Bal populaire!

  

   

(foto's: Jan Smets)

21 juli.  Grijze zomeravond.  Drasj nationale.  Maar... de Grote Markt stond afgeladen vol met feestvierders die kleur gaven aan deze Nationale Feestdag.  En weerom gooiden de Maneblussers de dansbenen los.  Géén polonaise zoals op 11 juli, maar een puur Bal Populaire zoals in die 'goeie ouwe tijd'.  De formule wist de Mechelaars te bekoren en de sfeer zat er héél erg in, ondanks de miezer.  Retro-amusement.  En het vuurwerk zette voor de tweede keer op amper tien dagen tijd de kroon op het werk.  Enthousiast applaudiserend publiek, en een waarnemend burgemeester Walter Schroons die tevreden toekeek...

 

Ra ra ra

met categorie:  

Ba gebrek an inspiraasse, nen iele sumpele ienentwintegste jeuli rarara

Waa sta-da-dôôs everans?

Niet op dit blog antwoorden!!  maar stuur je oplossing aan
erkaa(apenstaartje)telenet.be

Dansen aan de Dijle

met categorie:  

  

(foto's: Jan Smets)

Het was een gezellige bedoening op de Vismarkt: een zomerse zondagnamiddag met afgeladen terrasjes; alles badend in een opgewekt en af en toe erg nostalgisch sfeertje.  'Dansen aan de Dijle' dat voor de eerste keer werd georganiseerd was een schot in de roos.  Tof!  Het is immers altijd afwachten hoe een nieuw initiatief aanslaat.  Dat deed het dus duidelijk.  Jong en oud waren van de partij om zich te wagen aan danspasjes.  Je hoefde zelfs helemaal geen Fred Astaire of Ginger Rogers te zijn.  Iedereen kon deelnemen aan de gratis initaties waarbij geduldige lesgevers je géén mal figuur lieten slaan.  En zo waren de moedige danslustigen al spoedig onderlegd in Lindy Hop, Lambazouk, Argentijnse Tango en Salsa...  Genoeg om goesting te krijgen om de dansschoenen ook in de toekomst meer aan te binden!   Ook de terrasgangers en passanten hadden er leut in, en zelfs de meest decibel-kritische omwoners van de Haverwerf wisten het leuke gebeuren te smaken.  Dit was hélemaal een 'feestje-op-maat' voor een plein als de Vismarkt...

 

Mathilde en haar buren branden kaarsjes voor vliegtuigslachtoffers

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Nee: groot en sensationeel nieuws is het niet, en de iniatiefneemster wou er ook de kranten niet mee halen.  Het is gewoonweg een hartverwarmend 'verhaaltje' van een sociaal bewogen vrouw en haar toffe buren van de Stenenmolenstraat...  Maar wat Mathilde De Clercq deed is naar mijn gevoel een fait-divers om in te lijsten - een lichtpuntje in een wereld die deze dagen lijkt dol te draaien en waar fanatisme en haat de boventoon voeren...

 

Op de werf van Sint-Petrus en Paulus (2)

  

(foto's: Jan Smets)

Iets minder dan een jaar geleden had ik de unieke kans om de stellingen  te beklimmen die toen pas waren opgesteld in de Sint-Petrus-en Pauluskerk.  De prachtige barokkerk aan de Veemarkt die in amper zeven jaar was gebouwd, en hét visitekaartje werd van de Mechelse Jezuïeten was dringend aan restauratie toe.  De eens zo schitterende kerk was grauw geworden, en de verf bladderde van de muren... Zo'n restauratieprocedure duurt al gauw langer dan het bouwen van deze kerk grapte ooit iemand.  Feit is dat de noodzakelijke werken toch wel vlotten, en na een jaartje zie je - weliswaar nog fragmentair door het woud van palen en stellingen heen - dat deze kerk haar vroegere luister aan het terugkrijgen is.  Méér: dit wordt een heus pareltje!  Ik neem je graag - mijn lichte hoogtevrees verbijtend - mee op de laddertjes en de platformen, en laat je meegenieten van de vorderende werkzaamheden.  Wie dit ook wil beleven, moet zeker de Open Monumentendag van zondag 14 september aankruisen.  Dan kan je immers in kleine groepjes, én deskundig begeleid mee op deze werf.  Wie er dan nog niet genoeg van krijgt, kan ook de werken in de kathedraal en de Hanswijkbasiliek van dichterbij bekijken!  Een must voor al die geboeid is door monumentenzorg...

 

Straatnamen

Ik probeer de straten van de stad Mechelen te kennen ... maar soms ...

Wie weet er waar:

  • De Grondwetstraat te vinden is
  • ... en de Karel Dessain kaai?

Gooi het maar op MBLOGT.

Veel plezier bij het zoeken.

Vakantie in de ouwe Hanswijkenhoek...

met categorie:  

Op 17 juli  van het oorlogsjaar 1914 werd Hendrik Diddens geboren in zijn geliefde Hanswijkenhoek.  Overmorgen is dat dus nét honderd jaar geleden.  Hendrik Diddens zal vooral bekend blijven voor zijn Woordenboek van het Mechels dialect uit 1986, dat zowat het eerste standaardwerk werd van onze Mechelse volkstaal.  Niet veel later - op 7 augustus 1986 zou hij onverwacht overlijden.  Buiten dat woordenboek schreef de man die voor onderwijzer studeerde, nog wel wat meer, zoals een twintigtal boekjes voor de reeks 'Historische verhalen' en 'Fabels van de Voddemèt'.  Maar wat ik het meest koester van mijn wijkgenoot is het in 1960 op slechts 300 exemplaren uitgegeven boekje 'Mijn kinderjaren in de Hanswijkenhoek'.  Dit boekje was een bijgewerkte overdruk uit een artikelenreeks in Gazet van Mechelen.  Hendrik vertelt er met veel nostalgie over zijn jeugd in de wijk Coloma - geprangd tussen Leuvense vaart en 'ijzeren weg'.  Het zijn verhalen die parrallel lopen met de herinneringen van mijn grootvader van wie hij leeftijdsgenoot was.  Uit dit werkje licht ik in deze vakantieperiode graag een hoofdstuk.  Hendrik Diddens beschrijft er hoe in deze Mechelse uithoek vakantie werd gevierd in de eerste decennia van vorige eeuw...

 

Oud St. Pietersgodshuis in de Gerechtstraat

met categorie:  

En hop, we zijn weeral vertrokken... Niet zo moeilijk deze keer, maar waar moet ne mens het blijven halen??  :-)

In welke straat staat dit optrekje??

Niet op dit blog antwoorden!!  maar stuur je oplossing aan
erkaa(apenstaartje)telenet.be

Proper water

met categorie:  
 
Nooit gezien. Onze Mechelse bellevrouw, die met morele steun van haar voorganger en getooid met haar hoedje, onvervaard de binnendijle in gleed, en de 200 zwemmers uitnodigde haar voorbeeld te volgen. De zwemmers sprongen bij19 ° watertemperatuur en een aangenaam zomerweer tijdens het evenement.
.

Polonaise...

(foto boven: Tinnepics  -  andere foto's: Jan Smets)

Mechelen tot een polonaise bewegen?  Het lijkt een schier onmogelijke opdracht, vergelijkbaar met een huzarenstuk van Heracles of andere van geen kleintje vervaard zijnde helden.  Als een Maneblusser al bij wijze van 'wuiven' of 'meedeinen op het ritme van de notenbalk', één of twee armen naar de hogere regionen weet te brengen, mogen we spreken van groot enthousiasme.  Verder reikt een participatie aan het fuifgebeuren zelden.  Alle gekheid op een stokje en elke overdrijving in acht genomen: Mechelaars in ontremde feestroes brengen is niet eenvoudig. (al zijn we goeie leerlingen...).  Nee - we bekijken het allemaal liever vanop de zijlijn - al dan niet met het ten berde brengen van relativerende of zelfs schampere, naar scheurpen neigende opmerkingen...

 

Positieve Kortrijkzaan blaast Sister Bean nieuw leven in met eco-sociaal concept



Sinds 1 juli heeft de Mechelse koffiebar 'Sister Bean' een nieuwe uitbater. De jonge Kortrijkzaan Ricardo Ghekiere (20), die aan de Thomas More Hogeschool Internationale Handel en Chinees studeert, is de nieuwe gerant van de gekende koffiebar. Anders dan de vorige uitbaters, Maria en Sara is Ricardo geen zus. Wat dan met de naam? “Brother Bean dan?” grapt Ricardo. “Nee, Sister Bean is een uitstekende naam, die houden we. 'Bean' slaat behalve op de koffieboon ook op 'zaadje' of 'kiem'. En in ieder mens kiemt iets goed dat door de gemeenschap verder gestimuleerd kan worden. Ook bij Sister Bean...” filosofeert Ricardo.

Ghekiere ziet het helemaal zitten met Sister Bean en wil behalve lekkere koffie serveren ook mee werken aan een betere maatschappij en eco-systeem. Ghekiere heeft daartoe al concrete acties op touw staan. Die woensdagavond, 9 juli, vertelt Ricardo, dan acht dagen gerant, Mechelen Blogt honderduit over koffie, over ondernemen, over 'you eat, they eat' en over bomen planten...

Cartoon Van De Dag

© christophe netels / ook op Facebook

Eerste klokken mobiele beiaard gegoten

met categorie:  

   (foto's: Jan Smets)

Het heeft iets magisch: een grote werkplaats met vreemdsoortige instrumenten...; ambacht en traditie in een perfect huwelijk met moderne technologie... En dan het wonderlijke moment als het kokende vloeibare brons op een onwaarschijnlijk temperatuur van 1100 graden als een roodgloeiende lavastroom in de mals wordt gegoten...  De dampen, de hitte...: Gisteren werden de eerste  tien klokken voor de geplande Mechelse mobiele beiaard gegoten bij de firma Eijsbouts in het Nederlandse Asten.  Mechelen zal  hiermee tegen de zomer van 2015  zijn zesde (!) beiaard in bezit hebben.  En da's best exclusief te noemen.  Het famliiebedrijf Eijsbouts, dat al sinds 1872 torenuurwerken maakt en klokken giet, is op dit moment wereldleider.  De tijd dat Mechelen zélf naam en faam had als klokkengietersstad ligt lang achter de rug.  Toch is Eijsbouts bijzonder vereerd dat het juist voor 'onze' wereldhoofdstad van de beiaard mag werken.  In 1981 mocht de klokkengieterij al de nieuwe beiaard voor Sint-Romboutstoren vervaardigen.  Met een flinke delegatie werd naar Asten in de Peel afgezakt om dit bijzondere gebeuren vanop de eerste rij mee te maken.  Toen de zwaarste klok van het gezelschap die 260 kilogram zal wegen, en geschonken wordt door de stad, en de negen 'zusjes' werden gegoten, kon je de tevredenheid aflezen van de gezichten van Rudi De Mets van de Koninklijke Vereniging voor Toren en Beiaard, van stadsbeiaardier Eddy Mariën, schepen van cultuur Frank Nobels en de gelukkige directeur van onze beiaardschool, Koen Cosaert...

 

Reuzenstraat/Befferstraat

met categorie:  

Een weggevertje deze keer.

in welke straat ston dien duigang mé da livraoke??

Niet op dit blog antwoorden!!  maar stuur je oplossing aan
erkaa(apenstaartje)telenet.be

 

Imposante 'Bisschopszaal' voor een Mechels kardinaal

met categorie:  

  

(foto's: Jan Smets)

Om bloemkolen te kweken was de grond op het IJzerenveld niet geschikt.  Om seminaristen te kweken moest dit wel lukken.  Zo besloot kardinaal Van Roey om in 1932 de Mechelse architect Simon Van Craen aan te stellen om een nieuw groot seminarie neer te poten net over de stadsgrenzen in Sint-Katelijne-Waver.  Het Mechels seminarie was te krap geworden voor de priesteropleiding.  Het Sint-Jozefseminarie zou verrijzen op gronden in de buurt van het oude 'optrekje' Borgesteyn dat ooit werd opgetrokken door een verbannen Mechelse schepen.  Je kon het allemaal lezen in een vroeger artikel.  Vandaag leg ik de focus op een wel erg bijzonder stukje van dit voormalige seminarie, dat nu al veertig jaar onderdak biedt aan personen met een mentale beperking en ouderen.  De Bisschopszaal is een wel erg tot de verbeelding sprekend relict van een tijd die voorgoed voorbij lijkt...  De geest van de Mechelse kardinaal Van Roey is onmiskenbaar aanwezig...

 

Inhoud syndiceren