Geborgen Verborgen

Tijdens de krokusvakantie maken vele ouders bewust de keuze om samen met hun kroost een activiteit te plannen op kindermaat. Wij zochten eens iets anders dan het zoveelste bezoek aan een duur pretpark of een overvolle lawaaierig sporthal met springkastelen. Al snel kijk je de dan naar het kunst- en cultuuraanbod. Ik betrapte me er op om dan richting Antwerpen en Gent te kijken. Al snel bleek dat het hier onder onze neus in Mechelen te vinden was. Met dank aan Maurice! –cui honorem honorem–

Van 5 februari tot en met 4 september loopt de tijdelijke tentoonstelling “Geborgen Verborgen” in het Museum Kazerne Dossin. Kinderen tussen 6 en 12 jaar kunnen er het verhaal ontdekken van de Joodse kunstenaar André Goezu(°1939).

De Parijse artiest met Antwerpse roots André Goezu neemt je mee terug naar zijn jeugd. Hij schetst aan de hand van zijn schilderijen en etsen een beeld van zijn kindertijd als ondergedoken kind.

Gewapend met mijn camera trok ik in het zoog van Yuna(7 jaar), Louise(9 jaar) en mama Kaat(een historica) op artistieke ontdekkingstocht. Als dat maar goedkomt!

 

Joppe pakt 20-jarig bestaan...grootscheeps aan!

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Joppe, één van de vier resterende jeugdhuizen in onze stad, mag heel binnenkort 20 kaarsjes uitblazen.  En dat feit zal men niet zomaar laten voorbij gaan.  Integendeel: de huidige ploeg van dit dynamische jeugdhuis pakt het grootscheeps aan!  Joppe is misschien wel het allerorigineelste jeugdhuis van het hele land.  Er mogen er dan wel gevestigd zijn op leuke locaties, in een caravan, in een bus, of waar dan ook..: een jeugdhuis op een rivierschip heeft toch nét dat tikkeltje meer!  Het eerste schip:  'De Gave' - want dat was de originele naam van het binnenschip dat dateerde uit 1904 - werd aangemeerd aan de kade nabij het sas van Battel.  Later zou een 50 jaar jongere boot De Gave vervangen.  Deze namiddag had ik een toffe babbel met drie Joppe-leden die tot het organiserend comité behoren dat het feestgebeuren op poten zet.  En het moet gezegd: de beste stuurlui staan niet aan wal!  Liesbeth Aeyels, Matthijs Van Utterbeeck en Laurens Vangeel weten van aanpakken. Het programma oogt hoogst aantrekkelijk.  Jong en oud zullen er hun gading in vinden! 

 

Bouw Nekkerhal

met categorie:  

Waar o  waar in Mechelen was dat en wat waren ze er aan 't doen??

(met dank aan Andy Frans voor de foto)

Zoals steeds niet antwoorden op het blog maar stuur je antwoord aan erkaa(apenstaart)telenet.be

schrijfseltje op gedichtendag...

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

...een schrijfseltje op gedichtendag...

 

Mechelen toonde zich weer van z'n solidaire kant!

met categorie:  
De Mechelaars toonden zich weer van hun warmste kant de voorbije feestdagen.  De intussen zesde editie van de actie Mechelen Solidair leverde in totaal zo'n 7500 euro op ten voordele van Mechelse armoedeverenigingen.
 
 
  
 
 
 

Ingrid en Guido bakken al veertig jaar friet op de Korenmarkt

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

 

Altijd werken met verse aardappelen - Vlaamse bintjes: dat zijn de beste.  Proper vet gebruiken én de friet 'de tijd' geven'.  Je moet zorgen voor een goeie voor-en afbak.  En niet te vergeten: vriendelijk zijn tegen de klanten...

Ze doen het met vakkennis, liefde voor de stiel en met hart en ziel: Ingrid Meynaerts en Guido Van Goolen.  Al veertig jaar lang baten zij Frituur Korenmarkt uit op het gelijknamige plein.  Zij begonnen er aan in de zomer van 1976: die extreem hete zomer zoals hij in de herinneringen van velen gegrift staat...

 

Giovanni brengt emotioneel muzikaal eerbetoon aan overleden vriend

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Aanvankelijk was hij er wat beschroomd voor...  Zou het niet misbegrepen worden?  Maar vrienden trokken hem over de streep.  En zo ging Giovanni Willems er voor: met een lied zou hij zijn vriend Glenn gedenken.  Op nieuwjaarsdag stapte de 22-jarige Glenn Daelemans uit het leven.  Voor velen kwam dit nieuws heel onverwacht en hard aan.  een emotionele mokerslag was het ook voor zijn drie jaar jongere vriend Giovanni.  Samen vonden ze mekaar in de muziek.  En met muziek - met een pakkend lied waarin hij zijn verwarde gevoelens probeerde te verwoorden - neemt Giovanni afscheid van hem.  Maar het nummer wil méér zijn dan dat.  Het wil ook troost en rust bieden aan de nabestaanden en al die hem gekend hebben.  Misschien helpt het ook andere jongeren die met zwarte gedachten zitten, om over hun emoties te praten.  "Het gaat écht niet om mij", herhaalt Giovanni.  "Ik werd zelfs ongemakkelijk als sommigen me proficiat wensten met dit lied...".  Maar ik ben opgelucht dat het goed onthaald is geworden door de zus en moeder van Glenn die het nu heel moeilijk hebben."  Het ontroerende lied 'Zichzelf verloren' dat deze student verpleegkunde schreef en zong, is te beluisteren op Youtube.  Stilletjes hoopt Giovanni er op dat radiostations hem contacteren om hierover met hem te praten..."Glenn was een goeie kerel. Zou hij trots op mij zijn, denk ik dan?  Ik weet het niet.  Het is het moeilijkste project dat ik ooit ondernam.  Maar het is wel therapeutisch geweest. Ik wil er niet mee scoren, maar wil wel dat het beluisterd wordt..."

 

Humans of Mechelen...

(foto's: Jan Smets)

Daarstraks hebben we mekaar dan eindelijk ontmoet.  Voordien hadden we al wel een paar keer vluchtig contact gehad, maar nu maakten we tijd vrij voor een langere babbel.  En het werd een bijzonder leuk gesprek. Ik ben méér dan dubbel zo oud als Bas, maar we konden het dadelijk goed vinden met mekaar.  Misschien omdat we zo'n beetje gelijkgestemde zielen zijn?  Bas Vinckx is een derdejaarsstudent journalistiek aan Thomas More in Mechelen, en ik... ik ben een verhalensprokkelaar...

 

Varen voor Harte

Afgelopen week, op 14 januari, zou Harte, dochter van Elke Du Bin en Johan Muyldermans, 9 jaar geworden zijn. Het lot besliste er anders over en Prinses Harte overleed op 6 jarige leeftijd na een moedige, maar oneerlijke strijd aan een zeer agressieve hersentumor.

Voor altijd 6. Ondanks het verlies van hun dochter buigen Elke en Johan hun immens verdriet om naar iets positief en tastbaars. Ze willen graag andere kinderen met een levensbedreigende ziekte een hart onder de riem steken. Deze grootse attitude blaast mij vandaag, als mens, als papa nog steeds van mijn sokken. Chapeau!

De initiatieven voor de VZW Prinses Harte zijn ondertussen bij menig Mechelaar door en door gekend. Toch wil ik graag de actie “Varen voor Harte” in de kijker plaatsen. Want Stien Verlinden en Marc Polspoel deden me uit de boot vallen van bewondering en verwondering met hun plan.

­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­

Thuis in Mechelen

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Sterallures heeft ze allerminst.  Ze is en blijft 'gewoon' Elise - een 18-jarig meisje - spontaan, goedlachs en uiterst sympathiek.  Ook al mag ze dan een rol hebben in de waanzinnig populaire VRT-soap Thuis dat in zijn hoogdagen bekeken wordt door niet minder dan 1,4 miljoen kijkers: ze blijft er opvallend nuchter bij.  Maar acteren is haar ding wel.  Met dit televisiewerk doet deze jonge Mechelse enorm veel ervaring op.  Het begon voor Elise Roels allemaal in het Mechelse conservatorium waar ze voordracht, dictie en drama volgde.  Nu speelt ze met overgave de rol van Emma Van Damme, de dochter van huisdokter Judith.  De verhaallijn van Elise/Emma is op z'n minst erg turbulent te noemen.  Maar zo heeft ze het graag.  Dit is een rol waar pit in zit.  Ook al staat de leefwereld van haar alter ego erg ver van haar af: hier kan Elise zich volkomen in uitleven.  Gisterenavond had ik een toffe babbel met dit talentrijke meisje dat beslist nog van haar zal laten horen in de toekomst...

 

Bert Vannoten filmde de vier seizoenen in het Mechels Rivierengebied

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

Het lijkt wel of we hier gezellig aan een Venetiaans kanaaltje zitten.  Maar niks is minder waar.  Vergeet het gedobber van deze gondel in de laguna van de Dogenstad.  Met Bert Vannoten heb ik het over heel wat noordelijker gelegen watertjes: ons Mechels rivierengebied.  En dat is misschien éven boeiend!  Want we beseffen het soms té weinig: onze stad is omringd door mooie en waardevolle natuurgebieden.  We maken er vaak een bocht rond, en we kennen ze niet altijd even goed. Voor Bert is dat helemaal anders.  Hij  kent het Mechels Broek als zijn broekzak.  Als meer dan verdienstelijk amateurkineast maakte hij reeds in 1992 een film over dit uitzonderlijke gebied.  De casette van toen is grijsgedraaid bij Natuurpunt.  'Kapotgespeeld' noemt hij het zelf.  Maar wat hij nu gefilmd heeft is helemaal topklasse.  Bert die nooit tevreden is met half werk heeft de lat weer bijzonder hoog gelegd.  Bijna twee jaar lang filmde hij in de natuurgebieden die Mechelen omringen.  Het Mechelse rivierenland toont zich op z'n mooist - in vier seizoenen - in een prachtige film van zowat 12 minuten.  Diegenen die het resultaat al konden bekijken, zijn laaiend enthousiast...  En ook Bert zélf kijkt tevreden terug op het afgewerkte product...

 

Herboren Yevgueni trakteert Mechelen op popparels en kleine levenslesjes



Het was alweer van 2012 geleden dat Yevgueni ons meenam naar Welkenraedt. Vrijdagavond 15 januari 2016 stond het vijftal opnieuw te schitteren in een als vanouds uitverkochte Mechelse Stadsschouwburg. Na Welkenraedt volgde een sabbat van twee jaar en in 2014 was de groep terug met 'Van Hierboven'. De tour die het album vergezelt, loopt nu op zijn laatste benen, met Mechelen als voorlaatste halte.

Het was dus best lang wachten voor de Mechelaars, maar dat wachten werd dan ook behoorlijk beloond. Mechelen werd getrakteerd op een fikse greep (ei zo na alles) uit het 'nieuwe' album, er was het fijne weerzien met 'Welkenraedt' en natuurlijk stonden enkele oudere Yevgueni-krakers, al dan niet in ander jasje, ook op de set met inbegrip van een bloedmooi 'Sara', het prachtige 'Als Ze Lacht', 'Nieuwe Meisjes' en twee van de vier Robbies.

'Super-Sis': Verdienstelijke Mechelaar 2015

  (foto's: Jan Smets)

'Super-Sis' hebben ze hun collega herdoopt.  De mensen van Sjarabang, de Mechelse vereniging die kunst-en cultuurparticipatie van mensen met een verstandelijke of meervoudige beperking wil bevorderen, dragen Sis Vermuyten op handen.  En super is hij wel écht.  Al van bij het begin van zijn loopbaan zet Sis zich in voor mensen met een beperking - de laatste jaren als vrijwilliger bij Sjarabang.  Met zijn muzikale en technische achtergrond is hij dé geknipte man om alles achter de schermen van een leien dakje te laten lopen.  Zelf is hij de bescheidenheid zelve en zoekt hij de spotlights niet op.  Maar dat hij méér dan gewaardeerd wordt door velen is een zekerheid.  En zoiets is ook het Koninklijk Verbond der Mechelse Geburenkringen niet ontgaan.  In het jaar dat Sis 60 kaarsjes mag uitblazen, werd hij gisterenavond in Cultuurhuis Leliëndael in Hombeek gehuldigd tot Verdienstelijk Mechelaar 2015.  Een verdiende erkenning voor zijn engagement is dit.  Hij mocht de medaille ontvangen uit de handen van Opperdekenin Nini Tremerie, voorzitter Jean Aerts en schepen Katleen den Roover... Het werd een gezellige en op sommige momenten zelfs ontroerende avond...

 

'Een bezoek te Mechelen'

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Na de artikeltjes over een Duitse reisgids uit 1913, een Franse van een decennium later, en een ongeveer even oud gidsje over Mechelen van VTB, laat ik jullie nu graag meebladeren in wéér een ander oud  boekwerkje voor toeristen...

Het werd geschreven door ene Kan.J.L.  En deze initialen zijn haast zeker van Kanunnik Laenen die archivaris was van het aartsbisschoppelijk paleis.  Deze man, die in 1871 geboren werd in Antwerpen, schreef tal van boeken over onze stad.  Een standaardwerk werd zijn 'Inleiding tot de geschiedenis van de Mechelse parochies'.  Ook pende hij een indrukwekkend naslagwerk over de Bourgondische periode bij mekaar.  Van 1927 tot 1940 - het jaar waarin hij stierf, was hij voorzitter van de Koninklijke Kring voor Oudheidkunde, Letteren en Kunst van Mechelen.

Het reisgidsje van zijn hand is geschreven na Wereldoorlog I, maar wel voor 1940 dus  En dat kan je ook afleiden uit beschrijvingen van gebouwen die er nu niet meer staan (waaronder, jawel: 'de Lepelaer' op de Zoutwerf...)

 

Verrassende ontdekking in het Predikherenklooster

  (foto's: Jan Smets)

Het voormalige Predikherenklooster in de Stassartstraat is een intrigerende en inspirerende plek.  En dat zal ze in de toekomst nog meer worden als onze stedelijke bib hier zijn intrek zal nemen.  Na decennialange leegstand en verwaarlozing is het nu alle hens aan dek in dit 17de eeuwse gebouw.  Als alles van een leien dakje loopt (men zit gelukkig op schema), zal de restauratie van het imposante bouwwerk voltooid zijn in 2018.  Dan kan de stadsbibliotheek verhuizen.  Deze werken die werden gestart in september van vorig jaar hebben een kostenplaatje van 22 000 000 euro, waarvan 11 000 000 gesubsidieerd door de Vlaamse overheid.  Deze morgen kon ik de stand van zaken bekijken, en ik breng je graag deze fotoreeks.  Tijdens het recente archeologische onderzoek werd een verrassende ontdekking gedaan!    Onder de bestaande vloer werden een hele reeks grafstenen teruggevonden uit de 17de en 18de eeuw.... En deze vondst is toch wel bijzonder te noemen...

 

Inhoud syndiceren