"En nu gaan ze boeten!"

  (foto's: Jan Smets)

Hoeft Geert Clerbout nog voorgesteld te worden in Mechelen?  Nee toch?  Geert heeft als historicus de laatste jaren  flink in de kijker gelopen.  Niet alleen door de boeiende Canvasreeksen 'Publiek geheim', maar ook door zijn meer dan gewaardeerd naslagwerk over Mechelen in de Eerste Wereldoorlog. ('Oorlog aan de Dijle')  Bovendien is hij een rasverteller die de geschiedenis als weinig anderen op een zowel bevattelijke als meeslepende manier aanschouwelijk weet voor te stellen.  Zopas rolde een nieuw boek van hem van de drukpers.  Een spraakmakend boek wordt dit zeker.  Zoveel is duidelijk.  Het gaat dan ook over één van de meest verwarrende en dondkere periodes uit de recentere Belgische geschiedenis.  Het thema is beslist niet luchtig.  'En nu gaan ze boeten' handelt over de repressie in Vlaanderen na WO II.  Taboe en mythe, frustratie en (on)verwerkt verleden...  Gisterenavond werd het boek voorgesteld in boekhandel Salvator.  De inhoud is beklijvend en uiterst boeiend voor wie meer wil weten over deze naweëen van de oorlog.  Het boek werd uitgegeven door van Halewyck, en die uitgeverij staat garant voor een mooie en verzorgde vormgeving en knappe lay-out.  Dit is bij dit boek niet anders.  Voor 22,50 Euro kan je het verkrijgen in de handel...

 

Mechelse dansschool van Karlijne en Mike haalt drie maal goud binnen!

  (foto's: Jan Smets)

 

Als ik bij hen vanmorgen langsloop zijn ze beiden nog doodmoe van het voorbije weekend.  Natuurlijk zijn ze bijzonder opgetogen over het behaalde resultaat dat beslist een topprestatie is; maar zo'n kampioenschap kruipt niet in de kouwe kleren.  Na de euforie moet men immers terug aan de slag.  Een dansschool leiden zoals zij het doen, vraagt immers intense en nooit aflatende inspanningen.  Dat doen ze dan ook bijzonder goed.  Al de inspanningen die men de voorbije jaren leverde, werpen hoe langer hoe meer vruchten af.  De Mechelse dansschool 2-Step Dance Company, met vestiging in Boortmeerbeek, van Karlijne Provinciael en Mike Alvarez, is dan ook een school om trots op te zijn.  Haast vijftien jaar timmeren ze gestaag maar met succes aan de weg.  Op het Belgische Kampioenschap haalden ze dit weekend zomaar eventjes drie keer goud in drie categorieën.  En dit resultaat opent nieuwe mogelijkheden en kansen.  Dit kan alleen bereikt worden als je dit alles doet met passie.  En dat doen ze dan ook: Karlijne en Mike - die mekaar al jaren kennen, professioneel en als vrienden - maar sinds vorig jaar ook gehuwd zijn.: een sympathiek koppel - gedreven en gemotiveerd.  Een leven dat helemaal in het teken staat van dansen...

Integratieorkest Poco a poco toont hun liefde voor muziek en het Sint-Janshof

Op zaterdagavond ging ik af op de good vibes van het “Integratieorkest Poco a poco”. Dit unieke kleurrijke orkest is een lust voor het oor & oog. Elk lid gaf meer dan een beetje van zichzelf tijdens het benefiet ten voordele van het Sint-Janshof. In de Minderbroederskerk van het Cultuurcentrum te Mechelen sloeg ik met verstomming deze vrolijke bende muzikanten gade.

Een benefiet door een integratieorkest hoor ik u denken? U wil er meer over weten? Dat treft!

Oproep

met categorie:  

i.o.

Dag bloggers,

Ik ben masterstudente Conservatie & Restauratie Muurschilderkunst aan de UAntwerpen. Mijn masterproject draait rond de behandeling van historische reclameschilderingen. Daarvoor doen we een vooronderzoek naar een schildering voor Minerva in Opwijk, waarbij ook zeker een oog moet worden geworpen op andere bestaande Minerva-schilderingen.

Hafid Abdou - vriend, vader en held..., is niet meer...

   

(foto's: Jan Smets)

Een Mechels icoon: dat was hij zéker.  Het voelt zo raar om in de verleden tijd te spreken.  Zo graag zou ik 'is' schrijven, maar het lot besliste er anders over.  Gisteren heeft hij afscheid genomen van zijn dierbaarsten.  Het kwam niet onverwacht.  Hafid Abdou was al langer ziek.  Twee dagen na zijn verjaardag heeft hij ons verlaten:  'Met veel liefde, wijze levenslessen en gelukkig zonder pijn' zeggen zijn zonen Sami en Selim.  Hafid was een graag geziene Maneblusser.  Deze stad 'adopteerde' de geboren Tunesiër, en sloot hem in het hart.  Hafid gaf ons de lach van Afrika, en we hebben dit beantwoord met vriendschap.  Hij was graag gezien en niet weinig Mechelaars hebben goeie herinneringen aan deze warme, sympathieke man, die lang kelner was in de Kleine Keizer (die - hoe toevallig nét nu - de deuren voorgoed sluit), de Vivaldi, de Gallery's...   66 jaar is hij geworden.  Het afscheid komt te vroeg.  Een Mechels icoon verdwijnt.  Wéér één.  Wéér een alomgekend figuur dat uit ons gezichtsveld verdwijnt...  't Ga je goed Hafid, waar je nu ook bent...  We gaan je in deze - onze en jouw - Dijlestad missen....

 

Mechelse melomanen bladeren in mooie liedjesboek van Lien Schoeters



Woensdagavond 25 maart
, trakteerde BazArt Café Mechelse melomanen op wel erg mooi oorsnoep. Singer-songwriter, zangeres-pianiste Lien Schoeters verbaasde en charmeerde met haar meer dan aangename warme stemgeluid en al even fraaie pianospel. Lien werd bijgestaan door extra vocaliste Veerle Vlaminckx, een mooie bonus. Liedjes in het Engels, Portugees en Spaans, pop, latino-smooth-jazz, ... Lien en Veerle namen het welwillende Mechels publiek mee op een indrukwekkende reis...

Het moet me van het hart: was ik maar een (invloedrijke) talent scout; ik zou Lien Schoeters een prachtige muzikale loopbaan pogen te bezorgen! Die kleine mooie liedjes die schitteren in hun grootsheid, in welke taal dan ook, stuk voor stuk; genieten met de grote G. Dat mag gerust gezegd.

 

Beklimming van de Onze-Lieve-Vrouw Van Hanswijk Basiliek op een zonnige dag

met categorie:  

Op amper twee dagen tijd waren alle plaatsen gereserveerd om de stellingen van de Onze-Lieve-Vrouw Van Hanswijk basiliek te beklimmen. Je moest dus snel zijn om één van de laatste keren in hopelijk vele jaren de basiliek vanuit deze unieke invalshoek te bezichtigen. 
 
Afspraak om 14.30 uur aan de basiliek om met een kleine groep van 15 personen de beklimming van zo’n 35 meter te maken. De zon scheen, witte schaapwolkjes tegen een blauwe hemel. Het zou prachtige foto’s opleveren van niet alleen de Basiliek maar ook van de prachtige Mechelse skyline.

 

Luc Van Balberghe zet met roman 'De man in de kathedraal' Mechelse geschiedenis op zijn kop.

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Op deze miezerige en grijze ochtend zit ik met Luc Van Balberghe in 'het Moment' op de Grote Markt.  Het is steeds aangenaam praten met deze voormalige journalist die dus nu officieel met pensioen is.  De man heeft ettelijke watertjes doorzwommen en leefde van zijn pen.  Het schrijven zat en zit hem in het bloed.  Naast zijn job in de pers hand (en heeft) Luc Van Balberghe ook behoorlijk wat succes als schrijver van toneelstukken.  Dat is iets waar hij nu volop en gedreven mee bezig is.  Maar een roman: dat was nog nét wat anders.  En toch: vandaag stelt hij met zekere trots zijn boek voor: 'De man in de kathedraal'...

 

Fonteinstraatje

met categorie:  

Even een tussendoortje: waar in hemelsnaam ( sic ) is het STRONTSTRAATJE ( binnen de vesten )???

Zoals gebruikelijk: alleen uw antwoorden sturen naar lucpuntcroonenapenkroltelenetpuntbe.

Graag uw antwooorden verpakken in een klein plastieken zakje :-)

 

Nell en Paul gaven Mechelen kleur...

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Ik zou ze zo graag allemaal - stuk voor stuk - een podiumplaats  willengeven op deze blog; maar dit gaat nu eenmaal niet.  Ik zou hun naam allemaal in sierlijke letters voor d'eeuwigheid willen beitelen...  Maar dat gaat me niet lukken.  Helaas.  Deze dagen vielen twee Mechelaars uit ons midden weg, die kleur gaven aan onze stad.  Beiden - hoe sterk verschillend ook - hebben zich ten volle ingezet voor een beter en mooier Mechelen.  Het waren vrijwilligers uit 't juiste hout gesneden: een sterke sociaalbewogen vrouw en een pionier van de Dijlefeesten: Nell de Potter en Paul Dignef.  Twee Mechelaars met totaal verschillende achtergronden -  gedreven tot en met - die de sokkel nooit hebben betracht - integendeel -  maar hem wel verdienen.  Twee vrijwilligers met een hart van goud voor wie de woorden niet konden zonder de daden...

 

Sister Bean serveert koffie, ontbijt en lunch vanuit pop-up-container

 
“Het is zeven dagen op zeven hard werken maar 't is de béste job van je leven!”. Aan het woord is Ricardo Ghekiere, nu acht maanden uitbater van Sister Bean op de Vismarkt. Ricardo heeft geen reden tot klagen, de voorbije acht maanden vlogen voorbij en de zaken gaan goed.

Nu Sister Bean volop verbouwd wordt, zit Ricardo allesbehalve stil. Behalve dan even, op die zonnige dinsdagavond op het terras van 'Als Ik Mijn Ogen Toedoe Ben Ik In Honoloeloe', om even met Mechelen Blogt te praten. Want Ricardo heeft nieuws; ook al is Sister Bean nu dicht wegens verbouwingen, vanaf dinsdag 24 maart, wordt er alweer koffie (en meer) geserveerd en wel in een pop-up bar aan de Thomas More Hogeschool.

 

Nonkel Pater - Tante Nonneke

met categorie:  

Het is zomaar een doodskaartje van iemand die in Mechelen geboren is en in den vreemde is gestorven.  Mij zegt het niet zoveel, maar sommigen geven er fortuinen aan.  En als het dan het doodskaartje is van ne beroemde kunstenaar misschien nog meer dan als dat van... bijv. ne Nonkel Pater.

Maar onlangs botste ik op dit doodsprentje :

 

Vellen bomen stuivenbergvaart

De grote bomen langs het smalle gedeelte van de Stuivenbergvaart zijn geveld. De stammen liggen dood naast het pad. Een heel triestige aanblik. Mijn hart bloedt. WAAROM? Worden er nieuwe geplant? Wordt het pad verbreed ivm de toekomstige nieuwe wijk Stuivenberg?

Ontdek buitengewoon Mechelen... met de gidsfiets!

met categorie:  
Dat mobiliteit geen sinecure is, is de laatste tijd in onze stad al meermaals gebleken.  De autoluwe binnenstad, het parkeerbeleid, wijzigingen in het openbaar vervoersaanbod: ze zorgden al voor heel wat oprispingen.  Toch valt er ook goed nieuws te melden.  Zo wordt Mechelen dankzij succesvolle initiatieven als Peleton de Paris, de fietsende soepleverancier Soeper en de fietshersteldiensten van 't Atelier en Fietsenpech meer en meer een fietsstad.  Een tendens die Peter Meuris en Patricia Gobien niet ontging en waar ze dan ook met veel enthousiasme op inpikken.  Deze week pakken ze onder de veelzeggende noemer 'Buitengewoon Mechelen' uit met een initiatief dat best wel uniek mag genoemd worden in ons land: maak kennis met... de gidsfiets!
 
   
 
   

Geboren met een potlood tussen de lippen: Fons Mariën wordt 94!

met categorie:  

Erwin Vandenbergh en Fons Mariën

De Leuzze is steeds een onuitputtelijke bron van inspiratie geweest, en was ook weer de aanleiding tot dit bijzondere verhaal. Tijdens een van de inzamelacties van handtekeningen was ik weer eens foto's aan het nemen en werd ik door goede vriend Kevin Polfliet voorgesteld aan Marina Mariën, een van de drijvende krachten achter de wijkraden. Ze bemerkte mijn fotocamera en vertelde me dat haar vader vroeger een gekend journalist was geweest en onder meer aan het Gerechtshof had verslag uitgebracht. Het toeval wil nu dat ik nog een foto heb van mijn vader, in rijkswachtuniform, aan de poort van het Gerechtshof en deze nog door haar vader-journalist genomen was. Ik rook onmiddellijk stof voor een smeuïg artikeltje voor Mechelenblogt en de kans om een bijzonder man in ere te herstellen.  

 

Inhoud syndiceren