Open Monumenten 2005

met categorie:  
Proficat Mechelen.

Ik ben net terug van enkele open monumenten, en ik moet zeggen: "ik heb weer heel wat bijgeleerd". Stukken Mechelen achter gevels die nu voor mij een ziel hebben gekregen door ze te bezoeken. Hieronder enkele voorbeelden.

- De zolder van de Sint Jan kerk was een open monument. Een erg imposant houten gebinte, dat nog maar eens bewijst dat de Sint-Jans kerk erg veel te bieden heeft.

- De Kapel van de Heilige Geesttafel (het op het schepenhuis na, oudste stenen gebouw van de stad), dat nu de Maan herbergt. En ja, goed nieuws, de zolder van de Maan, wordt allicht een nieuwe speelzaal. Schitterend lokatie, en tot nog toe niet gebruikt. Stadsbestuur, zowaar een goede investering !

- De Technische Scholen Mechelen herbergen ook een juweeltje. Ik heb het dan niet over het schitterende houtnijwerk van de jaren 30 in art deco, dat in de gids stond, maar de Neo-gotische kapel, waarvan je de buitengevel kan bekijken op het Jef Denynplein, naast de Cellekens. Schitterend bewaarde kapel uit 1884, en hopelijk vindt TSM het geld om er nieuwe brandramen in te zetten ... "Een klein wonder", zo noemde de erg bezielende directeur van TSM het.

- Verder een schitterende pluim voor VZW Emmaus, die het voormalige Cellenbroederklooster (eindelijk) gerestaureerd hebben. Ik heb al vele jaren met monumentendag dit schitterende pand bezocht, en ik heb het gevoel dat het grootste deel van de werken nu toch wel achter de rug is ...

Natuurlijk vergeet ik nog andere panden te noemen, maar het is nu aan jullie !!
Steek van wal, en vertel: wat hebben jullie bezocht ?
" De Technische Scholen Mechelen herbergen ook een juweeltje. Ik heb het dan niet over het schitterende houtnijwerk van de jaren 30 in art deco, dat in de gids stond, maar de Neo-gotische kapel, waarvan je de buitengevel kan bekijken op het Jef Denynplein, naast de Cellekens. Schitterend bewaarde kapel uit 1884, en hopelijk vindt TSM het geld om er nieuwe brandramen in te zetten ... "Een klein wonder", zo noemde de erg bezielende directeur van TSM het."

En in dat kleine wonder heb ik, toen ik nog leerling in TSM was, jarenlang toneelgespeeld. Ja, de school had toen zijn eigen toneelgroep, OPUS genaamd en daar repeteerden we én traden we op.

TSM deed trouwens ook mee met het prachtige houtsnijwerk in de "Eikenzaal", ben je daar ook naar gaan kijken.

Dit personeelslid van de TSM en Oud-leerling is best trots ;-)
Op onze bezoeklijst stonden enkele panden in het Begijnhof en het Cellebroeders-complex, niet dat van in de Nokerstraat (van vzw Emmaus), maar dat op het Begijnenkerkhof (privé): ik was er enkele jaren geleden nog vóór de aanvang van de werken als eens binnen geweest. Intussen is het prachtig gerestaureerd én eigentijds ingericht. Een schoolvoorbeeld van hoe oud en hypermodern perfect kunnen samengaan.
Een bezoekje aan de boten nabij het Zennegat viel wat tegen, omdat er slechts 2 kleine vaartuigen konden bezocht worden. De grote en meest interessante schuiten (o.m. een gerenoveerde tjalk) waren niet vrij toegankelijk. Alleen een blik door het openstaande luik was mogelijk. Ik begrijp dat de bewoners van die boten niet graag àl dat volk over de vloer hebben, maar ja: 'open'-monumentendag! Dan verwacht je toch echt 'open' monumenten. Nu ja, de rit met de fiets langsheen de vaartdijk was ook leuk.
Datum aangekruist in agenda, programma klaargelegd, ... maar... zondagmiddag gezellig getafeld bij vrienden - het werd langzaam later - en ... té laat om nog naar het centrum af te zakken.... Een weekend zou dubbel zo lang moeten zijn om alles te kunnen doen wat je wil... Ondanks het feit dat het een leuke namiddag was, zit ik nu toch met dat tikkeltje spijt-gevoel dat ik deze editie van de open-monumentendag heb moeten missen - zeker na voorgaande commentaren... Het Cellebroedersklooster had ik graag bezocht. Ik hoop er later nog wel eens de kans voor te krijgen...
De Sint-Janskerk is inderdaad een héél rijke kerk - ze heeft een warme uitstraling.
Het Huis Cadix bezocht ik bij een eerdere open-monumentendag. En da's ook een schitterend pand, dat spijtig genoeg zo'n pareltje is dat weinigen kennen, wegens verstopt achter muren...
Verdorie, had ik dat laatste glas wijn maar laten staan, en me naar "'t stad" gerept.... Volgend jaar laat ik me door niets nog tegenhouden.
Het was niet alleen open-monumentendag. Het was die dag ook klokjes werpen !!!
Ik woon nu tien jaar in Mechelen, en ik had nog niet onmiddellijk van dat klokjeswerpen gehoord, moet ik zeggen. Het kwam me ter hore zo'n 4 jaar geleden denk ik. Toen wist ik meteen ook waarvoor die twee kabels dienen die over de Grote Markt zijn gespannen, vertrekkende vanuit de kathedraal, naar het stadhuis.
Langs die kabels komen 20 vrij grote klokken naar beneden gezoefd, met enige tussenpozen. Elk van deze klokken "barst" open boven de -op dat moment - gek geworden menigte. Uit de klok vallen 20 kleine, rode plastieken klokjes die -door hun licht gewicht, naar beneden "dwarrelen". De menigte dringt zich een ongeluk naar deze twintig kleine klokjes.
Want op één van deze staat een nummertje. En als je dat klokje bemachtigd hebt, dan dien je als de vliegende bliksem naar de burgemeester te lopen, bij wie je dan je plastieken klokje omruilt voor een mooie, vrij grote, bronzen, blinkende klok waarop gegraveerd staat: klokjeswerpen, mechelen, 2005!

En vorig week-eind was het weer zover...

Zo worden er dus 20 mooie bronzen klokken weggegeven, want in elke lading van 20 klokjes zit zo'n genummerd, en fel begeerd, klokje!

Als die 20 klokjes naar beneden dwarrelen dan gaat natuurlijk iedereen uithalen door te springen. Iedereen verdrukt iedereen, en het is nogal hard en ieder voor zich. Er lopen ook kindjes tussen. Die gaan al gauw blijtend en bloedend naar huis na de eerste klok! Hun kleine voetjes worden plat getrapt, hun lijfjes worden omver geduwd of hun kleine armpjes worden verwrongen.Knietjes liggen open, het velletje hangt aan de kasseien van de Grote Markt! Het is echt een unieke familie gebeurtenis...Vele klokjes vallen vervolgens gewoon tussen de menigte door op de grond. dan gaat iedereen op de knieen, hoofden botsen, vingers worden verpletterd. Wat zijn tradities mooi en onderhoudend, niet!
Het Rode Kruis staat klaar aan de kant van de markt. Elk jaar hebben ze wel wat blutsen en builen te verzorgen. Sommige mensen durven - alhoewel verboden- hun paraplu te openen om klokjes daarin op te vangen. Zo is er schijnt in het verleden al een oog uitgeprikt geweest in het verleden (Als ge dat nog es doet, bezie ik u niet meer...) !!!

Ik was echt kontent dat ik dit jaar er eens bij was! Ik ging er echt in op. Zo saai als het vaandel zwaaien en de dansende reuzen waren, zo hard kicken is dit klokjes gooien! Ge staat daar tussen die mensen, allemaal even entoesiast. Achter klokjes te springen, als kinderen. Je kan echt nog es kind zijn. En dan in dat prachtig kader van de grote Markt. De geschenken komen letterlijk uit de hemel gevallen! Als je het juiste klokje hebt, dan mag je zelfs op een heuse, echte burgemeester afstappen om een bronzen klok in ontvangst te nemen...

En dan sta je daar als vogelaar. En dan krijgt het geheel nog een extra dimensie, wanneer je opvalt dat dit alles, al deze gekte, nauwlettend wordt opgevolgt door twee Slechtvalken. En dan bedenkt je hoe makkelijk het voor die beesten wel niet zou zijn om zo'n klokje uit de lucht te ritsen, en mee te nemen naar een rustig richeltje op de katedraal...

En dan besef je de spektakulaire come-back van de Slechtvalk in Vlaanderen, en je hartje vult zich met vreugde, en je schreeuwt het uit, je beleeft een katarsis en je bent buiten jezelf van geluk. En je wil zo'n klokje... Je wilt verdomd graag zo'n klokje...

En, en,...

En dan zie je je vriendin staan aan de (veilige) kant met zo'n klokje in de hand. Een klokje dat even onnozel-weg buiten de groep viel, en maar op te rapen was. En dat was het dan, het klokjeswerpen 2005! Gekneusd, gebroken en vol blauwe plekken wandel je naar huis. Voldaan, dat wel.

pic's not available...

Joh@n
Schitterend geschreven en geevoceerd Merlijn!
Als je het mag ga ik dit proberen te publiceren in het boekje van de gidsenbond.
de slechtvalken! ik heb al enkele keren horen zeggen dat onze toren zich mag verblijden met de inpalming door een paartje van deze rotszwaluwen. wat is daar eigenlijk van waar? wie weet daar meer van? Ik ben me ervan bewust dat ik weer totaal naast de kwestie bezig ben hoor!
en nu ik toch naast de kwestie bezig ben, hoe zit het hier in mechelen eigenlijk met de markt? ik bedoel dan het marktgebeuren op zich, met name het zondagsmarktje op de korenmarkt,was iets waar ik al eens over wandelde. helaas is dit ondertussen afgeschaft, tot spijt van de horeca aldaar, de vogeltjesverkopers, de konijnesjacheraars, de zondagsmensen die er voor uit hun bed kwamen.is er nog kans dat dit ooit nog tot leven gewekt word?
kris, kijk eens op topic Sint Romboutstoren - enkele maanden geleden is daar over die beestjes geblogt...