Volksfiguren

met categorie:  

Voor een quiz ben ik nog op zoek naar foto's of andere afbeeldingen van:

Cyriel of de schipper van café Fregat

Zwette Maria van café Paviljon Belge

Dikke Polien van het frutkraam op de Schoenmarkt

"De Katholiek", bedelaar in den Bruul aan de Jezuiëtenkerk

Bedankt op voorhand bloggers.

 

Laissez passer pour Folkestone

(foto's: Jan Smets)

Daar stond ze dan.  Ze was moe.  De wekenlange vlucht had haar tol geëist.  Ze was een sterke vrouw, maar nu leek het er allemaal té veel te worden.  Haar driejarige zoontje trok aan haar mouw en probeerde haar aandacht op te eisen.  Maar ze wist het allemaal ook niet meer.  Daar stond ze dan, met haar zes kinderen.  Eén jongetje - kleuter nog, en vijf dochters.  Haar man was gemobiliseerd.  Met amper wat haastig bijeengesprokkelde spullen had ze de deur van haar huis in de Hanswijkenhoek toegetrokken, richting Sint-Katelijne-Waver, naar haar jongere zus, in de hoop daar tijdelijk opgevangen te kunnen worden.  Maar ze ving er bot.  Deze zag het helemaal niet zitten om het kroostrijke gezin in huis op te nemen.  Geen plaats in de herberg.  Pas véle, vele jaren later - op haar sterfbed - vergaf ze het haar zus die huilend en met een onverwerkt schuldgevoel afscheid van haar kwam nemen.

Oktobermaand in Oostende.  De zee rimpelde grijs en wijds.  Men schreef in het trouwboekje: 'Laissez passer pour Folkestone'.  Achter de einder lag de vrijheid en was er veiligheid.   Ze waren er niet alleen.  In de haven waren tal van vluchtelingen bijeengestroomd.  Een maand voordien had de Mechelse gemeenteraad, die de wijk had genomen naar Gent, besloten om zoveel mogelijk Mechelaars op de dool naar het Verenigd Koninkrijk te sturen.  Dit gebeurde vanuit Antwerpen waar twee keer per week zowat 250 Mechelaars de oversteek konden maken.  Dit gebeurde ook hier, in Oostende.  Er was hiervoor een overeenkomst getekend met Groot-Brittanië.  Over het Kanaal zouden de Mechelse vluchtelingenfamilies een nieuwe heimat vinden.  Voor hoe lang?

 

Opsinjoorke in Kaapstad...

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Het slordig uitgeknipte artikeltje dwarrelde uit het oude boekje dat ik onlangs op de kop tikte op een vlooienmarkt.  'Op-Signoorke in Kaapstad' werd geblokletterd in het korte Gazet van Mechelen-artikel van 26 juni 1965.  (en da's nu toch ook al bijna 52 jaar geleden).  Of onze bekendste Mechelse burger erg vaak op reis is geweest, durf ik betwijfelen.  Maar het moet alleszins de verste bestemming geweest zijn van stadsmascotte nummer 1.  Tenzij mij iemand nu tegenspreekt...

 

Kunstonderwijs in Dijlestad zwiert de deuren open

Voorbije zaterdag kwamen een paar duizend bezoekers de sfeer te proeven van het kunstonderwijs in de Dijlestad. Het Instituut voor Kunst en Ambacht had dan ook zijn deuren geopend voor het grote publiek.

Kunstonderwijs Mechelen houdt opendeurdag

Wandelen met rooie oortjes...

 

(foto's: Jan Smets)

Wie onze stad wil doorkruisen met een gids kan dat tegenwoordig wel op héél verschillende manieren.  Je hebt natuurlijk de klassieke rondleidingen met een officiële stadsgids, en deze tochten zijn door jarenlange ervaring kwalitatief sterk te noemen.  Daarnaast kan je op stap met de eigen-zinnige wandelingen van Mechelenbinnenstebuiten die je deze stad op een heel andere wijze leren 'lezen'... Of je kan een culinaire wandeling overwegen?  Of je kan met een gids de boot in stappen?  Of je doet het al suppend, al citygolf spelend...  Misschien wil je een ritje wagen met de gidsfiets van Buitengewoon Mechelen?  of ga je met gids onze Romboutstoren op bij zonsondergang?  Misschien kroop je ook al de stellingen op bij een monument in restaurate?  De Plezante Wandeling hoeft niet meer voorgesteld en de dialectwandelingen hebben ook een trouw publiek...

Sinds kort is er weer wat nieuws bijgekomen.  Vrienden Gustave Min en Erwin Horckmans namen het initiatief om themawandelingen uit te werken onder de noemer 'Mysterieus Mechelen'.  Dat doen ze met véél enthousiasme.  Zo namen ze hun volgers reeds op sleeptouw op een historische wandeling, een griezel-en gruweltocht rond de Halloweenperiode, een midwinterwandeling...  En in deze periode van Valentijn nemen ze ons mee op een erotische wandeling!  Rooie oortjes gegarandeerd!  Gisterenavond stapte ik met het duo mee, en was wel érg benieuwd naar wat ik allemaal zou te horen  krijgen...

 

KWB Coloma trekt van Brussel naar Bagdad...

  (foto: Jan Smets)

Onze burgemeester mocht maandag de prestigieuze '2016 World Mayor Prize' ontvangen.  En die kreeg hij voornamelijk omdat hij een relevante visie uitwerkte op vlak van stedelijk samenleven.  Hoewel blij met deze erkenning relativeerde hij het ook, en vond hij dat het ook een prijs was voor alle Mechelaars. 

Inderdaad: er zijn wel meerdere Maneblussers en groepen in deze stad die hun nek uitsteken voor een betere samenleving en hechtere contacten tussen de diverse bevolkingsgroepen.  Niet toevallig was ik vanavond te gast bij Danny Van Baelen, bestuurslid van de KWB-afdeling van Coloma.  Binnenkort - op dinsdag 14 maart - organiseert deze socio-culturele afdeling een uiterst boeiende gespreksavond met antropoloog en theoloog Jonas Slaats.  Het belooft een niet-vrijblijvende interactieve avond te worden waarop dieper wordt ingegaan op de wereld van 'de Islam', die vaak in 1 adem wordt genoemd met geweld en terreur.  Maar is dit wel terecht?  Heeft deze godsdienst het alleenrecht op terreur?  Deze praatavond wil een aantal beelden bijstellen en nuanceren.

 

De beste burgemeester van de wereld...

met categorie:  

 

  

  

(foto's: Jan Smets)

Heet van de naald! Onze burgemeester Bart Somers won vandaag de prestigieuze '2016 World Mayor Prize'.  Hij is de eerste burgervader van ons land die deze onderscheiding die om de twee jaar wordt uitgereikt, krijgt.  In 2014 won Gentenaar Termont hem nét niet.  Somers gaat de Duitse burgemeester Wolfgang Müller uit Lahr en zijn Atheense collega Georgios Kaminis vooraf.

Een gelegenheid om eens door de foto's te surfen die ik de voorbije jaren bij mekaar sprokkelde: grappig, verrassend en soms behoorlijk eigen-zinnig beeldmateriaal van de 'beste burgemeester van de wereld'...

 

42ste Kindercarnaval "een succesvolle formule"

Zondag was het alle hens aan dek voor de Mechelse Carnavalsgilde De Knullen. Zoals ieder jaar organiseerden zij hun Kindercarnaval. Het was een gezellige drukte in de zaal van het Busleyden Atheneum Campus Caputsteen, waar zo'n 200 mensen, waaronder ouders,grootouders en dolgelukkige kinderen op afkwamen. Tal van andere carnavalsverenigingen uit alle provincies van Vlaanderen bezochten eveneens het Kindercarnaval. 

Kindercarnaval "De Knullen" met mascotte "Rommy Rombout" uit Mechelen

Artenova wordt tijdelijk kunst- en ondernemers paradijs

Artenova doet het beter dan verwacht. De invulling van het Artenova-gebouw, een samenwerking tussen de stedelijke diensten Cultuur, Economie en vzw Mest, loopt op wieltjes na de kickstart een paar maanden terug. De vroegere meubeltoonzaal in de Hendrik Consiencestraat bruist van de energie en creativiteit.  Al tientallen kunstenaars en creatieve ondernemers namen hun intrek en tonen er hun creaties aan publiek. Een co working place werd opgezet op het gelijkvloers om samenwerking te faciliteren. Ik was benieuwd naar wat vandaag verwezenlijkt is, en trok geladen met mijn fototoestel, op zoek naar de personen achter het Artenova project, richting stationsbuurt

Artenova Mechelen Talentenfabriek

"Toen was anders. Nu is beter. Maar zonder toen was nu ook anders"

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

We hebben afgesproken in 't Bergske - dat nostalgisch bruine cafeetje aan de Dijleboord in Battel, op een boogscheut van 't Zennegat. 't Is zo een kroeg van een steeds zeldzamer wordend soort, waar het leven even stilstaat.  Buiten ligt de Dijle grijs en traag te wezen - zo grijs als de winterlucht en zo kouwelijk als de kale rillerige bomen langs de oevers.

Ik ontmoet er Wouter - Wouter De Swerdt - 'Desse' voor zijn vrienden.  Hij zit er ontspannen bij en af en toe nipt hij genietend van zijn Gouden Carolus.  Wouter praat rustig en zonder schroom.  Wat hij de laatste jaren heeft meegemaakt was heftig te noemen.  Heel heftig.  Mokerslagen.  Ze kregen hem haast klein.  Maar hij krabbelde recht.  Met vallen en opstaan heeft hij het roer weer in handen en bepaalt hij zélf weer de koers.  Hij wéét dat hij moet opletten om niet te hervallen.  Maar ondertussen kent hij de valkuilen. Hij voelt beter dan ooit wanneer hij aan de noodrem moet trekken.  Psychisch ziek zijn mag geen taboe meer  zijn.  Gelukkig is er een kentering gekomen in de kijk hierop.  Acties als de Rode Neuzen Dag hebben in dat gunstige proces ook hun aandeel (gehad).

Drie jaar geleden kreeg Wouter te maken met een zware psychose.  Maandenlang had deze hem in z'n greep.  Het is gelukkig goed afgelopen, maar het was zwaar.  Toch is het voor Wouter een stuk van zijn leven dat hij niet wil uitwissen.  Het heeft hem gemaakt tot de persoon die hij nu is.  En dat schreef hij ook neer in één van zijn gedichten.  Want Wouter heeft de trauma's proberen te verwerken in poëzie: 16 treffende gedichten - levensecht, herkenbaar - neergeschreven gedachten - gevoelens in woorden gevangen.  Trefzeker, gevoelig - geen woord te veel; geen woord te weinig.

 

Malinials, een blog voor de Mechelse Millennials

Het hing al een tijdje in de lucht, een babbel met Epiphani Cuypers. Deze jonge 22 jarige studente uit Mechelen is sinds november 2016 in de pen gekropen voor haar nieuwe blog “Malinials”, en dat maakte me benieuwd naar de persoon achter het scherm.

Blogster Epiphani Cuypers over "Malinials"

Mechelse Doomsensatie Marche Funèbre imponeert met episch derde album



Op 20 februari 2017 komt Into The Arms of Darkness uit, het langverwachte  derde album van de Mechelse Doomsensatie Marche Funèbre. Het album wordt op 25 maart 2017 live voorgesteld aan het grote publiek in Het Bos in Antwerpen.

De échte primeur was weggelegd voor een aantal fans, pers en andere genodigden tijdens de exclusieve luistersessie, zondagavond 5 februari in het recent heropende rustieke café De Pekton, in de bands eigen Mechelen. Voor menig fan de ultieme droom: samen met de bandleden luisteren naar het jongste werkstuk, voor dat publiek gekend is. Mechelen Blogt was ook van de partij en sprak met de terecht trotse bandleden Arne Vandenhoeck en Dennis Lefèbvre
 

Hartverwarmend verjaardagsfeest van Welcome in Mechelen

   

                 (foto's: J.Smets)

Het feest om de eerste verjaardag van Welcome in Mechelen in de verf te zetten werd een voltreffer van formaat!  Ruim 280 koppen werden geteld in het Olivetenhof.  En het werd écht wel een multicultureel feest.  Niet minder dan 21 verschillende nationaliteiten waren aanwezig, van Syrië tot Erithrea, van Irak tot Marokko, van Somalië tot Palestina.  Wat nog mooier was was het feit dat iedereen spontaan bij mekaar aanschoof om vaak heel geanimeerde gesprekjes te voeren.  Prachtige dwarsverbindingen! We  ontdekten dat we dezelfde dromen en zorgen delen - wat ook onze achtergrond is - dat we voor onze kinderen een mooie(re) toekomst wensen en dat we een allen een veiliger en warmere wereld willen waar het goed is om samen te lezen.  Kortom; het werd een grensverleggend en hartverwarmend feest dat iedere aanwezige nog lang zal heugen...    Eén van de ontroerendste momenten was het korte optreden van de 16-jarige Djellza Berisha, het Mechelse Kosovaarse meisje dat de laatste maanden niet uit het nieuws te branden was.  Zopas kreeg ze het verlossende bericht dat ze een verblijfsvergunning krijgt... Ze deed geen uitspraken over haar situatie.  Maar met een mooie warme zangstem wist ze de zaal stil te krijgen.  Muziek zegt meer dan woorden.  Als ze dan ook nog eens 'We shall overcome' zong, kreeg ik een krop in de keel. Ik was wellicht niet alleen...

 

Gij deugt, verstaat ge?

Vorig jaar verscheen de roman ‘WIL’ van Jeroen Olyslaegers, 333 pagina’s over bezet Antwerpen in de oorlog, vol van geweld en ambiguïteit.

Hoe overleef je in een dergelijke vreemde situatie? Ineens wordt je leven overhoop gegooid … blijf je neutraal of neem je positie in? Welke keuzes zijn moreel goed? Of verzand je in lafheid in deze gruwelijke omstandigheden?

Hoofdpersonage Wilfried Wils vertelt zijn verhaal aan één van zijn nakomelingen … en natuurlijk ook aan ons, de lezer.

     

(foto: © Tricky Troostie)

 

Arcadia... De Tuin van Eden ligt in Muizen!

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Plots schieten me de versregels te binnen: "...en blinkend vallen één voor één, Arcadia uw schijven open...".  Ze zaten ver verborgen in een uithoek van m'n geheugen.  Bertus Aafjes. Hier sta ik op deze februaridag in een mooi stukje natuur.  Ook een uithoek.  Hier ligt eveneens een 'Arcadia', een utopisch land vol bloemen, fruit, bossen en helder water.  Kortom: hét ideale landschap.  De naam is niet lukraak gekozen.  Geprangd tussen Dijle en Rijmenamse steenweg, in Muizen - omgeven door de natuurgebieden Cassenbroek, Mispeldonk, Pikhakendonk en de Baarbeekvallei, heeft Karsten Van Lil zijn droomplek gevonden.  Nog niet zo lang geleden wist hij dit ongeveer 1 hectare grote stuk grond te verwerven.  En hij heeft er wilde plannen mee!  Enthousiast leidt hij me rond in zijn Arcadia.  Op deze lap grond wil hij een agricultureel project uitwerken; een ecosysteem dat zichzelf in stand weet te houden.  Hij is een spraakwaterval.  Dit is zijn ding!  Van jongsaf zit het in zijn bloed: dieren, milieu, de natuur... Ooit volgde hij ook de opleiding tot natuurgids.  Kortom: Karsten is de geknipte man om van deze plek een droomplek te maken.  En  wat méér is: hij wil deze hedendaagse Tuin van Eden delen met anderen.  Momenteel heeft hij al zo'n zestal andere partners gevonden die met hem op een stuk van deze grond een 'samentuin' willen uitbouwen...

 

Inhoud syndiceren