Waole, van langs de Daole

met categorie:  
Bob is dood.  Ik heb het niet over Bob, de bouwer, maar over Bob Van Staeyen van De Strangers.  De Strangers zijn / waren de NiteSpirit of Brikkeljon Bluesband van Antwaarpe, die internationale hits omvormden tot plezante liedjes in eullese dialect.  En ook ’t stad wier bezongen in “Aantwaarpe, gaa zè toch ver mao...".
 
Nu was er enkele dagen geleden een artikel in de gazetten over welk eigenlijk het Antwaarps volkslied is en of dat de Sinjoren dat wel zouden kennen.  Dat volkslied is blijkbaar niet massaal gekend, want het is niet dat liedje van De Strangers.  Ook niet “Oh lieve Vrouwe-toren” van La Esterella of “De lichtjes van de Schelde” van Bobbejaan Schoepen.  Het volkslied zou gaan over de Schelde en het scheldewater.  Een muzikale ode aan de stroom zelf, bijeengepuzzeld door ene Karel Mestdagh, notabene een Brugs componist (go figure).
 
Begin 20ste eeuw zou het - wereldwijd - hip geweest zijn om stromen en rivieren in liederlijke teksten te bezingen.  En omdat we hier van Mechelen zijn, ben ik eens gaan rondneuzen op dat WWW of er liedjes zijn die ons Dijle bezingen.  Paul Michiels uit Heist op den Berg ( aka Polle Pap van Soulsister ) heeft wel een liedje over een (and I quote) rode Dijle.  Na even opzoekwerk gaat dit over een bloed-rode Dijle in Leuven toen de vikingen daar moordden, verkrachtten, plunderden en brandschatten anno 891.
 
 
Dan vind ik ook de vermelding van enkele Dijle-liedjes.  Is het steeds dezelfde tekst en muziek of niet, want ik vind verschillende vaders en uitvoerders : Peter Cabus in 1964, Floris Van der Mueren en Renaat Verbruggen (zoek “Dijle” in de links).   

een hartverwarmende kettingbrief...

met categorie:  

Nee: het wordt géén eindejaarsperiode zoals we die zouden wensen.  En daar kan je om treuren.  Kerst, Oudjaar en Nieuwjaar zullen we op een andere manier moeten 'invullen'.  Het zal misschien onwennig aanvoelen.  Of..we kunnen proberen er het beste van te maken - creatief omgaan met het gegeven - Zoeken wat mogelijk is binnen de grenzen van het veilige.  Niet omdat het MOET, maar omdat het een vorm is van solidariteit betonen met élke medeburger.  We zitten in hetzelfde schuitje en we roeien met de riemen die we hebben.  De horizon lonkt hoopvol, maar we zitten nog op volle zee. 

 

Opzoekingswerk van Mechelse avant-garde-schilder Hubert Wolfs draait op volle toeren.

De oproepen die Mechelen Blogt vorig jaar in verband met Hubert Wolfs heeft gelanceerd, waren zeer succesvol. Er kwam een hele reeks ongemeen boeiende gegevens boven water over leven en werk van deze vroeg gestorven, Mechelse avant-garde-schilder (1899-1937). Die inlichtingen riepen vaak ook weer nieuwe vragen op. Zo is intussen gebleken dat Prosper De Troyer, de mentor van de bijna twintig jaar jongere  'Wolfske', diverse portretten van zijn pupil vervaardigd heeft.

Mechelse armoedevereniging De Lage Drempel blaast 20 figuurlijke kaarsjes uit

Het had een groot feest moeten worden, afgelopen donderdag 19 november.  Meer dan 150 sympathisanten en vrijwilligers van armoedevereniging De Lage Drempel zouden die dag samenkomen voor een symposium rond het twintigjarig bestaan van de organisatie. Drie gerenommeerde academische sprekers zouden er samen met ervaringsdeskundigen debatteren over de Mechelse kinderarmoedeproblematiek. Corona stak helaas - zoals bij zoveel dingen dezer dagen - een stokje voor dit belangrijke en feestelijk moment. Toch ging de verjaardag van De Lage Drempel niet helemààl ongemerkt voorbij. Mechels schepen van armoedebestrijding Gabriella De Francesco kwam op een coronaproof persmoment samen met stichter van het éérste uur Bernard Defossez en voorzitter Hedwig De Saeger twintig denkbeeldige kaarsjes uitblazen op een grote verjaardagstaart.  Tegelijk werd het nieuwe logo van de organisatie onthuld én werd het nieuwe initiatief rond kinderarmoede ‘Over de drempel’ belicht.

 

 

 

Marcel Kocken wordt morgen 85. Een gefilmd venster op zijn leven als stadsgids en schrijver.

met categorie:  

“Voor mij persoonlijk is de geschiedenis die ik terugvond in de oude documenten van de 16e en 17e eeuw alsof ik als getuige door een venster keek. Je kan het vergelijken met een raam in de loge van KV Mechelen. Je bent getuige van het voetbal maar er toch niet echt bij aanwezig”

https://youtu.be/F5jkh8ChwYQ

Marcel Kocken wordt 85. Net zoals ik al deed bij zijn vorige lustrums van 75 en 80 had ik de eer een stukje over hem te mogen plegen. Het kan de laatste keer zijn dat er een boek van Marcel uitkomt, want de brave man zit praktisch zonder inkt. Hij heeft nog net een laatste potje op de kop kunnen tikken bij Mispelters, maar daarna is het gedaan.  Ik heb me laten wijsmaken dat zwarte inkt veel langer in de archieven bewaart dan blauwe, het is maar dat u het weet. Inmiddels heeft Karine Decoster, de gealarmeerde voorzitster van de stadsgidsen al een nieuwe inktpot boven getoverd en aan Marcel overhandigd. Men weet maar nooit.

Bedje

met categorie:  
Hoera !  Naast Mechelse koekoek, de Mechelse (Anker)bieren, Mechelse krombek, Mechelse tros,  Mechelse maantjes, Mechelse torentjes, Mechelse margrietjes, Mechelse asperges, Mechels witlof, Mechelse peren en abrikozen heeft Mechelen er een nieuwe delicatesse bij ! Niet ne Canard à l’Orange, maar Canard à Lemna de Malines oftwel Eend op een bedje van Mechelse eendenkroos.  En waarom niet - in Mechelen - die eend vervangen door ne Mechelse koekoek met daarbij een goe pak frut, wat kroketten of gebakken schatjes-van-patatjes ?
 
Mechelse Groententeelt
 
Het was in het programma Nieuwe Feiten op Radio 1 met Lieven Vandenhaute op 19 november 2020 dat er werd geopperd dat eendenkroos - naast dierenvoeding - ook geschikt is voor de mens.  En alzo zou eendenkroos (ook gekend als waterlinzen) kunnen “geteelt" worden door de boer / agrariër / land-of tuinbouwer in het Land van Mechelen

#laatzeliggen

met categorie:  
Hoera, we hebben er alweer een hashtag bij : #laatzeliggen.
 
Na het ongefilterd lozen van uw afvalwater in uwen hof of in de nabijgelegen beek, zoals in Bênaa, is gemillimeterd gras in aoven hof ook zo oldskool en... hartstikke saai.  En Mechelen gaat mee in de Vaart der Volkeren want ook hier gaan ze bladeren laten liggen op straten, pleinen, in parken en bossen.
 
Ik herinner me nog het verjaardagsfeestje van een klasmaat uit de eerste vier leerjaren van de lagere school op de Olivetenvest ( yo, Geert Teugels ).  Terwijl wij nog in de Spreeuwenhuisstraat woonden en enkel een koertje met kolenkot bezaten, kwamen we bij de familie Teugels in een wilde tuin terecht.  Geert woonde langs het jaagpad, gelegen aan het einde van de toenmalige Stuivenbergvaart (nu doorgetrokken) dat doorliep tot aan de Uilmolenweg.  Vol met bomen, afgevallen bladeren en bramen en struiken was daar geen opkuisen aan voor Geert of zijn ouders, maar wat een geweldige plek om als klein padodders daar te rennen en spelen.
 
Leuvense Vaart - Sas van Battel en het jaagpad
 
In 1974 verhuisden we dan naar een spiksplinternieuwe woning langs den Tervuursesteenweg op Coloma.
 

Gebundelde herinneringen van 85-jarige Marcel Kocken

met categorie:  

(foto's: Jan Smets)

Deze dagen ben ik heel voorzichtig, en ik kom bijna niet buiten.  Maar alles gaat goed met mij.  De benen willen wel minder mee, maar dan vraagt mijn dokter: hoe oud ben je?  En dan weet ik genoeg...

Hij kan er mee lachen.  Die mobiliteit mag dan ietsje minder zijn: de rest gaat nog allemaal prima!  Méér dan prima.  Marcel Kocken die volgende week - op 23 november - 85 kaarsjes mag uitblazen, heeft een fenomenaal geheugen.  Ongetwijfeld is hij één van de meest gedocumenteerde en belezen Maneblussers van zijn generatie.  Met recht en reden mag hij een Levende Legende worden genoemd - het Levende Archief van deze stad.  Marcel heeft een onnoemelijke bijdrage geleverd aan de stad die hij liefheeft.  Als ongekroonde cultuurpaus heeft hij Mechelen op de kaart gezet en ons allen deze stad nog liever leren zien.  Vele petjes heeft hij gedragen.  Met ontelbare dingen heeft hij zich bezig gehouden.  De boeken en bijdragen die hij schreef zijn talrijk.  Maar nu komt wel hét ultieme boek uit: een vuistdik, prachtig boek met de bundeling van de boeiendste persoonlijke herinneringen en historische feiten.  Dit mag gewoonweg niet ontbreken op de boekenplank van elke rechtgeaarde Mechelaar!   'Mechelen gebundeld' is misschien wel het mooiste verjaardagsgeschenk voor deze man die ik enorm respecteer...  Uitgeverij ElenA brengt dit boek op de markt.  Vanaf morgen ligt het in de boekhandel.  Rep je!

 

Blogger Jan Smets verrast met klassiek sprookje

Jan Smets introduceren is, zeker onder de lezers van deze blog, al lang niet meer nodig.  Zijn schijnbaar onvermoeibare pen en cameralens tekenden de voorbije twee decennia al een hele bibliotheek op aan verhalen over twee van zijn meest geliefde onderwerpen: Mechelen en de Mechelaars.  Een selectie van de meest markante verhalen van gekende en minder gekende - maar steeds boeiende - Maneblussers werd intussen onder de noemer 'Een stad vertelt' gebundeld in twee succesvolle boeken.  Nu komt Jan met een derde boek, maar dan wel een van een héél andere orde.  Geïnspireerd door zijn kleinkinderen nam hij de tekenpen ter hand - nog een van zijn vele talenten - en creëerde hij een heus sprookje: 'De draak van Ribbedebie'.
 
µ
Foto (c) Jan Smets

 

 

WIP

Het was weer eens leuk om iets geweldig te vinden over ons Mechelen in deze barre corona-tijden.  Op Delcampe verkocht iemand met "een bazaarke in Limburg" een krantenknipsel uit 1936 met de ondertitel : “De Mechelse boogschuttersmaatschappij ‘De Edele Handboog’ had een groot schutterstornooi georganiseerd op het terrein van FC Mechelen”.  Omdat het bod morgen weg kan zijn, hieronder nog eens de printscreen van het Delcampe-artikel en het krantenknipsel.
 
 
 
 
 
Inhoud syndiceren