'Den Hanswijkenhoek' of... 'groteva' vertelt...

met categorie:  

M'n grootvader Clément Lauwers (1911-1995) schreef voor ons, pretentieloos z'n ervaringen neer uit z'n kinderjaren in de Hanswijkenhoek...
Ik licht er graag een fragmentje uit, over de jaarlijkse Vlaamse kermis.
"...Men kan het de mensen van toen dan ook niet kwalijk nemen dat zij al hun zorgen en armoede uit hun hoofd banden voor de jaarlijkse kermis en de revue die plaats vond in het Oud-Kerkske. De Vlaamse Kermis had plaats in de jongensschool van de Vredestraat, waar het er lustig aan toe ging. Na de officiële opening door 't bestuur van de geburenkring werd de kermis ingereden van aan het brugske, of beter van aan de brouwerij van Charel Feremans, door de mannen van de Muizenstraat , te weten: die van de Sik, Juul de schipper en den Tuts, met achter aan hun fiets een koord, met daaraan schelen en ketels gebonden. Zo kwamen zij de brugberg afgereden op de toen nog gekasseide Tervuursesteenweg! Ze reden dan tot aan het estaminet 'De rode steentjes'. Daar stond dan een emmertje met dikke siroop. Ze streken hun aangezicht vol, en duikelden dan met hun hoofd in 'n vat vol pluimen en reden dan verder als indianen. In iedere zijstraat hadden toen volksspelen plaats als mastkklimmern, eieren slagen, kruiwagen rijden en zaklopen. Later, met het afgelasten van die spelen had de kermis 'n groot deel van haar aantrekkelijkheid ingeboet...
(...) op gewone dagen was er vanaf 19 u. geen lawaai op de straat, ...
...want als overeenkomst mochten de vaders met nachtdienst voor 19 u. in hun slaap niet gestoord worden. Na dat uur waren bijna aan ieder deur, de moeders en jonggehuwden van 'n welverdiende rust aan 't genieten. De stoelen werden bijeen geschoven, en de beslommeringen en nieuwsjes van de dag werden besproken. Buiten de gewone kinderspelletjes zoals : baar met maten, schaar, hamer of mes, landkappen, schipperke, doppenspel, wafeldop voor de meisjes en kamper voor de jongens, was er nog de repenkoers. Enkele jonggehuwden legden dan enkele centen bijeen en richtten 'n koers in. 't Traject liep dan van aan de hoek van Marie van Stillekesaan, de Acaciastraat in tot aan 't wegje van Jomme en Tee Pauwels, langs Sus van Espen, naar de Wilgenstraat tot aan Trieneke Meert, rechtsaf naar 'den Lindenboom', langs Nonkel Goeie, rechtsaf langs den ijzerenweg ('de lage rout'), want toen reden de treinen op het traject, Jubellaan, nu. Aan de spooroverweg, de barreel, de Stenenmolenstraat in, voorbij het Kriekenhofke, een veldwegje in, en aankomst was in de St.-Jozefstraat. Daar werden de prijzen uitgereikt: de 1ste kreeg zeventiencensenhalf, de 2de vijftien centen, en dat ging zo verder tot de 1Ode één 'suske' kreeg...' (...)

Mooie verhalen toch , van een tijd die voorgoed voorbij is , in 'n Mechelse buitenwijk tussen de 2 oorlogen. Blij was ik met zo'n vertellende 'groteva'...

En dankzij JanS zijn Groteva leren we weer wat bij met zijn allen over het Mechelen van weleer!

Bedankt voor dit mooie verhaal Jan!
Heel fijn zulke post te lezen.. Meer van dat ;-)
@ Markec; ik ben inderdaad blij zo'n grootvader gehad te hebben, die mij als oudste kleinzoon enorm veel vertelde over z'n kindrjaren en het doodgewone dagelijkse leven in het Coloma van vroeger. Hij was hier geboren, en heeft hier zijn hele leven gewoond, steeds in dat kleine Sint-Jozefstraatje. De laatste jaren van z'n leven heeft hij z'n verste herinneringen neergeschreven. Echt een dierbaar souvenir. Ik ben er erg door geboeid. Maar de man vertelde me ook veel over dat oude Mechelen, over z'n jeugdjaren als speler in de jongerenkern van de Malinois, over hoe de stad er uitzag, over mensen en dingen... Van hem heb ik zéér zeker de liefde voor deze stad geërfd. Hij tekende ook graag hoekjes en kantjes van Mechelen - wat amateuristisch misschien - maar ook dat heb ik van hem met de paplepel meegekregen.
(en deze verhalen, en de verhalen van die andere geweldige grootvader, Frans Smets, die woonde in het toen eerder agrarische Battel (°19O3) samengelegd, geven een prachtig tijdsdocument van twee totaal verschillende hoeken van m'n geboortestad in de eerste helft van de vorige eeuw.
Uniek erfgoed!
Ja, JanS dat is echt wel een merkwaardig en vooral prettig verhaal. Ik kan mij best voorstellen dat jij graag luisterde naar zo'n grootva die steeds mooie verhalen kon vertellen. Het is haast niet te geloven, als je dat allemaal leest hoe het er toendertijd aan toe ging, maar ja, inderdaad die tijd is voorgoed voorbij... Mijn ouders waren ongeveer even oud als uw grootva 1900 en 1995 heel waarschijnlijk hebben zij op dezelfde manier hun jeugd beleefd alleen heb ik daar géén verhalen van. Maar daarom vind ik het wel plezierig om uw verhaal te lezen zo kan ik me toch wel een en ander inbeelden, hé.
Ik heb zo een boek waar de oma van mijn vrouw (de oma heette Suzanne Usewils) alle volksliedjes heeft in opgeschreven die toen in Mechelen werden gezongen. Het bestrijkt de eerste drie kwarten van de vorige eeuw. 'k Zal er eens een blog van maken.
@ Jeroen van FP : DOEN! dat zal me zéker kunnen boeien!
Onze groteva's, oma's, moemoe's en pepé's gaan de blog bevolken! Dat worden tijden....
Jans,het was echt aangenaam die story van uw groteva te lezen.Het bracht my terug naar mijn jeugd toen ik nog in de Zelestraat woonde.Ik kan nog goed die geburen kermissen herinneren,met al die spelen en dan na 3 dagen sluiten met een serieuze wandeling,dat zijn droomen van tijden lang voorbij,Groeten aan al mijn Oude en Nieuwe Mechelse Stadsgenooten,Groeten van uit Indiana USA Louis.
Beste Louis, ik ben blij nog eens iets van jou te horen vanuit de USA! Het is geweldig dat vroegere stadsgenoten die al zovéle jaren uitgeweken zijn, nog steeds geboeid zijn door onze stad.
Het doet me plezier dat de anecdotes van m'n grootvader je deugd hebben gedaan!
Het ga je goed Louis! En hopelijk tot gauw op deze blog...
Awel, bedankt jans dat ik via dit medium iets kan lezen over een stukje eigen geschiedenis. Wilt dat nu ook eens effe lukken dat dat ook mijn grootvaders zijn... Natuurlijk mogen we onze grootmoeders niet vergeten want geen man zonder vrouw achter zich. Vrouwenhanden, waar heb ik dat gelezen? Rarara, wie ben ik in relatie tot deze jans? Ik ben momenteel geen inwoner meer van M'len maar oefen er wel mijn beroepsbezigheden uit; Sint-Maarten -ziekenhuis.
Welkom Koen op Mechelen Blogt, jij moet de broer van janS zijn, hé.