De vrolijke melancholie van Marijke Van Kenhove

 

 

(foto's: Jan Smets)

Het is grijs, miezerig en winderig.  Allesbehalve een aangenaam weertje.  Maar als ik binnenstap bij Marijke Van Kenhove kom ik in een wonderlijke wereld terecht.  Wars van alle modegrillen ademt dit huis op de Keldermansvest leven en nostalgie uit.  Gezelligheid troef, en dit in het kwadraat.  Geen enkel plekje is leeg.  Alles vertelt hier een verhaal.  De kleur spat van de muren.  Overal krulletjes, kaarsjes, romantische serviesjes, planten, sculpturen, schilderijen...  Maar het plaatje klopt.  En Marijke die kunstenares is past volkomen in dit unieke decor.  In deze theatrale droomwereld hoort ze thuis.  Hier kan ze volkomen zichzelf zijn.  Alles is hier harmonie.  Bont en druk, en toch één en al geheel vormend.  "Wie hier binnenkomt vindt het fantastisch of hélemaal niks.  Er is geen tussenweg..."  Wat later zit ik met haar in de zetel tussen de vele kussentjes - tafelkleed gedrapeerd tot op de grond... Koffie geserveerd in een antiek kopje...  De keuken verspreidt een heerlijke baklucht.  Dat is het werk van Dirk Gooris, haar echtgenoot...  Fijnproeverij in al haar facetten.  Klassieke muziek vult de sprookjesachtige woonkamer...

 

Het warmste diner? Sjarabang serveert het in Resto Martinique!

 

                        (foto's: Jan Smets)

 

Hoe dichter we bij het eindejaar komen: hoe meer goeie doelen er opduiken.  Daar is niks mee.  Zolang we het openstellen van ons hart niet  beperken tot deze periode van het jaar - nietwaar?  Je moet zélf je keuze maar maken welk project of doel je steunen wil.  Er zijn er ook zovéle die onze aandacht en duit-in-het-zakje verdienen.  Maar ik heb er wel een héle leuke!  Op 12 december kan je tijdens de Warmste Week van Studio Brussel gezellig de voeten onder tafel schuiven in Resto Martinique - het bekende Mechelse restaurant dat eerder dit jaar een nieuw leven begon naast het veld van KV-Mechelen.  En de medewerkers van dit restaurant hebben het meer dan toffe idee uitgewerkt om samen met de mensen van vzw Sjarabang (je weet wel: de Mechelse vereniging van en voor mensen met een verstandelijke of meervoudige beperking) een exclusief diner te bereiden.  Resto Martinique is alvast erg enthousiast over de samenwerking.  De ploeg van het restaurant leidt de mensen van Sjarabang op om er een fantastische avond van te maken...  Want deze laatsten spelen dé hoofdrol.  Zij nemen voor even het roer over van het Martinique team!

 

Het gevoel van ver weg te komen...

(foto's: Jan Smets)

Ze vertelt me over haar omzwervingen.  Voor ze strandde in Mechelen was haar leven een reis tussen de vier windstreken.  Op een bepaald ogenblik voelde ze zich een reizende poëet - haar hoofd vol van verhalen en beelden... Nu nog heeft ze het gevoel van 'ver weg te komen' - ook al is deze stad haar thuishaven geworden waar ze niet meer weg wil.  Ze wil haar kinderen de stabiliteit geven die ze zelf zo heeft gemist.

Rita Jeltsch werd 43 jaar geleden in Los Angeles geboren als dochter van Zwitsere ouders.  Voortdurend verhuisde het gezin.  Op verschillende plaatsen in de Verenigde Staten woonden ze.  Vader was professor wiskunde en verhuisde telkens voor zijn job.  Vrouw en kinderen volgden.  Van Amerika vloog men de Grote Plas over naar Duitsland.  En van Duitsland ging het naar Zwitserland.

Voor een teenager is dit alles niet zo evident.  Altijd afscheid moeten nemen is niet eenvoudig.  Ik was 16 toen we naar Zwitserland verhuisden.  Ik was woest op mijn vader.  Met tegenzin woonde ik in Zwitserland.  Het contact met mijn ouders was moeilijk in die periode.  De band is al lang hersteld, al kan ik hem niet echt innig noemen.  Die heb ik wel met mijn jongste zus.  Ik spijbelde veel op school, en toch mocht ik een studiejaar overslaan zodat ik op 17 jaar verder kon studeren.  Met mijn ouders had ik een deal gesloten: ik zou alleen op kot gaan wonen.  Maar emotioneel was ik er beslist niet klaar voor.  In die periode tekende en schreef ik veel.  Fantasie had ik altijd gehad.  Een vlucht mag je het niet noemen.  Ik deed het gewoon graag.  Mijn allereerste boekje schreef mijn vader, omdat ik dat zelf nog niet kon.  Ik tekende en hij schreef er 'mijn' verhalen bij...

 

Ik praat met Rita in cultuurcafe De Kuub. Rita Jeltsch is een bijzonder boeiende persoonlijkheid en een kunstenares met een verrassend en intrigerend oeuvre.  Op 10 november werd haar expo 'MANAWEE' geopend in het Cultuurcentrum.  Die loopt nog tot zondag 3 december.  Tegelijkertijd werd haar gelijknamige graphic novel gepresenteerd...

 

En ook de hond keek tevreden...

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Voordien had ik hem nog nooit opgemerkt...  Maar vandaag zag ik hem plots: een hond op de oostgevel van 'den Ouwen Dok': een fascinerend en lichtelijk vreemd detail op een deel van de façade die haast een replica is van de zogenaamde 'Spaanse gevel' van ons stadhuis.  Het is maar één van de vele opmerkelijke bijzonderheden van dit wel heel imposante gebouw dat wellicht het grootste beschermde monument is van onze stad, naast onze Sint-Romboutstoren.  Vandaag werd met enige trots het eindresultaat van de buitenrestauratie getoond aan de pers.  Die trots is terecht!  Het voormalige zwembad waar zovele Maneblussrs met veel nostalgie aan terugdenken is na jarenlange leegstand weer verrezen in zijn oorspronkelijke status.  Het was architect, Mechelaar, Pieterjan Franck van het Brusselse bureau Origin Architecture & Engineering die tekst en uitleg mocht geven...

 

Zondag 100ste 'Mechelse Peper' op Radio Opsinjoor!

 

(foto's: Jan Smets)

Het programma is waanzinnig populair in Mechelen!  En zondagochtend aanstaande gaat de honderdste aflevering de ether in...  Negennegentig Maneblussers passeerden al de revue in 'Mechelse Peper', het programma van Bart Pepermans op Radio Opsinjoor.  Telkens worden twee uur lang bekende of iets minder bekende Mechelaars in de praatstoel gezet voor een boeiende en vaak erg sappige babbel.  Tussen de leuke items door is er tijd voor een streepje muziek, en het is de gast die het afsluitende nummer kiezen mag.  Zo ging dit al negennegentig keer.  Het programma start altijd om 10 uur, en wie het om één of andere reden mist is er nog een herkansing mogelijk.  Al de afleveringen zijn nog altijd te beluisteren via https://soundcloud.com/opsinjoor.   Voor de speciale jubileum-uitzending van zondag is het Bart himself die op de rooster wordt gelegd.  Daarstraks werd het programma opgenomen, en ik was de gelegenheidspresentator van dienst.  Twee jaar geleden zat ik in de praatstoel.  Nu werden de rollen omgedraaid in de studio van Opsinjoor in Hotel Elisabeth in de Stassartstraat...

 

Kleurrijk 'bos' fleurt Speelgoedstraatje op

  (foto's: Jan Smets)

De Nekkerspoelwijk is héél divers wat bebouwing en bewoners betreft.  En die veelkleurigheid wordt nu wel erg sterk in de verf gezet.  Letterlijk én figuurlijk.  Het ooit zo smalle en grauwe 'betonstraatje' dat 'geplet' ligt tussen Speelgoedmuseum en spoorwegberm en de verbinding maakt tussen Nekkerspoelstraat en Sint-Gummarusstrat werd stevig aangepakt.  Stevig én artistiek!  Het heeft flink wat voeten in de aarde gehad tussen idee en realisatie.  Bij aanvang wilden de buurtbewoners de donkere spoorwegtunnels aanpakken, maar dat bleek niet zo eenvoudig om uit te voeren.  Dus: wat anders diende te worden bedacht.  Al in 2006 werden plannen gesmeed om het Speelgoedstraatje een kleurrijker uitzicht te geven.  Da's dus inderdaad een hele poos geleden.  Maar gisteren - op de tot hiertoe meest grijze en natte dag van november - werd het straatje-in-z'n-nieuwe-kleedje dan toch officieel ingehuldigd.  De kleur spat van de muur!  Voormalig stadsartiest Gijs Vanhee die al meer eentonige muren een kunstzinnig uitzicht gaf, mag samen met de vele buurtbewoners die hieraan meewerkten, trots zijn op het resultaat....

 

Gidsenbond Mechelen ontvangt negende Gaston Feremansprijs



Zondag 19 november 2017
ontvangt de Gidsenbond van Mechelen de negende Gaston Feremansprijs, uitgereikt door Marnixring Mechelen Gaston Feremans in het Mechelse stadhuis.

Nadat ondermeer de betreurde Mechelse pianist Philibert Mees, organist Kristiaan Van Ingelgem, dirigent Urbain Van Asch en beiaardier Jo Haazen deze tweejaarlijkse prijs mochten ontvangen, komt nu de Gidsenbond in aanmerking voor deze mooie erkenning.

 

Aloysiuskapel heeft gouden gloed van 1835 teruggevonden

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Mechelen heeft er een monumentaal pareltje bij!  Na jarenlange verwaarlozing gevolgd door nieuwe bewustwording van de voormalige architecturale pracht én een lang restauratieproces schittert de vroegere laat-classicistische kapel van het Berthoutinstituut-Klein Seminarie weer als voorheen.  De kapel zal nu een multifunctionele functie krijgen.  Directeur infrastructuur van BimSem, Wouter Roels - en hij niet alleen - is bijzonder trots op het resultaat van de anderhalf jaar geleden opgestarte werken waaraan een kostenplaatje hangt van 800 000 euro. Ik kon de kapel waar men nog volop aan de slag was, reeds bewonderen tijdens de voorbije Open Monumentendag.   Toen kwam ik al erg onder de indruk.  Dat gevoel werd gisteren nog versterkt.  Gisterenavond werd de Aloysiuskapel onder grote belangstelling van directie, leerkrachten, leerlingen, oud-leerlingen, ouders en tal van sympathisanten ingehuldigd.  En het was kardinaal Jozef De Kesel himself, die de eer kreeg om de voormalige kapel in te wijden....

 

Pizza's voor De Lage Drempel...

 

(foto's: Jan Smets)

"Ik weet wat het betekent.  We hadden het thuis allerminst breed.  Ik ondervond het dus aan den lijve.  Maar door hard werken heb ik dit kunnen opbouwen.  Ik heb gelukkig kansen of mogelijkheden gekregen, maar je moet ze ook willen grijpen.  Mijn afkomst ben ik nooit vergeten.  Daarom heb ik ook zoveel affiniteit met een armoede-organisatie als De Lage Drempel.  Ik wil ze daarom ook graag steunen.  Hier krijgen mensen de kans om vooruit te geraken in hun leven.  Hier leren ze tegenslagen verwerken en leren ze hun kop niet te laten hangen maar opnieuw een toekomst op te bouwen..."

Aan het woord is Omar Aberkane, de sympathieke en sociaalbewogen zaakvoerder van KingslizePizza aan de Nekkerspoelstraat...

 

'Gebombardeerd'

 

(foto's: Jan Smets)

Je kan er niet naast kijken: in de Bruul, vlakbij Leliëndael, wordt je de volgende twee weken met de neus op de feiten gedrukt.  Het gaat over gruwel maar ook over hoop; over mensen die zich rechten en hoopvol kijken naar een betere toekomst...  Met de foto-expo 'Gebombardeerd' wil Handicap International niet alleen het oorlogsleed aanklagen, maar ook de postitieve verhalen van mensen vertellen die opnieuw iets willen maken van het leven.  Deze NGO zet zich in voor mensen met een handicap en voor andere kwetsbare personen.  Vooral gekend is Handicap International voor de strijd tegen landmijnen en clustermunitie.  Maar de focus beperkt zich niet enkel tot oorlogsslachtoffers.  Handicap International maakt deel uit van de Mechelse Mondiale Raad. Dit past volledig in de visie van de stad die dialoog erg belangrijk vindt en zich wil uitspreken tegen oorlogsgeweld.  Elk jaar zet ze bijvoorbeeld ook de 'Dag voor de Vrede'  van de Verenigde Naties in de schijnwerpers.  Maar ook onderschrijft ze sterk Cities for Life tegen de doodstraf...   Vanmiddag werd de expo geopend door schepenen Marina De Bie (Mondiaal Beleid), en Walter Schroons (Financiën en Sport)en directeur Handicap International in Brussel, Jean Van Wetter.  Opvallende aanwezige was de sinds bijna twee jaar in onze stad verblijvende Syrische vluchteling Mohamad Jarkas uit Aleppo...

 

de attributen van Sinte-Mette...

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Woensdagnamiddag.  De school is uit.  Ik rij langs de Grote Nieuwedijkstraat en passeer een andere fietser: een vader met op het stoeltje achteraan een kleine uk die luidkeels zingt van 'Sinte-Mette van de ruggenuchte...'.  Vrolijk en puur in onvervalst Mechels.  Ik glimlach.  Sinte-Mette is in Mechelen nog lang niet dood en begraven.  Gelukkig maar.  De traditie lijkt levendiger dan ooit.  Sinte-Mette is aloud Mechels immaterieel erfgoed dat  méér dan de moeite is om voor het nageslacht te bewaren. Jarenlang heeft men zich hier hard voor ingezet.  En dat werpt nu zijn vruchten af.  Het Sinte-Mettegenootschap, ooit ontstaan uit een verzuchting van de Gidsenbond en dat dit jaar verdiend de Cultuurprijs 'De Mechelsen Iemer' won, mag tevreden zijn.  In samenwerking met de stad organiseert het weerom op zaterdag 11 november een leuk kinderfeest in het Cultuurcentrum. Ongedwongen amusement.  Kinderen kunnen het podium beklimmen om daar onder begeleiding het enige échte Sinte-Mettelied te zingen.  Meedoen is belangrijker dan winnen.  Uiteraard. Toch is een mooie prijzentafel voorzien voor iedereen. Wie zich de moeite getroost om zich extra fraai uit te dossen en het liedje origineel en misschien wel met instrumenten naar voor te brengen, kan als eerste kiezen natuurlijk.  Veel randanimatie en pannenkoeken maken het feest hélemaal af.  Kinderen, hun ouders én sympathisanten zijn er welkom tussen 13u30 en 17 uur...

 

Sporting Mechelen helemaal in het nieuw!

 

(foto's: Jan Smets)

Fier, blij en ook een tikkeltje ontroerd stonden ze erbij: de jarenlange voorzitter van voetbalclub Sporting Mechelen, Jos De Boeck en zijn echtgenote Joske - al die tijd de bezige bij achter haar man.  Hun inzet voor deze Mechelse club is altijd groot geweest.  Vanavond konden ze hun geluk niet op.  Vanavond werd immers feestelijk de nieuwe infrastructuur van de voetbalclub aan de Jubellaan ingehuldigd.  Deze grondige renovatie was méér dan nodig.  Op 17 februari ging de eerste spade in de grond - gehanteerd door de schepenen Walter Schroons en Koen Anciaux.  En nu kon er geklonken worden op het beëindigen van de werken.  Tal van genodigden waren aanwezig om dit moment mee te maken in de gloednieuwe kantine: medewerkers, spelers, sympathisanten, politici, buren van de aangrenzende Stenenmolenstraat én François De Keersmaecker, erebondsvoorzitter van de KBVB...

 

Wandeling met de biografie van Herman De Coninck in de hand...

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

In november staat 'het boek' centraler dan ooit.  Niet alleen staat de jaarlijks weerkerende hoogmis voor elke boekenliefhebber: de Boekenbeurs met stip aangeduid in de agenda's: ook de plaatselijke boekenhandelaars doen hun duit in het zakje, met tal van activiteiten.  Zo werden onlangs de Openboekdagen georganiseerd in De Standaard aan de IJzerenleen.  Nu laat ook boekhandel Salvator in de Befferstraat van zich horen met een paar boeiende activiteiten.  Een aanrader is heel zeker de wandeling door onze stad met de onlangs verschenen biografie van Herman De Coninck in de hand.  En wie kan dit beter doen dan de schrijver zélf?   Inderdaad: op woensdag 15 november wordt Mechelen doorkruist met auteur Thomas Eyskens...

 

Reveil '17 ... Allerheiligen, maar dan anders

Allerheiligen … de dag dat veel mensen de rust en stilte van het kerkhof opzoeken. Om mensen die ons ontvielen te herdenken, of om gewoon even tot rust te komen in deze hectische tijden. Maar dat ingetogenheid niet automatisch synoniem moet staan voor bedruktheid … dat durven we in onze éénentwintigste eeuw weleens te vergeten.

Op de grens tussen dag en nacht namen woord en muziek even het heft in handen op de Mechelse begraafplaats om de stilte te doorbreken en een ode te brengen aan het leven én de dood. Reveil ’17 is een feit.

Sterven en rouwen bij moslims en christenen

met categorie:  

(foto: Jan Smets.  Paul Van Bets, Lies Vandeneede en Ahmed Chouyouhi)

Begin dit jaar overleed de moeder van een kennis van mij.  Een moslimvrouw.  Ik werd uitgenodigd om de familie te condoleren.  En daar wou ik graag op ingaan.  Drempelvrees had ik  niet, al was ik wel wat onwennig.  Aan wat mocht ik me verwachten?  Maar ik ben blij dat ik de stap zette.  Ten huize van de afgestorvene zat de hele familie bij mekaar.  Ook buren kwamen af en aan.  Er werden zoetigheden en andere lekkernijen gepresenteerd en ik kreeg een warm gevoel bij de uitingen van spontaan medeleven...

In deze dagen dat wij onze overleden familieleden en vrienden herdenken is het misschien wel eens goed om stil te staan bij dit thema.  Levend in een stad met grote diversiteit is het opvallend hoe weinig we weten van hoe 'de ander' omgaat met ingrijpende gebeurtenissen als sterven en rouwen.  Vaak blijven we steken in enkele steroptiepe ideëen hierrond.  En da's jammer.  Daarom is het ook zo'n mooi initiatief van Orbit en Sharaf vzw die samen met Thomas More een ontmoetingsavond organiseert waarin dieper wordt ingegaan op de manier hoe christenen en moslims dit alles ervaren.  Wat zijn de gelijkenissen en welk zijn de verschillen?  Voorwaar een boeiend en verrijkend gegeven!  En beslist niet alleen voor gelovigen.  Iedereen is dus welkom op dinsdag 7 november in de Hogeschool aan de Zandpoortvest.  Deze avond kan je als interreligieus zien, maar ook als multicultureel.  Een droge 'voordracht' zal het alleszins niet zijn.  Er is de kans om met mekaar in dialoog te gaan.  En dat is heel zeker een meerwaarde!

 

Inhoud syndiceren