'componist met ruim klankregister' : Mark Van Tongele...

Lieve Margareta van Oostenrijk

Telkens als ik u tegenkom op de markt
in Mechelen begint het te beiaarden.

Meewarig kijkt u op de Nederlanden neer.
Uw roomwit nonnenkapje en zwart-
zijden gewaad houden uw hartklop stil.

Te midden van losgeslagen hoefgetrappel
met postpaarden, cabrioletten, glanzende
helmen en paraderende hellebaarden,

midden in de wandel van fezelende
raadsheren en rechters, cafépraat.

droomt u van een liefdesgedicht.
Kon ik maar op uw lippen zitten.


(foto: Jan Smets)



Mark Van Tongele...
Z'n verzamelde gedichten liggen in boekvorm op de salontafel - om mezelf af en toe wat flarden poëzie in kleine porties toe te dienen...
Mark Van Tongele...
Ik had zo links en rechts wel iets van hem gelezen.
Maar nu kreeg ik z'n verzamelde werk in handen.
En... het bevalt me!
Mark is de man van 'n collega van me - en zo wist ik dat hij al jaren prachtige gedichten schreef; de laatste jaren met behoorlijk wat succes.

Mark Van Tongele is geboren in 1956 in Mechelen, en geldt als een geheimtip van de Nederlandstalige poëzie in Vlaanderen.
Volgens Paul Demets is hij 'de componist met het ruimste klankregister onder de Vlaamse dichters - een dichter die liefde voor de taal koppelt aan die voor het leven.'
Yves T'Sjoen zegt het nog wat kleurrijker:
'Van Tongele is de ontwerper van een inmiddels imposant taallichaam dat de afgelopen jaren in een serieel verband is gepresenteerd.'

Het verzamelde werk van Mark Van Tongele - en ik zou er beslist naar op zoek gaan bij je volgende bezoek aan je favoriete boekhandel - is uitgegeven door Lannoo/Atlas.
Het bevat het nooit eerder in boekvorm verschenen 'Relikwieën van ritme', de bundel 'Zij gedichten', 'Vaderlatingen', en de vier bundels: 'Lopend Licht', 'Ochtendrood en co', 'Taalwaterval' en 'Luchthonger'. Met de nieuwe bundel 'Zonnezucht' is de achtdelige cyclus waaraan Mark twintig jaar werkte, voorlopig voltooid.
Het geheel is erg samenhangend, met een obsessieve uitwerking van thematische kernen en steeds terugkerende sleutelelementen als de zon, het licht en de dood.

Dit boek is een aanrader!
Ik pikte er twee gedichten uit, die een link leggen met onze Dijlestad.
Als voorproefje misschien?



In het Vrijbroekpark

Papaatje! Aan mijn hand leert mijn dochterlief
fietsen: jeetje, ik lijk een ellipspasser, zielenpoot.

Afzijdig zit op een bank met pensioen een paar:
als uitgerafelde bidbindsels die doodgejankt elkaar
ondersteunen op een godvergeten boekenplank.

Een vogelbende pikt de broodkruimels in die door
het jongetje in mij zijn uitgeschud voor de eendjes.
Longblij veren joggers voorbij. De vijver rimpelt na.

Op het grasplein voetballen opgeschoten kerels
met ogen als rendieren. Hop. Kop op. Pas op!

Mijn dochtertje valt. Knikkeknie. Bloedverwant. Ik
help haar weer op de fiets. Een parkwachter grijns-

lacht. De speeltuin joelt het uit. Gewoel, er is
geen ontkomen aan: een vader zit altijd op de wip.

prachtig!
Ik ben niet direct een groot poeet, noch ben ik daar sterk in geïnteresseerd, maar dit zijn toch twee mooie gedichten. Ik ga aan de stad vragen dat van MvO ergens in de stad op te hangen.Er hangen er al verschillende in de stad, dus waarom dit niet?
Dit vind ik een schitterend idee Rudi! Doen!
Ik hou wel van die poëzie in het Mechelse straatbeeld. Da's een tof initiatief.
En het aangehaalde gedicht van Mark Van Tongele past natuurlijk volkomen hierin!
Jan,mooie poems.Louis.
Hello Jan,bestaat de dreef aan de Lierse steenweg nog?Ik weet dat er een kasteel was,maar ik heb nooit de naam gekent,allen herrinner ik dat wij daar beukenootjes gingen oppikken.Louis.
Neen louis, de dreef (pansiusdreef of oep ze mechels de speuntjesdreef)is niet meer. De omgeving is volledig verkaveld en volgebouwd. Het kasteel (d'Ysebrandt)staat er nog. Het is ook nog omgeven door een gracht waar vroeger in de winter de kinderen gingen schaatsen. De grot die er stond tussen de dreef en het kasteel (met ingegraveerde hartjes en namen) is ook verdwenen. Jammer (of is dat jeugdsentiment)
...om er een nostalgisch gedicht over te pennen...
Net een snipper papier geschoven tussen blz. 4O6 en 4O7...
een gedicht als een regenboog - als besluit van een grijze, natte dag...
om mee te nemen - om mee te geven...:


Een bloot vermoeden

dat de regenboog een eenzelvige
bloemlezing is van een verschijnsel

dat in iedere druppel van een door
zon beschenen bui plaats heeft, dat

het oog onverdroten de boogvorm
blijft zien, die het wordt opgedrongen

door zijn eigen organisatie, en door
zijn blikpunt ten aankijk van de bui,

maakt ons denken niet onzeker, o nee.

bestaat er een instantie in ons, die
weet heeft van ons misverstand?

(Mark Van Tongele)

...en ik geniet dagelijks met het grasduinen in z'n dichtbundel... mooie aanwinst.
Zijn die grot en al die namen en hartjes verdwenen?? Dan is mijn hartje ook weg.
je hart 'verloren', Mecheleir'? ;-)
d' Ysenbrandt....
Oorlogsherrineringen...
Snotapen die zich 'scout' noemden gingen er spelen.
Feldgrauen met veel sterren kwamen er uitrusten na een felle strijd op 't Oostelijk front.
Scoutekes maakten te veel lawaai voor dat herrenvolk.
Kregen verbod om daar nog te spelen.
Onverdraagzaamheid voor kinderspel, bestaat dus langer dan men nu denkt!!!
Nostalgie..........
Krijg een steuntje...doen Jos!!!
Hier mijn blogske bij de senioren.Interesant voor die wat meer wil weten over de scouts in WO II:

htpp://blog.seniorennet.
be/hopmanekster/

Bij bezoek graag je groeten!
Aan de achterkant van de Begijnhofkerk hangt een gedicht van Mark Van Tongele...
alleen... het is al méér dan geruime tijd 'kapot'... Dit geeft wel een slordige indruk. Spijtig.
Herstelling, verwijdering of vervanging is wel héél erg nodig....
Heb ik hiermee voldoende aan de mouw getrokken van mensen die hier iets kunnen aan verhelpen? ;-)
Heb me al eens afgevraagd welke de verdwenen woorden zouden zijn geweest ...
Zeg JanS post nog eens wat fotokes als je wil ...
Héél graag zelfs - maar... ik heb mijn limiet deze maand reeds bereikt (snif) - en omdat ik een weekje het land uit ben, zal je nog effe geduld moeten oefenen...
Ik wil m'n account wel vergroten - zodat mijn foto's onbeperkt kunnen gepost worden, en ze niet 'verdwijnen' als ik 'de 200' heb bereikt - maar voorlopig slaag ik er niet in om deze 'boodschap' aan flickr 'door te geven' - waarschijnlijk ligt dit wel aan m'n 'klein computerverstand' - 'k Zal hiervoor eens hulp moeten inroepen binnenkort.
(want...ik heb nog massa's foto's)

tièns, hoe komt het dat er weer wat 'verdwenen' foto's van mij in de linkerkolom zijn beland - nadat een privé-familiefeest (?) met de 'tag Mechelen' ze eraf hadden 'geduwd' ;-)
- Misschien hebben ze de tag Mechelen verwijderd ...
- Een upgrade bij Flickr doe je hier
http://www.flickr.com/accou...