Laurent Doumont brengt Papa soul & Mama funk naar Jazzzolder Mechelen



'Everything I do Gonna Be Funky', de belofte die Alain Toussaint ooit deed, was misschien een nog betere opener geweest van de bijzondere sfeervolle en swingende avond in een volgepakte Jazzzolder, vrijdagavond 23 september 2016, maar goed die kregen we bij het begin van de tweede set. Al moest 'Back On Broadway' niet onderdoen qua sfeermaker. Toussaint's belofte werd meer dan ingelost. Het Laurent Doumont Quartet serveerde een geweldige selectie songs met een gezonde overdosis aan souljazz, soul en funk maar ook blues!

Kanttekening

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Hij zit op een plooistoeltje op de stoep in de Katelijnestraat - onverstoorbaar.  Voetgangers passeren hem - kijken even om....  Auto's rijden voorbij... Maar daar let hij niet op.  Heel geconcentreerd fixeert hij zich op de tekening voor hem. Het potlood beweegt over het blad - een uitgetekende choregrafie - een traag doch soepel ritme aanhoudend...  Ik hou halt bij hem en kijk over z'n schouder mee.  Hij zwijgt en werkt verder...

 

Dwars door Mechelen voor Prinses Harte

Een zondag als deze konden we niet beter wensen voor deze reeds 11de editie van “Dwars door Mechelen”, een mix van sport en goede doel. Deze Running Tour is ieder jaar voor een gedeelte gelinkt aan een goed doel, “vzw Prinses Harte” onder het motto “Met een groot hart voor een kleine meid”. Het is Elke Du Bin, woonachtig te Muizendie de pop “Prinses Harte” ontwierp en samen met haar echtgenoot Johan Muyldermans aan de basis lag van de vzw.

“In januari 2013 stierf Harte, ze was net 6 geworden, aan de gevolgen van een erg agressieve hersentumor. Tijdens het korte ziekenhuisverblijf merkten de ouders het belang op van een aangename ziekenhuisomgeving. Het stimuleerde hen om een aanbod te ontwikkelen voor patiëntjes die wegens een ernstige ziekte langdurig in het ziekenhuis moeten blijven. Ze richtten hiervoor de vzw Prinses Harte op”.

Mercado smaakt naar meer!

met categorie:  

  

    

(foto's: Jan Smets)

Het werd een ware overrompeling!  Dat het een succes zou worden kon reeds op voorhand worden voorspeld.  Maar dit overtrof alle verwachtingen.  De hele dag was het op de koppen lopen in de voormalige Vleeshal, waar bij wijze van proef 'uitgetest' werd hoe een Mechelse Mercado kon ingevuld worden.  En deze Mercado werd gesmaakt!  De reacties waren over het algemeen heel enthousiast!  Deze overdekte culinaire markt in dit prachtige negentiende-eeuwse gebouw veroverde de harten van de bezoekers.  Velen hebben vandaag dan ook de wens geuit dat dit gebeuren een permanent karakter zou krijgen.  Hoe en aan welke frequentie dit zou kunnen plaatsvinden is voer voor deskundige 'marktonderzoekers' en de 'centen' is weer een andere niet te onderschatten kwestie.  Maar dat onze stad deze historische markthal niet uit handen mag laten gaan en dat het een openbaar karakter zou moeten krijgen in de toekomst...: daar is men het unaniem over eens.

 

"Ik kijk naar de geschiedenis als door 'n venster"

 

(foto's: Jan Smets)

Dit boek gaat over kleine mensen.  Vorsten, heersers en generaals 'schrijven' de geschiedenis, maar het is de kleine man die ze schraagt...

Dat vertelt me Marcel Kocken van wie zopas zijn in 2007 uitgegeven boek 'Gruwelgids voor Oud-Mechelen' opnieuw is uitgegeven.  Het boek was nergens meer verkrijgbaar maar deze herdruk komt netjes op tijd bij de start van het stadsfestival  OP.RECHT.MECHELEN.  Nochtans gaat het boek niet over de Grote Raad, maar wel over 500 jaar rechtspraak in onze stad aan de hand van honderden vonnissen.  De persoonlijke geschiedenis van de gewone Mechelaar die in aanraking komt met het gerecht wordt uit de doeken gedaan.  Het gaat over de toen heersende rechtspraak, over heksenprocessen, over diefstal en moord, landloperij, prostitutie en ketterij...  Welke straffen ondergingen deze Mechelaars?  We volgen in het boek landlopers, schouten en beulen... Dat straffen vaak gruwelijk waren verklapt de boektitel al.

Ik ben bij het samenstellen van dit boek 'omgekeerd' te werk gegaan.  Normaal vertrekt men bij studies over het onderwerp en zoekt men daarna naar 'gevallen' om dit te staven.  Ik vertrok echter vanuit de vonnissen.  Zo was ik niet bevooroordeeld.  Nadien pas schreef ik mijn conclusies neer.  Het lezen van al die oude registers en schrijfsels gaf me een haast zinnelijk genot - géén genoegen.  Ik las de heksenprocessen of ik er zélf bij was.  Ze werden bijna ter plaatse tijdens de martelingen opgetekend.  Zo leek ik ooggetuige.  Ik voelde dat ik er bij was, maar ik zat er niet tussen.  Ik stond precies voor een venster.  Het is zo dat ik naar de geschiedenis.  Door deze documenten en vonissen te lezen liet ik mijn verbeelding werken.  Dan zie ik voor mij de bedelaars, de sukkelaars... En dit alles heb ik op een bevattelijke en toegankelijke manier in mijn boek neer te schrijven.  Om het vlot leesbaar te maken heb ik uiteraard een uitgebreide bronvermelding toegevoegd, maar liet ik de storende voetnota's achterwege.

Voor wie dit artikel nog op tijd leest: het boek dat verkrijgbaar is in alle Mechelse boekhandels, wordt morgen door Marcel himself gesigneerd bij Salvator in Befferstraat tussen 10u en 13u  (je kan er dan trouwens ook terecht voor het boek 'de piemel van Napoleon' van Lode Melis die in de namiddag nog bij Standaard Boekhandel zal signeren.  Dit ter zijde...)

 

Wilde Wijven Weekend

met categorie:  

Ik schrijf vrijdagmorgen 11 uur, ik bevind me op de Haverwerf, op zoek naar wat nieuws in onze prachtige stad Mechelen.

Terwijl ik even over de balustrade hing aan de binnendijle, en genoot van het uitzicht op de Vismarkt, viel mijn oog op een groepje dames die duchtig aan het overleggen waren. Ik was benieuwd en heb mijn stoute schoenen aangetrokken, en ben naar hun toe gestapt.

Al snel kreeg ik te horen dat deze dames een weekendje Mechelen geboekt hadden, en eigenlijk niet goed wisten waar beginnen. Met een stadsplan en enkele voorbereide notities in de hand, vroeg ik hen of ik kon helpen.

"Ik ben maar een klein manneke dat wat toneel en muziek speelde..."

   

(foto's: Jan Smets)

Hij heeft één van de meest markante karakterkoppen van de Dijlestad, en velen kennen hem.  Hij was dan ook jarenlang méér dan actief op tal van terreinen.  En als je hem daar nooit hebt ontmoet, dan zag je hem al wel eens door de Mechelse straten lopen: Pol Van Hoof.  Pol is nu 68 jaar en het leven heeft hem de voorbije tijd niet gespaard.  Vorig jaar verloor hij zijn echtgenote Betty na 25 jaar huwelijk, en zijn gezondheid laat het afweten.  Niks levensbedreigend maar wel slopend.  Een vrij zeldzame ziekte zorgt voor verstarring van de hartspier.  Het maakt dat zijn hartcapaciteit sterk achteruitgegaan is en dat hij snel buiten adem is.  Dat legt natuurlijk een zware hypotheek op zijn doen en laten en de bezige bij die hij altijd was moet nu vrede nemen met een levensritme dat héél wat trager is dan het ooit was.  Maar hij blijft niet bij de pakken zitten.  Ondanks de ernst van zijn aandoening is het hem niet aan te zien.  Pol woont met zijn 16-jarige Chinese adoptiedochter Yong Qing in een gezellig appartement in het Hof van Habsburg, de voormalige Dossinkazerne, en heeft een prachtig uitzicht op de skyline van de stad met de altijd dominerende Sint-Romboutstoren...

 

UIT zonder uitlaat door een andere bril ..

Een stralende zondag, geen rijdende auto te bespeuren in de binnenstad, dat is “UIT zonder uitlaat”, een initiatief waar jaarlijks enkele Vlaamse steden aan deelnemen, en dus ook onze stad Mechelen.

 

Ik was al vroeg op tocht met de fiets, om is lekker te genieten van een autoluw stadscentrum. Het is is iets anders dan steeds opletten of één of andere autobestuurder je niet tegen de kant duwt met je fiets, vrijheid om te rijden zonder gevaar, heerlijk toch.

UiT zonder uitlaat - 2800Love - Plog

Plog(PhotoLog) of Fotoreportage UiT zonder uitlaat

Broosistan ... land van mijn dromen

Zaterdag werd, in het kader van het stadsfestival OP.RECHT.MECHELEN, door de ontdekkers Schellekens en Peleman, de nomadische miscrostaat 'Broosistan' voor de ogen van een enthousiaste schare kijklustigen ontvouwd.

En dat ontvouwen mag letterlijk genomen worden! De ontdekkers rolden matten kunstgras uit en plaatsten douane-poortjes met ‘Welcome in Broosistan’.

                     

Rommelmarkt Torenhuis

Zaterdag vond de vijfde editie plaats van de “Rommelmarkt Torenhuis

Organisator Didier De Leenheer, uit Sint-Katelijne-Waver is niet aan zijn proefstuk toe als het op organiseren aankomt. In zijn eigen woonplaats organiseert Didier ook jaarlijks enkele Bingo avonden.

“Het is bij mij een echte microbe, organiseren van evenementen als deze rommelmarkt is mijn passie. Vijf jaar terug is er aan de toog, tussen pot en pint, in het Torenhuis beslist dat ik de fakkel zou overnemen van het organiseren van deze rommelmarkt, die al vele jaren bestaat. Zelf sta ik met mijn vrouw ook met een stand met kinderspeelgoed” zegt Didier

Mir ginn op Mecheln!

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Vandaag werd dan het officiële startschot gegeven van het Stadsfestival OP.RECHT.MECHELEN dat ons twee jaar lang zal trakteren op een massa evenementen die allemaal in het teken staan van de 400ste verjaardag van de vestiging van de Grote Raad in Mechelen en van recht en rechtvaardigheid. 

Eerlijk is eerlijk: de grote massa was niet komen opdagen vandaag, ondanks het weer dat beter was dan enkele dagen geleden voorspeld.  Had het te maken met het afgelasten van de zaterdagmarkt dat vele passanten thuis hield?  Of had het te maken met het feit dat de start van het festival nog niet doorgedrongen is bij de meeste Mechelaars?

Vandaag liep ik kriskras door het gebeuren, en ik breng er dan ook graag verslag van uit, voordat ik het laatste luik van deze openingsdag straks zal bijwonen in de tuin van het Hof van Savoye waar het stuk 'Maat voor Maat' zal worden opgevoerd...

 

De Piemel van Napoleon

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

 

Zeg nu zelf, een boek met op de cover deze spraakmakende titel: dat loop je niet zomaar achteloos voorbij in de boekhandel.  Dan kriebelt het ook bij jou toch om er met enige nieuwsgierigheid in te bladeren neem ik aan? 

Dat is nu nét de bedoeling!  Het gaat immers niet alleen over het intiemste deel van de kleine Corsicaan die het schopte tot beroemdste Fransman aller tijden.  Helemaal niet.  Maar de jongeheer van zijne Keizerlijke Hoogheid moet je wel verleiden om méér intrigerende, boeiende en verrassende geschiedkundige weetjes te ontdekken.

Dat is het opzet van dit fraai uitgegeven boek.  De man - die zoals hij het zelf omschrijft  - 'geschiedenis langs de achterdeur' wil serveren, is Mechelaar Lode Melis.  'De Piemel van Napoleon' wordt door de Mechelse uitgeverij ElenA op de markt gebracht.

 

(Levens)kunstenaar Frans Van den Brande

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets.  Li-boven catalogus expo 2011 in Cult.Centrum)

 

Op deze prachtige nazomerdag staan de ramen van het appartement wijd open, en je hoort het gekrijs van de meeuwen.  Ze hebben de beiaardklanken van zijn geboortestad vervangen.  Hier in Oostende klinkt het lied van de zee en de meeuwen nemen het mee in hun vlucht...

Elf jaar geleden verruilde hij zijn woning en zijn geliefde atelier aan de Auwegemvaart.  Noodgedwongen en met pijn in het hart.  Maar het kon niet meer.  Als een kunstenaar die zovele jaren zoveel schoonheid wist te scheppen de steen de steen moet laten en het blad leeg, dan gaat dit gepaard met stil verdriet.

Zijn rechterhand wil niet meer mee.  MS heeft hem in zijn greep.  Al vele jaren.  Frans is afhankelijk geworden van derden en zijn ongelooflijk lieve vrouw Cécile - een mooie, frèle dame die hem met de beste zorg omringt.  Hij is er dankbaar voor.  Ondanks de beperkingen en ondanks het verlies van de fysieke kracht om verbeelding in beelden om te zetten heeft hij vrede met zichzelf en zijn toestand.  Hij wil nog graag honderd worden, vertelt hij.  Ik zie dat hij het meent.   De levensdrang is er...

 

Inhoud syndiceren