Welkom in Mechelen!

 

(foto's: Jan Smets)

Het werd daar een hartverwarmend feest in het Olivetenhof.. Even leken oorlogsellende,  vlucht en de onzekere toekomst vergeten... Méér dan 120 gasten kwamen bijeengebracht door 'Welcome in Mechelen' samen: Mechelaars en mensen uit vooral Arabische landen.  Bedoeling was om nog hechtere banden te smeden en het thuisgevoel van deze vluchtelingen te vergroten.  Het was mooi om zien.  De wereld is niet reddeloos verloren.  Dat gevoel hadden er velen.  Druppels op een hete plaat?  misschien... Maar de aanwezigen gingen naar huis met een sprankel hoop dat het morgen beter wordt dan vandaag.  Deze stad liet zich zien van zijn mooiste en meest gastvrije kant.  Het werd beloond met grote dankbaarheid en een brede glimlach...

 

Op de Muziekboot: singing in the rain...

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Nog maar pas waren we aan boord van de Malinska gegaan, of het dreigende wolkendek scheurde open met een agressieve hagelaanval tot gevolg.  Kort maar krachtig.  Een natte start voor een boottochtje op de Dijle.  Deze namiddag werd 'de Muziekboot' officieel gedoopt: niet alleen met hemelwater, maar eveneens met cava!  En toen de trossen werden losgegooid, was het de beurt aan Marina Stockx - de Mechelse Piaf - die met Franse chansons de regen wist te verdrijven. Van Charles Trenet over Aznavour tot Adamo: ze passeerden allen de revue. Het proefpubliek reageerde enthousiast, en de toevallige passanten wisten het ook wel te appreciëren.  Met de muziekboot voegt rederij Malinska een nieuw en leuk evenement toe aan haar aanbod. 

 

10de verjaardag erkenning Vlaamse Gebarentaal gevierd met toeters en bellen

   

(foto's: Jan Smets)

Er wordt druk gegesticuleerd als ik de klas binnentreed.  Conversatie zonder woorden.  Oorverdovend...stil.  Ik voel me zo'n beetje buitenstaander en zelfs analfabeet, en besef plots hoe het voor een gehoorgestoorde moet voelen in een wereld vol klanken gesproken taal, muziek, lawaai...  Dit gevoel duurt maar even.  Gefascineerd door wat ik zie en 'hoor' probeer ik 'gesprekken' te vatten.  Ik herken een aantal gebaren doordat ik een beetje vertrouwd ben met SMOG ('Spreken Met Ondersteuning van Gebaren), de taal die gebruikt wordt in de wereld van personen met een verstandelijke beperking, en die gedeeltelijk afgeleid werd uit deze gebarentaal.  Maar toch....  Vandaag is het tien jaar geleden dat de overheid de Vlaamse Gebarentaal (VGT) erkende.  En dat wordt door de jolige bende die hier in CVO Crescendo deze taal onder de knie probeert te krijgen, gevierd met toeters en bellen.  De studenten hebben het naar hun schik.  Ze zijn allen gekleed in turkoois (hun 'officiële' feestkleur), hebben een papieren hoedje op het hoofd en een aantal flessen met parelend vocht, cupcakes en andere lekkere hapjes zullen na de les met plezier genuttigd worden.  Het is meteen het startschot van een feestweek die zaterdag in Antwerpen een orgelpunt zal krijgen...  Ik zat er bij en keek er naar, tot ook ik actief werd betrokken en me een aantal gebaren werden aangeleerd.  Best leuk.  De GVT-opleiding wordt steeds populairder, vertelt men mij.  Maar daar men nog altijd tekorten heeft aan doventolken, wil men met een infoavond op 26 mei de opleidingen in CVO Crescendo bekender maken bij een groter publiek...

 

Rituelen...

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Het haast herfstige weer hield de grote massa thuis. Wat jammer is.  Toch kwamen er nog behoorlijk wat geïnteresseerden afgezakt naar de binnenstad om te kijken wat Erfgoeddag anno 2016 in petto had.  En dat was heus héél wat.  Ik heb al het aangebodene kriskras bezocht, en dit resulteerde in deze fotocollage...

 

Torenhoog

met categorie:  

     

(foto's: Jan Smets)

Tijd voor een fotokwisje!   Herken je de volgende vijfentwintig toren(tje)s of gevelbekroningen?  Herkenning zal er zeker zijn, hoewel je toch eens even je wenkbrauwen fronsen zal vanwege de vreemde hoek van waaruit ze in beeld worden gebracht, of de verwarrende uitsnede...  Veel succes!

Niet antwoorden op de blog zelf aub, maar stuur jouw oplossingen door naar...

 

Yehudi Menuhin en Mechelen

met categorie:  

Op 22 april 2016 is het precies 100 jaar geleden dat Yehudi Menuhin in New York geboren werd.
3 jaar oud kreeg hij zijn eerste viool en meteen het etiket van wonderkind.  Op 7-jarige leeftijd bracht hij zijn eerste publieke concert, toegejuicht door een uitzinnige massa muziekliefhebbers. Het was het begin van een internationale carrière die hem over de ganse wereld voerde. Hij  werd algemeen geëerd en gelauwerd als beste violist van de eeuw en volgens sommige stak hij Paganini naar de kroon.

 

"Vrede is het kostbaarste om uw dromen te kunnen verwezenlijken"

(foto's: Jan Smets)

De koffie en zelfgebakken cake geuren heerlijk  in haar gastvrije woning in Hombeek.  Ze  praat rustig, sereen en met zachte stem.  Als achtjarig kind werd ze op de meest wrede manier geconfronteerd met de oorlogsgruwel. De vader van Bertje Ureel werd op de dag van de Bevrijding te Oostduinkerke gefusilleerd.  Het was 8 september 1944.  De beelden staan de nu 79-jarige vrouw nog op het netvlies gebrand.  Het meisje-van-de-zee is al véle jaren Mechelse, maar wat er op die noodlottige dag gebeurde in het kustdorp zal ze nooit vergeten.  Toch is er geen haat.  Onvermoeibaar trok ze van school tot school met haar vredesboodschap om te spreken over solidariteit, liefde en verdraagzaamheid.  Samen met haar man, Julien Palma heeft ze in onze stad in 1997 het 8-Mei comité opgericht, en als voorzitster heeft ze dat tien jaar geleid. De naam van het comité verwijst naar de Bevrijdingsdag van 1945.

Bij oorlog kent men alleen verliezers. Cultiveer de verwondering om al het mooie in vredestijd en sta open voor mooie en waardevolle zaken. Wees dankbaar om onze verworven democratie en kijk af en toe naar het verleden, maar blijf werken aan een mooie boodschap...

Het verleden heeft haar littekens bezorgd, maar de wonden zijn geheeld.  Haat en wraakgevoelens hebben haar leven niet verteerd.  Ze wist de negativiteit om te buigen naar een verhaal van hoop en perspectief.

 

Meulekensbrug voor héél even boven water

met categorie:  

  (foto's: J.Smets - kaartje R.Kokken)

De Goswin de Stassartstraat herleeft.  De ooit wat saaie uitvalsweg heeft de laatste jaren flink aan waarde gewonnen.  Het eerste stuk van Wollemarkt tot net voorbij het Groen Waterke lag vaak op de route van toeristen, en de afgesneden vliet was steeds één van de meest geliefkoosde fotohoekjes van onze stad. Dat is het nog trouwens.  Eens hier voorbij verviel de straat in een zekere 'middelmatigheid'.  Daar is verandering in gekomen.  Het Museum Kazerne Dossin en de geplande metamorfose van Predikherenklooster tot nieuwe stadsbib maken van de Stassartstraat een nieuwe place-to-be.  Het Hotel van der Gracht de Rommerswael (tot voor kort Home Astrid) krijgt een nieuwe invulling, de aanpalende Schoutetstraat oogt fraai, en de heraanleg van de hele straat is in een stroomversnelling gekomen en belooft veel goeds.  En: bij deze werken is voor héél even een oud stukje vliet terug boven water gekomen.  Niet alleen de Melaan kruiste ooit de straat, maar ook de Heergracht liep dwars over de vroegere Kerkhofstraat.  Volgende week gaan de wegeniswerken verder en zal van de toestand zoals ik ze dit weekend fotografeerde niks meer te zien zijn...

 

“De Bij” verheven tot Manga!

Het jonge Mechelse theatergezelschap Lucky Leo verrast opnieuw met hun nieuwste productie “De Bij” van Hikedi Noda   野田秀樹.

U krijgt vrijdag 15 april, zaterdag 16 april, vrijdag 22 april en zaterdag 23 april de kans om Lucky Leo op de bühne te bewonderen.

“En dan, terwijl ik zit te eten, begin ik te ontspannen. Ik denk na over alles wat gebeurd is, alles wat voorbij is. Ik merk dat ik meer en meer controle heb dan ooit tevoren in mijn leven. Dat ik langzaam in mijn nieuwe rol begin te groeien. Ik ben niet in de wieg gelegd om het slachtoffer te zijn.

Nu leef ik. Een leven met echte dingen. Een leven met mogelijkheden.”

Tijdens de try-out mocht ik mijn zintuigen de kost geven. Met plezier deel ik mijn ervaring.

 

Unieke vijfdaagse leesmarathon

met categorie:  

Geen mens die nog nooit hoorde van de tragikomische held Don Quichote... Maar wie las het boek?  Da's andere koek!  Wie weet komt daar nu verandering in.  Mechelen plaatst de schrijver van dit overbekende  Spaanse meesterwerk, Miquel de Cervantes, in de kijker.  Met een vijf dagen durende leesmarathon wordt eer gebracht aan de geestelijke vader van deze Spaanse edelman en zelfverklaarde ridder Don Quichote, die op 23 april net vierhonderd jaar geleden stierf. Dinsdag start de marathon waarop heel wat bekenden en minder bekenden voorlezen uit de dikke turf die dit boek wel is.  Dinsdag wordt de spits afgebeten in boekhandel De Standaard aan de IJzerenleen.  De dagen hierna wordt verder gelezen in de Mechelse bib en boekhandel Salvator in de Befferstraat.  Met deze unieke leesmarathon trapt onze stad  het klassieke muziekfestival 'Mechelen hoort stemmen', dat volledig de Spaanse toer opgaat, in gang. 

 

Mechelen op zijn best

met categorie:  

 (foto's: Jan Smets)  

 

Eddy Verschueren is gepassioneerd door Mechelen.  En sinds de man vorig jaar op brugpensioen is gegaan, is het hek helemaal van de dam.  Op 15 april - bijna een jaar geleden startte hij een website op: 'Mechelen op zijn best'.  Toen kon hij nog niet vermoeden dat deze zo'n groot succes zou hebben en dat hij er haast dagelijks zou aan sleutelen om hem up to date te houden en uit te breiden.

 

Krisje Peeters droomt van aangepaste sportrolstoel

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Ik zeg haar dat ze voor mij een 'rolmodel' lijkt voor veel van haar lotgenoten.  Terwijl ik dat uitspreek besef ik het.  Ze moet er smakelijk om lachen.  Krisje Peeters noemt haar rolstoel zelf haar 'cadillac'.  Humor moet kunnen.  Relativeringsvermogen ook.  En dat relativeren kan ze - ondanks haar beperkingen en de obstakels die ze haast dagelijks moet trotseren.  Krisje zegt een gelukkige vrouw te zijn.  Dat moet ze me eigenlijk niet verklaren.  Dat merk je als je haar ziet en met haar praat.  Voor de zoveelste keer wordt bevestigd wat ik al langer ervaar: mensen met een beperking zijn vaak sterke mensen. Wat zouden we zeuren om een pijntje, om een regendag of een trein die vertraging heeft? Is Krisje in haar 43-jarig bestaan nooit gefrustreerd geweest?  Heeft ze haar tegenslag simpelweg en zonder meer aanvaard?  Uiteraard niet.  Hoe zou het kunnen?  Maar ze heeft wel een grote innerlijke kracht ontwikkeld om iets van haar leven te maken.  Haar dagen zijn te kort. Ze wil zo gulzig leven. Vervelen is niet aan de orde. En wat mooi is: een deel van die tijd besteedt ze aan sociaal engagement.  Krisje: een vrouw die zich niet wentelt in zelfbeklag.  Vanmorgen had ik een ontmoeting met haar: een fijne ontmoeting op een dag waarop de lente zich voornam om eindelijk in volle kracht door te breken.

 

Albert Vila stelt cd voor en tovert ingenieuze melodieën uit zijn gitaar



Vrijdag 8 april 2016
stelde de Spaanse jazzgitarist Albert Vila zijn jongste CD The Unquiet Sky voor in de Mechelse Jazzzolder. Vila werd daarbij bijgestaan door contrabassist Boris Schmidt, drummer Toon Van Dionant én de gerenomeerde Christian Mendoza op piano. Stuk voor stuk topmuzikanten, die Albert Vila's ingenieuze composities mooi ondersteunden.

Ideetje voor Vleeshal terug opgerakeld

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Of het nu wordt opgerakeld door een partij van rode, appelblauwzeegroene, knalgele of pimpelpaarse kleur maakt me eigenlijk weinig uit.  Maar ik ben wel blij dat het idee dat ik iets meer dan een jaar geleden op Mechelenblogt lanceerde nu weerom wordt opgenomen.  sp.a Mechelen voerde deze morgen op de zaterdagmarkt actie voor een hippe en culinaire invulling van de aloude vleeshal in de Huidevettersstraat.  Of deze beoogde nieuwe functie van dit knappe gebouw een haalbare kaart is, zou letterlijk en figuurlijk marktonderzoek moeten uitwijzen.  Maar het zou alleszins leuk zijn mocht het realiseerbaar zijn.  Persoonlijk geloof ik dat een 'gemengde' functie als markthal en horeca mogelijke perspectieven zou kunnen bieden. Dat moeten specialisten maar onderzoeken. Ik ben maar een gewone Mechelaar-met-een-idee.  Maar als een partij mijn wensdroom terug op de agenda plaatst, mag ik eveneens mijn artikel van toen nog eens vanuit de mottebollen halen.  Hier kan je het nog eens nalezen:

www.mechelenblogt.be/2015/01/euh-markthal-misschien

De toekomst zal wel uitwijzen of het project levensvatbaar is...

 

Feestje in de Vier Emmers

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

In 1913, vlak voor de Eerste Wereldoorlog werd het laat-barokke huis 'De Vier Emmers' in de Befferstraat nog grondig gerestaureerd.  De bovenste foto links toont het pand in dat jaar.  Wat nu een horecazaak is was toen het met een chique naam betitelde 'Salon de Coiffure' -  Maison Boeckx.  In de gevel lees je nog het bouwjaar: 1699.  Da's allemaal verleden tijd. Nu is in het historische 'De Vier Emmers' een populair koffiehuis gevestigd. En deze bestaat nu 20 jaar.  Dat is géén eeuwigheid, maar net reden genoeg om zondag een feestje te bouwen... 

 

Inhoud syndiceren