijtuig.... Mauris Sabbestraat. Schilderd én hersteld auto's (da zn toch oek rijtuigen?)
@Peter: Schoenmakerij??? Katelijnestraat. Groetjes
U bent een winnaar !! Schoenmakerij in de Katelijnestraat !
U bent 2x een winnaar, rijtuigschilder woont in de M Sabbestraat !!
@Jackie Maes

Rijtuig, Maurits Sabbestraat, schilderen en herstellen van rijtuigen = Houthuys.

Dat van die schoenmakerij in de Katlijnestraat ????
Ik zou eerder denken aan een nieuwe fonein op de botermarkt eventueel gecombineerd met een vliet, al vind ik dat we er nu weer niet te veel moeten gaan heropenen. Eerst afwachten wat het wordt met de Melaan.
Laat ons de zaken niet forceren en de stadsevolutie afwachten
Ik vind het enkel spijtig als je de huizen in de Lange Schipstraat ziet aan de Dijlekant want er is bijna geen enkele tuin te zien. Enkel huizen tot aan de waterkant. Daarmee verdwijnt ook het groen aan de waterkant en dat is zonde.
Ik vraag me af Filip, of er vroeger wel tuintjes waren ? Bij mijn weten waren de achterkant van de Lange Schipstraat vooral pakhuizen, misschien hier en daar een droogdok ? In ieder geval denk ik dat daar weinig groen was ook vroeger ... Wie weet meer ?
..en het Dijlepad werd vandaag in de gietende regen officieel geopend!
Een nieuwe toeristische troef voor Mechelen...
De stad kijkt voortaan naar het water, en draait er zijn rug niet meer voor...
Ah... ik was net nog op de Vismarkt.... met vrienden welliswaar nà de buien die dan toch nog opgehouden zijn....

Het Dijlepad: 'k ga vandeweek het eens "inwandelen" denk ik ;-)