't Is vakanse - me meuge danse'

met categorie:  


(foto: oude Colomabrug over Leuvense Vaart, Withuisbrug of - 'kippenbruggetje' genoemd)

In m'n topic 'Die van den Hanswijkenhoek' (categorie 'Historisch' 16/4), liet ik reeds de in 1984 overleden Hendrik Diddens aan het woord, met fragmenten uit z'n boekje: 'Mijn kinderjaren in de Hanswijkenhoek'. (geschreven in 1960).
(Hendrik was ook de samensteller van het eerste Mechelse dialectwoordenboek).

In de volgende fragmenten laat ik hem graag nog eens vertellen over een voltooid verleden tijd, in de wijk Coloma/Tervuursesteenweg, in het begin van vorige eeuw...

...een seizoensgebonden herinnering...
'In de vroegste twintigerjaren liep het derde trimester nog tot een heel eindje in augustus door.
Wij herbegonnen het schooljaar rond 23september. Er ws dus nagenoeg zes weken grote vakantie. Een vakantie zonder reisplannen, zonder kermissen, zonder hoogtepunten. Maar met het vooruitzicht op de onverstoorbare vreugde van het dagelijks vermaak thuis of langs de tertijde nog rustige straten van onze Hanswijkenhoek.
Wanneer we de laatste schooldag op het hoekske van de Vredestraat 'gelost' werden, stoven we in losse groepjes joelend uiteen.
Die-van-Hofstade en de mannen van-buiten-den-Hoek schoten hun blokken uit en liepen barrevoets, een arm over elkaars xchouders geslagen, over het rijvak van de steenweg. En zij zongen in alle toonaarden tegen de anderen op:
't is vakanse
me meuge danse:
want 't is gedaan
mee naar school te gaan!'
Ietwat nijdiger klonk soms een variante uit een bijzonder rumoerig groepje:
't is vakanse,
me meuge danse;
want 't is vandaag de lesten dag
dat onze plekkop slage mag!'

's Zondags na de hoogmis van halftien, had in 't Oudkerkske de plechtige prijsuitdeling plaats. Na de opvoering van de 'stukskes', proklameerde mijnheer Vanhooff de uitslagen, een taak waarvoor hij zijn stembanden blijkbaar speciaal had getraind. Werd er die dag hier en daar nog eens over het behaalde resultaat van zoonlief gesproken, 's anderendaags reeds waren de ouders en vooral de kinderen over alle emoties heen. Het was vakantie: zalige uren van onbekommerd geluk, zonder naweeën van het verleden en zonder gepieker over de toekomst. Tenminste voor de kinderen, hoe slecht ze op school ook mochten 'gewerkt' hebben!.
Onze vakantiebroek lag gereed. Van de Withuisbrug tot aan de Hofstaadse beek behoorde de wereld ons toe. En wij namen er bezit van als vrijheren van het woud.
Wij hadden geen plannen, maar wij verveelden ons nooit. Wij amuzeerden ons volgens de invallen van de dag. Zagen wij een paar snaken met boog en pijl voorbijtrekken, dan draaiden we zolang rond de schuif van de keukentafel tot we een slechte 'patattenschelder' beet hadden om langsheen de Zeutebeek in de drabbige boskantjes het nodige hout te kunnen snijden. Een uurtje later schoten we mee naar kraaien en eksters in de hoge canada's. Of naar minder verheven en soms meer gevaarlijke doelwitten...
Gedurende enkele dagen waren we jongens uit onze buurt de verwoedste boog-en pijlmakers uit de Vaderlandse geschiedenis!
(...)
Was ievers de eerste 'beugel' in de lucht gezien, dan beenden wij naar huis en begonnen hartstochtelijk te werken aan het vervaardigen van een vlieger. Twee gekruiste stokjes, met een garendraad afgespannen. En dan veel gazettenpapier,moeders schaar en een paar gekookte aardappelen om te 'plekken'. Ondertussen begon mijn broer reeds papiljotten te maken voor de staart.
In minder dan een halfuur was ons kunstwerk klaar. Onder onze strelende blikken stond de beugel op het schouwblad te drogen. Nu kwam echter het supreme ogenblik: garen bemachtigen.
Met diplomatieke fijngevoeligheid draaiden we een tijdeke rond moeder.
- Of we soms geen kommissie moesten doen? Of patatten uit de kelder halden? of 't kot wat in orde zetten?...
Maar niet zodra had moeder in onze dienstvaardigheid gebeten of wij zaagden het brave mens horendul voor garen.
Gewoonlijk hadden we dan onze keus reeds gedaan en toonden haar halvelings het bobijntje peerdjesgaren nr.10, dat toevallig aan onze hand was blijven plakken...
(...)Sommige kinderen bezaten een houten reep-uit-de-winkel, andere een metalen reep van het een of ander afgedankt regenwatervat. Maar de beste reep was ontegensprekelijk een oud fietswiel, waaruit as en spaken waren verwijderd. Met een stok in de velggleuf dreven wij zulke reep aan en konden hem ook prachtig in de gewenste richting houden.
Het innigste plezier beleefden we echter aan het vangen van stekelbaarsjes in de 'grecht' neven de beemd van Neel Van de Heuvel. Hoevele vakantiedagen hebben we daar op onze buik in de grasboordjes gelegen...
(...)
De viswoede heeft ons een tijdje later zo te pakken gehad dat we, uitgerust met méér geraffineerd materiaal (nl. een omgeplooide speld als haak en een bewerkte kiekenpluim als pen) naar de vaart trokken. Daar ontmoetten we natuurlijk de grote kampioenen.
Bij de 'trappekens' of tegen de bootjes-van-Hever vingen die kerels baarsjes en posten. En soms per ongeluk een paling, waar wij dan dagen lang over spraken als over het monster van Lochness...
Thuis oefenden wij met onze hengel in een kuip water, maar dat was te doorzichtig. De vis werd daardoor afgeschrikt. Beter dus in het sterfputteke, waarin onderaan een laag slijk zat. Want wij hadden een oude visser horen zeggen dat paling zich graag in 't slijk ophoudt...
(...)
Tijdens de vakantiedagen staken wij vader ook een handje toe op het veld. Vooral wanneer er geschaft werd. Want er is niets deugdelijkers dan uw zuster met de boterhammen en een stoop koffie over de veldweg te zien aankomen. Niet omdat uw zuster een schone strik in haar 'tressen' heeft. Maar voor het plezier van het 'eten' onder Gods blauwe hemeltent. Nu heten ze dat picknicken. Maar dat is fluitjesmelk, vergeleken met het schaften-na-veldarbeid...
(...)
Soms trokken we met enkele kameraadjes langs de weggel van Pattatefrut naar de 'route'. Daar leerden we onder de kleine en onder de hoge tunnel tegen de schuine schutswand op te lopen. Tot we ontdekten dat er met een platgedrukte emmer-zonder-bodem een plezante schuifaf kon gemaakt worden!
(...)
Zeldzaam waren de kinderen uit de Hanswijkenhoek die ievers 'op vakantie' gingen. De grote mensen kenden over 't algemeen evenmin het reisgenot. Want buiten de zon-en de hoogdagen hadden de werklieden geen verlof.
in onze hoek woonden vanzelfsprekend veel dagloners van het Arsenaal. 'Beminde staatswerklieden'! zei pastoorke Moeremans dikwijls op de preekstoel.
Die mannen hadden vrijkaarten op het spoor en enige jaren later mochten ook hun kinderen daar mede van genieten. Dan gebeurde het wel eens dat men tijdens de vakantie in gezinsverband voor een dagje naar Blankenberge spoorde. Anderen reden 's zondags met het treintje van 'Malines-Terneuzen' naar Holland om krabben te vangen.
(...)
's Zondags na de noen vaarden we soms met het plezierbootje van de Withuisbrug naar Hever. Daar dronken wij koffie in één van de twee drankgelegenheden op de vaartdijk. En wij aten rozijnenboterhammen (die wij van huis hadden meegebracht). Het was er plezant. Vooral wanneer wij stiekem pootjebaden hadden gedaan en met ons doornat en bekeuzeld wit kostuumpje vij vader en moeder aanlandden...
Vandaag wandelden wij langs de 'putten' van Hofstade naar huis...
(...)
Tijdens mijn kinderjaren trok de Mechelse jeugd ook vaak naar de 'bossen van Bonheiden'. Met moeder namen wij aan het station tram 2 tot Pasbrug en stapten vandaar te voet verder.
(...)
Wat er elders ook moge bestaan hebben: in onze Hanswijkenhoek brachten wij vakantie na vakantie onbekommerd en plezierig door. In welke zijstraat wij ook terechtkwamen, overal troffen wij het groepje schoolkameraden uit die buurt levenslustig aan het spel.
(...)
Wij zijn vanzelfsprekend blij met al de sociale verwezenlijkingen uit de naoorlogse jaren. Vooral voor onze kinderen die met de bevolkings-en huizenaangroei, min of meer stadsmusjes zijn geworden.
Maar ik zeg u: wij waren gelukkig in onze Hanswijkenhoek. En wanneer wij na de vakantie weer naar school gingen, dan was er geen grote-mensen-snobisme onder ons van : 'ik-zo-gebruind' en 'gij-maar-zo'. Wij waren moegespeeld en geravot, maar onze zenuwen waren geheel ontspannen.
Gereed dus om een nieuw schooljaar met goesting te beginnen.'

(Hendrik Diddens)
En zeggen dat ik dat allemaal zelf beleefd heb.
Vertel ze het maar Jans, wat je allemaal leest over onzen hoek!
Ik sluit me natuutlijk aan bij meine bruure.Jans:nog van da.
omdat het nog steeds niet lukt, nog eens een test!
eigenaardig....misschien moet ik alles regel per regel inbrengen :-)
Beste Garda,

Ik zat ook met dat probleem.
Een Blogger gaf volgende raad en...meestal lukt het dan wel.

Schrijf je tekst gewoon in Word, kan je hem tevens controleren op spel/tikfouten. Selecteren en klikken op Kopieëren. Vervolgens ga je naar ons Blog en klik op Plakken.
Als je veel tekst hebt, doe je dat beste in twee delen.
Zo Beste Gerda, en nu : Op hoop van zegen!
Groetjes van Jos
Beste Jos, bedankt voor de goede raad, maar zelfs dat lukt niet...ik heb het zo al verschillende keren geprobeerd.
Mogelijk probeer ik later nog eens!
Ik ken dat Garda, soms krijg je een "verlopen" of onbekende pagina en dan helpt de tip met word tekst niet.
De goeie raad van Jos is meestal niet veel waar hè! Altijd hetzelde met de Jos.
Garda,

Ik had dat onlangs ook voor, en dan bleek het te gaan om een woord dat ik gebruikte in mijn tekst dat als spam aanzien werd. Bij mij was het toen het woord 'online'. Misschien moet je ook eens kijken of er bij jou woorden in staan die als spam bekeken kunnen worden.
Inge,
Bedankt voor de tip, ik heb geprobeerd een naam weg te laten, maar ook dat helpt niet.

Rudi, inderdaad ik krijg iedere keer de tekst onbekende pagina...dus dan zal ik het hierbij maar laten.
Ben -je- me- beu- man? Lees dan mijn bijdrage niet meer, zo simpel is dat. O ja, zal weer een 'meestal niet veel waard' zijn. Had ook niet anders verwacht van bekrompen geesten die hier kopen spoken met mijn voornaam. lol :-)
Had dan tenminste zelf goeie raad gegeven. Dat is vlak ik de roos!!:-)
Heel juist Jos !
Peter, bedankt man voor je steun!
Vakantie!! Vanavond 18u CAROLUSWANDELING !
vertrek Hallestraat 2-4-6.Duur 2u.Wie stapt ermee? (onderweg:2 proeverijen van ambachtelijke bieren,skoll)
Bij het ,nogmaals bekijken van de foto/postkaart, op zoek gegaan:
De autobus op de brug was de eerste verbinding met Hofstade -plage
(+/- AD1925)
Wat misschien niet zo opvalt, het stuur staat rechts!
Zomaar ter info.