Bourgondische tijd door 19de-eeuws brilletje - kritisch bekeken in 'Uitbundig Verleden'

 

(foto's: Jan Smets)

Lange tijd keek men vanuit de museale wereld wat neer op hoe 19de-eeuwse kunstenaars historische taferelen breed en pompeus, romantisch en vaak erg uitbundig uitborstelde.  Eerder meewarig werden deze werken achteloos gecatalogeerd als ouderwets en er ging maar weinig aandacht naar uit.  Klaar voor de mottebollen en de stofnesten.  Nieuwe kunstvormen maakten hun opwachting.  Gelukkig is er nu toch wel een revival aan de gang.  "We zitten op een scharnierpunt" zegt curator Bart Stroobants van de tentoonstelling 'Uitbundig Verleden'.  Hij is er blij mee.  Bart is dan ook al langer geboeid door deze kunstperiode.  Met heel veel enthousiasme leidt de bevlogen Bart ons door de expo die overmorgen officieel wordt geopend in Busleyden.  Als geen ander kent hij deze tijdsperiode in de kunst. 

In de imposante kelderruimte van het Hof van Busleyden is deze uiterst knappe tentoonstelling opgesteld.  We worden hier als het ware gekatapulteerd naar een 19de-eeuws museum.  Een pluim voor deze scenografie!  Hier is duidelijk veel zorg aan besteed.  (bovendien, lacht Bart, is de opstelling heel duurzaam, want gerecycleerd met de materiële structuren van vorige top-expo 'Kinderen van de Renaissance...).

Deze tentoonstelling wil met een totaalbeleving ons terugflitsen naar de tijd waarin deze romantische kunstenaars hun ding konden doen.  Deze sfeer is voortreffelijk opgeroepen.

 

Viering 20 jaar De Lage Drempel staat in het teken van kinderarmoede

met categorie:  

Met een jaartje vertraging wegens corona, werd gisteren het 20-jarig bestaan van armoedevereniging De Lage Drempel gevierd.  In het Diocesaan Pastoraal Centrum kwamen een aantal gevestigde namen uit het werkveld, professionelen, vrijwilligers en beleidsmensen samen om van gedachten te wisselen rond armoede, onder de slogan “geen armoede in mijn boekentas, graag.”

Passiespel in Begijnhofkerk: universeel, eigentijds en professioneel

met categorie:  

(foto: Jan Smets)

Buiten is het op deze mistroostige novemberdag druilerig en grijs.  Maar de prachtig gerestaureerde begijnhofkerk baadt in een gouden licht en eens te meer ben ik overweldigd door het warme, kleurrijke interieur.  Deze kerk in ons mooie en gezellige Groot-Begijnhof is een pareltje.  Schitterend gewoonweg.  En in het voorjaar zal ze eens te meer schitteren!  Na tien jaar wordt een draad heropgepakt.  Voor de twintigste keer zal een totaal vernieuwd passiespel de toeschouwers weten te verbazen én ontroeren.  Een decennium geleden werd met de tweejaarlijkse opvoering van dit befaamde Passiespel gestopt.  De kerk diende immers gerestaureerd te worden.  Men koos voor deze jubileumviering voor een héél andere aanpak.  Of je nu gelovig bent of niet: de passie van Jezus is een universeel verhaal.  Het is het verhaal van elke mens die geraakt wordt door het leven.  Het vertelt over graag zien en verlies, over hoop en wanhoop, over angst, verdriet en eenzaamheid. In die zin overstijgt het het louter religieuze.

Uniek zal deze uitvoering zéker zijn.  Men stapte af van de vroegere werkvorm.  Het vernieuwde passiespel zal ons een spiegel voorhouden - zowel in woord als met beelden.  In niet minder dan 43 tableaux vivants - levende schilderijen - zullen een zestigtal figuranten optreden.  Zij tillen dit oeroude verhaal van het lijden over de eeuwen heen naar de mensen van nu.

Ook JIJ kan deelnemen!  Dit wordt ongetwijfeld een fantastische beleving.  Als je je hiertoe geroepen voelt dien je als de bliksem jouw naam op te geven.  Plankenkoorts hoef je echt niet te hebben.  Kom zeker langs op zaterdag 27 november.  Om 14 uur krijg je in de Begijnhofkerk meer tekst en uitleg over het gebeuren.

Vandaag had ik over dit boeiende project een babbel met een enthousiaste regisseur Willem Verheyden en man van het eerste uur en lid van de stuurgroep, Herman Vandeneede.   Ik heb alvast de data van het passiespel verankerd in mijn agenda!

 

Kessemis wordt weer formidabel!

(foto: Jan Smets)

Wat hebben we noodgedwongen lang 'opgehokt' moeten zitten.  Tja.  Het was nu eenmaal zo en niet anders.  Gelukkig is het leven - met alle voorzichtigheidsmaatregelen die we moeten in acht nemen - toch wel wat normaler geworden.  Opgehokt moeten we al langer niet meer zijn.  En toch.  Net vandaag stellen Connie Neefs en haar dochter Hannelore, met een flinke delegatie van het organiserende Mechelse partijbestuur van CD&V - hun gloednieuwe Kerstconcert voor in die typische bruine kroeg, de HanekeefGeen haan zal er om kraaien.  We kunnen wel degelijk uit 'onze keef' op zaterdag 18 december.  En dat gaan we dan ook doen.  Alle registers worden open getrokken voor de vierde editie van 'ne formidabele Kessemis' in de Stadsschouwburg.  De inschrijvingen lopen erg vlot.  Niet te verwonderen.  Wie al eerder een concert meemaakte met deze klassedames weet dat dit evenement garant staat voor kwaliteit, nostalgie, warmte en ontroering.  Dus: wie er bij wil zijn moet zich beslist reppen!

 

Een stad in verwondering

(foto: Jan Smets)

Met Herwig De Lannoy kan je uren praten over de geschiedenis van onze stad.  Hij is  ook niet de eerste de beste en kent Mechelen en haar historie als geen ander.  Herwig is  licenciaat geschiedenis.  Bovendien is hij voorzitter van de Koninklijke Kring voor Oudheidkunde, Letteren en Kunst van Mechelen en schreef hij al een boel artikels in de Handelingen van deze Kring.  Zopas verscheen een derde boek van zijn hand - uitgebracht door de Mechelse uitgeverij ElenA.  Zijn eerste boek - 'Een stad in omwenteling' - behandelde de periode tussen de Franse revoluite van 1789 en het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog.  Het mag heel zeker een magistraal werk over onze stad tijdens deze eeuw vol belangrijke omwentelingen worden genoemd.  Niet te verwonderen dat het nagenoeg uitverkocht is. Zijn tweede boek rolde drie jaar geleden van de drukpers.  In 'Een stad in volle vaart' wordt de 20ste eeuw belicht.  De focus ligt hier vooral op wonen, werken en winkelen in Mechelen tussen 1918 en 2000.  Het boek is nog steeds verkrijgbaar in de boekhandel én is een aanrader!  Toch viel de voorbije eeuw niet in één werk te vatten.  Hier moest beslist een vervolg op komen. En dat is er nu.  Corona maakte dat dit boek wat later dan gepland op de markt werd gebracht.  'Een stad in verwondering' brengt een verassende kijk op geloof, mentaliteit, politiek, kunst en vrije tijd'.  Weerom is het een voltreffer van formaat: prachtig en verzorgd uitgegeven zoals we het gewend zijn van ElenA - rijkelijk geïllustreerd.  Maar het is Herwig die terecht trots mag wezen.  Met deze turf van niet minder dan 336 bladzijden zal hij menig Maneblusser weten te verrassen.  Onze kijk op dit stukje recente geschiedenis zal zich ongetwijfeld verbreden en ons minder zwart/wit leren terugkijken op de voorbije eeuw.   Herwig citeert tijdens ons gesprek voormalig stadsbeiaardier Jo Haazen, die dit weekend de Erepenning van serviceclub Marnixkring kreeg uitgereikt:

Veel mensen hebben een goed geweten door een slecht geheugen

Herwig vindt het een geweldige uitspraak.  Hij kan er zich volledig in vinden.  Geschiedenis leert ons genuanceerder denken.

Uit het verleden kan je lessen trekken.  We mogen niet alleen met een hedendaags brilletje naar het verleden kijken.  Niet steeds met het vingertje opgestoken.

De toon is gezet...

 

Verdwaald in juli : dichter Paul Snoek als milicien in Mechelen

met categorie:  

Op 19 oktober is het veertig jaar geleden dat dichter Paul Snoek (1933-1981) het leven liet toen hij zich met zijn nieuwe zwarte Alfa Romeo tegen een kraanwagen te pletter reed. Een gelegenheid om het verhaal van zijn kortstondige passage in Mechelen nog eens vanonder het stof te halen.

We verplaatsen ons naar het jaar 1957. In de maand juli van dat jaar werd Snoek opgeroepen om zijn dienstplicht te vervullen. Na de driedaagse keuring in het Klein Kasteeltje in Brussel werd hij geschikt bevonden en volgde hij zijn basisopleiding in de Dossinkazerne. Het was de periode waarin soldaten nog deel uitmaakten van het dagelijks leven in Mechelen. Naast de Dossinkazerne waren er ook nog de monumentale kazerne Baron Michel en de kazerne Generaal Delobbe. Op de binnenpleinen weerklonken de klaroenen, de driekleur werd er gehesen en bevelen duchtig uitgedeeld.

Snoek trok zijn legeruniform met veel tegenzin aan: ‘Ik voelde mij daar als een slaaf. Ik moest daar in dat tamme leger dingen doen die ik dom vond en die ik dan ook zo weinig mogelijk deed.’

Wat hij voor ons in die periode gelukkig wel deed was gedichten en brieven schrijven. 

 

Bretoense poëzie in Galerie M

met categorie:  

Galerie M in de Kanunnik De Deckerstraat is al lang geen onbekende meer in Mechelen.  Deze in een prachtig pand gevestigde kunstgalerie op een boogscheut van Katelijnekerk en Klein-Begijnhof heeft al tal van bijzondere en knappe expo's op poten gezet.  Galeriehoudster Marleen De Smet doet dit steeds met overgave en zin voor detail, eigen aan haar perfectionistische natuur.  Zijzelf is dan ook artistiek begaafd en haar glaskunst - om maar één ding te noemen - zijn creaties van de bovenste plank en gaan vaak in dialoog met de tentoongestelde werken.  Marleen gaf de laatste jaren heel wat vermaarde Mechelse kunstenaars de kans op bij haar te exposeren - zoals ondermeer Jan De Winter, Brice Heyndels, Willy Van Eeckhout, en vele andere...  Maar af en toe worden de Mechelse grenzen overschreden.  En zo zal op zaterdag 23 oktober een heel nieuwe, prachtige en kleurrijke expo van start gaan.  De Bretoense kunstenaar Patrice Cudennec laat zijn kunnen zien in uitmuntende schilderijen, sculpturen en bronzen.  Tot en met 7 november kan je dit alles bewonderen...  Ware poëzie! 

 

Tof initiatief wil Mechelen autismevriendelijker maken!

met categorie:  

 

(foto: Jan Smets)

De Frederik de Merodestraat is altijd zowat de belangrijkste route geweest die ons bracht naar de nu toch prachtig gerestaureerde Sint-Janskerk of het onvolprezen Hof van Busleyden, het voormalige Groot-Seminarie enzovoort...  Maar eerlijk is eerlijk: hoewel deze straat wel wat te bieden had en heeft, miste ze tot voor kort wel wat animo.  Daar is gelukkig wel wat verandering in gekomen. Zopas opende een gloednieuwe stadsbioscoop haar deuren.  Een pareltje!  In het Hof van Busleyden komt een broodnodige 'cafetaria'; het Hof van Cadix wordt verbouwd tot een multifunctioneel complex met appartementen, een woonst voor mensen met een mentale beperking én een horecazaak...  En natuuuuuurlijk mogen we de gezellige, écht Mechelse kroeg van onze goeie vriend Kevin Polfliet niet vergeten die met het Maanlicht hoog scoort bij rechtgeaarde Maneblussers!  Met een uniek, sociaalbewogen initiatief zet hij dit leuke café nog méér op de kaart.  Ik draag het alvast een warm hart toe!

 

'De allerbeste uitvinding van de hele wereld'

met categorie:  

(foto: J.Smets)

Ze mag dan al wel een hele poos in de sinjorenstad wonen, ze blijft graag naar haar geboortestad Mechelen komen.  Shamisa Debroey blijft eentje 'van ons'.  Deze talentrijke jonge kunstenares bulkt van talent.  Dat weten we al langer.  Ze weet ons al jaren positief te verrassen met haar prachtige creaties en projecten. 

Gisteren kwam ze haar pas van de drukpers gerolde kinderboek 'de allerbeste uitvinding van de hele wereld' signeren in boekhandel Salvator in de Befferstraat.

 

Kunst beleven in Battel

Tijdens het weekend van 18 en 19 september organiseerde Kuroba (Kunst rond Battel) de tweejaarlijkse Kunstroute Bibeo : Beelden in Battel en omgeving.    Op 12 locaties in Battel, Heffen en Leest stelden 19 kunstenaars hun huis, tuin of atelier open voor bezoekers.  Bij een glaasje en onder een stralende zon kon je genieten van oa. beeldhouwwerken, keramiek, glaskunst,…   Ik sprong op mijn fiets en deed een klein stukje van de route.

Inhoud syndiceren