Mercado smaakt naar meer!

met categorie:  

  

    

(foto's: Jan Smets)

Het werd een ware overrompeling!  Dat het een succes zou worden kon reeds op voorhand worden voorspeld.  Maar dit overtrof alle verwachtingen.  De hele dag was het op de koppen lopen in de voormalige Vleeshal, waar bij wijze van proef 'uitgetest' werd hoe een Mechelse Mercado kon ingevuld worden.  En deze Mercado werd gesmaakt!  De reacties waren over het algemeen heel enthousiast!  Deze overdekte culinaire markt in dit prachtige negentiende-eeuwse gebouw veroverde de harten van de bezoekers.  Velen hebben vandaag dan ook de wens geuit dat dit gebeuren een permanent karakter zou krijgen.  Hoe en aan welke frequentie dit zou kunnen plaatsvinden is voer voor deskundige 'marktonderzoekers' en de 'centen' is weer een andere niet te onderschatten kwestie.  Maar dat onze stad deze historische markthal niet uit handen mag laten gaan en dat het een openbaar karakter zou moeten krijgen in de toekomst...: daar is men het unaniem over eens.

 

"Ik kijk naar de geschiedenis als door 'n venster"

 

(foto's: Jan Smets)

Dit boek gaat over kleine mensen.  Vorsten, heersers en generaals 'schrijven' de geschiedenis, maar het is de kleine man die ze schraagt...

Dat vertelt me Marcel Kocken van wie zopas zijn in 2007 uitgegeven boek 'Gruwelgids voor Oud-Mechelen' opnieuw is uitgegeven.  Het boek was nergens meer verkrijgbaar maar deze herdruk komt netjes op tijd bij de start van het stadsfestival  OP.RECHT.MECHELEN.  Nochtans gaat het boek niet over de Grote Raad, maar wel over 500 jaar rechtspraak in onze stad aan de hand van honderden vonnissen.  De persoonlijke geschiedenis van de gewone Mechelaar die in aanraking komt met het gerecht wordt uit de doeken gedaan.  Het gaat over de toen heersende rechtspraak, over heksenprocessen, over diefstal en moord, landloperij, prostitutie en ketterij...  Welke straffen ondergingen deze Mechelaars?  We volgen in het boek landlopers, schouten en beulen... Dat straffen vaak gruwelijk waren verklapt de boektitel al.

Ik ben bij het samenstellen van dit boek 'omgekeerd' te werk gegaan.  Normaal vertrekt men bij studies over het onderwerp en zoekt men daarna naar 'gevallen' om dit te staven.  Ik vertrok echter vanuit de vonnissen.  Zo was ik niet bevooroordeeld.  Nadien pas schreef ik mijn conclusies neer.  Het lezen van al die oude registers en schrijfsels gaf me een haast zinnelijk genot - géén genoegen.  Ik las de heksenprocessen of ik er zélf bij was.  Ze werden bijna ter plaatse tijdens de martelingen opgetekend.  Zo leek ik ooggetuige.  Ik voelde dat ik er bij was, maar ik zat er niet tussen.  Ik stond precies voor een venster.  Het is zo dat ik naar de geschiedenis.  Door deze documenten en vonissen te lezen liet ik mijn verbeelding werken.  Dan zie ik voor mij de bedelaars, de sukkelaars... En dit alles heb ik op een bevattelijke en toegankelijke manier in mijn boek neer te schrijven.  Om het vlot leesbaar te maken heb ik uiteraard een uitgebreide bronvermelding toegevoegd, maar liet ik de storende voetnota's achterwege.

Voor wie dit artikel nog op tijd leest: het boek dat verkrijgbaar is in alle Mechelse boekhandels, wordt morgen door Marcel himself gesigneerd bij Salvator in Befferstraat tussen 10u en 13u  (je kan er dan trouwens ook terecht voor het boek 'de piemel van Napoleon' van Lode Melis die in de namiddag nog bij Standaard Boekhandel zal signeren.  Dit ter zijde...)

 

Wilde Wijven Weekend

met categorie:  

Ik schrijf vrijdagmorgen 11 uur, ik bevind me op de Haverwerf, op zoek naar wat nieuws in onze prachtige stad Mechelen.

Terwijl ik even over de balustrade hing aan de binnendijle, en genoot van het uitzicht op de Vismarkt, viel mijn oog op een groepje dames die duchtig aan het overleggen waren. Ik was benieuwd en heb mijn stoute schoenen aangetrokken, en ben naar hun toe gestapt.

Al snel kreeg ik te horen dat deze dames een weekendje Mechelen geboekt hadden, en eigenlijk niet goed wisten waar beginnen. Met een stadsplan en enkele voorbereide notities in de hand, vroeg ik hen of ik kon helpen.

"Ik ben maar een klein manneke dat wat toneel en muziek speelde..."

   

(foto's: Jan Smets)

Hij heeft één van de meest markante karakterkoppen van de Dijlestad, en velen kennen hem.  Hij was dan ook jarenlang méér dan actief op tal van terreinen.  En als je hem daar nooit hebt ontmoet, dan zag je hem al wel eens door de Mechelse straten lopen: Pol Van Hoof.  Pol is nu 68 jaar en het leven heeft hem de voorbije tijd niet gespaard.  Vorig jaar verloor hij zijn echtgenote Betty na 25 jaar huwelijk, en zijn gezondheid laat het afweten.  Niks levensbedreigend maar wel slopend.  Een vrij zeldzame ziekte zorgt voor verstarring van de hartspier.  Het maakt dat zijn hartcapaciteit sterk achteruitgegaan is en dat hij snel buiten adem is.  Dat legt natuurlijk een zware hypotheek op zijn doen en laten en de bezige bij die hij altijd was moet nu vrede nemen met een levensritme dat héél wat trager is dan het ooit was.  Maar hij blijft niet bij de pakken zitten.  Ondanks de ernst van zijn aandoening is het hem niet aan te zien.  Pol woont met zijn 16-jarige Chinese adoptiedochter Yong Qing in een gezellig appartement in het Hof van Habsburg, de voormalige Dossinkazerne, en heeft een prachtig uitzicht op de skyline van de stad met de altijd dominerende Sint-Romboutstoren...

 

UIT zonder uitlaat door een andere bril ..

Een stralende zondag, geen rijdende auto te bespeuren in de binnenstad, dat is “UIT zonder uitlaat”, een initiatief waar jaarlijks enkele Vlaamse steden aan deelnemen, en dus ook onze stad Mechelen.

 

Ik was al vroeg op tocht met de fiets, om is lekker te genieten van een autoluw stadscentrum. Het is is iets anders dan steeds opletten of één of andere autobestuurder je niet tegen de kant duwt met je fiets, vrijheid om te rijden zonder gevaar, heerlijk toch.

UiT zonder uitlaat - 2800Love - Plog

Plog(PhotoLog) of Fotoreportage UiT zonder uitlaat

Broosistan ... land van mijn dromen

Zaterdag werd, in het kader van het stadsfestival OP.RECHT.MECHELEN, door de ontdekkers Schellekens en Peleman, de nomadische miscrostaat 'Broosistan' voor de ogen van een enthousiaste schare kijklustigen ontvouwd.

En dat ontvouwen mag letterlijk genomen worden! De ontdekkers rolden matten kunstgras uit en plaatsten douane-poortjes met ‘Welcome in Broosistan’.

                     

Rommelmarkt Torenhuis

Zaterdag vond de vijfde editie plaats van de “Rommelmarkt Torenhuis

Organisator Didier De Leenheer, uit Sint-Katelijne-Waver is niet aan zijn proefstuk toe als het op organiseren aankomt. In zijn eigen woonplaats organiseert Didier ook jaarlijks enkele Bingo avonden.

“Het is bij mij een echte microbe, organiseren van evenementen als deze rommelmarkt is mijn passie. Vijf jaar terug is er aan de toog, tussen pot en pint, in het Torenhuis beslist dat ik de fakkel zou overnemen van het organiseren van deze rommelmarkt, die al vele jaren bestaat. Zelf sta ik met mijn vrouw ook met een stand met kinderspeelgoed” zegt Didier

Mir ginn op Mecheln!

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets)

Vandaag werd dan het officiële startschot gegeven van het Stadsfestival OP.RECHT.MECHELEN dat ons twee jaar lang zal trakteren op een massa evenementen die allemaal in het teken staan van de 400ste verjaardag van de vestiging van de Grote Raad in Mechelen en van recht en rechtvaardigheid. 

Eerlijk is eerlijk: de grote massa was niet komen opdagen vandaag, ondanks het weer dat beter was dan enkele dagen geleden voorspeld.  Had het te maken met het afgelasten van de zaterdagmarkt dat vele passanten thuis hield?  Of had het te maken met het feit dat de start van het festival nog niet doorgedrongen is bij de meeste Mechelaars?

Vandaag liep ik kriskras door het gebeuren, en ik breng er dan ook graag verslag van uit, voordat ik het laatste luik van deze openingsdag straks zal bijwonen in de tuin van het Hof van Savoye waar het stuk 'Maat voor Maat' zal worden opgevoerd...

 

De Piemel van Napoleon

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

 

Zeg nu zelf, een boek met op de cover deze spraakmakende titel: dat loop je niet zomaar achteloos voorbij in de boekhandel.  Dan kriebelt het ook bij jou toch om er met enige nieuwsgierigheid in te bladeren neem ik aan? 

Dat is nu nét de bedoeling!  Het gaat immers niet alleen over het intiemste deel van de kleine Corsicaan die het schopte tot beroemdste Fransman aller tijden.  Helemaal niet.  Maar de jongeheer van zijne Keizerlijke Hoogheid moet je wel verleiden om méér intrigerende, boeiende en verrassende geschiedkundige weetjes te ontdekken.

Dat is het opzet van dit fraai uitgegeven boek.  De man - die zoals hij het zelf omschrijft  - 'geschiedenis langs de achterdeur' wil serveren, is Mechelaar Lode Melis.  'De Piemel van Napoleon' wordt door de Mechelse uitgeverij ElenA op de markt gebracht.

 

(Levens)kunstenaar Frans Van den Brande

met categorie:  

 

(foto's: Jan Smets.  Li-boven catalogus expo 2011 in Cult.Centrum)

 

Op deze prachtige nazomerdag staan de ramen van het appartement wijd open, en je hoort het gekrijs van de meeuwen.  Ze hebben de beiaardklanken van zijn geboortestad vervangen.  Hier in Oostende klinkt het lied van de zee en de meeuwen nemen het mee in hun vlucht...

Elf jaar geleden verruilde hij zijn woning en zijn geliefde atelier aan de Auwegemvaart.  Noodgedwongen en met pijn in het hart.  Maar het kon niet meer.  Als een kunstenaar die zovele jaren zoveel schoonheid wist te scheppen de steen de steen moet laten en het blad leeg, dan gaat dit gepaard met stil verdriet.

Zijn rechterhand wil niet meer mee.  MS heeft hem in zijn greep.  Al vele jaren.  Frans is afhankelijk geworden van derden en zijn ongelooflijk lieve vrouw Cécile - een mooie, frèle dame die hem met de beste zorg omringt.  Hij is er dankbaar voor.  Ondanks de beperkingen en ondanks het verlies van de fysieke kracht om verbeelding in beelden om te zetten heeft hij vrede met zichzelf en zijn toestand.  Hij wil nog graag honderd worden, vertelt hij.  Ik zie dat hij het meent.   De levensdrang is er...

 

Black Coffee in Tivoli

Vrijdagavond 9 september 2016, iets voor 20 uur, het is een zwoele avond, de mensen stromen toe aan de tent, naast de circuswagen van Circus Ronaldo, op het grote grasplein van het Tivolipark, hier word vanavond Black Coffee geserveerd

Opsinjoorke laat zijn benen ontharen...

met categorie:  

  (foto's: Jan Smets)

Wellicht is dit niet hét nieuws van de dag, maar toch is het een leuk intermezzo.  Het is mooi om zien hoe horeca-of handelszaken in deze stad inpikken op het 'Mechels aspect'.  Je kan het natuurlijk bestempelen als commerciële zet, maar ook zien als een groeiende stedelijke fierheid of bevestiging van een Mechelse identiteit.  En dat valt toe te juichen.

Zo mocht de beloftevolle Mechelse kunstenares Shamisa Debroey een grote Opsinjoor uitwerken aan het venster van het schoonheidssalon Good2Be aan het Sint-Romboutskerkhof...  En hierbij mocht Shamisa zich creatief uitleven. Van zaakuitbaatster  Anja Vervloessem kreeg ze carte blanche...

 

Een kijk op jezelf en de wereld

met categorie:  

  

  (foto's: J.Smets)

De promotiecampagne van het aanstormende Cultuurevenement 'OP.RECHT.MECHELEN' komt op kruissnelheid.  Nu de vakantiemaanden achter ons liggen wordt volop gefocusd op het twee jaar durende stadsfestival dat Mechelen in zijn ban hoopt te krijgen.  Twee jaar lang wordt in onze stad herdacht dat 400 jaar geleden hier de Grote Raad werd geïnstalleerd: het opperste gerechtshof van onze contreien.  Als een burger indertijd zijn recht wilde halen werd er naar Mechelen gestapt - zowat het 'Hof van Straatsburg avant la lettre'.  'Mir ginn op Mecheln' was géén loos begrip. 

Hoe herdenk je nu zo'n historisch feit? Hoe vertel je iets zinvol voor vandaag?   Daar is diep over nagedacht.  In een snel veranderende samenleving kan het zelfs héél actueel worden vertaald.  Wat zijn de waarden waarop onze rechtspraak berust?  We leven in een tijd waarin waarden schuiven, waar twijfel en paradoxen ons gezichtspunt bepalen... Kunst en cultuur kunnen ons helpen over dit alles na te denken.  En: misschien heeft Mechelen wel zijn historische verantwoordelijkheid te nemen.  De Grote Raad gaf Mechelen het utopische imago van een rechtvaardige samenleving en anderzijds heeft onze stad ook enkele zwarte bladzijden in z'n geschiedenisboek.  Het museum van deportatie en verzet vertelt het verhaal van barbarij...  Wij Mechelaars zijn getuigen van deze twee historische momenten...

Humaniteit staat centraal in het cultuurevenement.  We hebben niet op alles antwoorden maar de vragen dienen we ons blijvend te stellen. 

Er zal enorm veel te beleven vallen tijdens dit stadsfestival.  We zullen het wel merken.  Het meest tot de verbeelding sprekende, of om het met passende beeldspraak te zeggen: 'in het oog springend' element, zijn drie reuzegrote ogen op diverse plaatsen in onze stad.  Vandaag, tijdens het persmoment, kreeg ik de kans om in één van deze ogen plaats te nemen...

 

Inhoud syndiceren