De Nacht van Margaretha. Een vrouw gevangen in haar keuzes...

met categorie:  
Sinds 8 oktober, en nog tot en met 29 oktober kan je gaan kijken naar de voorstelling "De Nacht van Margaretha" in 't Arsenaal, een monoloog vertolkt door Peggy De Landtsheer. Ik ging vanavond kijken, en keerde meer dan tevreden terug. Een verslagje.


27 jaar. Al twee keer weduwe, kinderloos. Aan de vooravond van de komst van neefje "klein Kareltje" naar het Hof treffen we Margaretha aan. Een vrouw die nu moet beslissen over haar verder toekomst. Politiek of kunst, de rol van opvoedster, min of begeleidster van de toekomstige keizer, ten dienste van of eigen carrière. Kan ze vrouw én moeder zijn, politica én dichteres? Vrijheid. Wat is vrijheid? Zal haar uiteindelijke keuze die van vrijheid zijn of net niet?

Belangrijke dillemma's, terugblikken en vooruitkijken. Daarover gaat "De Nacht van Margaretha", het verhaal van Kamiel Vanhole, prachtig vertolkt door Peggy De Landtsheer in 't Arsenaal. De Landtsheer brengt op indrukwekkende wijze getuigenis van het al zeer bewogen leven dat de 27-jarige Margaretha reeds achter de rug heeft. Margaretha spreekt eigenlijk tot haar vader, en lijkt hem te willen vragen: waarom?

De symboliek in dit toneelstuk, in een regie van Guido Wevers, is prachtig. Margaretha die zich blootgeeft, letterlijk en figuurlijk: geleidelijk aan ondoet ze zich van kledingstukken en schmink, geleidelijk aan geeft ze meer van haar verhaal prijs. Tijdens de voorstelling komt het publiek meer en meer te weten van het toch niet makkelijke leven van Margotje/ Margaretha (en dat is een eufemisme!) en staat het oog in oog met een dappere, trotse maar ook getekende en kwetsbare vrouw.

Rode draad doorheen het verhaal zijn dus de keuzes die gemaakt dienen te worden, of net de onmacht ze maken, de drang naar vrijheid of het besef dat die misschien wel niet bestaat. En hoe moet het nu verder, straks, vanaf morgen, als klein Kareltje komt, gaat ze zich over hem ontfermen?

De tekst van Kamiel Vanhole, zoals gebracht door Peggy De Landtsheer, klinkt als muziek in de oren. Dat de actrice na de voorstelling een lang applaus kreeg is niet meer dan normaal. Ze zet met haar monoloog dan ook een prachtprestatie neer. Een echte aanrader, deze voorstelling die kadert (of wat dacht u) in "Stad in Vrouwenhanden"!

Na de voorstelling, nog - toepasselijk toch - een lekkere Margriet gedronken, en toen Peggy De Landtsheer het foyer binnenkwam kon ondergetekende het niet nalaten nog eens een ferm applaus te geven. En ik werd daarin gevolgd door nog velen, zo zou blijken...


De Nacht van Margaretha - Speeldata:
za 15, wo 19, do 20, vr 21, za 22, zo 23 (matinee), wo 26, do 27, vr 28 en za 29
info en reserveren: reservering@tarsenaal.be
www.tarsenaal.be
Ja, Markec, ik heb vijf jaar geleden ook genoten van die monoloog (dat kon je elders al eens lezen); maar toen was het niet Peggy De Landsheer die de rol van Margareta speelde - maar vraag me nu niet welke actrice de rol toen voor haar rekening nam - want dat ben ik vergeten. Maar ook 'zij' vertolkte het beregoed!
Toen was de locatie de oude Predikherenkerk. Ook knap qua ruimte - de kale, ruïne-achtige kerk...
Hallo Jan.
Het klopt, het werd eerder al opgevoerd, en ja ik las je betoog al elders ;-)
Maar ik kanje echt ook deze vertolking van Peggy De Landtsheer warm aanbevelen. Zoals je misschien gezien hebt zond RTV er van't weekend fragementen van uit (zaterdag was dat dacht ik)...

De stage in 't Arsenaal was ook "kaal"..
Er waren ook fragmenten te zien in 'Vlaandere Vakantieland' op Eén dit weekend.
Ik heb mijn kaarten besteld ! 26 oktober. Ik kijk er al vast naar uit.
Ik ben ook naar de monoloog van Margaretha gaan kijken, het is inderdaad
een sublieme vertolking! Zaterdag werden er verschillende fragmenten van getoond in het programma Vlaanderen vakantieland op Eén. Zondag bezochten we de prachtige tentoonstelling 'Dames met Klasse' en daarna, tijdens de Historische wandeling was het wel grappig om verschillende verhalen opnieuw te horen die op het toneel al werden verteld door Margaretha maar soms wel in een andere tintje.
Ik ben gisteren naar de monoloog geweest. Schitterend gewoon ! Het is lang geleden dat ik nog zo goed theater gezien heb !

Proficiat voor Guido Wevers en voor Peggy De Landsheer.

De taal was pure poezie, de sterke vrouw die op de scene stond was zo geloofwaardig , dat je je bij Magaretha van Oostenrijk thuis waande, hoewel er maar een summier decor werd gebruikt.

Mensen: gaan kijken !!!

dat was ik,

groetjes

komen en gaan, zeker?